"Volgende week is het precies een jaar geleden dat ik ben begonnen mijn herinneringen op de slogblog te publiceren. Toen ik er aan begon had ik al een voorraadje korte verhaaltjes, want al jaren schrijf ik op rustige momenten zo’n herinnering op. Ik bezoek de slogblog vrijwel elke dag en toen ik daar eens de naam Wout van den Berg (foto) zag voorbijkomen, zocht ik het stukje op dat ik eens over hem heb geschreven en mailde het naar Fred die het tot mijn verbazing direct op de slogblog plaatste. We kregen contact en de afspraak om iedere week een van mijn herinneringen te plaatsen was gauw gemaakt. Wederom tot mijn verbazing werd er enthousiast op gereageerd. Veel wielermensen spraken me er op aan. 'Leuk Jan, doorgaan Jan, waar haal je het vandaan Jan!', ik kreeg het bijna dagelijks te horen. De tijd vliegt echter en voor ik het wist was ik door mijn voorraad heen en moest ik elke week aan de bak. Ik kreeg er lol in en de ene herinnering riep de andere op. Tot het moment dat je gaat denken: ‘waar moet ik nou weer over schrijven?’ Als ik daarover ging nadenken, meestal op de fiets, dan wist ik wel weer wat, maar het kostte me steeds meer moeite om het op te schrijven. Een oude wielrenner met ...
Lees meer...
aankomstrechters René De l'Arbre aan als winnaar. In de laatste omloop was de finishlijn verplaatst en niet iedere renner had dat in de gaten. Zoals Lucien Willekens (foto) die dan ook prompt een protest indiende. Na ampel beraad oordeelde de jury dat De Muis, zoals hij onder de collega’s werd genoemd’ een punt had en zo werden hij en De l’Arbre ex aequo tot winnaars uitgeroepen. Daar stonden ze even later samen op het ereschavot met één bloementuil en één kunstpalm. En toen kwam de vraag: wie gaat met wat naar huis? ‘Ze moeten er maar om vechten’, zeiden we lachend tegen elkaar tijdens het omkleden. 
nog herinnert, weet nog dat ik toen door ‘overmacht’ mijn date met een beeldschoon meisje uit Bratislava ben misgelopen. In plaats daarvan werd het langdurig schrijven, maar dat is helaas surrogaat voor elkaar zien, horen, ruiken en voelen. Bovendien kwamen haar brieven tijdens de jaren van de koude oorlog maar moeizaam door het ijzeren gordijn. Onze contacten zijn daardoor verworden tot een herinnering, maar wel een die voor de rest van mijn leven in mijn geheugen staat gegrift. Niet alleen vanwege het zoet, maar vooral vanwege het …