En zo werd de rit naar Parijs andermaal een soort optocht van afgebeulde gladiatoren, die er geen trek meer in hadden. Het klassement was gemaakt, alleen dat van de groene trui diende nog een officiële winnaar te krijgen. En verder ging het vandaag nergens om. Ik vind dat al jaren onbevredigend, want een laatste etappe hoort er ook bij. In 1947 dacht geletruidrager Pierre Brambilla dat hij de Tour op zak had toen hij in de ochtenduren in Caen zijn voetriempjes aantrok voor een etappe van 257 kilometer naar Parijs. Een groep van ...

Het was gisteravond feest in de hotels van de renners. Het karwei zat er op. Met een glas champagne werden de uitslagen gevierd. Soms met de toast van ‘volgend jaar beter’, maar ook om een of meer etappezeges te vieren of het winnen van een klassement. De magere, gebruinde koppies glunderden. Morgenavond zijn ze weer bij moeders en vanaf maandag is het zakken vullen en dollen in de criteriums. Bij Saxobank hielden ze het vooralsnog bij een watertje, want Riis had zijn mannen bij elkaar geroepen voor een teambespreking. In de kamer van de kale meester was het een enorme bende. Geopende koffers, vuile kleren overal op de grond, en strategische plekken voor al zijn mobiele telefoons. Op de wastafel stond het bijna lege potje schedelglans en op het schrijftafeltje met het mapje postpapier van het hotel, lag een volbeschreven A-viertje. De renners vonden een plaatsje op de bedden en keken naar Riis die wachtte tot iedereen stil was. “Mannen, ik heb een plan. Die Contador waant zich zeker van de Touroverwinning, maar er is nog één etappe te gaan. Honderdentwee kilometer hebben we nog om hem uit het geel te rijden. Die laatste rit is ...

Werd het toch nog even spannend vanmiddag. Acht seconden verschil en iedereen maar denken dat er geen vuiltje aan de lucht was voor Alberto Contador. Maar zie, Andy Schleck liet zich niet zo maar naar de slachtbank voeren en vocht terug. Hij pakte van die acht tikjes er zes terug, maar was toen nog niet eens op de helft. Hij moest inleveren en Contador kreeg eindelijk zijn zenuwen in bedwang. Zo redde de Spanjaard zijn Tour met een voor zijn doen bar slechte tijdrit. Natuurlijk waren de omstandigheden met de wind veel slechter dan toen Cancellara reed, maar een 35ste plaats op 5’43” van de Zwitser is niet des Contadors. Zo veel verliest hij normaliter niet, ondanks die wind. Menchov had met diezelfde harde wind te maken en die verloor bijna twee minuten minder. Nee, Contador is lang niet de superieure renner van vorig jaar. Hij is kwetsbaar en als Schleck zijn tijdrit iets beter had ingedeeld, had ik het niet geweten. De Tour is beslist, maar ik geloof niet dat Contador het record van Armstrong gaat evenaren. Zelfs het vijftal van Anquetil, Merckx, Hinault en Indurain ligt niet binnen zijn bereik, vrees ik. Hij is ...

Eigenlijk ging het vandaag alleen nog maar over de groene trui. Van de overige klassementen zijn de winnaars bekend, omdat ik echt niet geloof dat Andy Schleck nog hoop heeft de Tour te kunnen winnen. Het was een verplicht nummer de rit naar Bordeaux. Ik had de tv vanmiddag aanstaan met het volume op minimum om ongestoord een aantal Burgerlijke Standen vooruit te werken, toen ik plotseling Maarten Ducrot een interessante verhandeling hoorde uitspreken over de tactiek van Rabobank in deze Tour. Hij had het met name over Lars Boom, een Nederlands supertalent, dat drie weken lang heeft moeten knechten, omdat het bij de bank alleen maar over het klassement van Menchov en Gesink schijnt te gaan. Niet dat we die twee hebben ...

Het echte man-tegen-man-gevecht om de Tourzege heeft zich dit jaar afgespeeld in een half uurtje tijd op een stukje weg van 10 kilometer lengte. Weliswaar liep dat stukje angstig steil omhoog, maar toch. De nummers één en twee konden in dit rechtstreekse duel het onderlinge verschil niet maken. Vorig jaar reed Contador nog zo bij Schleck weg, maar dat lukte hem in die ene poging nu niet. Het kan zijn dat de Contador van dit jaar ...

Op 13 juni kwam Laurens ten Dam in de Ronde van Zwitserland zwaar te vallen. Een ernstige rugblessure, een gebroken pols en een zware hersenschudding zorgden ervoor dat hij de Tour van dit jaar kon vergeten. Nu ruim vijf weken later verblijft hij op hoogtestage in Zwitserland. De rugblessure is zo goed als genezen, om zijn pols draagt hij een brace en verder gaat het uitstekend met de frêle klimmer, die zich wezenloos traint om op 28 augustus in de vereiste vorm aan de start van de Ronde van Spanje te kunnen staan. Tijdens zijn verblijf in Zwitserland traint hij in de ochtenduren om ’s middags op tv geen seconde te missen van de Tour, waar hij zo graag bij had willen zijn.

Waar heb ik vandaag naar zitten kijken en met mij, vermoed ik, enkele honderdduizenden Nederlanders? Op papier zag het er mooi uit. Op vijf dagen van Parijs nog drie onbesliste duels en vijf van de ellendigste cols van de Pyreneeën voor de wielen. Jawel, dé koninginnenrit was eindelijk aangebroken. Bij de eerste col, de Peyresourde, sloeg de vlam al in de pan en ik ging er eens goed voor zitten. Er werd gedemarreerd of het leven van de heren coureurs er van afhing en er kwam een kopgroep tot stand. Jurgen Van Den Broeck, vijfde in het klassement, wilde er in zijn eentje naar toe maar die kwam slechts halverwege. Het peloton lag gelijk op een lint en brak in diverse groepen. Even paniek, want Sammy Sanchez zat niet bij de eersten, maar ook Gesink niet. De kopgroep met Vino, Armstrong en Hesjedal werd ingelopen, waarna Lance het weer probeerde, maar nu met negen man uit de kelder van het klassement. Dat mocht en toen de definitieve kopgroep was gevormd werd de witte vlag in het peloton gehezen en als een stel fietstoeristen ging het verder over de Aspin, de Tourmalet, de Soulor en over de ...

Met de complimenten aan Thomas Voeckler (foto) heb ik maar één vraag: Wat bezielde Andy Schleck eigenlijk, toen hij aanzette met nog enkele kilometers te klimmen op de Port de Balès? Ik zou het niet weten. Wat dacht hij te winnen, met nog een lange afdaling voor de boeg? Geen idee. Een foute beslissing en God strafte onmiddellijk. Floep, zei de ketting, en hij was een ontketende ridder te voet, terwijl Contador aan een nummertje hardfietsen begon om garen te spinnen bij de overmoed van zijn Luxemburgse vriend. De 31 telletjes voorsprong werden 8 tikjes achterstand, terwijl pas morgen en donderdag de verschillen worden gemaakt en het dan waarschijnlijk om ...

Vandaag zag ik het tweede signaal dat aangeeft dat Contador er niet gerust op is dat hij Schleck de baas kan zijn. In de finale kilometers bijna sur place gaan staan en je alleen op de Luxemburger concentreren. Die andersom natuurlijk precies hetzelfde deed. Menchov en Sanchez profiteerden en ook de aan het elastiek rijdende ...

Trouwe bezoekers van de slogblog weten dat ik in het verleden Alexandre Vinokourov behoorlijk de maat heb genomen. Over zijn perikelen met bloeddoping, bedoel ik. Maar de man heeft zijn straf uitgezeten, zich in die twee jaar te pletter getraind om terug te komen, en is nu langzamerhand op een niveau aangeland, waarin hij zich met de besten kan meten. Niet meer voor de Tourzege, maar wel om zich te laten zien en een etappe te winnen. Ik kan me voorstellen dat ze hem in Kazachstan op handen dragen, want wat een strijdlust toont die man. Daarom vond ik wat gisteren gebeurde niet van veel respect getuigen toen Contador in de slotfase probeerde een paar seconden op Schleck te winnen om daarmee en passant de kansen van Vino op een etappezege om zeep te helpen. Het miljoenensalaris dat de ...