5e etappe ploegentijdrit Orchies–Fontaine-au-Pire 73 kilometer
Het is in de geschiedenis van de Tour de France vele malen voorgekomen dat de voortgang van een etappe werd verstoord door demonstrerende groepen met een boodschap. Zo’n actie geeft heel veel publiciteit vooral als je bij een ploegentijdrit de weg hermetisch afsluit en de renners tot stilstand worden gedwongen. Bij een gewone rit kun je dan neutraliseren tot de blokkade is opgeheven, maar bij een ploegentijdrit is dat onmogelijk als er al ploegen het bewuste punt zijn gepasseerd. Dan kun je als organisatie maar één ding doen en dat is de wedstrijd afblazen en de etappe annuleren. Dat gebeurde dan ook nadat nabij het plaatsje Denain zo’n driehonderd arbeiders van een met sluiting bedreigde staalfabriek hun destructieve actie hadden volvoerd. “Een zwarte dag in de geschiedenis van de Tour de France”, oordeelde Tourdirecteur Felix Lévitan (foto). “Natuurlijk leven we in ...
Zo kort nog maar na de start in Bazel werd de vierde rit onbedoeld al een wandeletappe. De renners hadden er geen zin meer in, nadat ze amper tien kilometer gereden hadden gestuit werden door een politieke demonstratie van Franse boeren. De koersdirectie wist een omleiding te bewerkstelligen en die extra elf kilometer was kennelijk fnuikend voor de motivatie. Na wat onbelangrijke schermutselingen die allemaal snel geneutraliseerd werden, was er pas tien kilometer voor de aankomst sprake van enige opwinding. Hoofdpersoon was Gerrie Knetemann die dra gezelschap kreeg van de Duitser Gregor Braun, de Fransen Christian Jourdan en Guy Gallopin en de Spaanse Bask Modesta Urrutibeazcao. Daar kon alleen de Belg Jean-Luc Vandenbroucke nog bij aansluiten en gezessen snelden ze naar de streep. Veel ruimte kregen ze niet en het peloton hijgde de koplopers permanent in de nek. De Spanjaard deed nog een ultieme poging en Knetemann cs. knalden er achteraan met de op hol geslagen groep er net achter. In de laatste kilometer werd de Bask achterhaald door Knetemann, terwijl de rest werd opgeslokt. De laatste was ... 
Met gebalde vuisten passeerde de Belg Daniël Willems (foto) in Longwy de finish. Hij maakte, nadat vaststond dat hij de derde etappe in de Franse Ardennen had gewonnen, gebaren die herinneringen opriepen aan de strijdbare zwarte atleten, die tijdens de Olympische Spelen van 1968 in Mexico met gebalde vuisten demonstreerden tegen het onmenselijke rassenbeleid in de Verenigde Staten. Willems had een gebalde vuist voor de pers en een gebalde vuist voor het publiek en zo kenden we de altijd wat timide jonge renner uit de Kempen niet. Wat was er aan de hand? Nauwelijks bekomen van de slopende inspanningen op de laatste twee uiterst steile kilometers, legde Willems hijgend uit: “Dit is ... 
Twintig kilometer voor het einde van de langste rit van de 69ste Tour ontstond een kopgroep van zes renners met daarbij een paar gevaarlijke klanten voor het algemeen klassement. Mannen als Peter Winnen, Bernard Vallet, Phil Anderson en Michel Laurent laat je niet lopen en dus gingen Henk Lubberding en Marc Madiot mee als beschermers van respectievelijk de gele trui en topfavoriet Bernard Hinault. Opvallend was het tijdstip van deze actie, want het peloton was eerder in de rit in gesloten formatie over de eerste berg van eerste categorie gegaan en niemand had iets ondernomen. In de finale kon Peter Winnen geen rol van betekenis spelen: “Eerst liet Laurent een gat vallen waardoor Anderson weg kon rijden en op het laatste stuk naar de finish schoot ik met mijn voet uit de toeclip toen Lubberding demarreerde.” De winst die de Nederlandse klimmer boekte bedroeg slechts 21 seconden, maar het sterkte zijn moreel. “Ik ben ten opzichte van vorig jaar een stuk verbeterd”, liet hij na afloop weten. Na drie dagen telde de Tour al acht uitvallers, waaronder een Nederlander. Johnny ... 
een hermetisch afgesloten parcours van 23 kilometer lengte. Na het vertrek van klassementsrenner Joop Zoetemelk naar een Franse ploeg mikte de Raleigh-ploeg van Peter Post vooral op dagsuccessen en deze omloop was een kolfje naar de hand van Ludo Peeters, een van de drie Belgen in de ploeg. Toen de Fransman Hubert Linart na 25 kilometer koers een gaatje sloeg, reageerde Peeters direct en de in Belgische dienst rijdende Adri van Houwelingen, alsmede de Belg Patrick Versluys wipten mee. De vier werkten goed samen, maar een echt grote voorsprong werd niet bereikt. Net voor het ingaan van de laatste ronde leken ze te worden ingerekend, maar Peeters zag het gevaar en begon aan een solo. Hij had snel een minuut te pakken en dat was ... 
Op de foto lijkt Jan Raas tegen de bergen op te kijken waar hij altijd zo'n schrik voor had. Die man verwacht je dan ook niet in de bollentrui. Het zag er alleszins vreemd uit, Jan Raas als bergkoning van de Tour de France. De Zeeuw, die de reputatie had direct van de fiets te stappen als er een serieuze berg opdoemde, reed zich tijdens de proloog in de witte trui met de rode bollen. De Nederlandse klassiekerkoning had zich voorgenomen het in het parcours opgenomen heuveltje op te knallen en op de macht als snelste die kilometer af te leggen. Wie de beste tijd maakte scoorde punten voor de bergprijs en die klim was kort en voor een krachtpatser als Raas dus best te verhapstukken. Hij verschoot er al zijn kruit mee, want in de uitslag van de proloog bereikte hij slechts de 59ste plaats met een achterstand van 46 seconden op de winnaar. En die winnaar was voor de derde maal op rij Bernard Hinault, met Gerrie Knetemann weer op de tweede plaats. Wéér, omdat de Amsterdammer sinds 1977 in de proloog van de Tour nog maar één keer als winnaar was gehuldigd. Dat was in ...