Dat er in Belgische kermiskoersen wel eens wat gesjoemeld wordt, is alom bekend, maar soms maakt men het wel heel bont, zoals in deze herinnering. Kilometers voor de startplaats in Roeselare werd onze auto aangehouden door lui die ons een pak franken beloofden als mede door ons toedoen de twee plaatselijke favorieten, waaronder Patrick Sercu, niet bij de eersten zouden eindigen. We waren overrompeld en wisten eigenlijk niet goed wat we er mee aan moesten. Geld wilden we wel verdienen, daar kwamen we immers voor, maar dit ging ons toch te ver. Diep in Oost-Vlaanderen, werden soms weddenschappen op de koers afgesloten en zo overkwam het mij eens in een kopgroep te zitten met Bart Zoet en twee Belgische renners, waarvan ik me de namen niet meer herinner. Al heel snel liep onze voorsprong op en waande elk van ons zich al tot mogelijke winnaar. Ik had natuurlijk moeten en ook kunnen weten dat ...
Lees meer...