Hij is al eens eerder in deze rubriek voorbijgekomen. Ijzeren Willem, de Beer van 't Heike, de Locomotief en wat voor bijnamen hij nog meer had. Tim Krabbé noemde hem ooit een stripfiguur en daar zit wat in. Wimme was een man als ...

Ik kijk er elke dag met enige weerzin naar. Naar de huldigingen op het erepodium van de Tour de France. Zo voorgeprogrammeerd, zo commercieel en zo steriel. Twee missen voor de etappewinnaar, twee voor de gele trui, twee voor de groene, weer twee andere voor ...

Rik Van Looy is een van de beste renners aller tijden en achter zijn naam staan 527 overwinningen op weg en baan. Een gigantisch aantal dat waarschijnlijk alleen overtroffen wordt door Eddy Merckx. Dat betekent dat hij minimaal 527 keer door een ...

Louison Bobet was in zijn tijd uiterst populair. Niet alleen bij de wielerliefhebbers, maar ook bij de vrouwtjes. Hij was een mooie man en daar waren er toen niet zo veel van in het peloton. In de drie jaren dat hij in de Tour de France excelleerde, zullen de organisatoren van de etappeaankomsten weinig moeite hebben gehad een rondemiss te strikken. De meeste dames stonden verlegen lachend naast hem in hun zondagse jurk of in de klederdracht van de regio en kusten hem decent op de wang, maar deze dame greep haar kans. Ze pakte het hoofd van de grote kampioen stevig beet en drukte haar lippen hard op ...

Als er één renner is geweest die een stoomcursus kussen heeft gekregen omdat hij vanuit het niets alleen maar kwam winnen, is het Tiemen Groen wel. Zijn ster straalde kort, maar heeft een verpletterende indruk achtergelaten op een ieder die er getuige van is geweest. Zo uit de Friese weilanden vol kievitseieren geplukt werd hij in Amsterdam op een baanfiets gezet, waarvan de omderdelen op een zonnige namiddag bij elkaar waren gescharreld. En dan kampioen worden. Eerst van Nederland en daarna van de wereld. Vier jaar achtereen om er vervolgens gelijk mee op te houden. "Dat fietsen zal zo lang niet meer duren", zei hij op een dag tegen zijn moeder en hij was gelijk geen wielrenner meer, maar antiekhandelaar. Eerst in Follega, toen in de Verenigde Staten en later in Zuid-Afrika, waar hij nog steeds woont. Toen hij gestopt was, duldde hij geen journalist meer op zijn erf, maar Guus de Jong mocht komen. En zo ging Guus op een dag naar Follega en fotografeerde het weerbarstige talent tussen zijn handel, Tiemen op een ...

Hoewel ik heel wat kus-foto's in mijn archief heb gevonden, blijken meer fans van de slogblog kiekjes van het ultieme huldigingsmoment te koesteren. Vandaag een wat vreemd exemplaar in deze reeks. Ondanks de slechte kwaliteit zullen de meeste van jullie in de renner links wel Gerrie Knetemann hebben herkend. Wie de rondemiss is, is wellicht minder duidelijk. Meestal is zo'n dame een anonieme plaatselijke schone, maar deze persoon is in de wielerwereld bijna net zo beroemd als Eddy Merckx of Lance Armstrong. En het is geen vrouw, maar dat hadden jullie vast wel gezien. Als ik een tip van de sluier oplicht dan is de informatie tweeledig. De foto is genomen bij de start van de Ronde van Tiel in 1982 en in die tijd lieten heel veel mannen zich in de zomermaanden een permanentje aanmeten. Lekker makkelijk toch, want je vingers zijn de kam en je haar zit altijd goed. Ook Gerrie Knetemann reed in 1979 met een ...

De renner die hier na een van zijn vele overwinningen wordt gehuldigd is Jan van der Horst uit Haarlem. Jan was in de tweede helft van de jaren zestig een beroepsrenner in het shirt van Caballero. Jan was een bekende jongen, maar de mevrouw - toen zeiden we nog mejuffrouw - die hem de overwinningskus gaat geven, was in die tijd nog veel bekender. Wereldberoemd in heel Nederland. Karin Kent, wie kent haar nog, had toen een enorme hit. 'Dans je de hele dag nacht met mij, als dit een droom is dan droom ik jou erbij'. Iedere Nederlander kon het meezingen. Haar plaatjes vlogen de winkel uit en waar ze optrad waren de zalen uitverkocht. In het echt heette ze Janneke Kanterman en ze is na die periode van roem roemloos in de ...

“Wielerkenners hebben de twee op de foto’s natuurlijk direct herkend. Gerrie Knetemann en Keetie Hage en we schrijven 1978. Het jaar dat Gerrie verrassend wereldkampioen werd door in een bloedstollende finale Francesco Moser te kloppen. En Keetie was wel zes keer wereldkampioen, twee keer op de weg en vier keer in de achtervolging. In 1978 werd ze in die baandiscipline voor de derde keer de beste van de wereld en de twee werden tot sportman en sportvrouw van het jaar gekozen. Ze kenden elkaar goed uit de tijd toen mevrouw Knetemann nog Greetje Donker heette en in de nationale selectie van het dameswielrennen zat. In die tijd leerde ze Gerrie kennen, een veelbelovend amateur met toen al een schitterende Amsterdamse vocabulaire. Hij was bepaald geen liefhebber van het wielrennen voor het zwakke gaslacht en hij verzette zich nog in 1998 tegen het woord 'dameswielrennen'. In een brief die ik toen van hem kreeg noemde hij het liever 'vrouwenwielrennen' en hij gaf daarbij de volgende ...  

“Het was in de jaren zestig niet moeilijk om een rondemiss te vinden als Jo de Roo op de startlijst stond. Jo was een mooie jongen die menig meisjeshart sneller deed kloppen. Bovendien won hij vaak, dus was de kans op de hoofdprijs groot als je in je zondagse jurk met een sjerp om klaar stond op het podium te bestijgen waar je de winnaar met een kus moest feliciteren met zijn net behaalde overwinning. Wanneer deze foto van Guus de Jong is genomen en waar vertelt het verhaal niet en Guus, die in zijn lange carrière tienduizenden plaatjes heeft gemaakt, weet het ook niet meer. Het moet in de tweede helft …

Jan Serpenti uit Beverwijk, wie kent hem nog? Hij was tussen 1969 en 1974 een redelijke profrenner die in 1970 een rit won in de Ronde van Spanje. Verder moest hij het voornamelijk van de criteriums hebben om de krant te halen. Zoals in 1973 toen hij de Slag om Ambacht won in Hendrik Ido Ambacht. Hij reed toen voor dat merkwaardige ploegje van Kela Tapijt met coureurs in hun nadagen als Harm Ottenbros, Eef Dolman en Jos van der Vleuten. Ze hadden van meneer Van Heugten een winkel gekregen vol met voorraad. Voorts kregen ze een bescheiden salaris en voldoende gelegenheid om te trainen en voor de …