“Een onafhankelijke commissie, ingesteld door de Rabobank,
verklaarde op 22 december 1999 dat de bij Erik Dekker geconstateerde te hoge hematocrietwaarde niet te wijten was aan het gebruik van Epo. Deze waarde was geconstateerd bij een gezondheidscontrole voor de start van het WK op 9 oktober in Treviso (Italië). Dekker werd een startverbod opgelegd. De commissie had een mogelijke verklaring voor de hoge hematocrietwaarde. Volgens haar had de stuwband tijdens de gezondheidscontrole te lang om de arm van Dekker gezeten. (Foto: © Cor Vos)
Tot over veertien dagen!”
Frans Stoele
Richard Virenque eindelijk toe EPO te hebben gebruikt. Dat gebeurde op 24 oktober 2000, de tweede dag van het proces tegen ploegleiders, artsen, verzorgers en renners van de Franse Festina-wielerploeg in Lille. Dit proces vloeide voort uit de aanhouding van de Belgische verzorger (en vriend van Virenque) Willy Voet in 1998, vlak voor het begin van de Tour de France. Uiteindelijk werd Virenque niet bestraft tijdens dit proces, omdat niet kon worden aangetoond dat hij een leidende rol speelde in de dopingvoorziening bij de ploeg. Wel werd hij voor negen maanden geschorst. (Foto: © François Gomez)
“Ben Johnson wint in 1988 de finale van de 100 meter tijdens de Olympische Spelen van Seoul. Tweede, op ruime afstand, wordt Carl Lewis. Linford Christie finisht als derde. Enkele dagen later wordt bekend dat Johnson positief is bevonden op het gebruik van stanozolol, een anabool steroïd. De (sport)wereld reageert geschokt. Het ‘geval Johnson’ en de commotie die het veroorzaakt is voor veel sportorganisaties en overheden een signaal om de ‘strijd tegen doping’ verder te intensiveren.
“Jan Ullrich, winnaar van de Tour de France van 1997, werd op 3 juli 2002 door de Duitse wielerbond voor acht maanden geschorst wegens amfetaminegebruik. Ten tijde van de dopingcontrole, uitgevoerd in opdracht van zijn sponsor Telekom, was Ullrich geblesseerd. Naar eigen zeggen had hij een pilletje ingenomen in de discotheek. Als Ullrich een andere sport had beoefend, was dit waarschijnlijk zonder gevolgen gebleven, aangezien de meeste sportbonden bij dopingcontroles buiten wedstrijdverband niet op amfetamines testen.
Iedere dinsdag verschijnt op de slogblog een antiek of minder antiek exemplaar uit de stalling van Peter R. de Fiets. Zijn verzameling omvat een kleine tweehonderd racefietsen en qua aantal zijn we nog niet eens op de helft. Toch wil Peter de frequentie van zijn geïllustreerde bijdragen iets verlagen, omdat het steeds meer moeite kost om nog niet gepubliceerde fietsen uit zijn berg te vissen om ze op de foto te zetten. Bovendien heeft hij wel allemaal verschillende racefietsen, maar een aantal merken – zoals bijvoorbeeld Flandria – is zeer ruim vertegenwoordigd, terwijl je er maar één verhaal over kunt vertellen. In verband hiermee komt Peter nog maar eens per twee weken langs.