ad ad ad ad

© Hans Middelveld

In de rijke geschiedenis van het Olympisch Stadion zijn er diverse grote internationale toernooien in gehouden. Het stadion is zelfs voor zo’n evenement gebouwd, want de Olympiade van 1928 was de officiële opening van het prachtige bouwwerk in Amsterdam-Zuid. Daarna was het vijf keer het decor van een groot wielerevenement. Dat waren de wereldkampioenschappen op de baan in 1938, 1948, 1959, 1967 en 1979 in combinatie met het WK op de weg elders in het land. Nederland heeft nog twee keer meer een WK mogen organiseren. De eerste keer was in 1925, maar toen bestond het Olympisch Stadion nog niet. De tweede keer was in 1998, maar toen waren de weg- en de baankampioenschappen al gescheiden en waren het uitsluitend wegrenners die in Valkenburg in actie kwamen. De wereldkampioenschappen op de weg werden daarvoor steeds in diezelfde week gehouden en dat was meestal in Zuid-Limburg. De enige uitzondering was 1959 toen de wegwedstrijden werden verreden op het autocircuit van Zandvoort en dat leverde ook prompt een sprinter op als wereldkampioen. Er waren echter nauwelijks mensen die het de sympathieke André Darrigade toen misgunden. Het WK van 1959 was voor Nederland ook het minst succesvolle van de vijf, want we hadden maar één wereldkampioen. In 1938 hadden we twee wereldkampioen in Arie van Vliet bij de …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 mei 2007 10:00

© Hans Middelveld

Vandaag eindigt in Buchten de 56e editie van Olympia’s Tour door Nederland. Vijftig jaar, minus negen dagen, geleden eindigde de zesde editie in de bochten van de betonnen wielerbaan van het Olympisch Stadion in Amsterdam. Amsterdam is vele malen finishplaats geweest maar ik weet niet meer of dat vaak in het stadion was. Op woensdag 29 mei 1957 ontving het stadion de renners die vanuit Amsterdam via de etappeplaatsen Steenwijk, Eindhoven, Eysden, Den Bosch, Ossendrecht en Wassenaar na acht dagen en 1350 kilometer in de hoofdstad weerkeerden. Op de stadionbaan won de Hagenaar Wim Bravenboer de laatste etappe, maar de eindoverwinning was voor de West-Brabander Adrie Roks. Een verrassende winnaar deze jongere broer van de onlangs overleden Tourrenner Thijs Roks uit Sprundel. Het is best aardig om eens in de einduitslag te kijken wie er toen meededen. Roks had één seconde voorsprong op de Zeeuw Jaap Huissoon, later een bekend fietsconstructeur en 22 tellen op de Rotterdammer Schalk Verhoef, met zijn twee meter waarschijnlijk de langste renner die ooit in het peloton …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 mei 2007 10:00

© Hans Middelveld

Vier finales van de Kampioenschappen van Nederland werden op donderdagavond 13 juni 1957 afgewerkt in het Olympisch Stadion. Ik zal er ongetwijfeld bij geweest zijn, want ik sloeg in de jaren vijftig die kampioenschappen nooit over. Ik vermoed dat het ‘t laatste restantje was van het gehele programma dat in het weekend daarvoor was afgewerkt. De regen was nog wel eens een spelbreker en dan werd de rest van het programma meestal op een avond in de week erna verreden. Je kon dan weer op vertoon van je kaartje, dat je gelukkig nog niet had weggegooid, naar binnen want twee piek was voor een schooljongen toen nog een heel bedrag. Wat zal ik die avond gezien hebben? In de eerste plaats de finale bij de amateursprinters waarin de Amsterdammer Mees Gerritsen afrekende met Jopie Captein. Beide staan me nog helder voor de geest. Bij het WK kwamen Gerritsen en Captein er niet aan te pas, want ze werden beide in de achtste finales uitgeschakeld. Van Mees Gerritsen is daarna alleen nog vernomen dat hij het slechte pad had gevonden en was opgegaan en Captein is vooral bekend gebleven als de grote belofte die niet thuis gaf toen het om inlossen ging. De ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 mei 2007 10:00

© Hans Middelveld

Dit affiche is een parade der onbekenden, want van de tien namen die erop zijn vermeld, zegt alleen de naam De Graaf mij iets. Bertus de Graaf was na de oorlog een van de bekendste gangmakers. Een grote man met een kale kop die met diverse stayers successen heeft behaald en vooral met Jaap Oudkerk. Dat hij zelf ook stayer is geweest weet ik ook, want hij was in 1933 kampioen van Nederland. De andere namen zeggen me niets, hoewel ik Domhof wel eens op een andere affiche van Hans heb zien staan. Op www.dewielersite.net heb ik dan ook alleen De Graaf en Domhof kunnen terugvinden. De rest staat er niet in. Wat me daarbij opvalt is dat De Graaf in 1933 beroepsrenner werd en Domhof in 1935. Deze wedstrijd werd verreden in 1931 en er werden toen nog geen kampioenschappen voor amateurstayers gehouden. Rara, hoe kan dat? Het ging om een voorwedstrijd over 100 kilometer achter grote motoren, dus ik denk dat er in die tijd enkele tientallen renners waren die …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 mei 2007 10:00

In de jaren na de tweede wereldoorlog werd elke gelegenheid aangegrepen om in het stadion een wielerprogramma te organiseren. Vooral in de zomermaanden als het voetbal stillag moesten er inkomsten komen en wielrennen was een sport waar veel mensen op af kwamen. Zo’n gelegenheid was in 1949 de revanches van de Nederlandse kampioenschappen. ALLE KAMPIOENEN AAN DE START, staat er dan ook bovenaan dit affiche. De kampioenen sprint, achtervolging en 50 kilometer zonder gangmaking, respectievelijk Jan Derksen, Wim van Est en Gé Peters staan er inderdaad op, maar de naam van Kees Bakker kan ik nergens ontdekken. Bakker was in 1949 Nederlands kampioen stayeren en ook Jefke Janssen (kampioen op de weg) ontbreekt. Dus de waarheid is enigszins geweld aangedaan. Daar staat tegenover dat er twee regerende wereldkampioenen aan de start stonden, namelijk Arie van Vliet en Gerrit Schulte. Zij bestreden elkaar …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 april 2007 10:00

© Hans Middelveld

Hij is inmiddels al weer bijna zes jaar dood, maar nog altijd een legende in de historie van de Nederlandse wielersport. Tijdens de SBS6-uitzending van de Campina Ronde van het Groene Hart werd er nog even aan hem herinnerd. Zijn standbeeld in Woerden werd getoond. Zijn zoon – die nu in de witte villa Oerlikon woont – toonde ons een van zijn vele Nederlandse kampioenstruien. Arie van Vliet vierde zijn afscheid van de actieve wielersport op 22 augustus 1957 tijdens de revanches van de wereldkampioenschappen die dat jaar in België werden verreden. De baankampioenschappen vonden altijd plaats op de wielerbaan van Rocour in Luik. Van Vliet was toen al 41 jaar, maar hij werd toch nog tweede achter Jan Derksen, zijn grootste concurrent, grootste vriend, vaste reisgenoot, belangrijkste trainingsmaat en nog veel meer. Samen waren ze meer dan ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 april 2007 10:00

© Hans Middelveld

Dit affiche is 75 jaar oud, want dit programma werd op 11 september 1932 in het Amsterdamse stadion verreden. Het bouwwerk van Jan Wils was toen maar net vier jaar oud en de Olympische Spelen van 1932 in Los Angelos waren net achter de rug. Het ging om een stayerwedstrijd met drie landen. Frankrijk, Duitschland en Holland staat op het affiche. Paillard en Lacquehay waren twee topstayers in die tijd, terwijl René Maronnier wat minder bekend was. Bij de Duitsers was iets soortgelijks aan de hand. Möller en Krewer behoorden tot de toenmalige wereldtop, terwijl de naam Dederichs bij mij geen belletje doet rinkelen. De Nederlanders zijn me alle drie wel bekend, want De Roetmop, Blekie en Tinus van der Wulp waren in die tijd BN’ers. De wedstrijd is gewonnen door Paillard voor Schlebaum en Sawall. Walter Sawall (1899-1953) was een ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 april 2007 9:00

© Hans Middelveld

Deze wedstrijden zijn in het stadion verreden op 5 juli 1944, toen het laatste oorlogsjaar net was ingegaan. Na die zomer brak de hongerwinter aan en het westen van Nederland raakte volledig geïsoleerd van het al bevrijde zuiden en de rest van Nederland. Maar in juli 1944 konden er kennelijk nog wedstrijden verreden worden. En ook nog op 12 juli, 23 juli, 7 augustus, 20 augustus en 3 september. Daarna zijn er tot het eind van de oorlog geen wedstrijden meer in het stadion georganiseerd. Daar waren de omstandigheden ook niet naar, want het ging om overleven en dan staat je hoofd niet naar sport. Maar bij deze wedstrijden zal het publiek zich nog wel vermaakt hebben. Het waren de revanches van de Nederlandse kampioenschappen die op 22, 24 en 25 juni waren gehouden. Bij afwezigheid van …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 april 2007 10:00

© Hans Middelveld

Dit keer een eenvoudig aanplakbiljet uit de geschiedenis van het Olympisch Stadion. In tegenstelling tot bijna alle andere affiches in deze rubriek staat er geen naam van een renner op. Dat klinkt raadselachtig, maar toen dit biljet werd gedrukt was iedere toevoeging overbodig. De aankondiging dat de TOUR DE FRANCE rijders aan de start zouden staan was voldoende om een run op de kaartjes te veroorzaken. We schrijven 1953 en in de maand juli had de ploeg van Kees Pellenaars het Nederlandse volk volledig in de ban gehad met fantastische prestaties in de Tour de France. De Nederlandse tienmansploeg had niet alleen vijf etappes in de wacht gesleept, maar ook nog eens het algemeen ploegenklassement gewonnen. Er werd elke dag aanvallend gereden en de jongens van d’n Pel oogstten daarvoor waardering in binnen- en buitenland. Dat jaar werd met name Woutje Wagtmans een nationale held. Hij won twee etappes en bereikte de vijfde plaats in het eindklassement, een prestatie die nog nooit een Nederlander had geleverd. Woutje was een leuk manneke, altijd vol met grappen en grollen en steeds bereid het publiek te bespelen. Maar hij was daarnaast ook een groot renner, die in potentie de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 1 april 2007 10:00

 

© Hans Middelveld

Voor echte baanrenners, zoals sprinters en stayers, was augustus altijd de belangrijkste maand van het jaar. Dan werd namelijk ergens in de wereld om de regenboogtruien gestreden. Een wereldtitel leverde een jaar lang dik geld op, want de titelhouder was verzekerd van een reeks vette contracten in alle steden van West-Europa waar een wielerbaan lag. Daarom was er al weken tevoren een zekere spanning bij de heren coureurs. Vooral nerveuze types, zoals Jan Derksen hadden daar behoorlijk last van. Het stadion speelde daar slim op in door een week à tien dagen voor het WK de belangrijkste kandidaten uit te nodigen voor mooie wedstrijden met hopelijk veel volk op de tribune. En als het WK gedaan was, dan organiseerde het ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 maart 2007 10:00

« Vorige 1 2 3 3 4 4 5 5 Volgende »