“Na lang dubben toch een nieuwe renfiets gekocht. Het voelde als verraad aan m'n Gazelle Vuelta. Acht jaar lang heeft ze me meer dan trouw langs 's Heren wegen geleid. Ik heb haar beloofd dat ik haar niet aan de kant zal zetten. Ze wordt mijn winterfiets en ze mag met me mee als ik op fietsvakantie ga met mijn vrouw.
Tsja, en dan mijn nieuwe liefde. Een Trek 1400. Blauw, net als mijn Gazelle, mijn ...

“Ik ben een HBO-docent Werktuigbouwkunde met een universitaire opleiding en ik denk voldoende levenservaring te hebben om zeer volwassen te zijn. Toch voel ik mij een kind als het om mijn TIGRA gaat. TIGRA is geen bijzonder merk, maar omdat ik die racefiets al 32 jaar heb – dat is langer dan dat ik mijn vrouw ken - neemt hij in ons gezin een bijzondere plaats in. Mijn vrouw en kinderen respecteren mij op dit punt en behandelen dé fiets met alle egards. Het deed me daarom veel plezier dat Otto Beaujon gisteren zijn balhoofdstukje wijdde aan het merk dat ik zo hartstochtelijk bemin. Op de vorig jaar gehouden tentoonstelling van vintage-racefietsen in Rotterdam en ...

Toen ik in maart 1982 startte met mijn actieve toerfietsleven, had ik bij gebrek aan beter een lichtgroene Peugeot van 65 centimeter. Veel te klein voor iemand van mijn lengte. Het jaar daarvoor was ik afgekeurd voor militaire dienst met mijn 2 meter en 2 centimeter. De hoogte van de fiets werd met behulp van een lange zadelpen nog wel op niveau gebracht, maar het frame was veel te kort en dat uitte zich in veel rugpijn tijdens het fietsen.
In die tijd was ik een vaste bezoeker van de Fiets-RAI en toen ik in 1984 bij de Gazelle-stand rondliep werd ik door een vertegenwoordiger op de schouder getikt. “Wij hebben een fiets voor u gemaakt”, zei hij en hij nam me mee naar de andere kant van de stand. Daar stond hij, niet afgemonteerd maar ik zag het direct: dat was ‘m. Een frame met een hoogte van ...

“Ik noemde mijn fiets toen ik wielrenner was altijd mijn werkijzer. Hij hoefde voor mij ook niet superlicht te zijn, als hij maar betrouwbaar was en dat gold ook voor de banden. Ik heb nu een Wilier. Dat is een vermaard Italiaans merk, waar vroeger nogal wat ploegen op hebben gereden. In de ProTour competitie rijden Cofidis en Lampre nu op dat merk. Het is een topmerk, maar dat zegt me niet zo gek veel. Ik heb natuurlijk wel een band met die fiets, maar niet zo als sommige mensen die zich laten verleiden tot bijvoorbeeld speciale hoge flensen of hoge velgen, dichte velgen en dat soort dingen. Als je het een beetje volgt zie je dat ze uiteindelijk toch weer ...

“Mijn fiets betekent heel veel voor me. Het is ontspanning en inspanning tegelijk. Prettige inspanning. Ik rij mijn wedstrijden in de Mastercategorie 50+. Soms rijden we als voorprogramma van een profcriterium, maar meestal op clubparcoursen. Die wedstrijden worden gekenmerkt door een hevige strijd, want des te ouder, des te fanatieker. Ik heb een Gazelle fiets. Onze vereniging Ahoy Rotterdam had een paar jaar geleden een contract met Gazelle en toen konden we via de club een frame kopen. Het is een aluminium frame opgebouwd met Record Campagnolo. Ik ben pas op mijn veertigste gaan wielrennen. Ik had met ...

© T&T Tekst & Traffic

"Mijn fiets staat bij me op de slaapkamer, want hij betekent veel voor me. Het is een Vision, dat is het huismerk van Peter Dahmen Cycling in Swalmen. De mooiste fiets die ik ooit gehad heb. Een aluminium frame en geheel afgemonteerd met Campagnolo en Campa is pure emotie. Dat frame is 7 maten kleiner dan waar ik vroeger op reed. Maatfietsen bestaan niet meer. Het zijn standaardframes met superlange zadel- en stuurpennen. Ik heb er vorig jaar nog speciale wielen in gezet. Alles superlicht en het neusje van de zalm. Een fiets is voor mij veel meer dan een hulpmiddel. Ik ben een ...

"Voor mij is De Fiets geen gebruiks- maar een genotsmiddel, waarmee ik een bijna erotische relatie heb opgebouwd. Binnen de rangorde in Huize Zomerlust, gaan de belangen van de fiets niet zelden boven de belangen van mijn vrouw. Alles went blijkbaar, want zij ondergaat dit al meer dan 30 jaar. Ik bouw altijd zelf mijn fiets op met onderdelen naar keuze en dat is en blijft een fascinerend ritueel. Al bijna zeven jaar rijd ik nu op een Van Tuyl Titanium (met carbon voor- en achtervork). Een perfecte fiets. Na staal, aluminium en titanium, hoop ik ...

Morgen begint op deze weblog een nieuwe rubriek met een wekelijkse aflevering. Elke zaterdag komt een bekende of onbekende (oud)wielrenner of toerfietser iets vertellen over zijn fiets. De een zal het hebben over zijn bijzondere verhouding met die fiets en een ander hoe hij er aan gekomen is. Of iets met een heel andere invalshoek. Om een beeld te geven van wat ik bedoel hierbij een plaatje van mijn fiets en m’n verhaal.

“Dit is mijn fiets. Ik kocht hem op 15 januari 1991 bij Smit Fietsen in Wilnis. Ik woonde toen al in Rotterdam, maar Kees Smit kende ik uit mijn vorige woonplaats waar hij niet alleen mijn overbuurman was, maar ook iemand met wie ik regelmatig ’s avonds een stuk ging fietsen. Ik had toen een ...