ad ad ad ad

“Vandaag precies 43 jaar geleden won Jan Janssen in zijn debuutjaar de zevende etappe van Angers naar Limoges. Dat was op zich een wonder omdat de gebrilde Nootdorper die ochtend naar het plein in Angers reed waar de vorige dag de etappe was geëindigd. De start was echter ergens anders. ‘Ils sont déjà partis’, riepen de laatste toeschouwers. Met ploegmaat Dick Enthoven moest hij ruim tachtig kilometers vol in de beugel om het peloton te achterhalen. Met bezwete koppen sloten ze aan en Jan was fantastisch gerodeerd voor de finale die door Rik Van Looy werd ingeleid. De Belg ging er vandoor, maar een Van Looy laten ze niet lopen. Het groepje werd teruggehaald en toen knalde Janssen er uit. Met slechts enkele tientallen meters voorsprong denderde hij het atletiekstadion van Limoges binnen en hij won zijn eerste Tourrit. Drie dagen later kreeg hij in een afdaling een klapband en dat resulteerde in een heupfractuur.
Twee jaar daarna won Jo de Roo de achtste etappe aan de westkust van La Rochelle naar Bordeaux. In 1974 won Henk Poppe de tweede etappe en dat was de eerste keer dat de Tour op Engelse bodem reed. Het was een rondje met start en finish in Plymouth. Op 29 juni 1976 won TI Raleigh maar weer eens een ploegentijdrit. Dat was het eerste deel van de vijfde etappe. 29 juni is tevens de verjaardag van de Amerikaan George Hincapie (1973). Eveneens jarig is de Fransman Pascal Poison (1958). Hij was een knecht van Bernard Hinault en hij won in 1984 de twaalfde etappe naar Blagnac. Ik denk niet dat Hinault hem heeft ingehuurd vanwege zijn naam.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 juni 2006 10:00

“Vandaag precies 42 jaar geleden won Jan Janssen de zevende etappe van Champagnole naar Thonon les Bains. Twee andere Nederlanders waren op 28 juni eveneens succesvol. In 1971 won Rini Wagtmans de derde etappe van Straatsburg naar Nancy en in 1976 was het Hennie Kuiper die de vierde etappe won die van de mondaine badplaats Le Touquet Plage naar het Belgische Bornem voerde. Vooral de zege van Wagtmans (op de foto geïnterviewd door Fred Racké) was opmerkelijk, want de Brabander was als knecht gecontracteerd door de Molteni-ploeg van Eddy Merckx. Dat betekende weliswaar een goed inkomen, maar tevens het kaltstellen van de eigen ambities. De door hem gewonnen rit eindigde in Nancy echter op een assepiste een paardenbaan bedekt met koolas en dat betekent weinig grip voor de smalle racebandjes. Daar was de behendige Wagtmans heer en meester omdat hij geen angst kende. Hij kwam als eerste de baan op en hij klopte gedecideerd de tien medevluchters net voor Barry Hoban die er op het gebied van durven ook wat van kon. Op diezelfde dag werd de Britse tijdritspecialist Christopher Boardman drie jaar. De latere werelduurrecordhouder zou in de Tour drie maal in een tijdrit zegevieren. Ook de Italiaan Pietro Guerra (1943) is op die dag jarig en zijn belangrijkste wapenfeit als wielrenner is een etappeoverwinning in 1971.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 juni 2006 10:00

“Op 27 juni 1958 won Gerrit Voorting de tweede etappe van Gent naar Duinkerken en zes jaar later zegevierde Henk Nijdam in de zesde etappe van Freiburg naar Besancon. In 1971 won De Karst het tweede deel van de eerste etappe die van het Zwitserse Basel naar het Duitse Freiburg ging.
Cees Priem (foto) pakte in 1975 ook zo’n halve etappe mee en ook weer van de eerste rit, maar nu het eerste deel. Dat was geheel op Belgische bodem van Charleroi naar Molenbeek. Die rit stond op het verlanglijstje van de grote Eddy Merckx. Racing White Daring Molenbeek was de favoriete voetbalclub van De Kannibaal en als geboren Brusselaar (Molenbeek is een deelgemeente van Brussel) wilde de grote Eddy daar triomferen. Het liep anders. Merckx kwam voorop met enkele renners onder wie Priem en niemand twijfelde aan zijn winstkansen. Maar de Belgische god werd gehinderd door een verkeerd opgestelde politieman en Cees Priem reageerde attent en doeltreffend.
In 1979 won Gerrie Knetemann de proloog in Fleurance. 1980 was een ware reeks van Nederlandse etappeoverwinningen. Die begon met winst van Jan Raas in het eerste deel van de eerste etappe van Frankfurt am Main naar Wiesbaden. In de middag was er een ploegentijdrit over 46 kilometer in omgekeerde volgorde. Er stond toen geen maat op de mannen van Post die in deze specialiteit jarenlang onverslaanbaar waren. Een jaar later was het rond Nice weer raak. In 40 kilometer was Raleigh wederom onverslaanbaar, waarna Johan van der Velde de tweede etappe won van Nice naar Martigues. Vandaag is Patrick Sercu (1944) jarig, de Belgische pistier die ook heel succesvol was in de Tour. Hij won in totaal zes etappes en droeg enkele malen het geel. Een andere jarige uit België is Paul Wellens (1952), winnaar van twee bergetappes.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 juni 2006 10:00

“Vandaag precies 41 jaar geleden won de Arnhemse coureur Cees van Espen (1938) het eerste deel van de vijfde etappe Saint Brieuc–Chateaulin. De Tedlevizier-renner zat in een kleine kopgroep waarvan ook zijn ploeggenoot Cees van Dongen deel uitmaakte. Om beurten demarreerden de twee net zo lang tot Van Espen weg was. Om het succes compleet te maken worn Van Dongen de sprint van de rest van de kopgroep en Pellenaars stak die avond een extra dikke sigaar op. Van Espen reed die Tour overigens niet uit. Door een ernstige val in de achtste etappe en de extreme hitte gaf hij in de elfde rit op. Op dezelfde dag dat Van Espen zijn beste prestatie leverde stond in het Amerikaanse plaatsje Lakewood een taart met vier kaarsjes op tafel voor de kleine Gregory LeMond, die op dat moment geen idee had wat de Tour de France was, de superrondrit die hij drie keer op zijn naam zou schrijven.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 juni 2006 10:00

“De juli-maand is traditioneel de maand van de Tour de France. Daarom deze keer geen uitweidingen over andere wedstrijden, maar per dag de resultaten van de Nederlanders in de eerste Tourweek met hier en daar aandacht voor een geboortedag. En natuurlijk de prestaties van mijn grote idool: Eddy Merckx. Omdat de Tour in de jaren vijftig en zestig al in juni startte beginnen we onze opsomming op 23 juni.

Vandaag precies veertig jaar geleden vierde Nederland een dubbel succes. Eerst won de Televizier-ploeg van Kees Pellenaars in de ochtenduren de ploegentijdrit. De ploeg bestond uit de renners Jo de Roo, Cees Haast, Huub Harings, Gerben Karstens, Bas Maliepaard, Henk Nijdam, Jos van der Vleuten, Leo van Dongen, Rik Wouters en Huub Zilverberg. In de middag won Karstens ook nog de rit Doornik-Duinkerken. De Karst was aan de haal gegaan met de Belg Jos Boons en in de finale zag het er naar uit dat de twee het niet gingen redden. Maar dat deden ze wel, zij het met maar één seconde voorsprong op het jagende peloton. De olijke Leidenaar won niet alleen de etappe maar ook de prijs voor de strijdlustigste renner.

Tot 26 juni!

Jan Houterman

Geplaatst door Fred van Slogteren, 23 juni 2006 10:00

“Op donderdag 12 juni 1975 won Ad Tak de zware achtste etappe in de Ronde van Oostenrijk. In de 162 km lange rit tussen Salzburg en Kal am Grossglockner werd Piet Kuys tweede en Wil van Helvoirt vierde. De Rus Leo Likatsjov behield de leiderstrui, Van Helvoirt was tweede op 4 seconden, Hans Koot negende, Tak dertiende, Kuys vijftiende en Huub Neven vonden we op ruim 21 minuten terug op plaats zesentwintig.

Op dezelfde datum maar twee jaar later sloeg Raleigh-coureur Bert Pronk (foto) zijn grote slag tijdens het eerste deel van de laatste etappe van de Ronde van Luxemburg. In de 87 kilometer korte rit tussen Echternach en Neuerburg won hij na een solo met 4 minuten voorsprong op Franky de Gendt uit België en landgenoot Frits Pirard. Baanrenner Danny Clark won 12 seconden later de sprint van het peloton voor Leo van Vliet en de kleine Alfons De Bal. Pronk nam de leiderstrui over van ploegmaat Knetemann, die overigens als eerste bereid was afstoppend werk te doen toen Pronk ontsnapt was.
Tijdens het slotakkoord, een rit over 149,5 kilometer naar ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 juni 2006 10:00

“We beginnen vandaag weer eens met de toenmalige wereldkampioen Jan Raas, die in de Ronde van Luxemburg 1980 liet zien wie destijds de baas was. Nadat hij op 4 juni de proloog over 1,8 km had gewonnen, zegevierde hij een dag later ook in de eerste rit naar Esch sur Alzette. Vijf kilometer voor de finish demarreerde hij uit de kopgroep van twaalf en bereikte de streep met 31 seconden voorsprong. De sprint van het peloton werd gewonnen door Leo van Vliet voor Wim de Ruiter en Jan van Tilborg. In de kopgroep zat verder nog de nummer twee van de proloog Bert Oosterbosch. Fedor den Hertog voerde op 54 seconden de tweede groep aan. In het algemeen klassement leidde Jan Raas met op 35 seconden Jean Luc Vandenbroucke en Bert Oosterbosch.

Op 5 juni 1980 heersten de Franse ploeggenoten Jean-René Bernaudeau en Bernard Hinault in de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 juni 2006 10:00

“Vandaag begin ik in 1975. Op 29 mei van dat jaar reden de amateurs de achtste en voorlaatste etappe van Olympia's Tour over 147 kilometer van Drachten via de Afsluitdijk naar Nibbixwoud in Noord-Holland. Hans Langerijs (foto) had de oranje leiderstrui stevig om de schouders, 1 minuut 11 voor op de Belg Patrick Lefevere (ja, ja de huidige baas van QuickStep) en 1 minuut 49 op Ad Gevers.
Op de afsluitdijk vond een ernstige valpartij plaats. Michel Jacobs een ploegmakker van Langerijs en winnaar van de zevende etappe en nog twee renners moesten naar het ziekenhuis. Er ontstond een kopgroep met daarin de nummers één (Langerijs), drie (Gevers) en acht (Schür) van het klassement, plus de Belg Etienne Van der Helst en Peer Maas. De snelle Maas won de spurt voor Van der Helst en Schür, die dankzij de diverse gewonnen bonificatieseconden opschoof naar plaats twee in de stand.
De 1 minuut 21 achterstand zou hij de volgende dag niet meer overbruggen. André Gevers haalde in de tijdrit nog wel behoorlijk wat van zijn achterstand af, maar uiteindelijk bleek toch Hans Langerijs de sterkste. Andere opvallende namen waren: Henk Lubberding (6e), Frits Pirard (9e), Fons van Katwijk (11e) en Gerrie van Gerwen (17e).

Op 29 mei 1976 bestond de tweede etappe van Olympia's Tour uit twee gedeeltes. In de ochtend won de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 mei 2006 10:00

"Vandaag ga ik in mijn terugblik terug naar de jaren tachtig en natuurlijk komt de Ronde van Italië heel prominent voorbij, want we deden in die jaren heel aardig mee met renners als Erik Breukink, Johan van der Velde en Jean-Paul van Poppel.
In 1980 was er bijzonder nieuws op 23 mei. Bernard Hinault was het slachtoffer van een heuse Italiaanse combine en hij werd door de 22-jarige Roberto Visentini, de playboy van het peloton en zoon van een rijke begrafenisondernemer, uit de leiderstrui gereden. De zevende etappe naar Orvieto werd gewonnen door Silvano Contini die zich in de slotfase de sterkste toonde. Visentini werd zevende op 11 seconden. Hinault bevond zich met alle Italiaanse favorieten in het peloton, dat in de laatste 40 kilometer een achterstand opliep van ruim vier minuten. De Italiaanse renners, inclusief de vedetten Moser en Saronni, weigerden enig werk te doen om het gat met de dertien vluchters te dichten. Bernard Hinault zakte naar plaats acht in het klassement met 2 minuut 58 achterstand op Visentini. In etappe 13 raakte Visentini de trui kwijt aan zijn landgenoot Panizza. Drie dagen voor de finish in Milaan zette Bernard Hinault alsnog orde op zaken en legde hij de basis voor zijn eerste Giro-zege. Visentini werd uiteindelijk negende op ruim 20 minuten.

Een jaar later won de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 mei 2006 10:00

"Net als vorige week gaan we om te beginnen veertig jaar terug in de tijd. Naar de 15e uitgave van Olympia's Toer door Nederland gehouden tussen 11 en 17 mei 1966. Glorieus winnaar was onze vaste slogblogbezoeker Jan van der Horst uit Haarlem. Nadat Leo Duyndan en Nol Kloosterman de eerste twee etappes hadden gewonnen pakte Jan op vrijdag de dertiende de overwinning in de derde rit en door de minuut bonificatie nam hij ook de leiding in het algemeen klassement. Twee dagen later kwam de oranje trui een stuk steviger om zijn schouders te zitten, nadat hij met de Caballero-ploeg de ploegentijdrit had gewonnen. Het was `daarna verdedigen en consolideren voor de Haarlemmer met zijn sigarettenploeg. Zo werd Jan van der Horst een sterke winnaar, nadat hij dat jaar al winnaar was van de Ster van Zwolle, de Ronde van Friesland, het Circuit des Mines en in Zouteleeuw en Berlijn Ìn het eindklassement liet hij sterke renners als Peter Heijnig, Jan Serpenti, Rini Wagtmans, Daan Holst, Gerard Vianen, Jan van Katwijk, Harry Steevens en Leo Duyndam achter zich. Opdat wij niet vergeten, Jan!

Tien jaar later in mei 1976 was regerend ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 mei 2006 10:00

« Vorige 1 2 3 ... 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 Volgende »