“De Zwitser Hugo Koblet (foto) won op 7 maart 1954 de wedstrijd Sassari-Cagliari op het eiland Sardinië. Hij reed de 228 kilometer met een gemiddelde van van 41,416 km per uur. Op 1’12” eindigden de Italianen Gaggero en Bartolini, op 1’40” Monti en op 6’19” Filippi, Fornara, Sorna en Minardi. Het grote peloton, met toppers als Bartali, Magni en Albani ging met een achterstand van 23 minuten op de winnaar over de streep. Fausto Coppi gaf vijftig kilometer voor de finish op. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

De Beverwijker Ab Geldermans (foto) kreeg op 9 maart 1958 een uitnodiging om op 17 april van dat jaar in Luxemburg uit te komen in de ‘Grand Prix de Forteresse’, een bergcriterium over een uur waar voorheen nog nooit een Nederlander voor was uitgenodigd. Alle kopstukken zouden aan de start komen. Charly Gaul zou de koers winnen voor de Duitser Lothar Friedrich en de Fransman Louison Bobet. De klassering van Geldermans heb ik helaas niet kunnen achterhalen. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

Leo Duyndam en Harry Steevens, twee jonge Nederlandse beroepsrenners behaalden op vrijdag 8 maart 1968 in de eerste etappe van Parijs-Nice succes. Op de kleine betonnen wielerbaan in Blois, het eindpunt van de 185 kilometer lange rit die in Athis-Mons was gestart, ging ...

“De Italiaan Ercole Baldini, houder van het werelduurrecord, wereldkampioen achtervolging en Olympisch kampioen op de weg, werd op 1 maart 1957 voor zijn prestaties in 1956 onderscheiden met de ‘Trophée Edmond Gentil’. Deze onderscheiding, in het leven geroepen ter nagedachtenis aan de stichter van Alcyon een van de belangrijkste Franse rijwielmerken van voor de Tweede Wereldoorlog, werd jaarlijks door een aantal belangrijke figuren uit de wielersport toegewezen aan de meest verdienstelijke renner in het voorgaande jaar. Op de lijst van winnaars staan de grootste namen uit de wielergeschiedenis en Ercole Baldini misstaat zeker niet op die lijst. Zijn ster straalde echter maar kort. Als beroepsrenner wist hij de grote belofte die hij als amateur had gewekt niet in te lossen, hoewel hij in 1958 bij de profs wel wereldkampioen op de weg was. In hetzelfde jaar won hij ook nog de Ronde van Italië, maar de opvolger van het goddelijke duo Coppi en Bartali is hij niet geworden. Zo gaat dat in de sport en trouwens ook in het dagelijkse leven. In iedere schoolklas zit wel een genie in spe waar nadien nooit meer iets van vernomen is.                                                                                                                                    

De Belgen Rik Van Steenbergen en Miel Severeyns wonnen op zaterdagavond 5 maart 1960 in het Brusselse sportpaleis een ...

“De Grote Prijs van Monaco, een wedstrijd op een circuit van 42 kilometer dat vier maal moest worden afgelegd, is op 22 februari 1957 gewonnen door de Fransman Gibert Bauvin (foto). Hij legde de 168 kilometer af in 4 uur 34 minuten 12 seconden. Op de tweede plaats eindigde zijn landgenoot Louison Bobet met een achterstand van 2 minuten en 38 seconden. In Zürich won de Belg Rik Van Steenbergen een dag later een omniumwedstrijd over vier manches. De Zwitser Armin Von Büren was tweede en Gerrit Schulte derde. De Italiaan Fausto Coppi eindigde als achtste.
De Fransman André Dufraisse werd op zondagmiddag 23 februari 1958 voor de vijfde achtereenvolgende maal wereldkampioen cyclo-cross. Hjj won de wedstrijd over 21 kilometer nabij Limoges in 1 uur 11 minuten en 12 sec nipt voor de Italiaan Severini.  De Nederlander Manus Brinkman werd 21ste. En net als een jaar eerder won de Fransman Bauvin de Ronde van Monaco, dit jaar over 84 kilometer. Er namen 78 renners aan de wedstrijd deel. En ook nu was er weer succes voor ...

“Vorige week meldde ik op deze plaats de aankondiging van het afscheid van Gino Bartali in februari 1955. De week daarna werd de reactie van Fausto Coppi wereldkundig gemaakt. ‘Volgend jaar zal ook ik misschien met wielrennen ophouden’, verklaarde de campionissimo en hij voegde er aan toe: ‘Ik ben erg getroffen door het nieuws van Gino’s afscheid. In de wedstrijden van dit jaar waaraan ik ga deelnemen zal ik hem zeker missen, ondanks alles wat er tussen ons is voorgevallen. De aanwezigheid van de grote Bartali was voor ons allen nu eenmaal iets vanzelfsprekends. Maar tenslotte komt voor iedere sportman de tijd om er een streep onder te zetten.’ (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

Op 19 februari 1957 overleed op 86-jarige leeftijd in de Noord-Franse stad Lens Maurice Garin, de winnaar van de eerste Ronde van Frankrijk in 1903. Toen Henri Desgrange in dat jaar de eerste ronde door heel Frankrijk uitschreef was Garin de eerste die zich als deelnemer aanmeldde. Hoewel hij als 32-jarige eigenlijk al in de herfst van zijn wielercarrière was, verscheen hij op 1 juli als de ...

“In het Italiaanse weekblad Tempo stond op 8 februari 1955 een interview met de afscheidnemende Gino Bartali (foto:  archief T&T Tekst & Traffic). ‘Ik hou op met wielrennen en ik wil over de wielersport ook niets meer horen’, verklaarde de populaire campionissimo. ‘En deze keer is het mij ernst.’ Bartali voerde als voornaamste argument aan dat hij zich met zijn veertig jaren niet onder de nog actieve specifieke ‘veteranen’ wilde scharen. Het was mooi geweest. Hij richtte ook een afscheidswoord tot zijn collega’s en in het bijzonder aan het adres van zijn grote rivaal Fausto Coppi, die hij het allerbeste wenste. ‘Ik hoop dat je zult winnen in alle wedstrijden waaraan je deelneemt. Als we het samen beter hadden kunnen vinden zouden we ongetwijfeld nog meer aan de glorie van de Italiaanse wielersport hebben kunnen bijdragen’, liet hij de ijverig pennende journalisten noteren. In zijn negentienjarige profcarrière heeft Bartali 168 overwinningen behaald, waaronder twee keer de Tour de France en drie keer de Giro d’Italia. Voorts droeg hij ...

“Arie van Vliet (foto: archief T&T Tekst & Traffic), de meervoudig wereldkampioen sprint, die er na een zeer succesvolle wielerloopbaan van 25 jaar in slaagde om in 1953 nogmaals het wereldkampioenschap te veroveren, had daarmee blijkbaar op 38-jarige leeftijd nog aan populariteit gewonnen. Zijn naam werd namelijk het vaakst ingevuld op een door de AVRO uitgeschreven enquête met de vraag: ‘Wie is de beste sportman of sportvrouw van het jaar 1953?’ Van de 35.573 stemmen verwierf Van Vliet (op de foto links in duel met Reg Harris) er niet minder dan 12.744. De wielersport veroverde ook de tweede plaats, want die ging naar Woutje Wagtmans, wiens dubbele etappezege en de vijfde plaats in het eindklassement van de Tour de France werden beloond met 7.606 stemmen. Derde werd de atlete Puck van Duijne-Brouwer met 3.147 stemmen, vierde voetballer Abe Lenstra met 3.101 stemmen. De twee jaar daarvoor was de legendarische ...

“De Belgische amateur René van Meenen (foto: © Rob Kat) won op 24 januari 1954 de Ronde van Egypte voor amateurs, een koers met dertien etappes over een totale afstand van 1.569 kilometer. Van Meenen had bijna negen minuten voorsprong op zijn landgenoot Emiel Van Cauter en de Brit Ted Gerrard. De Tour d'Egypte staat anno 2010 nog steeds op het programma, want tussen 9 en 14 februari wordt hij weer verreden in het Afrikaanse land. Vorig jaar was de Duitser Christoph Springer de sterkste, maar Nederlands succes heb ik niet kunnen achterhalen evenmin als aansprekende winnaars. Van Meenen en Van Cauter waren de enige uuitzonderingen. Van Cauter werd later dat jaar zelfs wereldkampioen bij de amateurs en Van Meenen won in 1955 de Ronde van Noord Holland voor zijn landgenoot Jos Janssen en de Alkmaarder Jan Rol.