ad ad ad ad

Slogblog


De Discovery’s van ploegleider Dirk De Mol starten morgen met fietsen met schokbrekers. Ik schreef daar al eerder over. Ook QuickStep komt met speciaal voor deze koers door TIME geconstrueerde fietsen aan de start. Het zijn carbonfietsen met een langere en bredere achtertrein. De wielassen zijn anderhalve centimeter langer, waardoor de schokken beter opgevangen worden. Ook aan de voorvork is gesleuteld. Die is niet alleen hoger, maar ook lichtelijk gebogen. De fietsen zijn voorzien van normale 32-spaaks wielen met tubes van 26 millimeter dik. De acht renners – onder wie Boonen, Pozzato, Knaven en Steven de Jongh hebben elk de beschikking over twee reservefietsen. Verder zijn er vijf extra materiaalwagens om tijdens de koers zoveel mogelijk wielen te kunnen steken, terwijl langs het parcours nog tal van mensen staan met reservewielen. Als de QuickSteps morgen weer de buit binnenhalen, dan mogen de andere ploegen zich dat aantrekken. Die hebben er dan niet alles aan gedaan.

Door Fred van Slogteren, 8 april 2006 13:45

De eerste ooggetuige die mij vertelde hoe Jan Raas in elkaar zit, was Wilfried Wesemael, een voormalige Raleigh-renner, geboren in Gijseghem en thans frituurbakker in Aalst. Wesemael was vier jaar lang de meesterknecht en vertrouweling van Jan Raas bij Raleigh en ook al in 1976 bij Frisol. Door een val in een ravijn in de Tour van 1979 raakte de kleine Belg dermate geblesseerd dat zijn contract bij Raleigh niet werd verlengd. Cees Priem nam daarna de positie van persoonlijke meesterknecht en vertrouweling van Wesemael over. Een logische mutatie, want Raas heeft het niet zo op buitenstaanders. Hij zoekt het graag in zijn omgeving. De vrouw van Raas is een volle nicht van de vrouw van Priem en Priem zelf is een neef van mevrouw Wesemael. Het is daarom waarschijnlijk dat de drie elkaar al goed kenden voordat ze als ploegmaten voor Frisol reden en daarna voor Raleigh. Wesemael bewonderde ...

Door Fred van Slogteren, 8 april 2006 10:32

Maarten Ducrot (1958)

Deze Zeeuw uit Vlissingen werd pas op zijn 27e jaar beroepsrenner, nadat hij als lid van een viermansploeg in 1982 wereldkampioen ploegentijdrit was geworden. Hij kon redelijk bergop, had een goede tijdrit in de benen en kon ontzettend hard fietsen op een relatief klein verzet. Hij kon ook goed leren en voor hij beroepsrenner werd, studeerde hij af als bedrijfspsycholoog. Ondanks dit achterdeurtje was hij zes jaar lang een serieus beroepsrenner, die enerzijds heel fanatiek was en tot de incrowd behoorde, maar anderzijds voldoende afstand kon nemen om de beroepswielrennerij een rigide wereldje te vinden. Na een jaar of tien aan de zijlijn te hebben gestaan, zit hij nu al weer voor het derde seizoen als co-commentator bij Mart Smeets aan tafel. Smeets is een instituut waar niemand aan mag komen, maar soms hoort god Maarten brommen als de maestro weer eens een verkeerde conclusie trekt. Dan spat de Hilversumse hiërarchie van het scherm. Ik hoop dat Maarten zich niet al te veel geweld hoeft aan te doen. De omroepbazen zullen toch ook wel horen dat Maarten zich veel meer profileert dan zijn voorgangers Steven Rooks en Erik Breukink? (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 8 april 2006 0:00

Ik zal die zondagmiddag nooit vergeten. Voor mij het allermooiste wielermoment van mijn leven. De heroïek van de wielersport greep me naar de keel. Hier kwam alles samen wat wielrennen zo mooi maakt. En ik ben niet de enige. Precies op de plaats waar die foto is gemaakt staat nu een beeld van een wielrenner. Opdat we niet vergeten. Ter nagedachtenis aan dat verschrikkelijke moment toen iedereen in paniek raakte, behalve de kleine Tukker zelf. Toen ik hem eens vroeg hoe hij zich toen voelde, zei hij: “niks, ik wist dat ik ging winnen.” Toen hij in de keuken thee voor ons zette keek ...

Door Fred van Slogteren, 7 april 2006 14:00

© Otto Beaujon

“Rik I zal er niet rijk van geworden zijn. Van de fietsen die zijn naam droegen. Maar weinig renners worden na hun actieve loopbaan echte fietsfabrikanten, zoals Jan Janssen, Giovanni Battaglin, Eddy Merckx, Klaas Balk en nog enkele. Veel meer renners lenen hun naam echter graag aan wat tegenwoordig ‘merchandising’ heet, het te gelde maken van je naamsbekendheid. Een fietsfabrikant biedt aan om bijvoorbeeld een fiets op de markt te brengen met de naam van een beroemde renner en die renner in kwestie bedingt dan een leuk bedrag per verkochte fiets. Hij hoeft er zelf geen spat voor te doen. Eén van de treurigste producten in dat opzicht was ...

Door Fred van Slogteren, 7 april 2006 10:00

Dethmer Klink (1916, overleden 08.03.1987)

Jan Derksen werd in 1939 wereldkampioen. In Milaan bij de amateursprinters. Hij was de enige dat jaar, want de volgende dag vielen de Duitse legers Polen binnen en de tweede wereldoorlog was een feit. Het WK werd direct afgelast en daarmee liep Nederland een zekere wereldtitel mis. De Noord-Hollander Dethmer Klink was verreweg de sterkste achtervolger van het toernooi en de titel kon hem niet ontgaan. Toen het toernooi werd afgelast had hij de halve finales al bereikt. Met de snelste tijd. Klink is die deceptie nooit te boven gekomen. Volslagen gedemoraliseerd zette hij de fiets in de schuur en tot zijn dood in 1987 heeft het drama zijn denken beheerst. Hitler heeft meer slachtoffers gemaakt dan officieel in de geschiedenisboeken staat.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 7 april 2006 0:00

Het rijden over de kasseistroken van Parijs-Roubaix houdt al jaren de gemoederen van fietsconstructeurs en van de renners bezig. De renners omwikkelden de stuurbocht vaak met een dik stuk schuimrubber, waarna ze het afwerkten met stuurlint. Het schuimrubber moest de schokken op de armen en vooral het polsgewricht opvangen. Het hielp nauwelijks. In de jaren zeventig bedacht een constructeur een ver uitgebogen voorvork voor de fiets van Roger De Vlaeminck. Le Gitan won de koers vier keer, maar dat jaar niet. Ook de telescopische voorvork bracht niet het comfort van de macadamweg en het damesfietsje waarop Johan Museeuw een aantal jaren terug aan de start stond haalde het einde niet. Midden in de finale moest Museeuw van fiets wisselen, vanwege kaderbreuk meen ik. Vandaag is bekend gemaakt dat Leif Hoste (foto © Cor Vos) zondag van start gaat met een fiets dat het stuiterende achterwiel moet bedwingen met behulp van schokbrekers. Gezien al het andere wat vroeger al is uitgeprobeerd ben ik sceptisch. Als Leif maar niet van de kruin van de weg stuitert met zijn Monroe’s.

Door Fred van Slogteren, 6 april 2006 15:58

Jan Janssen was een renner die zijn carrière opbouwde als een hordenloper. Om de zoveel meter stond een door hem zelf neergezette hindernis waar hij overheen moest. Tussen 1960 – toen hij tot de top van de Nederlandse amateurstand behoorde - en 1968 leverde hij ieder jaar minstens één grote prestatie. Eigenlijk had hij na zijn Touroverwinning in 1968 moeten stoppen, want er stonden geen horden meer op de baan. Hij had alles bereikt wat binnen zijn vermogen lag. In 1968 was hij niet lichamelijk op, maar geestelijk, want doelen stellen en ze ook realiseren vereist meer energie dan iemand zich kan voorstellen. Ieder jaar stelde hij zich zelf een of meer doelen. In 1967 was hij zo sterk dat hij aan het begin van het seizoen in het trainingskamp in ...

Door Fred van Slogteren, 6 april 2006 14:00

DE NIEUWE FLANDRIENS

Michel Wuyts

"Dit boek is vorig jaar uitgekomen en het beschrijft het wielerjaar 2004. Het trok me direct aan, want ik vind Wuyts de beste Nederlandstalige wielerverslaggever van dit moment. Hij is altijd enorm enthousiast en hij kan heerlijk doordraven en als hij het over Tom Boonen heeft wordt hij helemaal gek. Ik mag dat wel, het is een beetje Theo Koomen-achtig. En hij verzint niks, hij weet het allemaal. De man heeft een ongelooflijke feitenkennis paraat. Het boek bestaat uit delen die het wielerjaar 2004 chronologisch behandelen. Hij begint met veldrijden, dan ...

Door Fred van Slogteren, 6 april 2006 10:00

Daphny van den Brand (1978)

Het afgelopen veldritseizoen werd zowel bij de mannen als bij de vrouwen beheerst door echte kannibalen à la Merckx in zijn grote dagen. Toch werden ze allebei geen wereldkampioen. Ik heb het over Sven Nijs en Daphny van den Brand. De kleine beroepsrenster uit het Brabantse dorp Zeeland was de afgelopen winter onbetwist de sterkste bij de veldrijdende vrouwen, maar door domme pech greep ze naast de wereldtitel. Na een lekke band kon ze de aansluiting met Marianne Vos en Hanka Kupfernagel niet meer bewerkstelligen en een derde plaats was nog het hoogst bereikbare. Dat moet een grote teleurstelling zijn geweest na zo’n seizoen. In 2003 was ze al eens wereldkampioene en toen zei ze tegen me dat het haar grootste wens was om tien regenboogtruien binnen te halen. Daphny zou in de zomer graag op hoog niveau willen mountainbiken, maar frequente aanvallen van hooikoorts beletten haar dat. In de winter heeft ze daar geen last van en daarom is ze in het veld een toppertje met die twee vlechtjes van haar. Lees het verhaal van Daphny in Wielerhelden van Oranje (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 6 april 2006 0:00

« Vorige 1 2 3 ... 989 990 991 992 993 994 995 996 997 998 999 ... 1010 1011 1012 Volgende »