ad ad ad ad

Slogblog


Het was deze maand al weer zes jaar geleden dat Fedor den Hertog overleed. Het cliché dat de tijd vliegt, behalve als je in de gevangenis zit ligt voor de hand.

Ik heb Fedor enkele malen geïnterviewd en de eerste keer zal ik nooit vergeten. Dat was in april 1997, want dat staat met een stempeltje achterop de foto.

Hij zat toen behoorlijk in de shit, wat hij goeddeels aan zich zelf te wijten had. Zijn vrouw had hem verlaten, zijn fietsenzaak in België was failliet en hij was op de vlucht voor de deurwaarders die veel geld van hem tegoed hadden.

Geld om zijn vele schuldeisers schadeloos te stellen. Hij logeerde op dat moment bij zijn vriend Rien Delhez, die hij vanwege diens baan bij het Ministerie van Defensie de Generaal noemde.

We spraken af in een café dat in het Limburgse Thorn precies op de grens van Nederland en België lag. Om twaalf uur ‘s middags. Toen ik er aankwam was de zaak nog gesloten. Maar ik mocht binnenkomen van de mevrouw die de zaak aan het schoonmaken was. Ik kwam immers voor Fedor.

Klokslag twaalf stapte hij binnen. In rennerskleding met de fiets aan de hand. Die werd tegen een barkruk geparkeerd, terwijl hij tezelfdertijd op zijn horloge keek en tevreden vaststelde dat hij de 44 kilometer vanaf Heerlen exact in de tijd had afgelegd die hij had begroot.

Vierenveertig kilometer binnen het uur. Ik vond het knap voor iemand van 51 jaar, want ik ging er van uit dat ook bij Fedor net als bij iedereen de krachten wel zouden zijn afgenomen. Maar Fedor was niet iedereen.

Zeker niet toen ik hem eens goed aankeek. Aan niets was te zien in welke persoonlijke en financiële ellende hij zich bevond. Hij begon er gelijk over en noemde het een wak des levens. “Ik ben een wakbegaafde”, grapte hij.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 28 februari 2017 12:00

Een sterke renner uit de jaren vijftig. Afkomstig uit Bretagne was Albert Bouvet een keiharde coureur. Zo eentje die meestal als een dood vogeltje over de finish kwam, om maar weer eens een mooie uitdrukking uit het Kneteriaanse woordenboek te gebruiken.

Door die hardheid werd hij le Granitier genoemd. Hij won Parijs-Tours in 1956 en hij was in die jaren een trouw helper van Louison Bobet.

Bouvet was een sterk tijdrijder en hij kwam ook met veel succes uit in achtervolgingstoernooien. Hij was in die discipline vijf keer kampioen van zijn land en in het WK werd hij twee keer tweede.

Zowel in 1957 als in 1959 werd hij in de finale geklopt door zijn landgenoot Roger Rivière. In 1964 beëindigde hij zijn carrière en hij werd journalist bij Le Parisièn Liberé.

Deze krant waarvan Félix Lévitan een van de directeuren was, tekende samen met de net opgerichte sportkrant L'Équipe na de Tweede Wereldoorlog voor de organisatie van de Tour de France. Zo kwam Bouvet in de organisatie van de Tour terecht.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 28 februari 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ABDOESJAPAROV, Djamolodine (1964, Oezbekistan)
BACQUET, Fabien (1986, Frankrijk)
BOVEN, Jan (1972, Nederland)
GRINTER, Pip (1988, Australië)
GRONDELAERS, Robert (1933, † 22.08.1989, België)
KATWIJK, Alain van (1979, Nederland)
LOSADA ALGUACIL, Alberto (1982, Spanje)
URIBARRI ARTABE, Unai (1984, Spanje)
VASSEUR, Sylvain (1946, Frankrijk)
VOORDE, Charles van de (1919, † 00.00.1954, Nederland)
OLDE MEIERINK, Lars (1998, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
BAILO, Osvaldo (1996, † 28.02.1996, Italië)
CAMPILLO GARCIA, Juan (1964, † 28.02.1964, Spanje)
JACOBS, Elsy (1998, † 28.02.1998, Luxemburg)
MILLIOT, Roger (2010, † 28.02.2010, Frankrijk)
WALLAARD, Arno (2006, † 28.02.2006, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 28 februari 2017 0:00

Het oogde als een affiche van een spannende film. ‘Meet & Greet’. Ik lees op de cover: “Rotterdam Cycling presents Farm Frites Hartol Ladies Cycling Team. Starring Leontien Zijlaard – van Moorsel, special appearance Mirjam Melchers.

Also starring Rachel, Elsbeth, Anouska, Miho, Adrie, Yvonne, Esther, Angela, Sissy en Sandra. Directed by: Jean-Paul van Poppel and Michael Zijlaard.

Het betreft een in tijdschriftvorm gegoten ploegpresentatie van het vrouwenteam Farm Frites- Hartol zoals die in 2004 de weg op zou gaan. In het team prominent aanwezig Leontien van Moorsel die dat jaar afscheid zou nemen van de actieve wielersport.

Het 32 pagina´s tellend boekwerkje ‘Meet & Greet’ fungeerde dus als een soort afscheidsmagazine voor Leontien, gevuld met interviews met de hoofdrolspeelster over haar laatste jaar als actief wielrenster.

Met natuurlijk ook een terugblik op haar carrière. Het magazine was helemaal in kleur en gevuld met vele mooie foto´s van Leontien en de rensters van haar team.

Op 22 augustus 2004 nam Leontien van Moorsel afscheid van de topsport. Haar laatste race was de strijd om de derde plaats individuele achtervolging tegen Katherine Bates tijdens de Olympische Spelen van Athene.

In het vliegtuig op weg naar huis werden de eerste plannen voor de toekomst gemaakt. Want de geliefde wielersport, die haar zoveel had gebracht, kon natuurlijk niet zo maar worden afgesloten.

Sindsdien maakten we kennis met Leontien.nl, de Ladies Ride en Run, 36cycling, Team Roompot en natuurlijk het Leontienhuis in Zevenhuizen. Daar wil men de kwaliteit van leven van mensen met een eetstoornis en hun naasten verbeteren.

Met het Leontienhuis wil de voormalige anorexia-patiënte mensen met een eetstoornis motiveren en richting herstel en (hernieuwde) deelname aan de maatschappij begeleiden.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 27 februari 2017 12:00

Joep Franssen was de eerste Nederlandse kampioen op de weg bij de beroepsrenners. Dat was in 1927. Het was niet het allereerste wegkampioenschap want al in 1888 werd er om die titel gestreden. Alleen was er tot 1927 geen onderscheid tussen profs en amateurs.

Alles reed in één wedstrijd en de renner die het eerst over de streep kwam was de kampioen. Dat was in 1927 ook zo. Wel werd er vanaf dat jaar naar de status van die renner gekeken. Het onderscheid tussen profs en amateurs werd gemaakt in de uitslag.

De eerste beroepsrenner in de uitslag was de kampioen bij de profs en de eerste amateur in de uitslag was de kampioen bij de amateurs. Zo simpel was dat. En dan was er ook nog de categorie der onafhankelijken en daar gold hetzelfde voor.

Jupke had ook de eerste Nederlandse renner in de Tour de France kunnen zijn, als een aantal Limburgse notabelen er in was geslaagd de Tourorganisatie te overtuigen dat de Tour met de deelname van hun held in aanzien zou stijgen.

Maar Henri Desgrange cs. was het daar niet mee eens en dus komt het viertal Albert en Antoon van Schendel, Theofiel Middelkamp en Albert Gijsen de eer toe in 1936 de eerste Nederlandse Tourrenners te zijn geweest.

Joep Franssen werd op 6 december 1899 geboren in Voerendaal. Hij was beurtelings beroepsrenner en onafhankelijke van 1922 tot en met 1933. Hij reed vooral in de eigen regio, waardoor hij niet echt landelijk bekend werd.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 27 februari 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BONTEKOE, Gerrit (1893, † 25.08.1962, Nederland)
BOYARSKAYA, Natalie (1983, Rusland)
BUSE, Hermann (1907, † 01.01.1945, Duitsland)
CAPELLE, Ludovic (1976, België)
CHEVALIER, Olivier (1990, België)
CODOL, Massimo (1973, Italië)
GARCIA LATORRE, Jaime (1985, Spanje)
GARCIA RENA, Rodrigo (1980, Spanje)
HONKISZ, Adrian (1988, Polen)
JONES, Carter (1989, Verenigde Staten)
KATWIJK, Piet van (1950, Nederland)
LEGIERSE, Peter (1946, Nederland)
MARÉCHAL, Jean (1910, † 23.12.1993, Frankrijk)
REBIEWSKI, Jaroslaw (1974, Polen)
RIBBERS, Joop (1950, Nederland)
SCHLEBAUM, John (1897, † 28.01.1966, Nederland)
DELTOMBE, Kevin (1994, België)

of ons op deze datum ontvielen:
DRAAIJER, Johannes (1990, † 27.02.1990, Nederland)
LE BIGAULT, Emile (2002, † 27.02.2002, Frankrijk)
Door Fred van Slogteren, 27 februari 2017 0:00

Hoera, het wielerseizoen 2017 is ook in Noord-Europa begonnen. Vandaag Kuurne-Brussel-Kuurne en gisteren een boeiende editie van de openingskoers de Omloop Het Nieuwsblad. Het was gelijk genieten.

Met wereldkampioen Peter Sagan en Olympische kampioen Greg Van Avermaet, aangevuld met een klassiekerspecialist als Sep Vanmarcke voorop, was het een finale om van te smullen.

Toen na een grote valpartij deze drie mannen in de aanval gingen slonk de voorsprong van het zestal op kop als sneeuw voor de zon.

Daarbij zaten onze landgenoten Mike Teunissen van Sunweb en Bryan van Goethem van Roompot toen de drie met nog twee Fransen aansloten bij de kop. Iedere keer dat Sagan, Van Avermaet of Vanmarcke op kop kwamen moest er eentje af.

Teunissen was de laatste die moest capituleren in de beklimming van die elkaar snel opvolgende steile heuveltjes van de Vlaamse Ardennen. Toen was het gebeurd voor de rest.

Sagan was normaliter de snelste, maar Van Avermaet de slimste. In de haakse bocht die naar het laatste rechte stuk naar de streep leidde nam hij slim de binnenbocht toen Vanmarcke helemaal buitenom demarreerde en Sagan hem counterde.

Het was een prachtige finale van een wedstrijd die nu eindelijk een WorldTour classificatie heeft. Het was Van Avermaet’s tweede opeenvolgende zege in de Omloop en die eerste klap was een daalder waard.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 26 februari 2017 12:00

Tussen 1965 en 1971 was de Amsterdammer Jan Jansen negen keer kampioen van Nederland. Vier keer bij de amateursprinters op de baan en vijf maal op de tandem.

Twee keer met Wim Koopman, twee keer met Peter van Doorn en de vijfde keer met Leijn Loevesijn. Internationaal was hij veel minder succesvol.

Bij de wereldkampioenschappen haalde hij nooit een titel en ook het erepodium mocht hij nimmer betreden, al is hij er op de tandem met Van Doorn in 1970 een keer dicht bij geweest.

Met een vierde plaats stonden ze net naast het ereschavot. Het grootste internationale succes dat hij behaald heeft was bij de Olympische Spelen van 1968 in Mexico.

Op de tandem samen met Leijn Loevesijn werd hij daar tweede achter het destijds onklopbare Franse duo Trentin en Morelon. Met een zilveren medaille kwam het tweetal in Nederland terug.

In tegenstelling tot zijn broer Harry is Jan Jansen nooit beroepsrenner geworden. Hij was slechts een van de vele sprinters die na het internationaal vermaarde duo Derksen en Van Vliet om de vacante troon streed.

Alleen Loevesijn is er uiteindelijk in geslaagd om daar enigszins bij in de buurt te komen door in 1971 wereldkampioen bij de profsprinters te worden.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 26 februari 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BERLAND, Roland (1945, Frankrijk)
BOTCHAROV, Alexandre (1975, Rusland)
BROUWER, Johnny (1947, Nederland)
CARPENTER, Connie (1957, Verenigde Staten)
GRABOWSKI, Zachary (1985, Verenigde Staten)
JEANNOT, Emilie (1985, Frankrijk)
LOATTI, Bruno (1915, † 25.09.1962, Italië)
NIJLAND, Dorus (1880, † 13.12.1968, Nederland)
SANCHEZ PIMENTA, Julian (1980, Spanje)
VERLEYEN, Frank (1963, België)
TULNER, Rens (1998, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
GIJSEN, Albert (2007, † 26.02.2007, Nederland)
HOLZMANN, Horst (2014, † 26.02.2014, Duitsland)
SCHULTE, Gerrit (1992, † 26.02.1992, Nederland)
VANDERSTUYFT, Léon (1964, † 26.02.1964, België)
Door Fred van Slogteren, 26 februari 2017 0:00

Deze winterse rubriek over schaatsende wielrenners en fietsende schaatsers maakt deze week een uitstapje naar het kunstrijden én naar Finland. De wielerliefhebbers kunnen gerust zijn, want er zijn geen Salchows en Rittbergers nodig om het sprongetje van het kunstrijden naar het wielrennen te maken.

De directe aanleiding voor deze aflevering is dat op schaatscentrum De Uithof in Den Haag dit weekend de jaarlijkse internationale wedstrijden kunstrijden om de Challenge Cup plaatsvinden.

Voor het Nederlandse publiek dat, sinds de lang vervlogen tijden van Sjoukje Dijkstra en Joan Haanappel, nauwelijks verwend is geweest met internationale successen, is het een zeldzame gelegenheid om een klein deel van de wereldtop in actie te zijn.

Voor de internationale deelnemers zelf is de Challenge Cup één van de laatste voorbereidingen op de wereldkampioenschappen, die in april in Helsinki worden gehouden. In Finland is het hardrijden op de schaats vergelijkbaar met het kunstrijden in Nederland. Namen als Clas Thunberg, Juhani Järvinen en Leo Linkovesi behoren tot de vergane glorie van het Finse langebaanschaatsen.

Wie echter het woord kunstrijden uitspreekt, hoort onmiddelijk de naam van Laura Lepistö, de Europese kampioene van 2009. Lepistö? Wat een toeval, want wie in Finland wielrennen zegt, hoort wellicht direct de naam van Lotta Lepistö. Zij finishte namelijk als de nummer drie bij het WK 2016 dames op de weg.

Op het op een Finse sauna gelijkende parcours in Qatar, waar vorig jaar de wereldkampioenschappen op de weg werden verreden, finishte Lepistö vlak achter de gouden Amalie Dideriksen uit Denemarken en onze eigen, zilveren Kirsten Wild.

De kunstrijdster Laura Lepistö en de wielrenster Lotta Lepistö, zijn geen zussen van elkaar, zelfs geen familie, want die naam komt er veel voor. In leeftijd verschillen ze iets meer dan een jaar. Maar het blijft toevallig en uniek dat in een dunbevolkt land als Finland twee dames met dezelfde achternaam in twee verschillende sporten – en nog wel mijn favoriete - hun land op de kaart hebben gezet.

Laura werd in 2008 voor de eerste en enige keer nationaal kampioene en debuteerde op het EK met een derde plaats. Met het winnen van de Europese titel, als eerste Finse solorijdster, werd 2009 haar beste jaar. Sindsdien kan ze in Finland niet meer stuk, ook al volgden er geen verdere internationale titels meer. In 2010 werd ze tweede bij het EK, zesde bij de Olympische spelen en derde bij het WK.
... Lees meer
Door Ad van der Linden, 25 februari 2017 14:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 993 994 995 Volgende »