ad ad ad ad

Slogblog



Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BORST, Trisha (1982, Nederland)
EL FARES, Julien (1985, Frankrijk)
FRANSEN, Ruud (1986, Nederland)
GOROSPE ARTABE, Ruben (1964, Spanje)
MELIS, Angelo van (1975, Nederland)
PIETERS, Amy (1991, Nederland)
REIJNEN, Kiel (1986, Verenigde Staten)
VANBILSEN, Kenneth (1990, BelgiŽ)
VLOT, Jans (1948, Nederland)
VUILLERMOZ, Alexis (1988, Frankrijk)

of ons op deze datum ontvielen:
SUTER, Franz (1914, Ü 01.06.1914, Zwitserland)
VAN BUGGENHOUT, Jean (1974, Ü 01.06.1974, BelgiŽ)
VERHOEVEN, Tonny (1996, Ü 01.06.1996, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 1 juni 2017 0:00

In de jaren tachtig was Spanje een mooi alternatief voor Nederlandse beroepsrenners die niet bij een Nederlandse, Belgische of Franse ploeg terecht konden.

In Spanje was de Nederlandse trainer en coach Albert Stofberg werkzaam. Met zijn keiharde methoden leidde hij de renners die bij een Spaanse ploeg wilden rijden op en wist ze vaak met succes aan een contract te helpen.

Zo kwam ook de kleine Brabantse sprinter Mathieu Hermans in Spanje onderdak en van 1987 tot en met 1989 reed hij drie jaar in dit truitje van zege naar zege. Caja Rural, een Spaanse bank, is nog steeds in de wielersport actief.

Weliswaar niet meer op het hoogste niveau, maar als ProContinental formatie zal de ploeg met een wildcard dit jaar wel weer meedoen aan de Vuelta a España, zeker nu ze sinds ze zich hebben verzekerd van een sterke kopman als Yuri Trofimov.

Maar deze Rus liep nog in de luiers toen Mathieu Hermans in dienst van Caja Rural triomfen vierde. De Goirlenaar was namelijk een van de snelste sprinters van zijn generatie en dat vertaalde zich in heel wat overwinningen in massasprints.

Vooral in Spanje was hij succesvol. Zo won hij tien ritten in de Vuelta en vijf in de Ronde van Murcia. Buiten Spanje lukte het minder vaak om een rit te winnen. Wel won hij er twee in de Ronde van Nederland.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 31 mei 2017 12:00

Jean Luc Vandenbroucke is een voormalige Belgische profwielrenner uit het Franstalige Moeskroen. Hij was een zeer talentvolle coureur met een mooie erelijst, maar er ontbreekt een echt grote overwinning. Natuurlijk is Blois-Chaville, in de jaren tachtig de benaming voor Parijs-Tours een klassieker. Maar toch …

Bij iemand die overliep van talent en als een god op de fiets zat, denk je toch aan een of meer van de grote klassiekers. Wel werd hij een keer derde in de Ronde van Vlaanderen. Milaan-San Remo lag hem ook goed en daarin werd hij een keer tweede, zij het met een vlekje.

Hij was een grote belofte want in de jeugdrangen won hij alles wat er te winnen was, met als hoogtepunten het kampioenschap van België op de weg en een nationaal en een Europees kampioenschap achtervolging.

Hij was een begenadigd tijdrijder en een specialist in prologen. Zo’n kort ritje kon hij als een raket afraffelen en in een prachtige stijl. Alles was in harmonie als hij voor een contre la montre op de fiets kroop.

De Grote Landenprijs, De GP Eddy Merckx en de Trofeo Baracchi, met het wonderkind Fons De Wolf aan zijn zijde, staan fier op zijn palmares. Maar hij kon meer.

De grote ronden waren niet aan hem besteed, maar korte rondritten lagen hem wel. De Tour de l’Aude, de Vierdaagse van Duinkerke, de Driedaagse van De Panne en de Tour de l’Oise staan allemaal op zijn erelijst.

Bij de naam Jean-Luc Vandenbroucke denk ik ook aan de politiek, want als actief renner zat hij in de gemeenteraad van zijn woonplaats Moeskroen en ik geloof niet dat hij daar voor spek en bonen heeft gezeten.

Na zijn carrière werd hij de eerste ploegleider bij Lotto, de sponsor die als Lotto-Soudal nog steeds in de wielersport actief is. Ook was hij commentator bij de RTBF bij wielerwedstrijden.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 31 mei 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BRANDS, Frans (1940, Ü 09.02.2008, BelgiŽ)
GESINK, Robert (1986, Nederland)
GROEN, Ike (1992, Nederland)
MILLER, Nathan (1985, Verenigde Staten)
PARENT, Georges (1885, Ü 00.10.1918, Frankrijk)
QUENNEHEN, Bernard (1930, Frankrijk)
SCOGNAMIGLIO, Carlo (1983, ItaliŽ)
SPIJKERMAN, Bertine (1982, Nederland)
WRUBLENSKI, Alex (1984, Canada)
ZANDEGU, Dino (1940, ItaliŽ)
ZUIDEWIND, Nick (1992, Nederland)
MARTINELLI, Davide (1993, ItaliŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
BARONE, Nicolas (2003, Ü 31.05.2003, Frankrijk)
LOOS, Gerrie (1991, Ü 31.05.1991, Nederland)
MAH…, FranÁois (2015, Ü 31.05.2015, Frankrijk)
SALDOW, Karl (1951, Ü 31.05.1951, Duitsland)
Door Fred van Slogteren, 31 mei 2017 0:00

Ik ben een Dumoulist en nog een beetje in de ban van de honderdste uitgave van de Giro d’Italia. De eerste ging in 1909 van start, als tegenhanger van de gelijknamige autorace die al in Italië plaatsvond en georganiseerd werd door de Corriere Della Sera.

De organisatie van de Ronde van Italië voor wielrenners was van meet af aan in handen van La Gazetta Dello Sport, een sportkrant die op roze papier werd gedrukt, reden waarom de leiderstrui van de Giro al decennialang dezelfde kleur heeft.

Tientallen jaren lang wisten de Italianen de eindzege in eigen land te houden en de eerste buitenlander die de Italiaanse hegemonie wist te doorbreken was in 1950 de Zwitser Hugo Koblet.

Ter ere van de Giro vandaag een roze fiets, hoewel dat op de foto moeilijk te zien is. Het is een WBR Sport uit de Rotterdamse fietsenwinkel van Willem Buitendijk. Het frame is in zachtroze gespoten en heeft een gouden belettering. Ook de weelderig uitgevoerde nervex lugs zijn omlijst met goudverf.

Een calligraaf zou er jaloers op worden. De aanschaf van deze beauty is één van de weinige aankopen die ik me in de laatste jaren heb gepermitteerd. Nadat ik voor de vierde maal was gaan kijken kon ik me niet meer inhouden.

Wat wil je ook? Een Brooks zadel; een Stronglight trapstel; Lyotard pedalen, Universal remmen, Nisi velgen met vleugelmoeren en de acht snelheden zijn afkomstig van Simplex. Alleen de waarde van de onderdelen rechtvaardigen de hele aankoop, want het frame heb ik voor niets.

WBR is in het Rijnmondgebied een grote naam op het gebied van racefietsen. Ik herinner me het verhaal van een man die in 1954 op vijftienjarige leeftijd met de stoomtram vanuit de Hoekse Waard naar Rotterdam reisde om daar voor 39 gulden bij WBR een lederen Brooks zadel en twee Radium tubes te kopen.

Op zijn WBR won die man diverse koersen en hij prijst nog steeds de kwaliteit van het materiaal waarvoor zijn ouders destijds diep in de buidel hadden moeten tasten. Van de adviezen van Willem Buitendijk heeft hij alleen maar voordeel gehad.
... Lees meer
Door Peter Ravensbergen, 30 mei 2017 12:00

Aan het eind van de jaren zeventig was ik lid van de toerfietsvereniging De Merel in Vinkeveen. In die jaren heb ik heel wat tochten gemaakt met leuke mensen om je heen, waarvan je meestal alleen maar een voornaam wist.

Of iemand arts was of vuilnisman was helemaal niet belangrijk. Het met elkaar iets presteren daar ging het om en je voelde je dolgelukkig als je na zo’n tocht van honderdtwintig kilometer of zo voldaan in het clubhuis in een lekker koud pilsje hapte.

Verdere ambities hadden de meesten niet. Er was ook een jongetje bij van een jaar of twaalf en die had wel ambities. Die wilde een grote wielrenner worden. Hij hield intens van de fiets.

Als er iemand lek reed dan kwam hij helpen repareren en dan kon je aan zijn wiel in de groep terugkeren. Een leuk joch met krullend haar en de zoon van een marktkoopman uit mijn toenmalige woonplaats Wilnis, die met oude spulletjes (bric-a-brac) op het Waterlooplein in Amsterdam stond.

Nadat Tom Cordes als junior wereldkampioen in de wegwedstrijd was geworden, werd hij als amateur samen met John Talen, Rob Harmeling en Gerrit de Vries wereldkampioen ploegentijdrit.

De tweevoudige wereldkampioen was daarna een aantal jaren een goede prof, die in 1990 de Trofeo Baracchi won samen met de Duitser Rolf Gölz.

Daarna ging zijn profloopbaan als een nachtkaars uit. Tot hij er een punt achter zette en weer lekker bij de amateurs ging rijden, want fietsen is een eerste levensbehoefte voor deze aardige gozer.
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 30 mei 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ABAKOUMOW, Igor (1981, Wit Rusland)
AKKER, John van den (1966, Nederland)
FRISCHKNECHT, Arthur (1936, Zwitserland)
GOMEZ MARCHANTE, Josť Angel (1980, Spanje)
HELVEN, Sander (1990, BelgiŽ)
HENGEL, Rob van de (1993, Nederland)
HIERCKENS, Corine (1982, BelgiŽ)
JANORSCHKE, Grisha (1987, Duitsland)
POLAZZI, Michael (1985, BelgiŽ)
SCHEPMANS, Niels (1990, BelgiŽ)
SNEPVANGERS, Cees (1941, Nederland)
SUAREZ SUAREZ, Juna Pablo (1985, Colombia)
WROLICH, Peter (1974, Oostenrijk)
DE VYLDER, Lindsay (1995, BelgiŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
Door Fred van Slogteren, 30 mei 2017 0:00

Wat een geweldige dag was het gisteren. Natuurlijk in de eerste plaats voor Tom Dumoulin zelf. Hij kan de miljoenen gaan cashen die andere ploegen nu voor hem over zullen hebben. Het is echter de vraag of hij daarbij is gebaat.

Ik weet dat hij het liefst bij Sunweb blijft, de ploeg die sinds 2009 als Skil-Shimano met een wildcard in de Tour debuteerde met als hoogste doel op de televisie te komen. Dat is toen aardig gelukt, dankzij Kenny van Hummel.

Kenny wordt er niet graag aan herinnerd dat hij in L’Équipe de slechtste klimmer aller tijden werd genoemd. Ook de drie keer dat Albert Timmer in een ontsnapping zat en die bijna doodsmak van Piet Rooijakkers in de ploegentijdrit, waren wapenfeiten voor het onbeduidende ploegje uit de Nederlandse provincie.

Teammanager Iwan Spekenbrink had het stokje net overgenomen van Arend Scheppink en de succesvolle marketinspecialist bedacht een missie. Hij wilde renners een veilig onderkomen bieden binnen die toen zo verziekte wielerwereld waar je niemand kon vertrouwen.

Grote namen waren voor Skil-Shimano niet te betalen en dus was de ploeg een combinatie van ervaring en jonge renners die bij de grote ploegen geen kans maakten. Verder omringde Iwan zich met specialisten op het gebied van training, voeding en materiaal.

Hij vond het vreemd dat renners altijd individueel trainen en vergeleek die situatie met een voetbalteam. ‘Stel je voor dat de spelers van Ajax of Feyenoord alleen bij elkaar komen om een wedstrijd te spelen? Onbestaanbaar, maar in het wielrennen kon het wel.’

Door intensieve scouting kreeg hij twee Duitse talenten op de korrel. Marcel Kittel een goede tijdrijder en John Degenkolb een snelle jongen die wellicht massasprints kon winnen.

De trainers van de ploeg gingen met de twee aan de slag en toverden Kittel om tot misschien wel de snelste sprinter van zijn generatie en Degenkolb tot een renner die klassiekers kon winnen. Niet met zijn sprint, maar met zijn inhoud.

Voor Kittel werd een sprinttreintje geformeerd, dat eindeloos op de juiste tactiek oefende, en de hele ploeg werkte als één onverzettelijk blok voor Degenkolb. Het resultaat: acht Touretappes en twee klassiekers.

Spekenbrink heeft moeten aanvaarden dat je dit soort jongens niet kunt houden, maar de geboren Tukker had al weer een ander objectief in de persoon van Tom Dumoulin, een fenomenale tijdrijder.

Maar die mooie jongen uit Maastricht was op een tijdritfiets niet alleen direct een hele grote, maar had nog veel meer mogelijkheden. Out of the blue won hij in 2015 al bijna een grote ronde, toen op twee dagen voor het einde alleen de eendrachtig samenwerkende ploegen van Movistar en Astana hem op de knieën kregen.

Tom ging een jaar later naar de Tour als voorbereiding op de Olympische tijdrit in Rio de Janeiro. In de Tour won hij de loodzware rit naar Andorra en de eerste tijdrit. Was hij daarna naar huis gegaan dan was hij wellicht ook nog Olympisch kampioen geworden.

Maar hij bleef, kwam in een van de laatste etappes te vallen en brak zijn pols. Nederland in mineur, maar met een nog niet geheel genezen pols reikte hij toch nog naar zilver. Achter een superieure Cancellara die de Tour wel eerder had verlaten.
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 29 mei 2017 15:00

Komende donderdag 1 juni vind de twaalfde editie plaats van de actie Alpe d’HuZes. Onder het motto ‘opgeven is geen optie’, beklimmen de deelnemers, individueel of in teamverband, tot maximaal zes keer de Alpe d'Huez.

Sinds 2006 is er ruim 140 miljoen euro opgehaald. De organisatie hanteert een strikt antistrijkstokbeleid. De opgehaalde sponsorgelden komen volledig ten goede aan het bevorderen en ondersteunen van (wetenschappelijk) onderzoek naar kanker in alle mogelijke vormen.

Of je nou één keer de legendarische Alpencol oploopt of zes keer naar boven fietst, elke deelnemer is een held. Om wat voor reden ze het doen is niet belangrijk, het gaat erom de negatieve emotie die de ziekte oproept om te zetten in positieve energie. Met elkaar verbonden in de strijd tegen kanker.

Een van die helden was Bas Mulder uit Harderwijk. Ondanks lymfeklierkanker wist hij de berg meerdere keren te bedwingen. Gedurende de vier jaar van zijn ziekte wist hij mensen van alle leeftijden te inspireren en te laten inzien dat je altijd iets van je leven kunt maken.

Hoe moeilijk ook en hoe kort soms. Zijn motto was: ‘Aan wat je overkomt kun je veelal niets doen, aan hoe je ermee omgaat des te meer’. Ondanks de teruggekeerde kanker deed Bas in juni 2010 mee aan Alpe d’HuZes.

Met de hulp van vele vrienden, gedragen door zijn tomeloze inzet en onder het uitbrengen van een ‘oerschreeuw’ bereikte hij de top. “Een prachtig moment. Hij liet toen zien een echte vechter te zijn,” zegt zijn vader Harrie.
... Lees meer


Door Jan Houterman, 29 mei 2017 12:00

In de jaren vijftig kwam ik op weg naar school altijd langs het ouderlijk huis van Martin Wierstra, de wielrenner die vandaag precies 89 jaar geleden werd geboren.

Misschien wel in dat statige grachtenpand aan de Reguliersgracht in Amsterdam, waar ik toen dagelijks langsliep. Er zat een bordje op de deur met de tekst: Mr. Wierstra, Advocaat en Procureur.

Daarom werd Martje altijd de Amsterdamse advocatenzoon genoemd. Tegenwoordig zoud men dat niet meer zo snel doen, maar toen was een wielrenner uit de betere kringen nog een grote uitzondering.

Martin Wierstra was als wegrenner en baanrenner geen ster. Hij heeft volgens mij nooit iets gewonnen en ik zou hem al lang vergeten zijn als hij zich rond 1954 niet tot het stayeren had bekeerd.

Hij kon elke week gelijk aan de bak, omdat toen de Populaires net waren uitgevonden, een wekelijkse wieleravond in het Olympisch Stadion waar jonge renners in alle baandisciplines hun krachten konden meten.

Die donderdagavonden werden altijd besloten met een wedstrijd over veertig kilometer achter de grote motoren. De gevestigde namen van toen als Jan Pronk, Kees Bakker en Cor de Best waren daar niet welkom.

Wel de wat mindere goden onder de rolrenners en vers bloed. Drie uit die laatste categorie bleken talent te hebben voor deze aparte discipline. Zoals Joop Kunst, Joop Stakenburg en vooral Martje Wierstra.

De advocatenzoon was een klein mannetje die zich in korte tijd ontwikkelde tot de meest technische stayer, die volgens mij ooit aan wedstrijden achter de grote motor heeft meegedaan.

Hij had precies het postuur om zo efficiënt mogelijk achter die gangmaker te kruipen en geen zuchtje wind te vangen. Die gangmaker was ome Frits Wiersma een van de meest geroutineerde en getruukte entraineurs in het wereldje van de demi-fond.

Voor Wiersma gingen overal in Europa de deuren van de wielerstadions en de sportpaleizen open en zo deed Martje in korte tijd een schat aan ervaring op.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 29 mei 2017 9:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1020 1021 1022 Volgende »