ad ad ad ad

Slogblog


Zijn naam herinner ik mij wel, maar ik heb er geen beeld meer bij. Zelfs zijn foto zegt mij niks. Hij moet een vrij onopvallende coureur zijn geweest, anders had ik wel meer van hem geweten.

Zijn palmares is veel opvallender dan zijn persoon. Niet veel overwinningen, maar wel mooie uitslagen. Hij was een echte ronderenner, afkomstig uit Graglia in de Italiaanse Alpen.

Daarom was hij waarschijnlijk een goede klimmer die vooral in de grote ronden naam heeft gemaakt. Niet meer dan dat, want uitschieters waren in zijn elfjarige carrière uiterst zeldzaam.

Volgen en aanklampen, schat ik zo in. Zo werd hij drie keer vijfde in de Ronde van Italië en werd hij in 1953 derde in de Tour de France. Achter Louison Bobet en Jean Mallejac. Bobet behaalde dat jaar de eerste van zijn drie Touroverwinningen.

Twee jaar later werd Giancarlo Astrua nog een keer zevende in de Tour. In de Giro debuteerde hij in 1949 met een vijfde plaats. In totaal startte hij tien keer in de ronde van zijn land.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 29 juli 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BONGIORNO, Guillermo Ruben (1978, ArgentiniŽ)
CHACON QUESADA, Javier (1985, Spanje)
FINDERS, Dirk (1985, Duitsland)
GIUNTI, Massimo (1984, ItaliŽ)
GROOT, Cor de (1920, Nederland)
LEEUWEN, Harry van (1945, † 31.12.2009, Nederland)
MAZZOLENI, Eddy (1973, ItaliŽ)
MESCHENMOSER, Christoph (1983, Duitsland)
PODENZANA, Massimo (1961, ItaliŽ)
RODRIGUEZ GALINDO, Michael (1989, Colombia)
RUPEREZ, Faustino (1957, Spanje)
SKIBA, Sebastian (1978, Polen)
WESTRA, Jan-Hendrik (1979, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
JANSSENS, Marcel (1931, † 29.07.1992, BelgiŽ)
MESSELIS, Jules (1886, † 29.07.1965, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 29 juli 2017 0:00

In de negentiende en twintigste eeuw bestond er in veel landen een fietsbelasting. Zo moest in Zwitserland elke fiets voorzien zijn van een zogeheten Velovignette. Zwitsers spreken van Velo (op zijn Duits, met de klemtoon op Ve), in alle vier de taalgebieden.

Het vignet moest bij het gemeentehuis gekocht worden en zichtbaar op of aan de fiets bevestigd zijn. Het was evenwel geen belasting, want je kreeg er iets voor terug.

Een deel van de aanschafprijs was bestemd voor een collectieve WA-verzekering, die de berijder (eigenaar of niet) vrijwaarde van hoge claims bij een door hem of haar veroorzaakt ongeval.

Het had daarmee dezelfde functie als ons 'oude' bromfietsplaatje dat tussen 1966 en 2007 verplicht was. Het hierbij afgebeelde plaatje is van het kanton Bern, zoals te zien is aan de klimmende beer in het kantonswapen.

Er zat aan weerskanten een soort metalen tiewrapje aan, waarmee je het plaatje op een zichtbare plaats, aan het stuur of aan de framebuis, kon bevestigen.

Tien jaar later was het plaatje een stuk groter geworden; een rechthoek van vijf bij acht centimeter, dat op een voorgeschreven hoogte verticaal op het achterspatbord bevestigd moest zijn.

Het nieuwe plaatje was van aluminium en niet langer van blik en had een reflecterend oppervlak. Omdat het niet bol was en niet makkelijk te buigen, was het lastig, zo niet onmogelijk, om het op het achterspatbord te plaatsen.
... Lees meer
Door Otto Beaujon, 28 juli 2017 12:00

Rond 1980 behoorde Pim Bosch uit Gorinchem tot de beste amateurs van Nederland. Hij won in zijn carrière meer dan 75 koersen, waaronder vermaarde klassiekers als de Omloop der Kempen en de Hel van het Mergelland.

Vanwege zijn uitslagen zat hij jaren bij de selecties van de KNWU, waardoor een overstap naar de profs voor de hand had gelegen. Dat zag Pim echter niet zitten. Hij zag meer in een maatschappelijke carrière.

Hij had een fulltimebaan bij de gemeente Gorinchem, waar hij zich in de economisch/juridische richting had ontwikkeld en later hoofd werd van de afdeling ruimtelijke en economische ontwikkeling.

Met bloedend hart stopte hij met wielrennen om een glanzende carrière in ambtelijke dienst en later in het bedrijfsleven te realiseren. Hij is nu directeur bij de afdeling gebiedsontwikkeling van het bouwconcern Heijmans.

Deze tak van Heijmans, initieert, ontwikkelt en realiseert projecten van complexe binnenstedelijke gebiedsontwikkelingen tot kleinschalige woningbouw in Nederland. Pim voelt er zich als een vis in het water.

Spijt heeft hij daarom niet van zijn keuze, maar hij is nog wel voor honderd procent wielerman. Hij volgt het allemaal op de voet en hij is er emotioneel nog steeds bij betrokken.

De sfeer kan hij niet missen en zo was hij jarenlang bestuurslid van zijn wielervereniging Jan van Arckel en organisator van de Omloop van de Alblasserwaard.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 28 juli 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
CASAGRANDE, Filippo (1973, ItaliŽ)
FLORES GALARZA, Iker (1976, Spanje)
FUMAGALLI, Cristiano (1984, ItaliŽ)
GALASSI, Samantha (1988, ItaliŽ)
GUTIERREZ PALACIOS, David (1987, Spanje)
HOEK, Bianca van den (1976, Nederland)
KOELEMEIJER, Alma (1983, Nederland)
PICHLER, Michael (1982, Oostenrijk)
VAN LINDEN, Rik (1949, BelgiŽ)
WANG, Fei (1987, China)
FRISON, Frederik (1992, BelgiŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
MAULE, Cleto (1931, † 28.07.2013, ItaliŽ)
Door Fred van Slogteren, 28 juli 2017 0:00

DE BIDON VAN FIGNON

door Dominique Elshout

De Tour is voorbij en de renners zitten op dit moment in het criteriumcircus. Bijna dagelijks is er ergens in ons land wel een criterium waar een aantal helden van de Tour aan de start staan. In België en Frankrijk is het net zo.

Er bestaan een paar boeken over bekende criteriums en De bidon van Fignon is er een van. Het is geschreven ter gelegenheid van de 25ste editie van De Draai van de Kaai in 2004. Dit vermaarde criterium in Roosendaal, dat elk jaar wordt verreden, trekt altijd veel publiek.

De organisatie slaagt er - ondanks de gigantische startgelden van tegenwoordig - steeds weer in grote renners uit de Tour te contracteren. Dominique Elshout, de auteur is er menigmaal bij geweest en heeft uit zijn herinnering voldoende lezenswaardigs gehaald om er een mooi boekje van te maken.

Het gaat over winnaars van vroeger, de anekdotes, de artiesten die er optreden, de organisatoren en het sfeertje waarover ze in Roosendaal niet uitgepraat raken. En over vermaarde Roosendaalse renners, zoals Corneille Marijnissen.

Dat was volgens velen de eerste Nederlander die de Tour de France heeft gereden. Dat was in 1910, maar de naam Marijnissen is niet in de uitslagen van die editie terug te vinden.

Hij heeft waarschijnlijk een andere Tour gereden, de Tour de France des Indes, een kortstondige organisatie van de fietsenfabriek Peugeot en de bandenfabriek Wolber. Die Ronde van Frankrijk is in 1910 en 1911 verreden en daarna een stille dood gestorven.

Een eeuw later was er Mike Alloo, een andere Roosendaler die geschiedenis schreef op de Kaai, de straat waar hij geboren werd en waar telkenjare de finish ligt. Mike Alloo was een talentvolle coureur bij P3 Fondas, maar voorzag dat hij het als prof niet zou redden en meldde zich bij het Korps Mariniers.

De titel van het boek slaat op de editie van 1987 toen Jos Lammertink winnaar werd voor Teun van Vliet en tweevoudig Tourwinnaar Laurent Fignon. Het was een sprint en nadat de Fransman was uitgebold, keerde hij zijn fiets om richting huldiging te gaan.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 27 juli 2017 12:00

Hij maakt al weer een paar jaartjes geen deel meer uit van het profpeloton, de Australiër Allan Davis. Een snelle jongen deze renner uit Queensland, die van 2001 tot en met 2014 op het hoogste niveau meereed.

Hij begon al op tienjarige leeftijd met wielrennen en was van meet af aan succesvol. Met veel overwinningen in alle categorieën op zijn naam, werd hij in 2001 professional en kwam hij naar Europa en kreeg een contract bij Mapei.

Het duurde even voor hij zijn draai vond, maar toen hij die eenmaal te pakken had, pakte hij met regelmaat prijzen om zo nu en dan te zegevieren. Meestal in de sprint, waarin hij zich menigmaal een onverschrokken waaghals toonde.

Daardoor kwam hij nogal eens in conflict met andere sprinters. Het waren meestal geschillen van de pot verwijt de ketel. Het puntenklassement was meestal zijn oogmerk als hij aan een meerdaagse wedstrijden deelnam.

Zo heeft hij truien verzameld van de Eneco Tour (2005), de Ronde van Aragón (2005), de Ronde van Qinghai Lake (2007) en de Ronde van Polen (2010). In de Tour de France is hij niet zover gekomen.

Hij deed twee keer aan de Tour mee en in 2005 werd hij vijfde in de strijd om de groene trui. In 2010 won hij goud bij de wegwedstrijd op de Gemenebest Spelen. Bij ons niet zo bekend, maar binnen het voormalige Britse wereldrijk een prestigieuze onderscheiding.

2010 was een sterk seizoen van de Aussie dat hij aan het eind bekroonde met een fraaie derde plaats bij het WK, achter Thor Hushovd en Matti Breschel. In 2006 werd zijn naam genoemd in verband met Operación Puerto.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 27 juli 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
AGOSTONI, Ugo (1893, † 26.09.1941, ItaliŽ)
ANTOSHINA, Tatiana (1982, Rusland)
BERARD, Julien (1987, Frankrijk)
BERTOLINI, Alessandro (1971, ItaliŽ)
BOL, Cees (1995, Nederland)
BOVENHUIS, Jasper (1991, Nederland)
HAGENAARS, Luc (1987, Nederland)
KANIS, Willy (1984, Nederland)
MAASKANT, Martijn (1983, Nederland)
NORMAND, Ronny (1988, BelgiŽ)
POELS, Twan (1963, Nederland)
SCHNITZMEIE, Ana Bianca (1990, Duitsland)
TERRYN, Charles (1921, † 09.10.2003, BelgiŽ)
TIRADO MARQUEZ, Silvia (1986, Spanje)

of ons op deze datum ontvielen:
DIDIER, Christophe (1917, † 27.07.1978, Luxemburg)
GOMMERS, Jan (1916, † 27.07.2002, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 27 juli 2017 0:00

Er werd veel van Rob Ruijgh verwacht na afloop van de Tour de France van 2011. De toen 25-jarige Limburger was als 21ste in de eindstand in Parijs aangekomen en was daarmee tevens de beste Nederlander.

Zonder bijzonder op te vallen had hij in de bergetappes weinig tijd verloren en zich redelijk kunnen handhaven. Bij de Vacansoleil-ploeg zagen ze hem direct als een kans voor de toekomst, maar het kwam er helaas niet uit.

In 2012 reed hij zowel de Giro als de Vuelta, maar kon in beide rondritten niet imponeren. Het jaar daarna was het helemaal pet omdat het goeddeels verloren ging door blessures.

Geen enkele uitslag op zijn palmares. Beroerder kon hij het niet treffen, want zijn sponsor trok aan het eind van dat rampjaar de stekker uit de ploeg en was het einde verhaal voor Rob.

De renners die in 2013 nog redelijk tot goed hadden gepresteerd kregen contracten aangeboden bij andere ploegen. Rob daarentegen moet maar afwachten of er nog iemand in hem is geïnteresseerd.

Zo niet, dan had hij de keus óf om te stoppen óf terug naar continental-niveau te gaan. Hij wachtte lang op een WorldTour of ProContinental-ploeg die nog een klimmertje konden gebruiken. Maar tevergeefs.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 26 juli 2017 12:00

John Stol was de eerste Nederlander die een zesdaagse won. Dat was in 1907 in New York en de toen 23-jarige Amsterdammer had de Duitser Walter Rütt als koppelgenoot. Stol won er in zijn carrière zes.

Dat lijkt niet veel, in vergelijking met de aantallen die Peter Post en René Pijnen in latere jaren realiseerden. Maar in de tijd dat Stol als wielrenner actief was heeft hij maar negentien zesdaagsen gereden.

Daarmee is zijn score ongeveer één op drie en op dat gemiddelde kwam ook Post uit. Daar kon Stol natuurlijk niet van leven, te meer omdat hij de hele wereld afreisde om overal waar maar geld te verdienen was te kunnen starten.

Hij was dan ook behoorlijk allround en reed overal in de wereld koppelkoersen, de zogenaamde Madisons, zo genoemd omdat de eerste ooit gereden koppelkoers in de Madison Square Garden in New York was, en verder afvalraces, premieraces, voorgiftwedstrijden en ook reed Stol achter de motor.

Om in al die disciplines tot de besten te behoren, en daar behoorde Stol toe, moet hij veel talent en professionaliteit hebben gehad. Dat lijkt wel zeker, wan hij hield een aardige cent aan zijn wielercarrière over, geld dat hij belegde in zijn eigen bouwbedrijf.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 26 juli 2017 9:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1043 1044 1045 Volgende »