ad ad ad ad

Slogblog


De ware polderien

De wind zuidwest, de vlaggen strak,
de zon het land en water kleurt,
de polder,
waar renners langs geknotte wilgen
en overhangend groen
hun weg vinden, ’t is vlak.

Over polderwegen, rechttoe
rechtaan, bocht na bocht,
waar wind op smalle dijken
het peloton in stukken scheurt,
de sterken overleven,
nog lang niet moe.

De laatste kilometer, tegenwind,
waar asfalt overgaat in klinkers
vechten renners voor hun plek,
zoekend naar het juiste wiel
en in al dat sprintgeweld
is het de ware polderien die wint.

© Nol van ‘t Wiel
... Lees meer
Door Nol van 't Wiel, 6 mei 2017 12:00

Er zijn twee Tsjechische wielrenners van die naam en senior moest nog twintig worden toen hij vader werd van junior. Kreuziger senior was een aardige coureur die in 1992 beroepsrenner werd, nadat hij in 1991 als amateur een topseizoen afleverde.

Hij werd toen nationaal kampioen op de weg, won de lastige etappekoers Uniqa Classic en als klap op de vuurpijl de Ronde van Oostenrijk. Het leverde hem een contract op bij een kleine Italiaanse ploeg.

Hij kon bij de profs geen potten breken en dat was voor hem aanleiding met wielrennen te stoppen, niet wetende dat hij er vijftien jaar later als ‘de vader van’ weer middenin zou zitten.

De wielercarrière van pa was voor junior geen directe aanleiding om ook wielrenner te worden. Voetbal en ijshockey spraken hem veel meer aan, maar toen hij voor zijn vijftiende verjaardag een racefiets kreeg, kroop het bloed toch waar het niet gaan kan.

Hij bleek een groot talent die het vooral van klimmen en tijdrijden moet hebben. In 2004 werd hij op achttienjarige leeftijd wereldkampioen bij de junioren en hij kreeg een aanbod om in een Zwitserse opleidingsploeg te komen.

Een goede keus en drie jaar later werd hij ingelijfd bij het grote Liquigas. Om er met Ivan Basso, Franco Pellizotti en Vincenzo Nibali uit te groeien tot een van de kopmannen en na het winnen van de rondes van Sardinië, Romandië en Zwitserland is dat volkomen terecht.

Kreuziger junior diende na Liquigas achtereenvolgens drie jaar Astana, daarna vier jaar Tinkoff en rijdt dit jaar voor de Australische ploeg Orica-Scott.

De Tsjech is een goede renner die tegen de top aanzit, maar daarvoor net iets tekort komt. Hij heeft een prachtige erelijst met daarop overwinningen in de Amstel Gold Race en de Clasica San Sebastian.

Hij is echter vooral ronderenner. Hij reed drie keer de Giro, zeven keer de Tour en vier keer de Vuelta. In de eerste twee ronden is zijn beste prestatie een vijfde plaats in het eindklassement, terwijl hij in de Giro eens een etappe won.
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 6 mei 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BELGY, Julien (1983, Frankrijk)
BOVET, Alfredo (1909, Ü 18.01.1993, Zwitserland)
BRANDT, Christophe (1977, BelgiŽ)
DE LA CRUZ, David (1989, Spanje)
DEL CANCIA, Cesare (1915, Ü 25.04.2011, ItaliŽ)
GALDOS GAUNA, Francisco (1947, Spanje)
HUYS, Stijn (1986, BelgiŽ)
JUNKERMANN, Hennes (1934, Duitsland)
KETTENIS, Joop (1953, Nederland)
KIP, Ismael (1987, Nederland)
KUMMER, Mario (1962, Duitsland)
MANFRIN, Kettj (1981, ItaliŽ)
MOLLIN, Maurice (1924, Ü 05.08.2003, BelgiŽ)
POLJANSKI, Pawel (1990, Polen)
TABAK, Tino (1946, Nederland)
TACCONE, Vito (1940, Ü 15.10.2007, ItaliŽ)
VAN DEN BOSCH, Tom (1985, BelgiŽ)
VAN SANTVLIET, Peter (1969, BelgiŽ)
VENTOSO ALBERDI, Francisco Josť (1982, Spanje)
WINDT, Ramon (1989, Nederland)
POLANC, Jan (1992, SloveniŽ)
DE LA CRUZ MELGAREJO, David (1989, Spanje)
HERKLOTZ, Silvio (1994, Duitsland)

of ons op deze datum ontvielen:
KEMPEN, Piet van (1985, Ü 06.05.1985, Nederland)
VANDERSTUYFT, Arthur (1956, Ü 06.05.1956, BelgiŽ)
WECKERLING, Otto (1977, Ü 06.05.1977, Duitsland)
Door Fred van Slogteren, 6 mei 2017 0:00

Tegen het einde van de Eerste Wereldoorlog liepen veel fietsenfabrikanten op hun laatste benen. Er was geen materiaal te krijgen, er was geen geld en in de landen die oorlog hadden gevoerd waren vrijwel geen mannen meer om fietsen te kopen.

In Frankrijk gingen vele tientallen fabrikanten failliet, en degenen die over bleven, hadden het moeilijk. In zo'n geval is het sponsoren van een wielerploeg één van de eerste grote uitgaven die in aanmerking komen om te bezuinigen.

Zodoende kon het gebeuren dat twaalf Franse fietsenfabrikanten de handen ineen sloegen, om samen het consortium La Sportive op te richten, één gezamenlijke wielerploeg, waarin ruwweg de helft van alle Franse profrenners emplooi vonden.

Ze gingen wel veel minder verdienen en de onderlinge verschillen waren klein. Maar er was geen alternatief. Het geheel stond onder leiding van wat we nu een teammanager zouden noemen, Ludovic Feuillet (1880-1955). Hij was voor de oorlog de ploegleider van Alcyon.

De ploegleider van het consortium was echter Alphonse Baugé (1873-1938), een oud-renner met een bijnaam die vertaald ‘de man die overwinnaars maakt’ betekent (foto 2). De leden van de ploeg waren te herkennen aan grijze truien.

Sommige van de twaalf fabrikanten die in de combinatie participeerden, hadden daarnaast ook nog een eigen wielerploeg en soms ook nog een amateurploeg, die van materiaal werd voorzien.

Maar La Sportive onder leiding van Baugé was de sterkste ploeg die aan de Tour deelnam en dat vertaalde zich in de resultaten. De Tour van 1919 werd gewonnen door Firmin Lambot, een renner van La Sportive.

Net als de twee jaar daarna toen Philippe Thys en Léon Scieur de Tour wonnen. Drie Belgen en dat zullen de chauvinistische Fransen niet leuk hebben gevonden.
... Lees meer
Door Otto Beaujon, 5 mei 2017 12:00

In de vele jaren dat ik de wielersport volg heb ik tal van valpartijen gezien. Het loopt gelukkig meestal goed af, maar er zijn ook chutes geregistreerd, waarbij je maag zich omdraait.

Zo’n valpartij gebeurde in de Tour de France van 1994 en al in de eerste etappe. 234 kilometer van Lille naar Armentières. Een rit voor de sprinters.

Een van hen werd al voor de start uitgeschakeld, want Frédéric Moncassin viel van het trappetje dat hij moest beklimmen om het presentieformulier te tekenen. In plaats van te starten, ging hij met een dubbele enkelbreuk naar het ziekenhuis.

De rit verliep zoals verwacht en de compacte groep denderde in Armentières op de finish af. In de brede straat waar de eindstreep was getrokken stonden de mensen dik opeengepakt achter de dranghekken.

Voor de hekken stond om de zoveel meter een politieman om te voorkomen dat iemand te ver over het hek zou hangen. Het publiek stond er al uren en ook de agenten waren al lang tevoren op hun plaats.

Dan ontstaat er vaak een vertrouwelijke sfeer tussen le flic en het publiek. Toen de renners in aantocht waren vroeg een jongetje uit het publiek of de agent een foto wilde maken. Dat wilde hij wel en hij ging er eens goed voor staan.

De gevolgen waren niet te overzien. Het peloton waaierde in de breedte uit van dranghek tot dranghek. Als hij gewoon was blijven staan had de agent al gevaar gelopen, maar als een beroepsfotograaf stond hij wijdbeens met de camera van dat jongetje in de aanslag.

Als hij heeft afgedrukt zou ik die foto wel eens willen zien. Wilfried Nelissen de Belgische krachtsprinter had de gewoonte om met zijn kop naar beneden te sprinten en hij zag de agent dus niet.

Hij knalde vol op de geüniformeerde sukkel en bleef bewusteloos liggen, nadat tal van renners over hem heen waren geduikeld. Toen hij weer bij kennis kwam, dacht hij de rit te hebben gewonnen.
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 5 mei 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BESSON, Jacques (1918, Ü 25.08.1984, Zwitserland)
BOEZEWINKEL, Erik (1972, Nederland)
DOYLE, Tony (1958, Groot BrittanniŽ)
EVERSDIJK, Anne (1989, Nederland)
HAGE, Bella (1948, Nederland)
HEYNDERICKX, Jean-Pierre (1965, BelgiŽ)
JEURISSEN, Kees (1976, Nederland)
KASPER, Romy (1988, Duitsland)
MARTIN, Lucy (1990, Groot BrittanniŽ)
MASCIARELLI, Francesco (1982, ItaliŽ)
MORTENSEN, Leif (1947, Denemarken)
NUYENS, Nick (1980, BelgiŽ)
OUWERKERK, Frank (1943, Ü 18.12.1996, Nederland)
PLANCKAERT, Jef (1934, Ü 22.05.2007, BelgiŽ)
RICCIARDI, Alessio (1983, ItaliŽ)
ROSSI, Enrico (1982, ItaliŽ)
ZHURKIN, Nikolay (1991, Rusland)
JORGENSEN, Mathias (1997, Denemarken)

of ons op deze datum ontvielen:
CIELESKA, Jean-Marie (1998, Ü 05.05.1998, Frankrijk)
FANTINI, Alessandro (1961, Ü 05.05.1961, ItaliŽ)
PASSERIEU, Georges (1928, Ü 05.05.1928, Frankrijk)
Door Fred van Slogteren, 5 mei 2017 0:00

DE KUNST VAN HET SPRINTEN

door Martin Bons

Martin Bons (1963) is journalist en een fervent aanhanger van de wielersport. Hij schreef twee boeken over de wielersport die beide goed werden ontvangen: De kunst van het dalen (2013) en De weg omhoog (2015).

Nu dus De kunst van het sprinten. Toen de titel mij onder ogen kwam en ik nog niets van het boek wist, dacht ik meteen aan sprintwedstrijden op de piste en prompt flitsten de grote namen uit mijn geheugen.

Piet Moeskops, Michel Rousseau, Poeske Scherens, Albert Richter, Thorwald Ellegaard, Lucien Michard, Arie van Vliet, Jan Derksen, Leijn Loevesijn, Oscar Plattner, Antonio Maspes, Giuseppe Beghetto, Reginald Harris, Koichi Nakano, enzovoort.

Allemaal mensen die de sprint tot kunst verhieven. Ik had er veel over gelezen en het merendeel van de mannen heb ik in het Olympisch Stadion te Amsterdam aan het werk gezien. Ik zat er wekelijks en genoot met volle teugen van die sublieme profs.

Toen ik het boek van Bons in handen kreeg was ik in eerste instantie teleurgesteld. Helemaal geen pistewerk, alleen maar over de grote sprinters op de weg. Die teleurstelling was vlug vertrokken want Bons heeft een goede hand van schrijven (vlot en gemakkelijk) en heeft kennelijk erg veel tijd besteed aan research en het houden van interviews met renners en ploegleiders.

En dat deed hij goed want de opmerkelijke verhalen (soms maar enkele regels spatten van de pagina's af). De rode draad in het 221 pagina’s tellende boek wordt gevormd door de deelnames van Bons aan een jaarlijkse koers voor recreanten (de Oogbokaal koers) die hij helaas nooit wist te winnen. Gebrek aan sprint, wat dacht u?

De Oogbokaal is doorspekt met termen als ‘de parasieten van het peloton’, ‘de held Mark Cavendish’ , ‘sprinttrucs’, ‘valpartijen’, ‘het ontregelen’, ‘strijkijzers’, ‘Jaan Kirsipuu’, ‘de kattensprong’, ‘brokkenpiloten’, ‘sprinten met tegenwind’, ‘de tussensprint’, ‘sprintinstinct’ en nog veel meer.

Aan het eind van het boek staat een lijst met de 25 beste sprinters van de wereld gebaseerd op de Tour de France, belangrijke koersen en het hebben van een naam. Erg moeilijk samen te stellen zo'n lijst, ik weet er alles van.
... Lees meer
Door Wim van Eyle, 4 mei 2017 12:00

Ik heb Lomme Driessens één keer in persoon ontmoet. Dat was in 1999 toen ik in het gezelschap van Adri van Houwelingen in Namen was bij de start van de Grote Prijs Wallonië.

Hij stond gewoon tussen het publiek. We hadden maar even tijd, maar dat was genoeg om een goede indruk van hem te krijgen. Een warme joviale man met een grote levenslust. Hij was toen al 87 jaar, maar dat zag je echt niet aan hem.

Guillaume – zeg maar Lomme – Driessens was een kleurrijk figuur die met de grootste renners heeft samengewerkt en hen soms naar grote hoogten heeft begeleid.

Na een mislukte wielercarrière leerde hij het vak van masseur en hij kwam als zodanig in dienst bij de Italiaanse superster Fausto Coppi.

Lang heeft hij dat vak met de toverende handjes niet uitgeoefend, want hij was veel meer bedreven met de mond en daar had hij als ploegleider veel meer aan.

Dat vak heeft hij van 1947 tot en met 1984 uitgeoefend. Hij werkte met grote Belgen als Rik Van Steenbergen, Rik Van Looy, Freddy Maertens en ook met Eddy Merckx.

Hij werkte met Fausto Coppi en nog veel meer groten als de Nederlanders Wim van Est, Wout Wagtmans en Peter Post. En natuurlijk met Theofiel Middelkamp met wie hij zijn eerste grote succes behaalde toen Fieleke in 1947 naar de wereldtitel greep.

Hij was een ritselaar van hoog niveau en als zijn renner het niet met zijn atletische vermogens kon redden, dan regelde Lomme wel iets, waardoor de zege toch kon worden veiliggesteld.

Zo contracteerde hij in de finale van Parijs-Roubaix de Belg Yvo Molenaers bij zijn Flandria-ploeg voor een mooi salaris, op voorwaarde dat hij Peter Post geen strobreed in de weg zou leggen en de sprint niet goed voor Benoni Beheyt zou aantrekken.

Zijn laatste job was in 1984 bij de Kwantum Hallen-ploeg. Die was ontstaan na de breuk tussen Peter Post en Jan Raas, die het einde betekende van de zo succesvolle Raleigh-formule. Post ging verder met Panasonic en Raas werd kopman van Kwantum Hallen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 4 mei 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BOOM, Niek (1992, Nederland)
DE LA FUENTE RASILLA, David (1981, Spanje)
GUARNIER, Megan (1985, Verenigde Staten)
HERRERA HERRERA, Luis (1961, Colombia)
KOLOBNEV, Alexandre (1981, Rusland)
MARTINEZ, Yannick (1988, Frankrijk)
POLAZZI, Fabio (1985, BelgiŽ)
SCHELLINGERHOUDT, Bouk (1919, Ü 21.09.2010, Nederland)
VANDERAERDEN, Danny (1964, BelgiŽ)
VERSCHOOR, Martijn (1985, Nederland)
WIEFFEREN, Ruben van (1989, Nederland)
WOLKE, Bruno (1904, Ü 23.12.1973, Duitsland)
WU, Kin San (1985, Hongkong)
SKJERPING, Kristoffer (1993, Noorwegen)
PETILLI, Simone (1993, ItaliŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
ADAM, FranÁois (2000, Ü 04.05.2000, Frankrijk)
ELLIOTT, Seamus (1971, Ü 04.05.1971, Ierland)
Door Fred van Slogteren, 4 mei 2017 0:00

Aanstaande vrijdag begint in Alghero op het eiland Sardinië de Ronde van Italië. Een heel bijzondere editie want het is de honderdste. In 1909 was de eerste uitgave, gewonnen door Luigi Ganna.

Door de twee wereldoorlogen kon de Giro negen keer niet doorgaan en dus vieren de Italianen het eeuwfeest van hun Giro. Met natuurlijk de verwachting dat op zondag 29 mei er in Milaan een Italiaan de fraaie trofee van de overwinnaar in ontvangst gaat nemen.

Bij voorkeur natuurlijk Vincenzo Nibali die de zege vorig jaar in de schoot kreeg geworpen na de dramatische val van Steven Kruijswijk, enkele dagen voor het einde. De Brabander is uit op revanche, maar er zijn meer kapers op de kust.

De hierbij afgebeelde roze trui, ik weet het, hij moet een keer naar de wasserette, is in 1970 gedragen door de grootste renner aller tijden, Eddy Merckx. Het was zijn tweede overwinning in de Giro na de eerste in 1968. Er zouden nog drie zeges bijkomen.

Daarmee is De Kannibaal samen met Alfredo Binda en Fausto Coppi recordhouder met vijf overwinningen. Ze zullen voorlopig niet bedreigd worden, want van de nog actieve renners staan Alberto Contador en Vincenzo Nibali nog maar op twee overwinningen.

Als land is Italië niet meer in te halen, want 69 van de 99 overwinningen zijn door Italianen behaald. België blijft daar met zeven zeges ver bij achter. Nederland speelt helemaal geen rol, want nooit won een landgenoot de Giro.

Of dat dit jaar gaat gebeuren, is moeilijk te voorspellen. Drie van onze beste renners hebben hun zinnen op het klassement gezet. Steven Kruijswijk heeft vorig jaar aangetoond dat hij een potentiële winnaar is.

Vorig jaar werd gezegd dat zijn ploeg niet sterk genoeg was omdat er geen ploeggenoot in de buurt was die hem in het hooggebergte (en dus na die val) kon helpen. Nu heeft hij de Belg Jurgen Van Den Broeck, Stef Clement en de Italiaan Enrico Battaglin aan zijn zijde. Op het vlakke hoeft de ploeg niemand te vrezen.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 3 mei 2017 12:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1010 1011 1012 Volgende »