© Otto Beaujon
"Tigra is een Zwitsers fietsmerk en ooit de grootste fietsenfabrikant van Zwitserland met een compleet leveringsprogramma met alle modellen van kinderfiets tot racefiets. Naar onze begrippen was Tigra echter maar een klein bedrijf. In de topjaren werden er zo’n 25.000 fietsen per jaar geproduceerd en dat komt ongeveer overeen met de jaarproductie van een fabriek als Cové in Venlo. Tigra heeft nooit grote ploegen gesponsord, dit in tegenstelling tot andere Zwitserse merken als Cilo en Mondia, bij welke bedrijven alles (letterlijk) opging in ferme profploegen. Tigra sponsorde wel individuele renners als Fritz ...
Lees meer...
Bordeaux behaalde komt op een cruciaal moment in zijn carrière. In de afgelopen winter (nou ja, volgens de kalender) brak Peter door in de zesdaagsen en de kans dat hij een vaste plaats krijgt in het circuit was groot. Als een man als Marvulli met je wil rijden, dan kun je wat. Nu Peter Schep een regenboogtrui heeft veroverd zullen zijn kansen in het zesdaagsecircuit alleen maar zijn toegenomen. Schep was overigens niet de eerste gegadigde om namens Nederland de puntenkoers te rijden. Dat was Nederlands kampioen Niki Terpstra, die ook een wereldbekerwedstrijd op zijn naam heeft staan. Maar bondscoach Peter Pieters had gisteren het volste vertrouwen in Schep. Gelukkig heeft de zesdaagsecoryfee in spe het vertrouwen van de Zwanenburger niet beschaamt, anders had Peter Pieters Terpstra niet meer onder ogen durven komen. Maar ja, als hij het niet had gedaan, had hij misschien op de mat gemoeten met Edith Bosch. Wat is erger? (© Cor Vos)
Ze hebben heel lang gedacht dat Jos Hinsen een Belg was, maar de in het Belgische Rijckevorsel geboren boerenzoon was wel degelijk n’n ollander. Hij kwam zelden in ons land, want er was in d’n bels genoeg te koersen. Begin 1955 begon hij aardige uitslagen te rijden en zijn Nederlanderschap werd ontdekt. Niet dat hij er een geheim van maakte, want hij reed op een Nederlandse licentie, maar het was een beetje een onopvallende jongen. Toen hij in de Ronde van Luxemburg goed reed stapte Kees Pellenaars op hem af en vroeg hem mee te gaan naar de Tour de France. Daar heeft d’n Pel geen spijt van gekregen, want de blonde Nederbelg won de zevende etappe naar Thonon-les-Bains. In de sprint van de kopgroep vloerde hij gereputeerde finishers als Fantini en Caput. Het was zijn eerste overwinning als professional en het zou ook zijn enige overwinning blijven. Hij zou nog tot 1962 doorkoersen, maar zijn palmares vertoonde geen hoogtepunten meer. Ook weer zo’n renner waarvan je je afvraagt wat er van hem geworden is en of hij nog leeft. Als dat zo is wordt hij vandaag 75. In Rijckevorsel waarschijnlijk.
Op 30 april 1966 kwam voor Herman Krott een jarenlang gekoesterde droom uit. De toenmalige ploegleider van de Amstel Bier-formatie wilde zo graag Nederland als wielerland op de kaart zetten door een echte Nederlandse klassieker te organiseren. In 1966 kreeg hij het eindelijk voor elkaar, ondanks allerlei obstakels en tegenwerking. Een wedstrijd over 280 kilometer van Breda naar Maastricht. Met een deelnemersveld om van te watertanden. Merckx, Anquetil, Stablinski, Simpson, Poulidor, Altig, Van Looy, Janssen, Post en nog een reeks andere coryfeeën. Krott had het voor elkaar gekregen omdat hij in de eerste plaats een doorzetter is. Verder beschikte hij over een geweldig netwerk in de internationale wielerwereld en hij had de brouwerij achter zich. Bij ... 
Wim en Gerrit Holleeder waren twee broers die redelijke amateurwielrenners waren in het naoorlogse Amsterdamse wielerwereldje. Wim was de beste van de twee en hij was nog even beroepsrenner. Ik herinner me hem als lid van een geheel Amsterdamse ploeg in de Ronde van Nederland 1954 met Hein van Breenen als kopman en Patsi Willekes, Jan La Grouw, Cor Witteveen en nog een paar anderen als knechten. Na zijn carrière ging hij als chauffeur bij Heineken werken. Jaren later was zijn gelijknamige zoon een van de ontvoerders van Freddy Heineken en diens chauffeur Doderer, de opvolger van vader Wim. Die heeft dat niet kunnen verwerken. 
Deze roodharige renner uit Oyen in de Betuwe was een goede coureur. Hij was acht jaar beroepsrenner en hij reed uitsluitend bij grote ploegen. Vijf jaar bij PDM, twee jaar bij Panasonic en een jaar bij Telekom, nu T-Mobile. Hij heeft een palmares die gezien mag worden, hoewel er weinig eerste plaatsen op staan. Hij reed de drie grote rondes meerdere malen en hij eindigde kort in bijna alle klassiekers. Hij behaalde slechts twee overwinningen, maar in een overwegend dienende rol wist hij toch op te vallen. Ik zag hem een keer na zijn carrière bij het NK in Zuid-Limburg. Hij had het grootste plezier van de wereld met zijn oud-collega’s. Ik had hem graag willen vragen wat hij na het fietsen is gaan doen? Bij deze!