ad ad ad ad

Slogblog



Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BODNAR, Lukasz (1982, Polen)
BONNIN, Thomas (1989, Frankrijk)
BROECKX, Stig (1990, België)
DRANCOURT, Pierre (1982, Frankrijk)
DUEÑAS NEVADO, Moisés (1981, Spanje)
FINETTO, Mauro (1985, Italië)
GARIN, Ambroise (1875, † 31.03.1969, Frankrijk)
GUIGNARD, Paul (1876, † 15.02.1965, Frankrijk)
KNOOPS, Frits (1937, Nederland)
MINNE, Stijn (1984, België)
OCKELOEN, Jasper (1990, Nederland)
PELLENAARS, Kees (1913, † 30.01.1988, Nederland)
PIVA, David (1988, België)
WELLENS, Tim (1991, België)
WITECKI, Mariusz (1981, Polen)
ZABELINSKAYA, Olga (1980, Rusland)

of ons op deze datum ontvielen:
FAIGNAERT, Emile (1980, † 10.05.1980, België)
RIJCKAERT, Marcel (2001, † 10.05.2001, België)
Door Fred van Slogteren, 10 mei 2017 0:00

Deze prachtige foto is - schat ik - een jaar of tien geleden gemaakt door Henk Theuns. Zeven oude heren die in de jaren vijftig een of meermalen de Tour hebben gereden. Ze zien er nog patent uit, maar anno mei 2017 is nog maar één van de zeven in leven.

We herkennen staand van links naar rechts Jos Suijkerbuijk, Jefke Janssen, Henk Steevens, Klaas van Est, Henk Faanhof en Jan Nolten. Daarvoor zit Gerrit Voorting.

Na het maken van de foto was Klaas van Est de eerste die het leven liet. Hij had zijn hele leven geworreke, zei hij in een interview. Dat was in juli 2009. Nolten volgde in juli 2015 en Janssen in december van hetzelfde jaar.

Toen ging het hard, want in januari 2016 stond Faanhof voor zijn final curtain, een maand later gevolgd door Voorting. En net toen we aan het idee waren gewend dat Suijkerbuijk nu de oudste nog levende Tourrenner was, blies ook De Witte Suikeren de laatste adem uit.

De enige die nog leeft en hopelijk in goede gezondheid, is Henk Steevens (foto 2). Hij verloor een aantal jaren geleden zijn vrouw, maar is nu weer gelukkig met zijn vriendin. Ik heb hem niet recent gesproken, maar ga er van uit dat het goed met hem gaat.

Hij is overigens niet de oudste nog levende Tourrenner, want dat is Wies van Dongen (foto 3). Senior moet ik er achter schrijven, want ook zijn gelijknamige zoon was beroepsrenner, maar die reed nooit in de Tour.

Wies van Dongen wordt in juli aanstaande 87 jaar en wint het daarmee van Piet Haan die in november dezelfde leeftijd bereikt.

Vergeleken met hen komt Henk Steevens pas kijken, want hij wordt in oktober van dit jaar 86 jaar. Henk reed één keer de Tour de France. Dat was in 1953, een heel succesvol jaar voor de ploeg van Kees Pellenaars.

Ze wonnen vijf etappes, die Hollanders en ook nog het algemeen ploegenklassement. Woutje Wagtmans eindigde in het individuele klassement op de vijfde plaats, destijds de beste prestatie ooit door een Nederlander geleverd.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 9 mei 2017 12:00

Hij is de geschiedenis ingegaan als de eerste niet-Fransman die de Tour de France won, maar dat is maar gedeeltelijk juist. Hij was een halve Fransman, opgegroeid in Parijs. Zijn vader was een Luxemburger. François Faber is ook in het Groothertogdom geboren, maar zijn moeder was Française en dat heeft zijn leven bepaald.

In de lichtstad groeide hij op tot een grote sterke vent met een klein hartje. Hij werd dan ook de goedmoedige reus genoemd. Met zijn 1 meter 78 bij een gewicht van ruim negentig kilo was hij iemand die je niet over het hoofd zag.

Hij kon als wielrenner alles. Hij was een sterke rouleur, hij kon in de cols bij de beste klimmers aanklampen en als het op sprinten aankwam dan hadden ze een kwaaie aan hem.

De Tour die hij won, die van 1909, was een van de zwaarste uit de geschiedenis. Honderdvijftig renners aan het vertrek, 4497 kilometer verdeeld over veertien etappes en verder alleen maar regen, wind en zelfs natte sneeuw. Geen zonnetje te bekennen. Geen dag.

Er viel zoveel regen dat de onverharde wegen in de bergen in beken veranderden en de renners door de geulen moesten ploeteren. Al zijn tegenstanders gingen er kapot aan, behalve die onverwoestbare reus met de Luxemburgse nationaliteit.

Hij was een geweldenaar deze voormalige dokwerker. Hij volbracht solo’s van wel tweehonderd kilometer en reed zo maar een half uur of meer van zijn concurrenten weg. Hij klaagde geen moment, maar genoot blijmoedig van iedere kilometer. Hij won in die Tour vijf etappes achter elkaar. Dat is bijna een eeuw later nog altijd een record.

Hij startte negen keer in de Tour, maar het is bij die ene overwinning gebleven. Dat kwam voornamelijk door het ploegbelang, want hij reed voor het fietsenmerk Alcyon en daar zaten nog meer kanshebbers in die bovendien de Franse nationaliteit hadden. Wel won hij nog zes klassiekers.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 9 mei 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BERTOGLIATI, Rubens (1979, Zwitserland)
BUSCHE, Matthew (1985, Verenigde Staten)
CAETHOVEN, Steven (1981, België)
CAPELLI, Ermanno (1985, Italië)
CORSET, Ruth (1977, Australië)
DE GROOTTE, Thierry (1975, België)
DE LIS DE ANDRES, Sergio (1986, Spanje)
KELLENERS, Wim (1950, Nederland)
LANDALUZE INTXAURRAGA, Iñigo (1977, Spanje)
LEMIEUX, Audrey (1985, Canada)
LI, Fuyu (1978, China)
MAYOLO PIC, Tina (1966, Verenigde Staten)
MENTHÉOUR, Pierre-Henri (1960, † 12.04.2014, Frankrijk)
MEUNIER, Georges (1925, Frankrijk)
PLAZA MIRA, Esteban (1986, Spanje)
SALMON, Benoît (1974, Frankrijk)
SCHENDEL, Antoon van (1910, † 08.08.1990, Nederland)
SLOCHTEREN, Hilde van (1984, Nederland)
SOKOLL, Christoph (1986, Oostenrijk)
STEVENS, Evelyn (1983, Verenigde Staten)
TRIGT, Rhett van (1952, Nederland)
VANDERSTUYFT, Léon (1890, † 26.02.1964, België)
ZAUGG, Oliver (1981, Zwitserland)
CHERNETSKIY, Sergey (1990, Rusland)

of ons op deze datum ontvielen:
FABER, François (1915, † 09.05.1915, Luxemburg)
GUEGUEN, Jean (1998, † 09.05.1998, Frankrijk)
WEYLANDT, Wouter (2011, † 09.05.2011, België)
VERDICK, Gijs (2016, † 09.05.2016, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 9 mei 2017 0:00

Afgelopen vrijdag startte op het eiland Sardinië de honderdste editie van de Ronde van Italië. Om de jubileumuitgave zoveel mogelijk Italiaanse glans te geven worden bijna alle Italiaanse regio's aangedaan.

De drie eerste ritten op het eiland Sardinië zijn inmiddels achter de rug en vandaag wordt de hele karavaan overgebracht naar dat andere grote eiland Sicilië, waar de voornaamste favoriet Vincenzo Nibali het levenslicht zag.

Morgen moeten de klassementsrenners al aan de bak met een bergrit die eindigt op de Etna, de eerste van zeven aankomsten bergop. In alle uithoeken van de laars.

In het kader van het jubileum heb ik vandaag gekozen voor een tachtig pagina’s dik magazine van La Gazetta Dello Sport boordevol historische foto’s en (roze) krantenpagina’s. En dat alles onder de titel Il Giro Racconta (de Ronde vertelt).

De foto’s vertellen het verhaal, over Alfredo Binda, Fausto Coppi en Eddy Merckx, die de Ronde van Italië elk vijf keer wonnen en gedeeld recordhouder zijn. Behalve de vijf zeges van Merckx staan ook Michel Pollentier en Johan De Muynck op de erelijst, met elkaar goed voor zeven Belgische zeges.

Heel veel legendarische etappewinnaars passeren de revue. Het record aantal etappezeges staat op naam van Mooie Mario (Cipollini). In totaal won hij 42 ritten, zijn laatste overwinning dateert uit 2003.

Il Re Leone (foto 2) brak daarmee het record van Alfredo Binda, die 41 ritten won. De Nederlanders wonnen totaal 24 keer een etappe. Wim van Est (wie anders) was in 1953 de eerste, Tom Dumoulin tot nu toe de laatste toen hij vorig jaar in Apeldoorn de openingsetappe op zijn naam schreef.

Eddy Merckx heeft 25 Giro-etappes gewonnen. Drie meer dan Roger De Vlaeminck en in totaal kwam 159 keer een Belg als eerste over de streep van een etappe in de Giro.

Francesco Moser en Giuseppe Saronni hebben met vier keer het vaakst het puntenklassement gewonnen. Mario Cipollini, Roger De Vlaeminck en onze landgenoot Johan van der Velde wonnen de trui elk drie keer.

Gino Bartali is met voorsprong recordhouder wat betreft het aantal gewonnen bergklassementen. Zeven maal zelfs, terwijl de Spanjaard José Manuel Fuente daar met vier overwinningen ver bij achter blijft. Claudio Chiappucci, Claudio Bortolotto, Franco Bitossi en Fausto Coppi waren elk drie keer de beste klimgeit.

De renner die de meeste dagen het roze droeg is Eddy Merckx. Hij droeg La Maglia Rosa maar liefst 77 dagen. Daar blijven de meeste grootheden in de geschiedenis van de Giro d’Italia ver bij achter.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 8 mei 2017 12:00

De basis van het Britse wielrennen is het tijdrijden en het Verenigd Koninkrijk heeft dan ook vele grote tijdrijders voortgebracht. Zoals de huidige werelduurrecordhouder Bradley Wiggins.

Waar het het traditionele wielrennen betreft, hebben de Britten een forse achterstand op het continent, hoewel ze die bij de mannen met de Toursuccessen van Wiggings, Froome en Cavendish en bij de vrouwen met onder andere Lizzie Deignan-Armistead hard aan het inhalen zijn.

Lizzie zet een traditie voort die begon bij Beryl Burton, de eerste grote vrouwelijke wielrenster uit de wielergeschiedenis en aldus de voorgangster van Keetie Hage, Maria Canins, Jeannie Longo, Leontien van Moorsel en de huidige generatie.

Beryl Burton-Charnock behoort in eigen land tot de grootste sportvrouwen aller tijden. Ze werd op 12 mei 1937 geboren in Leeds.

Het was haar echtgenoot Charlie Burton die haar enthousiast maakte voor het fietsen en twee jaar na haar eerste pedaalomwenteling won ze een zilveren medaille bij het Britse kampioenschap tijdrijden over honderd mijl.

Het was het begin van een carrière vol titels. Ze was zeven keer wereldkampioen, twee keer op de weg en vijf keer op de baan (achtervolging). In eigen land werd ze 21 keer kampioen, twaalf keer op de weg en negen keer als achtervolgster.

Een apart mondiaal en nationaal kampioenschap voor het tijdrijden bestond nog niet, anders had ze zeker ook daar titels in behaald. Werkelijk legendarisch werd ze in 1967 toen ze een heel bijzonder record vestigde.

In twaalf uur tijd legde ze een afstand af van 277 mijl en 25 inch en was daarmee iets sneller dat Mike McNamara die wereldrecordhouder was bij de mannen. Pas twee jaar later werd haar record door een man verbeterd.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 8 mei 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
CHUZDHA, Oleg (1985, Oekraïne)
COOKE, Matt (1979, Verenigde Staten)
D`ETTORE, Alessandra (1978, Italië)
DONATI, Alessandro (1979, Italië)
HEYNIG, Peter (1940, Nederland)
LASA, Izaro (1987, Spanje)
LOOSLI, David (1980, Zwitserland)
MOORLAG, Henk-Jaap (1990, Nederland)
PINEAU, Cédric (1985, Frankrijk)
POPPEL, Kim van (1990, Nederland)
POWER, Ciaran (1976, Ierland)
RUTKIEWICZ, Marek (1981, Polen)
SCHÜTZ, Horst (1951, Duitsland)
VAN BRABANT, Benny (1959, België)
SBARAGLI, Kristian (1990, Italië)
VELTMAN, Milan (1996, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
HOOG, Henk de (1973, † 08.05.1973, Nederland)
OGNA, Giuseppe (2010, † 08.05.2010, Italië)
POPELIER, Leopold (1963, † 08.05.1963, België)
SNELL, Harry (1985, † 08.05.1985, Zweden)
Door Fred van Slogteren, 8 mei 2017 0:00

De Ronde van Italië is weer begonnen en Nederland gaat die ongetwijfeld met veel belangstelling volgen. Met drie landgenoten aan de start die alle drie hun zinnen op het klassement hebben gezet.

Steven Kruijswijk wil revanche voor vorig jaar, Tom Dumoulin wil er achter komen hoe ver hij als klassementsrenner kan komen en Bauke Mollema heeft de leeftijd en de ervaring om voor het podium te gaan. De plaats nader in te vullen.

Het zou zo maar kunnen dat we die Nederlanders met z’n drieën bij de eerste tien zien eindigen, of bij de eerste vijf. En zelfs een of twee van hen op het erepodium. Ik denk dat het nooit is voorgekomen dat we met die ambitie in een grote ronde van start zijn gegaan.

Het getal drie speelt ook in mijn arbeidzame leven sinds een jaar of vijf een grote rol. Het leek er tot vorige week op dat de derde van mijn drie kindjes, de delen van de trilogie ‘Als je de Tour niet hebt gereden’ over enkele weken gaat verschijnen.

Het eerste deel verscheen rond 1 december 2013, het tweede een jaar later en het derde had er al lang moeten zijn. Helaas, helaas gaat het er ook in juni niet van komen. Er rust kennelijk geen zegen op.

Na diverse tegenslagen betreffende mijn eigen gezondheid, de uitgever die zich terugtrok vanwege de slechte verkoopcijfers van de eerste twee delen, het niet kunnen rondkrijgen van de financiën voor het derde deel, het afketsen van een deal met de Club48 kwam begin dit jaar het verlossende woord.

"We gaan er voor", zei Frans, de uitgever. Een bewonderenswaardige man die als eenmansbedrijf vele ballen in de lucht houdt om zich op de uitgeversmarkt te handhaven. Het zijn door de crisis barre jaren geweest in de boekenverkoop en daar weet Frans alles van.

Deel III is bijna klaar, de eindredacteur is druk bezig de ongerechtigheidjes uit de teksten te halen, toen er toch weer een kink in de kabel kwam. Een behoorlijke kink, want Frans mailde me dat hij een paar weken geleden een lichte beroerte heeft gehad en langzaam herstellende is.

Voor iemands gezondheid moet alles wijken en daarom hebben we afgesproken dat deel III omstreeks 1 december 2017 zal verschijnen. Wederom met prachtige verhalen die ik van de huidige en de net gestopte generaties niet verwacht had.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 7 mei 2017 12:00

Iedere ploegleider zou zijn lippen aflikken met een type als Tafi in de ploeg. Als de maand februari op zijn einde liep, dan begon bij de Florentijn iets te borrelen dat in de maanden ervoor was voorgekookt.

Dan werden – weer of geen weer – de mouwen opgestroopt en dan droomde hij van kasseien, storm en regen, hellingen als muren en alles wat de voorjaarskoersen van het noorden aan shit te bieden hebben.

Dat waren zijn koersen en hij won Parijs-Roubaix in 1999 en de Ronde van Vlaanderen in 2002. Het hadden meer overwinningen kunnen zijn, maar het ploegbelang dwong hem nog wel eens in een positie waarin gediend moest worden.

Dan ging hij de koers hard maken en volgens mij vond hij dat net zo leuk als winnen. Zo lang en zo hard op kop rijden tot de concurrentie volledig was moegebeukt en kapot gemaakt.

Dat was het moment dat Museeuw of Ballerini of Bartoli of Bortolami of een andere ploegmaat het mochten afmaken. En datzelfde deed hij met alle liefde in de Giro, de Tour of een andere rondrit.

Stoempen en iedereen het snot voor de ogen rijden dat was de specialiteit van deze verder vriendelijke Italiaan. Hij was het hele jaar goed, verrichtte bergen werk en was dan ook nog in staat in de najaarsklassiekers toe te slaan.

Zo won hij in 1999 Parijs-Brussel en de Ronde van Lombardije en in 2000 Parijs-Tours. Tussen neus en lippen door werd hij ook nog nationaal kampioen (1998) en won hij een hele reeks semi-klassiekers.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 7 mei 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
CASTAÑO PANADERO, Carlos (1979, Spanje)
HARINGS, Sandro (1990, Nederland)
IGNATIEV, Mikhail (1985, Rusland)
KAYKOV, Valeriy (1988, Rusland)
KIMMAGE, Paul (1962, Ierland)
KOREVAAR, Merijn (1994, Nederland)
MENSA, Serena (1989, Italië)
METZE, Erich (1909, † 28.06.1952, Duitsland)
MONTENEGRO, Jorge Amrin (1983, Argentinië)
RUÉ, Gerard (1965, Frankrijk)
RUEGG, Alfred (1934, † 24.04.2010, Zwitserland)
SAVOLDELLI, Paolo (1973, Italië)
STRISKA, Mindaugas (1984, Litouwen)
TAFI, Andrea (1966, Italië)
VRIEND, Rudy (1981, Nederland)
ZWET, Arno van der (1986, Nederland)
BOS, Maike (1994, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
GERBI, Giovanni (1954, † 07.05.1954, Italië)
HEEREN, Cees (1976, † 07.05.1976, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 7 mei 2017 0:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1010 1011 1012 Volgende »