ad ad ad ad

Slogblog



Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
CALLEEUW, Joeri (1985, BelgiŽ)
DIDIER, Lucien (1950, Luxemburg)
GAROFOLO, Vicenzo (1982, ItaliŽ)
HENAO, SebastiŠn (1993, Colombia)
JOHNSON, Tim (1977, Verenigde Staten)
JUFRE POU, Josep (1975, Spanje)
KNETEMANN-DONKER, Grť (1951, Nederland)
LABORIE, Christophe (1986, Franrkijk)
PEREZ FERNANDEZ, Santiago (1977, Spanje)
SEGGELEN, Jo van (1941, Nederland)
VANGUYSE, Jarno (1986, BelgiŽ)
WOUTERS, Rik (1942, Nederland)
FABRE, Etienne (1996, † 10.12,2016, Frankrijk)

of ons op deze datum ontvielen:
MOLLIN, Maurice (1924, † 05.08.2003, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 5 augustus 2017 0:00

Fietsenfabriek Union heeft een bewogen geschiedenis achter de rug. Het bedrijf, dat in 1904 werd opgericht, heeft de eerste 75 jaar van zijn bestaan Nederland generatie na generatie van een degelijke fiets voorzien.

Union was vooral op het platteland jarenlang een vaste waarde. Het was misschien een beetje een saai bedrijf, maar oerdegelijk en winstgevend. Na die driekwart eeuw is er in het vierde kwart veel veranderd.

Met een directie 'van buitenaf' die het familiebedrijf moest voortzetten, werd er onbewust en bewust mismanagement gepleegd. Een eufemisme, want het bedrijf werd jarenlang door haar eigen directie geplunderd.

Het ging met Union dan ook snel bergafwaarts. Er werden nieuwe financiële constructies en bedrijfsvormen bedacht en nieuwe markten aangeboord, maar zonder succes. Union ging fietsen via de Makro verkopen en dat was uiteraard tegen het zere been van hun trouwe dealers.

Veel van die wederverkopers, die soms al tientallen jaren Union fietsen verkochten, zwiepten het vertrouwde merk eruit. En zo haalde het eens zo degelijke en winstgevende bedrijf het eeuwfeest niet, omdat in 2003 het faillissement werd uitgesproken, een jaar voor het honderdjarig bestaan.

Dat werd bewerkstelligd door zogenaamde 'snelle' directeuren, leidinggevenden die er sneller uitvlogen dan ze er in waren gekomen. 29 stuks bewindvoerders in totaal richtten het bedrijf te gronde en lieten een spoor van vernieling achter.

Sommige vol goede bedoelingen, andere waren fantasten en/of financiële schuinsmarcheerders. Na het faillissement volgde een doorstart met opnieuw avonturen en hemelbestormende plannen.

Op dit moment is Union onderdeel van PON: de Nederlandse belangenbehartigers van bedrijfs- en (vracht)automerken als VW, Audi, Bentley, Bugatti, Seat, Skoda, Lamborghini, Porsche, Ducati, Scania en MAN.
... Lees meer
Door Otto Beaujon, 4 augustus 2017 12:00

Edwig Van Hooydonck was een prachtige coureur. Een boomlange rossige atleet die zijn hele profcarrière voor Jan Raas reed. Ik heb bij Peter Ravensbergen eens een fiets van hem gezien, een Colnago.

Zowel de balhoofdbuis (foto) als de buis waar de zadelpen in past waren met zo’n tien centimeter verlengd en ze staken daardoor boven de horizontale bovenbuis uit. Ook reed hij altijd met een gigantisch lange zadelpen om dat lange lijf maar zo veel mogelijk van dienst te zijn.

Er zijn van die momenten die je als liefhebber altijd bij blijven. Zo’n onvergetelijk moment is voor mij ook de splijtende demarrage van Van Hooydonck op de Bosberg, het voorlaatste klimmetje in de Ronde van Vlaanderen. Even uit het zadel, een paar verschrikkelijke duwen en weg was Eddy.

Twee maal heeft hij dat kunstje opgevoerd en evenzovele malen leidde dat tot de winst in Vlaanderens Mooiste. Zijn overwinningen behoren tot de meest kenmerkende uit de historie van het monument van Kaorle.

Van Hooydonck was een van de eerste slachtoffers van epo. Hij zal het niet gebruikt hebben, maar groot was zijn verbijstering toen allerlei renners uit Italië en Spanje, die niet in zijn schaduw konden staan, hem in de koers voorbij reden, alsof hij stil stond.

Verliezen is voor echte sportmannen niet leuk, maar ze kunnen er mee leven omdat een ander beter is en ze op waarde geklopt zijn. Verliezen omdat anderen vals spelen, is onverteerbaar, omdat je dan als eerlijke sportman beseft dat er voor jou, in de sport waar je zo van houdt, geen plaats meer is.
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 4 augustus 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BAUVIN, Gilbert (1927, Frankrijk)
BOOG, Jan (1941, † 00.00.2004, Nederland)
DHAENE, Maarten (1992, BelgiŽ)
GARCIA ACOSTA, Josť Vicente (1972, Spanje)
GROOT, Wouter de (1985, Nederland)
GUYOT SR., Charles (1890, † 30.04.1958, Zwitserland)
GYSELINCK, Roger (1914, † 06.01.1996, BelgiŽ)
HRINKOV, Dominik (1988, Oostenrijk)
LEBLANC, Luc (1966, Frankrijk)
LLORET ZARAGOZI, Manuel (1981, Spanje)
LUBBERDING, Henk (1953, Nederland)
MARTIAS, Rony (1980, Frankrijk)
MICHELS, Jef (1984, BelgiŽ)
PAGANI, Angelo (1988, ItaliŽ)
REYNDERS, Yvonne (1937, BelgiŽ)
SABATINO, Luca (1983, ItaliŽ)
SERRANO GONZALEZ, Ricardo (1978, Spanje)
VRANCKEN, Raymond (1932, † 02.04.2011, BelgiŽ)
YAMAMOTO, Masamichi (1978, Japan)

of ons op deze datum ontvielen:
DEBRUYCKERE, Arthur (1915, † 04.08.1995, Frankrijk)
LAMBRECHT, Roger (1916, † 04.08.1979, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 4 augustus 2017 0:00

JAN HUGENS DE LIMBURGSE LOCOMOTIEF

door Driek van ’t Hoofd

Wie mocht denken dat Tom Dumoulin de enige Limburgse tijdrijder van wereldformaat is in de wielerhistorie, heeft het mis. In de jaren zestig van de vorige eeuw was Jan Hugens (1939-2011) uit Amstenrade er ook een.

Hij was in zijn tijd wereldtop en heeft menigmaal de allergrootste van allemaal het vuur na aan de schenen gelegd. Dat was natuurlijk de man die ze Monsieur Chrono noemden, vijfvoudig Tourwinnaar Jacques Anquetil.

Jan Hugens was een begenadigd wielertalent, maar zoals wielrenners dat noemen: er zat geen kop op. Hij was gespeend van koersintelligentie, hij wilde alleen maar zo hard mogelijk rijden ook al was dat soms niet in zijn eigen belang.

Zo verloor hij eens de Tour de l’Avenir omdat hij zich niet hield aan het tactisch plan dat zijn ploegleider Jefke Janssen had uitgestippeld. Het kostte hem de zege en dat heeft hij Janssen heel kwalijk genomen.

Ik heb Jan Hugens eens thuis opgezocht voor een interview. Een bijzonder zachtaardige, lieve man, leek hij mij. Maar toen die Tour de l’Avenir ter sprake kwam, toen ging het direct over het grote onrecht hem door Janssen aangedaan.

Hij klampte zich vast aan een klein krantenknipsel in zijn plakboek, waarin een journalist het voor hem opnam. Die man was de enige die dat deed, want alle andere media schreven over de fout van Hugens.

Het toeval wilde dat ik diezelfde dag een afspraak had met Jefke Janssen, want als je vanuit de Randstad naar Limburg of naar een ander ver buitengebied moet, dan probeer je dat te combineren. Het tactisch plan klopte in mijn ogen, al weet je dat pas als het geslaagd is. De manier waarop Hugens het had aangepakt klopte in ieder geval niet.

Janssen vond het jammer dat het toen zo gelopen was, want hij had Hugens als wieleratleet hoog zitten. Als Jan toen niet zo achterdochtig en eigenwijs was geweest, had er een mooie wielercarrière in gezeten, zei hij.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 3 augustus 2017 12:00

Oscar Pereiro keek in zijn derde Tour de France met nog acht dagen te gaan op bijna een half uur achterstand in het algemeen klassement aan. Het leek er op dat de Spanjaard, die in de twee jaar daarvoor steeds als tiende in het klassement was geëindigd, op een hopeloze achterstand stond..

En toen was daar op 15 juli 2006 opeens die krankzinnige dertiende etappe van Béziers naar Montélimar over 230 kilometer in de bloedhitte. Niemand begreep dat de Amerikaan Floyd Landis die dag zomaar zijn gele trui weggaf aan zijn voormalige ploeggenoot Pereiro. Maar het was niet Landis die weggaf en dom deed, maar de andere ploegen met kandidaten voor het klassement.

Zij lieten een geduchte concurrent terugkomen in de top van het klassement en de Spanjaard zou in het verdere verloop van de Tour een belangrijke rol spelen. Dat was overigens geen verrassing want in 2005 had Pereiro zich ook al laten kennen als een geduchte aanvaller met veel inhoud. Nadat hij in de vijftiende rit was geflikt door George Hincapie, behaalde hij een dag later in Pau een bekeken overwinning.

Die zege en de daarin behaalde tijdwinst bood uitzicht op een top-tien-klassering. Hij kreeg twee dagen achtereen de prijs voor de strijdlustigste renner en daarom hadden de Menchovs, de Klödens en de Sastres beter moeten weten.

Ze hadden de ploeg van Landis een handje moeten helpen om de voorsprong van Pereiro cs. niet zo groot te laten worden. Het is niet altijd lonend om al het werk maar door de gele trui en zijn ploeg te laten opknappen.

Zo kwam Pereiro in de gele trui, maar verloor die twee dagen weer aan Landis. Omdat hij in de twee daaropvolgende Alpenritten nauwelijks tijd verspeelde, kwam hij na de zestiende etappe opnieuw in het geel omdat Landis een enorme inzinking kreeg en vele minuten verspeelde.

De zeventiende etappe was een van de meest bizarre uit de gehele Tourgeschiedenis. Landis begon halverwege aan een solo en hield die tot het einde vol. Hij keerde terug naar de top van het klassement (derde) op slechts dertig seconden van de gele trui en was opnieuw de grote favoriet voor de eindzege met nog een tijdrit voor de boeg.

Die was twee dagen later en Landis legde de 57 kilometer één minuut en 29 seconden sneller af dan Pereiro. Landis kreeg opnieuw de gele trui en de Tour was beslist. Er restte nog slechts de champagnetocht naar de Champs Elyséés waarin traditiegetrouw niemand meer aandringt en moeilijk doet..
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 3 augustus 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ANDERSEN, Jakob (1973, Denemarken)
BEKKUM, Erik van (1983, Nederland)
BENEDETTI, Cesare (1987, ItaliŽ)
BERTOGLIO, Paolo (1978, ItaliŽ)
BRONZINI, Giorgia (1983, ItaliŽ)
CUGNOT, Jean (1899, † 29.06.1933, Frankrijk)
DILLIER, Silvan (1990, Zwitserland)
DISSEAUX, Marcel (1927, Frankrijk)
FORERO CARRE—O, Juan Pablo (1983, Colombia)
MURAGLIA, Giuseppe (1979, ItaliŽ)
OOSTERHOF, Popke (1947, Nederland)
VAN DAELE, Philip (1985, BelgiŽ)
VANSWEEVELT, Ronny (1962, BelgiŽ)
WURF, Cameron (1983, Oostenrijk)
MOORMAN, Rik (1961, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
REMKES, Ben (1919, † 03.08.2005, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 3 augustus 2017 0:00

Motorola was een van de eerste grote multinationals in de wielersport. Een wereldwijd opererend telecombedrijf van Amerikaanse origine met tienduizenden werknemers.

Motorola was, in de jaren dat ze als fabrikant van mobiele telefoons de wereld wilde veroveren, de hoofdsponsor van een sterke professionele wielerploeg met grote namen. De grootste naam was achteraf natuurlijk Lance Armstrong.

Dat was toen nog een jonge renner, die voor er bij hem teelbalkanker werd ontdekt, vooral uitblonk in de kasseienklassiekers. Een stoemper, een krachtpatser. En enige tijd de verloofde van Danielle Overgaag.

Andere grote namen die van 1991 tot en met 1996 een of meer jaren voor de ploeg hebben gereden, waren Phil Anderson, Steve Bauer, Frankie Andreu, Andy Hampsten, Sean Yates, Fabio Casartelli, Bobbie Julich, George Hincapie, Axel Merckx en Raùl Alcala.

De ploeg behaalde tal van successen, zoals de wereldtitel van Lance Armstrong in 1993. Hennie Kuiper was vanaf 1992 eerste ploegleider en toen Armstrong in Oslo naar het erepodium liep, liet hij de Noorse koning wachten om eerst Hennie te huggen.

In 1995 werd de ploeg zwaar getroffen door de dood van Fabio Casartelli. Dat was in de Tour de France waar hij na een valpartij niet meer opstond. De volgende dag reed het peloton in gesloten gelid naar de volgende etappeplaats met de Motorola-renners voorop.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 2 augustus 2017 12:00

Het is misschien een beetje lastig omschakelen van het wegseizoen, waar we nog middenin zitten, naar de kou van de wintermaanden als het goed toeven is in de sportpaleizen waar het zesdaagsencarroussel draait.

Zo'n sporthal zonder daglicht, met duizenden mensen op de tribunes en het middenterrein, de geur van Bratwurst en van bier, de flitsende renners op de piste en de hoempamuziek. Met de opzwepende Radetsky Mars.

De lieveling van het Duitse publiek was jarenlang Sigi Renz, een van de opperstalspreekmeesters van het spul. Hochgeehrtes Publikum und jetzt DIE SIEGER.

Drieëntwintig maal in zijn carrière was dat der Sigi, een van de populairste renners ooit in dit onderdeel van de wielersport. Hij won ze met Bugdahl, Pfenninger, Severeijns, Schulze, Tschan, Fritz, Gimondi en Gilmore.

Het maakte hem nooit zo veel uit met wie hij reed, als het maar een goede renner was, die bij hem paste. En de man die hem het beste paste was der Rudi. Altig (foto 2), de edelgermaan uit Mannheim.

Samen konden ze de boel zodanig op stelten zetten dat het publiek bijna letterlijk uit het dak ging. Zeker als het koppel Post-Pfenninger dan roet in het eten kwam gooien. Dan stond het duizendkoppige publiek op de banken.

In Dortmund, Bremen, Munster, Berlijn, München, Frankfurt en Keulen. Duitsland was het land van de zesdaagsen. De renners gingen 144 uur aaneen door en als ze niet meer konden, gingen er een paar pilletjes in en spoot de adrenaline uit de oren.
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 2 augustus 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ARROYO LANCHAS, Angel (1956, Spanje)
BERLATO, Elena (1988, ItaliŽ)
BOELHOUWERS, Leon (1965, Nederland)
BUCHWALDER, Edgar (1916, † 09.04.2009, Zwitserland)
CLEMENS, Pierre (1913, † 26.08.1963, Luxemburg)
COOMANS, Bjorn (1985, BelgiŽ)
DRIES, Jos (1942, BelgiŽ)
DUFRASNE, Jonathan (1987, BelgiŽ)
M÷HLMANN, Gerrit (1950, Nederland)
NARDELLO, Daniele (1972, ItaliŽ)
TOMASSINI, Roberto (1962, San Marino)
TRENTIN, Matteo (1989, ItaliŽ)
VAN DE RYSE, Roland (1942, BelgiŽ)
VERMEERSCH, Dirk (1956, BelgiŽ)
ZHANG, Liping (1985, China)

of ons op deze datum ontvielen:
BOSLAND, Dirk-Jan (1913, † 02.08.1991, Nederland)
LAESER, Charles (1879, † 02.08.1959, Zwitserland)
LOWIE, Jules (1913, † 02.08.1960, BelgiŽ)
PAVESI, Attilio (1910, † 02.08.2011, ArgentiniŽ)
SCH÷N, Adolf (1906, † 02.08.1987, Duitsland)
Door Fred van Slogteren, 2 augustus 2017 0:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1043 1044 1045 Volgende »