ad ad ad ad

Slogblog



Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
AREKEEV, Alexandr (1982, Rusland)
BORGOGNONI, Luciano (1951, † 01.08.2014, ItaliŽ)
CARUSO, Damiano (1987, ItaliŽ)
COOKE, Baden (1978, AustraliŽ)
DORST, Cees van (1944, † 22.03.2002, Nederland)
HINDELANG, Hans (1951, Duitsland)
LORMANS, Sander (1976, Nederland)
RUDENKO, Maksym (1979, OekraÔne)
SMITS, Chris (1921, † 02.01.2013, Nederland)
STEENSEN, Andrť (1987, Denemarken)
VERHOEVEN, Nico (1961, Nederland)
WINDEN, Stefan van (1989, Nederland)
LATOUR, Pierre-Roger (1993, Frankrijk)
VOROBYEV, Anton (1990, Rusland)
WOODS, Michael (1986, Canada)

of ons op deze datum ontvielen:
VANDENBROUCKE, Frank (1974, † 12.10.2009, BelgiŽ)
CONTELAAR, Frits (1922, † 12.10.2014, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 12 oktober 2017 0:00

Dit truitje heb ik van Wim de Vos, die eind jaren negentig en in de eerste jaren van deze eeuw een goede veldrijder was. Het veldrijden was hem met de paplepel ingegoten.

Vader De Vos mocht graag naar de koers gaan kijken en hij nam de kleine Wim altijd mee. Het was de tijd dat Hennie Stamsnijder en Rein Groenendaal elkaar op leven en dood bestreden.

In 1986 werd Wim wielrenner en hij legde zich helemaal toe op het veldrijden. Hij werd gelijk derde bij het WK voor junioren.

In 1993 werd hij prof en hij debuteerde met een derde plaats in het WK. In de jaren die volgden boekte hij aardige resultaten, maar de top haalde hij niet.

In 1996 stapte Rabobank in de wielersport en er werd ook een ploeg voor het veldrijden geformeerd. Jan Raas ging wel met De Vos praten, maar ze kwamen niet tot overeenstemming.

Zo kreeg hij te maken met sterke concurrentie in de personen van Adrie van der Poel en Richard Groenendaal. Hij moest keer op keer het onderspit delven maar op 12 februari 1997 was hij beide mannen in het NK in Zeddam te slim af.

Na maanden van ellende als gevolg van darmproblemen had hij die dag superbenen en hij vernederde de torenhoge favorieten. Groenendaal moest een halve minuut toegeven en Van der Poel nog iets meer.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 11 oktober 2017 12:00

Willy Monty was een Waalse renner uit de jaren zestig. Hij was een voorbeeldige knecht met de klasse van een kopman. Hij was allround en kon ondanks zijn redelijk forse gestalte goed de bergen op.

Zijn twaalfde plaats in de Tour van 1967 bewijst dat hij zeker klasse had, maar hij was geen coureur die iets opeiste. Zo werd hij een uitstekende helper van Jan Janssen in de Franse Pelforth-ploeg.

Jan is uiterst lovend over deze onvermoeibare domestique, want je hoefde Willy maar op kop van de groep te zetten, om een groepje uitlopers te achterhalen, om te weten dat het in orde kwam.

Al duurde het honderd kilometer, hij bracht het peloton terug. Veel heeft hij in zijn carrière, die duurde van 1963 tot 1971, niet gewonnen, maar hij was tevreden met zijn bestaan.

In de schaduw van zijn kopman. Als er gewonnen was, zat hij ‘s avonds aan tafel, volgens Jan, dan na te genieten als hij daar zijn aandeel in had geleverd.

Dan zat hij stilletjes in een hoekje glimlachend te luisteren naar de sterke verhalen die de extraverte ploeggenoten over tafel smeten. Met een biertje, want Willy moest altijd een biertje hebben als de schuif erop zat.

‘Een vent uit duizenden, een soort Zilverberg’, weet Janssen nog. Helaas ging het de laatste jaren van zijn leven niet goed met de onbaatzuchtige inwoner van Feluy. Nadat hij in 2002 een hartoperatie had ondergaan en dat niet helemaal goed is afgelopen, was hij een breekbare man.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 11 oktober 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
CORTINOVIS, Alessandro (1977, ItaliŽ)
FAGNINI, Gian-Matteo (1970, ItaliŽ)
GELDEREN, Jan van (1922, Nederland)
HAGHEDOOREN, Paul (1959, † 09.11.1997, BelgiŽ)
KERS, Koos Jeroen (1986, Nederland)
KONECNY, Tomas (1973, TsjechiŽ)
LEE, Min Hye (1985, Zuid-Korea)
LESNA, Lucien (1863, † 11.07.1932, Frankrijk)
VANCOILLIE, Andrew (1979, BelgiŽ)
VERVEER, Jan (1913, † 14.10.1984, Nederland)
VILA ERRANDONEA, Francisco (1975, Spanje)
DEGRENDELE, Nicky (1996, BelgiŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
Door Fred van Slogteren, 11 oktober 2017 0:00

Als jongetje van tien, woonachtig in de zeeheldenbuurt in Amsterdam-West, wilde ik maar één ding en dat was wielrenner worden. En niet zo maar een wielrenner, maar winnaar van de Tour de France. Voor minder doet een jongetje van tien het niet.

De Tour had ik net ontdekt, via een kort verslagje in de krant van hooguit driehonderd woorden over een Nederlander, die het als enig overgebleven renner van de nationale ploeg zo goed deed en in een etappe zesde was geworden.

Ik had van mijn jongensfiets al alles afgesloopt wat niet op een racefiets thuishoort en van de zoon van gangmaker Cor Beets voor een rijksdaalder, die ik voor mijn verjaardag van mijn opa had gekregen, een oud baanstuur gekocht.

Ik was de hemel te rijk toen mijn moeder bij de textielwinkel van Max Plotske in de Kinkerstraat thuiskwam met een geel T-shirt. Dat was iets nieuws T-shirts en met dat ding aan reed ik op mijn pseudo racefiets elke dag de straat uit, want aan het eind van de Jan Evertsenstraat hield Amsterdam op en kon ik mezelf wijsmaken een echte wielrenner te zijn.

’s Nachts droomde ik van de Tour de France en hoe ik daar in de bergen Ferdi Kübler en Stan Ockers zou bedwingen. Die had ik namelijk gezien in het bioscoopjournaal en die beelden zag ik in mijn bedje keer op keer terugkomen.

Ik ben geen wielrenner geworden. Mocht niet van thuis. Mijn vader – zelf wielrenner geweest – vond het veel te gevaarlijk en mijn moeder vond het een ordinaire sport en flikkerde al mijn wielerplaatjes in de kachel toen ik met een slecht rapport thuiskwam.

We emigreerden naar Canada, voor mijn ouders de grootste fout die ze in hun leven gemaakt hebben. Ik vond het prachtig, want ik ontdekte daar dat er meer sporten waren dan wielrennen en voetbal, zoals honkbal, ijshockey en basketball.

Terug in Nederland volgde ik weer het wielrennen, maar als lid van The Wolves, een basketballvereniging was ik elke dag met ballen bezig. Eén keer in de week trainen en iedere dag na schooltijd naar het Museumplein om op het daar aangelegde basketballveldje een pot te spelen.

Ik werd met mijn team kampioen van Nederland, maar mijn beleving voor die sport haalde het niet bij de passie die ik voor het wielrennen had. Ik volgde de successen van de Nederlanders in de Tour en soms droomde ik nog weleens in het geel op het erepodium in Parijs te staan.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 10 oktober 2017 12:00

Eddy Merckx was in zijn tijd een fenomeen. Hij was niet alleen de beste van zijn tijd en van alle tijden, maar hij had ook de beste ploeg. Een legertje toegewijde helpers die hem doorlopend terzijde stond.

Dat waren geen koekenbakkers, maar coureurs met veel talent. Voor hij bij Merckx in de ploeg kwam won Jos Huysmans de Waalse Pijl, etappes in de Vierdaagse van Duinkerke, de Ronde van België, de Dauphiné en de Tour de France en werd hij tweede in de Ronde van Zwitserland. Hij kon dus wel wat.

Knecht van Merckx zijn, betekende echter dat je je zelf helemaal moest wegcijferen en eigen ambities moest vergeten. Merckx wilde alles winnen, van de Tour de France tot een eenvoudig rondje om de kerk.

En zijn lijfeigenen moesten hem daar onvoorwaardelijk in steunen. Geen tegenspraak, alles voor de patron. En die waardeerde dat. Voor Merckx fietsen betekende goed verdienen en elk jaar een kerstpakket.

Toen Merckx was uitgefietst dreigde voor zijn knechten het zwarte gat. Ze waren verleerd om voor eigen kans te rijden, maar voor ze konden panikeren, kwam De Kannibaal met een oplossing. Hij begon een fietsenfabriek.

Zijn trouwe knechten op fietsen werden per direct zijn eerste knechten aan de productie van fietsen. Trouw en toegewijd, een tikje onderdanig zelfs. Alles voor de patron. Zij wisten hoe hij het wilde hebben. Altijd alles perfect, mocht niks aan mankeren.

Jos Huysmans was misschien wel de trouwste en de meest toegewijde van het hele spul. Meer dan een kwart eeuw werkte hij voor de grote meester en hij droeg hem tot zijn dood op handen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 10 oktober 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BILLIET, Albert (1907, † 05.03.1977, BelgiŽ)
BRENTJENS, Bart (1968, Nederland)
CHALMEL, Andrť (1949, Frankrijk)
CLAES, Ronny (1957, BelgiŽ)
CORNU, Dominique (1985, BelgiŽ)
DE DECKER, Bjorn (1988, BelgiŽ)
DMITRIYEV, Valeriy (1984, Kazachstan)
LE DROGO, Ferdinand (1903, † 23.04.1976, Frankrijk)
LOOS, Gerrie (1921, † 31.05.1991, Nederland)
MARTANO, Giuseppe (1910, † 02.09.1994, ItaliŽ)
MOUSQUES, Nathalie (1987, Frankrijk)
NEK, Piet van (1885, † 14.04.1914, Nederland)
PALEO MOSQUERA, Alejandro (1981, Spanje)
PAUER, Karin (1978, Oostenrijk)
PIEDRA PEREZ, Antonio (1985, Spanje)
PIERINGER, Angelika (1969, Oostenrijk)
SCANLON, Mark (1980, Ierland)
SPENKELINK, Gerrit-Jan (1918, † ong, 91/92, Nederland)
VAN IMMERSEEL, Gert-Jan (1990, BelgiŽ)
GAUDU, David (1996, Frankrijk)

of ons op deze datum ontvielen:
AANDEWIEL, Piet (1892, † 10.10.1979, Nederland)
GUIMBRETI»RE, Marcel (1910, † 10.10.1970, Frankrijk)
MORELLI, Ambrogio (1905, † 10.10.2000, ItaliŽ)
Door Fred van Slogteren, 10 oktober 2017 0:00

Vandaag denk ik in mijn bijdrage aan Frank Vandenbroucke. Komende donderdag 12 oktober is het al weer acht jaar geleden dat de wielerwereld werd opgeschrikt door het bericht dat VDB was overleden. Hij was op vakantie in Senegal en als oorzaak werd een longembolie aangegeven.

Tussen 1995 tot 1999 was Vandenbroucke zeer succesvol. Bij de Belgische Mapei-ploeg won hij onder andere de Ronde van de Middellandse Zee, de Scheldeprijs, Gent-Wevelgem, de Ronde van Galicië en Parijs-Nice. Ook won hij etappes in de Ronde van Oostenrijk en de Ronde van Luxemburg.

In 1999 ging hij naar het Franse Cofidis en had daar zijn succesvolste jaar in zijn loopbaan. Hij won Luik-Bastenaken-Luik (en hoe, Michael Boogerd heeft er nog nachtmerries van), de Omloop Het Volk en twee etappes in de Ronde van Spanje.

In die Vuelta won hij ook het puntenklassement. Bij het wereldkampioenschap eindigde hij als één van de favorieten op de zevende plaats, ondanks een valpartij in het begin van de wedstrijd.

In de Wielerrevue van oktober 2009 schreef redacteur Arie Hut een in memoriam waarbij ook een gedicht van Willie Verhegghe, de stadsdichter van Ninove, werd afgedrukt. Dat wil ik jullie niet onthouden:

Klaagzang voor Frank

... Lees meer


Door Jan Houterman, 9 oktober 2017 12:00

Daniel Gisiger was een echte hardrijder. Zo'n tempobeul die zijn reputatie alleen daar aan ontleende. Persoonlijk heb ik niet zo veel met tijdritten. Om naar te kijken dan.

Het is een wieleronderdeel waar alles wat de wielersport mooi maakt ontbreekt. Het is domme hardrijderij, waar geen tactiek aan te pas komt. Zo hard mogelijk van A naar B.

Ik heb wel respect voor de fysieke en mentale prestatie die een overwinning in een tijdrit vergt, maar in een normale wegwedstrijd is veel meer te genieten. Maar dat neemt niet weg dat deze Daniel Gisiger er in zijn tijd wat van kon.

Hij was prof van 1977 tot en met 1988, maar vóór die tijd bracht hij in 1977 al het werelduurrecord indoor bij de amateurs op zijn naam door 46 kilometer en 745 meter af te leggen.

Als prof won de Zwitser wedstrijden als de Ster der Beloften en de Grote Prijs d’Isberques, maar zijn erelijst bestaat toch vooral uit overwinningen en ereplaatsen in tijdritten. Zoals de Grand Prix des Nations, die hij twee keer won.

Zijn naam staat drie maal op de erelijst van de Trofeo Baracchi met steeds een andere partner. Eerst met zijn landgenoot Serge Demierre, eveneens een Zwitser, de tweede keer met de Italiaanse glamourboy Roberto Visentini en tenslotte met de Italiaan Silvio Contini.

Hij won nóg een koppeltijdrit en wel met Joop Zoetemelk. Dat was in 1981 in Montjuich, de berg bij Barcelona waar elk jaar in onderdelen een wielerdriedaagse wordt (of werd) gehouden. Een rit in lijn, een koppeltijdrit en een klimtijdrit.

Ook als zesdaagsenrenner was Gisiger geen koekenbakker. Hij was zeker geen programmavulling, maar heeft er als gelegenheidsbaner vijf gewonnen. Vier maal in Zürich en een maal in Grenoble. Drie van die vijf met zijn landgenoot Urs Freuler als partner.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 9 oktober 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BITTINGER, Renť (1954, Frankrijk)
BLINK, Joost van den (1979, Nederland)
CASERO MORENO, Rafael (1976, Spanje)
DIGNEF, Antoine (1910, † 09.04.1991, BelgiŽ)
GEROSA, Mauro (1974, ItaliŽ)
GUILLEN MONTANO, Josť (1977, Spanje)
KESSEL, Egon van (1985, Nederland)
KOOLE, Rob (1970, Nederland)
SP‹HLER, Willy (1941, Zwitserland)
VIVIER, Jacques (1930, Frankrijk)
GUYOT, Romain (1992, † 03.03.2016, Frankrijk)
STIJNS, Kyara (1995, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
DE BAERE, Karel (1925, † 09.10.1985, BelgiŽ)
DELEDDA, Adolphe (1919, † 09.10.2003, Frankrijk)
TERRYN, Charles (1921, † 09.10.2003, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 9 oktober 2017 0:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1061 1062 1063 Volgende »