ad ad ad ad

Slogblog


BERNARD HINAULT UNE SAISON DE CYCLISME 80

door meerdere auteurs

Aanstaande zondag wordt de honderdenderde editie van Luik-Bastenaken-Luik verreden, de oudste klassieker van allemaal. Dat is ook de bijnaam van deze wedstrijd. La Doyenne betekent ‘de oudste van allemaal’. Omdat het een vrouwelijke vorm is, ook wel vertaald als ‘de oude dame’.

Ik heb in de digitale archieven van wielersportboeken.nl gezocht, maar heb geen boek kunnen vinden met deze klassieker als onderwerp. Wel talloze over de andere klassieke klassiekers, maar niet over de oudste.

Wel stuitte ik op dit jaarboek uit 1980 over Bernard Hinault die dat jaar een geweldig seizoen beleefde. Hij werd wereldkampioen, won de Ronde van Italië, werd Frans wegkampioen, was winnaar van de Ronde van Romandië en niet te vergeten Luik-Bastenaken-Luik.

Het was met voorsprong de meest verschrikkelijke editie van La Doyenne en maar 21 renners haalden de eindstreep. De laatste, de Noor Jostein Willman op 27 minuten na winnaar Bernard Hinault.

Met temperaturen rond het vriespunt, sneeuwstormen, hagel, ijskoude regen en een krachtige wind vanuit Siberië legden de renners de 245 kilometer af. Een dag om nooit te vergeten. Zeker voor Hinault zelf die aan deze poolexpeditie twee gevoelloze vinger overhield.

Met een bivakmuts over zijn oren getrokken, maar met blote benen reed de Breton naar de overwinning. Pas negenenhalve minuut later arriveerde Hennie Kuiper als tweede met de Belg Ronny Claes in zijn wiel.

Hinault en Kuiper reden voor grote ploegen en konden beschikken over de beste kleding die anno 1980 verkrijgbaar was. Maar zo niet de Brabander Jan Jonkers die voor een armetierig Belgisch ploegje reed met de naam Boston. Ook hij reed de wedstrijd uit in een trui met korte mouwen, een normale koersbroek en zonder overschoenen. 
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 20 april 2017 12:00

Stel dat Wim van Est op 17 juli 1951 door niemand was opgemerkt toen hij in de afdaling van de Aubisque een bocht miste en rechtdoor het ravijn in reed. Zeventig meter viel hij diep, zijn hart stond stil maar zijn Pontiac liep.

Want wie had het moeten horen dat tikkende klokje daar diep beneden in het groene ravijn met de kakafonie van een voortrazende Tourkaravaan in de oren? Geen mens en dat had Van Est zijn voortijdige dood kunnen betekenen.

Met de communicatiemiddelen van toen hadden ze de gele trui misschien pas gemist nadat de laatste renner de eindstreep was gepasseerd en iemand had geroepen: “Ou est le maillot jaune?”

Van Est zou natuurlijk hebben geprobeerd om naar boven te klauteren, want hij had niks gebroken. Maar of hem dat gelukt was is een tweede? Misschien was hij bij die pogingen wel weer gevallen en nog dieper terechtgekomen.

Gelukkig heeft toen wel iemand gezien dat hij het ravijn in reed. Dat was Roger Decock een Belgische renner uit het West-Vlaamse Izegem. Die reed op enige afstand achter IJzeren Willem en zag het gebeuren.

Als hij zo’n echte egoïstische coureur was geweest, was hij misschien doorgereden in de diepe overtuiging dat ieder voor zich zelf moet zorgen, omdat god er voor ons allen is. Maar zo zat de brave Roger – gelukkig voor Van Est - niet in elkaar.

Hij stopte en alarmeerde de volgwagens alvorens weer verder te koersen naar de zeventiende stek in de eindrangschikking. Een jaar later werd hij 38ste en dat is in het kort de gehele Tourcarrière van Cockske.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 20 april 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BELLIN, Maurizio (1982, ItaliŽ)
DECOCK, Roger (1927, BelgiŽ)
DI LORENZO, Gianni (1948, ItaliŽ)
GROENENDAAL, Frank (1966, Nederland)
GROEZEN, Jelle van (1980, Nederland)
HAYMAN, Mathew (1978, AustraliŽ)
HERTOG, Fedor den (1946, Ü 12.02.2011, Nederland)
HOOGZAAD, Herman (1946, Nederland)
ISASI FLORES, IŮaki (1977, Spanje)
J÷RGENSEN, Jonas Aaen (1986, Denemarken)
MCNELLIS, Carmen (1980, Verenigde Staten)
MONTERO, Luciano (1908, Ü 00.08.1993, Spanje)
POSTHUMA, Jelle (1990, Nederland)
QUILFEN, Bernard (1949, Frankrijk)
SCHETS, Steve (1984, BelgiŽ)
STANDAERT, Hansjorg (1984, BelgiŽ)
SUIJKERBUIJK, Jos (1929, Ü 01.02.2015, Nederland)
VON B‹REN, Armin (1928, Zwitserland)
WOLFF, Joop de (1909, Ü 11.12.1934, Nederland)
MOSCON, Gianni (1994, Spanje)

of ons op deze datum ontvielen:
BEAUGENDRE, Omer (1954, Ü 20.04.1954, Frankrijk)
CINELLI, Cino (2001, Ü 20.04.2001, ItaliŽ)
SCHEPERS, John (1995, Ü 20.04.1995, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 20 april 2017 0:00

Dit was de trui van de Franse ploeg Le Groupement en dat is een van de kortstdurende sponsorschappen geweest in de geschiedenis van de internationale wielersport. Een half jaar om precies te zijn.

Le Groupement was een Frans postorderbedrijf dat zich in januari 1995 presenteerde als de hoofdsponsor van een sterke ploeg met daarin de Franse wereldkampioen Luc Leblanc.

Verder bekende Franse renners als Frédéric Guesdon, Pascal Lino, Dominique Arnould, Ronan Pensec en een aantal sterke buitenlanders als de Schot Robert Millar, de Belg Michel Vermote, de Duitser Marcel Wüst en onze landgenoot Jean-Paul van Poppel.

Al kort na de presentatie kwamen er geruchten over de ploeg in omloop. Het zou financieel niet kloppen en de renners zou een spreekverbod zijn opgelegd. Het werd allemaal tegengesproken, er werd met rechtszaken gedreigd, zoals vaker gebeurt als er rook is maar het vuur nog niet gevonden.

Pas enkele dagen voor de Tour van 1995 Le Groupement in gebreke bleef met de betalingen aan Sport Compétition voor onder meer de salarissen van de renners, ploegleiders en het personeel van de ploeg.

De ploeg was al samengesteld en ik weet nog dat Van Poppel er veel zin in had. Hij wilde in die Tour namelijk zijn tiende etappezege behalen en liefst nog een elfde.

Met tien etappezeges in de Tour zou hij op gelijke hoogte zijn gekomen met Joop Zoetemelk, Gerrie Knetemann en Jan Raas met z’n drieën recordhouders Nederlandse overwinningen en met elf zou hij de nieuwe recordhouder zijn geworden.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 19 april 2017 12:00

In de jaren dat Eddy Merckx het internationale wielrennen beheerste en als een kannibaal tekeer ging, hadden de Belgen nog iets om trots op te zijn. De sterke Flandria-ploeg onder leiding van Briek Schotte.

Deze ploeg heeft ruim twintig jaar bestaan, maar het hoogtepunt waren de jaren toen de trojka Maertens-Pollentier-Demeyer van succes naar succes reed. Het aandeel van Marc Demeyer, die vandaag 67 jaar geleden werd geboren, is daarin groot geweest.

Niet in aantal overwinningen, want daarin is Maertens alleen maar overtroffen door Merckx, maar door zijn rol in het geheel. Ook in Pollentier moest de geblokte coureur uit Avelgem zijn meerdere erkennen.

Marc Demeyer was vooral hun knecht en daarom heeft hij intern in veel van hun successen gedeeld, zonder dat zijn naam op de erelijsten staat van de koersen waar zijn twee ploegmaten wel op voorkomen.

Ze hadden veel aan hem te danken, want Demeyer kon fantastisch op kop sleuren en gaten dichtrijden. En als Maertens of Pollentier er om de een of andere reden niet bij waren, dan wel uitgevallen of anderszins kansloos, sloeg hij zelf toe.

Zo won hij Parijs-Brussel en Parijs-Roubaix. Hij won ook twee ritten in de Giro nadat Maertens door een val was uitgevallen, na eerst acht ritten te hebben gewonnen.

Om het drietal heeft altijd een geur van dopinggebruik gehangen. Maertens is diverse malen betrapt en de peer van Polleke is een van de legendarische verhalen uit de Tourgeschiedenis geworden. Demeyer is daarentegen nooit betrapt, maar de geruchten zijn altijd gebleven. En dan kan het haast niet anders dat je dan ook wat dat betreft aan je kompanen wordt gelinkt.

Door zijn taak als superknecht heeft Demeyer, behalve de bovengenoemde overwinningen, niet echt veel gewonnen. De lijst met ereplaatsen in veel grote wedstrijden is echter lang en indrukwekkend. Hij was een goede renner, die nog veel meer zou hebben gepresteerd als hij niet aan Freddy Maertens was geklonken.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 19 april 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BUCCIERO, Antonio (1982, ItaliŽ)
COLLI, Daniele (1982, ItaliŽ)
DONADELLO, Emiliano (1983, ItaliŽ)
EGYED, Nikki (1982, AustraliŽ)
EST, Klaas van (1928, Ü 08.07.2009, Nederland)
HOSSAY, Pascal (1987, BelgiŽ)
KIRCH, Rosane (1976, BraziliŽ)
KLOOT, Jacques van der (1941, Nederland)
LOPEZ, Belen (1984, Spanje)
LUIJKX, Daan (1966, Nederland)
MARTINEZ CASTILLO, Josť (1978, Spanje)
MUTSAARS, Ronald (1979, Nederland)
ROSSI, Andrea (1979, ItaliŽ)
SCARSELLI, Leonardo (1975, ItaliŽ)
SCRAYEN, Hugo (1942, BelgiŽ)
STEEN, Toon van der (1955, Nederland)
STOL, John (1884, Ü 26.07.1973, Nederland)
VAN ASBROECK, Tom (1990, BelgiŽ)
VAN IMPE, Kevin (1981, BelgiŽ)
MINALI, Riccardo (1995, ItaliŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
HAAN, Jo de (2006, Ü 19.04.2006, Nederland)
LYKKE JENSEN, Palle (2013, Ü 19.04.2013, Denemarken)
MAYE, Paul (1987, Ü 19.04.1987, Frankrijk)
NEFFATTI, Ali (1974, Ü 19.04.1974, TunesiŽ)
PANCERA, Giuseppe (1977, Ü 19.04.1977, ItaliŽ)
QUENTIN, Maurice (2013, Ü 19.04.2013, Frankrijk)
Door Fred van Slogteren, 19 april 2017 0:00

Veel mensen denken dat Koga Miyata een Japans merk is. Dat is gedeeltelijk juist want Miyata is de merknaam van een Japanse buizenfabriek die voor het bouwen van de Koga’s worden gebruikt.

Voor de rest is er niks Japans aan, want de Koga fietsen komen uit Heerenveen. Dat is ook van oudsher de vestigingsplaats van Batavus. Verder hebben de twee bedrijven niets met elkaar van doen.

Behalve dan dat zowel de oprichter van Batavus als van Koga dezelfde naam dragen. Andries Gaastra richtte in 1904 Batavus op en zijn gelijknamige kleinzoon begon in 1974 met Koga.

Gerrit Gaastra, de zoon van de oprichter, verkocht in 1974 het familiebedrijf en zijn zoon Andries, als verkoopdirecteur in dienst bij Batavus, zag een gat in de markt. De Nederlanders gingen massaal sportief fietsen.

Iedereen had inmiddels een auto met als gevolg te weinig lichaamsbeweging. De buikjes en cholestorolklachten ontstonden en het woord ‘trimmen’ werd geboren. Door die welstandsproblemen ontstond de vraag naar sportieve fietsen en zelfs racefietsen.

Franse fabrieken als Motobecane en Peugeot kwamen met racefietsjes van drie-, vierhonderd gulden op de Nederlandse markt, maar al gauw vraag bleken die fietsen van onvoldoende kwaliteit. Daar wilde de derde generatie Gaastra wat aan gaan doen.

Met de merknaam Koga, een samenvoeging van de eerste twee letters van zijn eigen naam achter de eerste twee van de familienaam van zijn vrouw (Marion Kowalik), leverde het woord Koga op.

Zo werd Koga B.V. de fabrikant van een exclusieve lijn lichtgewicht fietsen van een goede kwaliteit. De productiewijze is gericht op ultiem vakmanschap. Elke fiets wordt door één man gebouwd en getest en pas als de betreffende monteur een kwaliteitskeur heeft gegeven, mag hij de deur uit.
... Lees meer
Door Peter Ravensbergen, 18 april 2017 12:00

Anna van der Breggen wordt vandaag 27 jaar en ze gaf zichzelf twee dagen geleden een prachtig verjaarscadeua in de vorm van een klinkende overwinning in de Amstel Gold Race.

Ik had nog nooit van haar gehoord tot ik acht jaar geleden in Wieler Magazine een stuk over haar las. In dat artikel werd ze beschreven als een uitzonderlijk klimtalent waarvover bondscoach Johan Lammerts euforisch was.

Als achttienjarige had ze kort daarvoor de Berner Rundfahrt in Zwitserland gewonnen en had als juniore al opvallende prestaties geleverd in de Tirreno Adriatico.

Ze reed toen als jonkie in een ploeg met ervaren dames als Mirjam Melchers, Loes Gunnewijk, Susanne Ljungskog en Loes Markerink en dat werd in dat artikel uitgelegd als een groot voordeel om de fijne kneepjes van het vak te leren.

Er werd ook in gemeld dat Anna een gereformeerde achtergrond heeft en dat zou wel eens in haar nadeel kunnen uitpakken. Sporten op zondag is in The Bible Belt nog steeds uit den boze want de zondagsrust is er heilig.

Blijkbaar is er toch iets veranderd in haar religieuze beleving want ze heeft inmiddels een erelijst waar je U tegen zegt. Als ronderenster won ze twee maal de GP Elsy Jakobs, de Ronde van Bretagne, de Ronde van Noorwegen en de Giro Rosa.

Als eendagrenster won ze twee maal de Waalse Pijl, de Omloop Het Nieuwsblad, La Course, het criterium op de Champs Elysées voorafgaand aan de aankomst van de Tour de France en eergisteren dus de Amstel Gold Race na een indrukwekkende solo.

En dan nog haar internationale titels met een Europees kampioenschap in 2016, hetzelfde jaar dat ze ook Olympisch kampioene werd in Rio de Janeiro. Wie kan die dramatische race met de tuimeling van Annemiek van Vleuten vergeten? Plus nog een bronzen medaille in het tijdrijden.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 18 april 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BEVILACQUA JR., Antonio (1957, ItaliŽ)
DI PAOLO, Francesco (1982, ItaliŽ)
GAJEK, Artur (1985, Duitsland)
HAEDO, Lucas Sebastian (1983, ArgentiniŽ)
IGLINSKY, Maxim (1981, Kazachstan)
JOHANSSON, Bernt (1953, Zweden)
LEENE, Leo (1900, Ü 30.07.1930, Nederland)
LOTZ, Renť (1938, Nederland)
MULDER, Jan (1878, Ü 00.00.1935, Nederland)
PAGLIARINI, Luciano (1978, BraziliŽ)
ROUX, Anthony (1987, Frankrijk)
TELLETXEA LOPEZ, Naiara (1984, Spanje)
CANUEL, Karol-Ann (1988, Canada)

of ons op deze datum ontvielen:
LOHMANN, Walter (1993, Ü 18.04.1993, Duitsland)
OPPERMAN, Hubert (1996, Ü 18.04.1996, AustraliŽ)
RONCHINI, Diego (2003, Ü 18.04.2003, ItaliŽ)
Door Fred van Slogteren, 18 april 2017 0:00

In april 1989 kwam er in België een nieuw kleurrijk wielertijdschrift op de markt. Wielerfavoriet werd geïntroduceerd als een tien maal per jaar 68 full colour pagina’s met een jonge, moderne, levendige, kleurrijke kijk op het internationale wielerpeloton.

Hoofdredacteur was Noël Truyers en in het voorwoord beantwoordt hij meteen de vraag: waarom een nieuw wielertijdschrift? ‘Met de intrede van de wereldbeker is in de wielersport een erg internationaal getint tijdperk aangebroken. Die boot heeft Wielerfavoriet niet willen missen.’

Ondanks de mooie intenties zou het blad, zoals zo veel andere nieuwkomers op de markt, het niet redden. Er verschenen uiteindelijk slechts drie nummers, de laatste in juni 1989. Er kwam daarna nog een Tour de France Special en toen was het afgelopen.

Adrie van de Poel sierde de cover van deze eerste editie. Heel terecht, want de ondertitel van het tijdschrift “de wielersport op en top” is natuurlijk helemaal op hem van toepassing.

Hij realiseerde met zeer intensieve trainingsarbeid, die soms tot overtraindheid leidde, een meer dan imposante palmares. De zes klassiekeroverwinningen, twee Touretappes en het wereldkampioenschap veldrijden zijn ongetwijfeld de parels op de kroon.

Verderop in de rubriek “vergeeld en vergeten” ook nog mooi verhaal over Evert Dolman (foto 2), toen 43 jaar oud, woonachtig in Dordrecht en werkzaam als reparateur bij een elektriciteitsmaatschappij.

De wielerglorie ligt ver achter hem. Olympisch kampioen in Tokyo 1964, wereldkampioen bij de amateurs op de Nürburgring 1965 en ‘met een flinke dosis geluk’ de Ronde van Vlaanderen in 1971.

Die zege in Vlaanderen was, zo stelt auteur Truyens, feitelijk het begin van het einde. In 1973 was het afgelopen met fietsen en was Dolman, amper 27, uitgeblust en opgebrand. “Waarom ben je zo vroeg gestopt? vroeg Truyens.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 17 april 2017 12:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1002 1003 1004 Volgende »