ad ad ad ad

Slogblog


Hij is in deze Tourweken bijna dagelijks op de buis, hoewel hij dit jaar de Tour niet rijdt. Vorig jaar wel en toen was hij bijna ook dagelijks in beeld. Het was zijn beste Tour en die achttiende plaats in het eindklassement was niet alleen verrassend, maar ook dik verdiend.

Stef Clement is behalve een goede wielrenner ook uitermate goed van de tongriem gesneden, reden waarom we hem op de slogblog als jaren geleden hebben aanbevolen bij Studio Sport. Stef is namelijk een buitengewoon goede analyticus, met een vaak originele insteek.

Aan tafel bij Tour du Jour is hij veel aan het woord en komt hij nogal dominant over. Zeker als ook Erik Dijkstra aan tafel zit, en de twee elkaar fortissimo proberen te overstemmen. Dat is jammer, want met twee dominante gasten aan rafel is het wel eens moeilijk te volgen.

Toen Stef als jonge renner deel uitmaakte van het opleidingsteam van Rabobank, besefte hij dat hij geen aanbieding zou krijgen voor het profteam van de bank. Het was een heel sterke lichting en de kans dat hij bij de twee of drie uitverkorenen zou zitten, achtte hij klein.

Daarom vroeg hij zijn zaakwaarnemer Jacques Hanegraaf eens voor hem rond te kijken naar een ploeg waar hij tot zijn recht zou komen. Hanegraaf had nog met Jean-René Bernaudeau in één ploeg gefietst en zo wist hij Stef bij Bouygues Telecom onder te brengen.

Het klikte in die ploeg met louter Fransen, omdat Bernaudeau en zijn staf zijn naam makkelijk konden uitspreken, ze erg opkeken tegen de opleidingsploeg van Rabobank en omdat Stef toen al uitstekend Frans sprak en dat vinden ze bij een Franse ploeg toch wel een vereiste.

In de twee jaar bij deze ploeg behaalde de geboren Bredanaar een van de grootste successen uit zijn carrière, toen hij in Stuttgart derde werd in het wereldkampioenschap tijdrijden. Achter twee grootheden in die discipline als Cancellara en Bodrogi.
... Lees meer


Door Henk Theuns, 19 juli 2017 12:00

19 juli 1967 - Etappe 18: Pau-Bordeaux 206 km.

Blij dat de Pyreneeën er op zaten zetten de karavaan koers naar de havenstad Bordeaux. Er werd rustig gereden en de rit eindigde, zoals verwacht, met een massasprint, waar de Italiaan Marino Basso zijn tweede etappezege behaalde.

Tegenwoordig noemen we zo’n etappe saai en niet meer van deze tijd, maar toen werd dat heel normaal gevonden. 206 kilometer door Les Landes, het saaie achterland van de Atlantische kust. Een wandeletappe en ook nog eens in de bloedhitte. Gun dat die jongens na al die inspanningen.

Een rit met weinig beschutting en voor de renners betekende dat zweten, dorst, lijden en 'afzien'. De fdwangarbeiders van de weg.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 19 juli 2017 10:00

In de jaren dat Cees Priem wielrenner was, was er nog een coureur van die naam. Weliswaar zonder e in de naam, maar dat hoorde je niet aan de uitspraak. Tommy Prim kwam uit Zweden.

Hoewel er in de loop der jaren heel wat goede renners uit de Scandinavische landen zijn gekomen, zijn Zweden, Noorwegen en Denemarken toch geen echte wielerlanden.

Zweden misschien nog wel het minst, want zoek maar eens iemand buiten Zweden die uit het hoofd tien Zweedse renners weet op te noemen. Met de vier broers Pettersson kom je al een eind, maar voor de rest moet je even nadenken.

Tien tegen één dat Tommy Prim niet direct genoemd wordt, want hij was in Nederland nauwelijks bekend. Dat komt wellicht omdat deze boomlange blonde Viking zich nauwelijks buiten zijn tweede vaderland Italië vertoonde en bijvoorbeeld nooit de Tour de France heeft gereden.

Wel de Ronde van Italië en daarin werd hij twee keer tweede in de eindstand. In 1981 achter Giovanni Battaglin en in 1982 achter Bernard Hinault. Verder won hij belangrijke etappewedstrijden als de Tirreno Adriatico en de Ronde van Romandië.

Een van de weinige keren dat hij zich in noordelijke regionen liet zien was in 1983 toen hij Parijs-Brussel op zijn naam schreef. In dat jaloersmakende hemelsblauwe Bianchi-shirt en op die turquoisegekleurde Bianchi fiets kwam hij alleen over de finish.

Hij had heel lang gezelschap gehad van drie anderen, onder wie onze landgenoot Frits van Bindsbergen. Het was een koude, regenachtige dag en de groep had in die weersomstandigheden en aan het eind van het seizoen weinig trek om er een spetterend wielerfeest van te maken.

De vier voorop bereikten een voorsprong van meer dan veertien minuten. De koplopers begonnen in een zege te geloven, tot het peloton vleugels kreeg en de achterstand terugbracht tot twee minuten met nog dertig kilometer te rijden.

Toen beseften de kandidaten voor het winnen van de wereldbeker dat het beter zou zijn als ze de koplopers niet bereikten, want dan waren de meeste punten vergeven aan outsiders.

Op de Alsemberg, waar al zo vaak de beslissing in deze koers is gevallen, liet Prim zijn medevluchters ter plekke en reed solo naar de finish.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 19 juli 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BEGHETTI, Oreste (1926, † 11.11.2004, Frankrijk)
BIONDI, Laurent (1959, Frankrijk)
CONTE, Oreste (1919, † 07.10.1956, ItaliŽ)
DIDIER, Laurent (1984, Luxemburg)
HENDRICKX, Albert (1916, † 13.05.1990, BelgiŽ)
ID…E, Emile (1920, Frankrijk)
PICHON, Laurent (1986, Frankrijk)
REBELLIN, Simone (1970, ItaliŽ)
RIBEIRO, Mauro (1964, BraziliŽ)
SPRAGG, James (1987, Groot BrittanniŽ)
VALSECCHI, Silva (1982, ItaliŽ)
ZANDEN, Tim van der (1984, Nederland)
ZARATE FERNANDEZ, Carlos (1980, Spanje)

of ons op deze datum ontvielen:
LAZARIDES, Lucien (1922, † 19.07.2005, Frankrijk)
PRIVAT, Renť (1930, † 19.07.1995, Frankrijk)
Door Fred van Slogteren, 19 juli 2017 0:00

Vanwege grote compassie komen Wij van WC Eend nog even terug op het ongeluk dat Team ONYVA afgelopen zondag trof. Het omgekeerde van wat de naam ONYVA betekent. ‘We gaan’, hoewel veel Nederlanders met mulofrans ‘Nous allons’ zeggen, daar zeggen de Fransen on y va, als sein dat ze ergens naar toe gaan.

Het verrassende in een Tourspel is dat teamleider Ardjan voorlopig nergens naar toe gaat, terwijl zijn team er in de komende dagen zomaar een tandje bij kan zetten om wellicht nog in de top tien te eindigen.

Als aanmoediging voor zijn team laat Ardjan weten dat het een freaky accident was, waar hij nog redelijk van af is gekomen. Het had veel erger gekund, dankzij een onverantwoord rijdende automobilist op het eiland van Dordt. Indachtig het zo bekende gezegde: ‘Hoe dichter bij Dordt, hoe rotter het wordt.’

Back to business, mister Duck! Daarom geven Wij van WC Eend snel de microfoon aan onze statistieken-eend van de smalle bandjes en de gladde ijzers. Hij heeft op de rustdag vooral de effecten bestudeerd die het uitvallen van zoveel toprenners heeft gehad op ons spel.

De meeste deelnemende teams hebben voor de slotweek nog tien of elf renners tot hun beschikking. Er zijn dertien teams met nog maar negen renners, van wie Team Gilles de la Tour er met het niet meer opstappen van Philippe Gilbert nog maar acht overhoudt. Niet gaan schelden, Gilles!

Acht teams hebben nog altijd twaalf renners over en vier hebben er zelfs nog dertien. Van de teams die op de eerste rustdag nog maar één uitvaller hadden, is op de tweede rustdag alleen Team bahe61 nog over. Maar ook dit team gaat te maken krijgen met het uitvallen van pauvre Philippe.

Dit alles betekent dat Team Mollenfelde nog altijd zonder uitvallers de laatste week is in gegaan. “Het ligt aan het materiaal”, liet de teamleider weten, die zelf op een dertig jaar oude Jan Janssen fiets de meute aanvoert.

Ter statistische leeringhe en den vermaeck ziet het ideale team voor het Slogblog Tourspel er op de tweede rustdag zo uit: Chris Froome, Daniel Martin, Fabio Aru, Simon Yates, Romain Bardet, Michael Matthews, Rigoberto Uran, Pierre Latour, Marcel Kittel, Nairo Quintana, Mikel Landa, Edvald Boasson Hagen, Alberto Contador, Arnaud Démare en Alexander Kristoff.

Wie met dit team de Slogblog Tourspel-arena zou hebben betreden, zou nu 4412 punten hebben gescoord. Dat is 824 punten meer dan de huidige klassementsleider Team Primoě the Eagle. Daarmee heeft dit team uit het Eindhovense 81 procent van de ideale score.

Dat is toch een gouden eendenbek waard, vinden Wij van WC Eend, hoewel het op de eerste rustdag nog 87 procent was. De conclusie van deze terugval is dat de vele prominente uitvallers toch hun effect op het spel beginnen te krijgen.
... Lees meer


Door Ad & Fred van het Tourspel, 18 juli 2017 17:00

Vanaf de dag dat ik voor het eerst iets over hem las, ben ik een fan van Bauke Mollema. Vanwege die verhalen over de onderbroek die hij onder zijn koersbroek aanhield. Of de ritten naar school op een gewone fiets met een zware boekentas op de bagagedrager en dan ruim dertig aan het uur rijden. Prachtig.

Ik heb hem een paar keer mogen interviewen van zijn kant altijd vriendelijk en bereid op alles antwoord te geven. Ik genoot van zijn antwoorden, maar hij vond het allemaal niet zo bijzonder.

Ik heb hem ook een keer gesproken over zijn dagelijkse trainingsrondje. Ik moest een boek maken voor de ANWB met de trainingsrondjes van bekende schaatsers en wielrenners. In elke provincie twee. Voor Groningen belde ik Bauke.

Hij vertelde dat hij altijd alleen trainde langs de Waddenzee, hoog langs de kustlijn waar hij bijna nooit iemand tegenkwam. Daar heeft hij die specifieke stijl ontwikkeld, schokschouderend tegen een bulderende wind in, waardoor hij klimmen leerde.

Helaas is het boek er nooit gekomen en dat vond ik jammer omdat je door over hun training te schrijven soms een heel ander beeld van iemand krijgt, dan door zijn prestaties op het ijs of op de fiets.

Bauke woonde toen nog op een studentenkamertje in de stad Groningen. Hij studeerde niet meer, maar vond het om meerdere redenen wel makkelijk zo. Je kon nat en droog schuren met hem, maar hij was toch vooral iemand die zijn eigen weg koos en zich door niemand liet beïnvloeden.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 18 juli 2017 12:00

18 juli 1967 - Etappe 17: Luchon-Pau 250 km.

Een beroemde etappe die in deze en omgekeerde volgorde menigmaal een strijd op leven en dood is geweest om de eindzege in de Tour de France kreeg dit keer het predikaat ‘match nul’ ofwel onbeslist.

Dat had te maken met het feit dat diezelfde dag in zijn geboorteplaats Harworth in de East Midlands Tom Simpson werd begraven. Dat had zijn invloed op de koers.

Daardoor werd de etappe met de Tourmalet en de Aubisque in de route niet wat er van verwacht mocht worden. Geletruidrager Roger Pingeon vond het prima en de eenvoudige knecht Raymond Mastrotto mocht zijn gang gaan.

Hij was een man van de streek en werd onderweg hartstochtelijk toegejuicht. Op het autocircuit van Pau ging hij stampend over de finish op de dag van zijn leven.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 18 juli 2017 10:00

Leandro Faggin was een geweldige achtervolger, die als prof twaalf jaar onafgebroken kampioen van Italië was. De renner uit Padua reed bijna uitsluitend op de baan en toucheerde hoge startgelden in de zesdaagsen en omniumwedstrijden.

Hij was natuurlijk een grote naam met zijn vier wereldtitels op de poursuite en twee gouden medailles bij de Olympische Spelen. Die gouden plakken behaalde hij op de baan bij de spelen van 1956 in Melbourne.

Individueel won hij daar de tijdrit over 1 kilometer en met zijn landgenoten Gasparella, Domenicali en Gandini won hij de ploegachtervolging over vier kilometer. In 1954 werd hij, volslagen, onbekend voor het eerst wereldkampioen.

Dat was bij de amateurs en hij versloeg in de finale de Brit Brotherton. Een jaar later werd hij derde en weer een jaar later tweede. Toen werd hij geklopt door zijn landgenoot Ercole Baldini.Die werd in dat jaar ook Olympisch kampioen in het achtervolgingstoernooi.

Twee jaar nadien stond Faggin weer in de finale, maar nu bij de profs. Roger Rivière, het wonder uit Saint Étienne was te sterk voor hem. Een paar jaar lang hoorden we niets van hem, maar in 1961 was hij er weer.

Hij werd derde in het WK achtervolging achter Rudi Altig en Willy Trepp. Tussen 1962 en 1968 werd de kalende Italiaan drie keer wereldkampioen, waarbij hij respectievelijk Peter Post en twee keer Ferdi Bracke in de finale klopte.

Verder werd hij nog twee keer tweede en twee keer derde. Hij leek niet van het erepodium af te slaan. Behalve Post en Bracke waren zijn grootste concurrenten in die jaren Henk Nijdam, Dieter Kemper, Hugh Porter en Tiemen Groen.

Persoonlijk herinner ik me Faggin het meest van het WK in 1962 in Milaan. Hij moest het in de finale opnemen tegen Henk Nijdam. De vader van Jelle won en ik zag dat gebeuren in een zaaltje van een hotel aan het Lago d’Orta.

Ik was daar met vakantie en logeerde er met mijn aanstaande bruid en een bevriend stel en met de mannelijke helft daarvan zat ik in dat zaaltje om die finale te zien op het daar opgestelde zwart/wit teeveetje. Dat het kleine familiehotel die luxe had was al een wonder op zich.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 18 juli 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
AMERONGEN, Thijs van (1986, Nederland)
AZEVEDO DUARTE COSTA, Alfonso (1984, Portugal)
BRUYN, Piet de (1932, Nederland)
CLARKE, Simon (1986, AustraliŽ)
DE GRIBALDY, Jean (1922, † 02.01.1987, Frankrijk)
GIGER, Fabian (1987, Zwitserland)
HODGE, Stephen (1961, AustraliŽ)
JONGEWAARD, Chris (1979, AustraliŽ)
MARGALIOT, Ran (1988, IsraŽl)
MORENO BAZAN, Javier (1984, Spanje)
NAVARRO GARCIA, Daniel (1983, Spanje)
ROSCIOLI, Fabio (1965, ItaliŽ)
SAUVAGE, Claude (1936, † 08.02.2011, Frankrijk)
SAWALL, Walter (1899, † 31.01.1953, Duitsland)
STEIJN, Harm (1988, Nederland)
STEIJN, Gerd (1988, Nederland)
STORME, Lucien (1916, † 10.04.1945, BelgiŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
ALAVOINE, Jean (1888, † 18.07.1943, Frankrijk)
CASARTELLI, Fabio (1970, † 18.07.1995, ItaliŽ)
FUENTE LAVANDERA, Josť-Manuel (1945, † 18.07.1996, Spanje)
GILLETT, Amy (1976, † 18.07.2005, AustraliŽ)
KLIGNET, Joep (1912, † 18.07.1979, Nederland)
POS, Geurt (1934, † 18.07.2001, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 18 juli 2017 0:00

Wij van WC Eend moeten deze dagelijkse nabeschouwing op de gebeurtenissen van gisteren beginnen met een minder goed bericht. Een van onze deelnemers is uit de bocht gevlogen en ernstig gewond geraakt.

Het gaat om Team ONYVA dat om hogerop te komen iets te veel risico nam, zoals Valverde op de eerste dag van de echte Tour. De teamleider van ONYVA bleef liggen met twee gebroken armen en twee gebroken ellebogen. En verder nog breuken in een pols en een sleutelbeen.

Wij wensen Ardjan, de teamleider van dit ongelukkige team, van harte beterschap, een voorspoedig herstel en een soepele revalidatie. Er is één troost. In de echte Tour wordt je van de deelnemerslijst geschrapt, maar in het Slogblog Tourspel ga je gewoon door.

Met de fantastische overwinning van Bauke Mollema, hadden Wij van WC Eend een beetje gerekend op een daverende opmars van Team Oranje Boven. De deelnemers uit Loon op Zand kwamen echter niet verder dan de zeventiende plaats. Kom op Allebert, je kan beter!

De volle dagwinst ging op die gedenkwaardige zondag naar Team Spotvogel dat zich de beste toonde in het mollemalen, het nieuwe werkwoord dat gisteren overal de ronde deed. Dit team deed onder een andere sponsornaam al zes keer eerder mee aan het Slogblog Tourspel, maar dit is de eerste dagwinst. Dat moet na al dat zuur, zoet smaken.

Ook de teams van Marielle67 en bahe61, de nummers twee en drie (toch ook al wat jaartjes deelnemer) kwamen nooit eerder zo hoog in de daguitslag. De filosofie van Iwan Spekenbrink van teamspirit en samenwerking reikt al van Zuid-Frankrijk tot de Noordkaap.

Andere nieuwkomers in de top tien zijn de teams van Chez Laurette, David van der Linden en S.Janssens. Was er met al die nieuwkomers in de top nog wel plaats voor de klassementseenden? Wis en waarachtig. De teams van Primoě the Eagle, Manuel Alberts, Annemarie Alberts en Vibeman eindigden -  onverstoorbaar als Bauke - eveneens in de hoogste regionen. Zij profiteren daarmee van de minder goede dag van veel concurrenten.

Wij van WC Eend konden gisteren een aangenaam gekwik, -kwek en –kwak niet onderdrukken toen we zagen dat de teams van de Haagse Hangoren en Ferdinand van Vollenhove nu eens niet op hun zo geliefde laatste plaats zijn geëindigd. Zij zijn overstoken (als dat het juiste woord is) door Team Mollenfelde. Deze Duits/Nederlandse combinatie (beter op de gladde ijzers?) presteerde het om nog twaalf (!) punten minder te scoren.

In ieder geval was het weer een behoorlijk slagveld gisteren. De hoogste tijd voor ontspanning. Ook voor Wij van WC Eend, want het is elke dag weer behoorlijk afzien. Dus even een dagje in de eendenkooi op de nostalgische Tour met Katrien Duck lekker slijpen in de slowfox.

1. Team Spotvogel 175 ptn.
2. Team Marielle67 172 ptn.
3. Team bahe61 169 ptn.
4. Team Manuel Alberts 164 ptn.
5. Team Primoě the Eagle 163 ptn.
6. ex aequo Team Chez Laurette en Team David van der Linden 160 ptn.
8. Team Annemarie Alberts 152 ptn.
9. Team S.JANSSENS 151 ptn.
10. Team Vibeman 150 ptn.

en de rest van het peloton in het Slogblog Tourspel:
... Lees meer


Door Ad & Fred van het Tourspel, 17 juli 2017 15:30

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1034 1035 1036 Volgende »