ad ad ad ad

Slogblog


Toen in 1989 de Muur van Berlijn van twee kanten enthousiast werd gesloopt en het IJzeren Gordijn na 44 jaar hermetische geslotenheid werd opengeschoven, was Olaf Ludwig al bijna dertig jaar.

Hij dacht al aan stoppen en dan zou hij ongetwijfeld zijn benoemd tot Held van het Oostduitse Volk. Wat had hij als amateur al niet gepresteerd om die eer te verdienen.

Hij was Olympisch kampioen, wereldkampioen en kampioen van zijn land geweest. Hij had twee keer de Vredeskoers gewonnen, met totaal 34 etappezeges en twee keer stond de Tour de l’Avenir op zijn naam.

Na al die triomfen had hij de lippen van dictator Erich Honnecker op beide wangen gevoeld en daar niet echt van genoten. En toen was daar ineens de vrijheid van de democratie en ene Peter Post uit Nederland was de eerste die bij hem op de stoep stond.

Met een contract waar de sympathieke wielrenner en staatsamateur al jaren van gedroomd had. En dan nog wel van de baas van wonderploegen als TI-Raleigh en Panasonic. De faam van die ploegen was regelmatig door het IJzeren Gordijn te horen geweest.

Zijn eerste kennismaking met het beroepswielrennen in het kapitalistische westen was hilarisch. Post had de gewoonte om aan het begin van het seizoen, als alle contracten getekend en verlengd waren, in een luxe hotel bijeen te komen.

Op die traditionele dag van in 1990 parkeerden al die Mercedessen, BMW’s en Porsches op het daarvoor bestemde terrein bij het hotel. En tussen al die miljoenen aan blik, stond een roestige Lada, het symbool van de Oostduitse heilstaat.

Dat was lachen geblazen voor de Planckaerts, de Rooksen, de Theunisses, de Freulers, de Van Poppeltjes en al die andere tonnen verdienende wielervedetten van toen.

Het leedvermaak veranderde snel in waardering, want die Ludwig kon er wat van. En zo werd hij op zijn oude dag toch nog een Held. Niet van de DDR, maar van PPP, Peter Post’s Panasonic.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 13 april 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
COOKE, Nicole (1983, Groot Brittannië)
DOMINGUEZ DOMINGUEZ, Juan-Carlos (1971, Spanje)
DOMINICUS, Jef (1913, † 08.12.2001, Nederland)
GAIGNARD, Roger (1933, Frankrijk)
GUIDI, Fabrizio (1972, Italië)
JALABERT, Nicolas (1973, Frankrijk)
KRABBÉ, Tim (1943, Nederland)
MACGREGOR, Ian (1983, Verenigde Staten)
ROGGEMAN, Inge (1981, België)
SCHEUNEMANN, Bert (1954, Nederland)
STEENBAKKERS, Pierre (1934, Nederland)
STREHLER, René (1934, Zwitserland)
VAN DEN BOSSCHE, Hendrik (1990, België)
VICIOSO ARCOS, Angel (1977, Spanje)
WALLINK, Marien (1985, Nederland)
ZIJLSTRA, Sipke (1985, Nederland)
SKJØSTAD LUNKE, Sindre (1993, Noorwegen)
MYNGHEER, Daan (1993, † 28.03.2016, België)
OURSELIN, Paul (1994, Frankrijk)

of ons op deze datum ontvielen:
DANNEELS, Gustave (1976, † 13.04.1976, België)
DE PAUW, Noël (2015, † 13.04.2015, België)
SCODELLER, Gilbert (1989, † 13.04.1989, Frankrijk)
Door Fred van Slogteren, 13 april 2017 0:00

Trico Noble was in de jaren zestig en zeventig een sterke amateurploeg met veel Zeeuwse renners in de gelederen. Niet verwonderlijk was de gelijknamige fabriek van breigoederen stond in Aardenburg in Zeeuws Vlaanderen.

De eigenaren waren de gebroeders van Turenhout. Twee broers en ik heb wel eens gehoord dat er nog een broer was die op zondagmiddag om vijf uur met sonore stem op de radio de voetbaluitslagen voorlas. De manier waarop hij nul-nul uitsprak werd legendarisch.

Bijna alle goede Zeeuwse renner uit die tiojd hebben deel uitgemaakt van die ploeg. Kees Bal, Wim de Waal, Toine van den Bunder, Cees Priem en ook Jan Raas.

Het was echter niet alleen Luctor et Emergo dat de klok sloeg, want er zaten ook enkele niet-Zeeuwen in de ploeg. Allereerst de ploegleider Hennie Schouten, een geboren Amsterdammer.

Er was ook een renner uit Limburg die enkele jaren voor Trico Noble heeft gereden. Dat was Bennie Ceulen, tegenwoordig nog steeds actief in de wielersport als perschef van Sunweb.

Een andere niet-Zeeuw die de kleuren van Trico Noble heeft gedragen was Gerard Koel. Gerard is tijdens zijn carrière in het Brabantse Hoogerheide gaan wonen omdat hij als baanrenner dicht bij Antwerpen wilde wonen.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 12 april 2017 12:00

Hij zag er met die mooie flapoortjes uit als één van die superdomme assistenten van Louis De Funès in die gendarmefilms van heel lang geleden. Ik schrijf ‘zag’, want op latere foto’s cocludeer ik dat er wat aan heeft laten doen.

Bovendien is Moreau allerminst dom. Hij was in 1998 met zijn ploeg Festina betrokken bij het dopingschandaal van de Tour de France van dat jaar. Toen zijn ploeg uit de Tour was gezet was hij de eerste die dopinggebruik bekende.

Terwijl de rest van de ploeg onder vuur lag, was de belangstelling voor zijn persoon snel verdwenen en kon hij zijn carrière voortzetten. Mede omdat zijn ploegleider Rouxel een ontlastende verklaring aflegde.

Hij vervolgde zijn carrière bij Crédit Agricole en was in de periode van 1995 tot 2010 een van de beste Franse renners. Een sterke tijdrijder en een goede klimmer, maar internationaal slechts een subtopper.

Hij was behoorlijk populair in eigen land omdat hij enkele malen de beste Fransman in de Tour was. De Fransen snakten na het afscheid van Bernard Hinault en Laurent Fignon naar een nieuwe Tourwinnaar en werd Moreau enkele jaren als een opvolger gezien.

Hij nam maar liefst vijftien keer aan de Tour deel en eindigde vier maal bij de beste tien in het eindklassement. Met een vierde plaats in 2000 als beste prestatie. Merkwaardigerwijs stond hij nooit op de startlijst van de Giro en de Vuelta.

In al die Tourjaren won hij slechts één keer een etappe. Wel stond hij bekend als een tomeloze aanvaller, die er vaak vroeg in een etappe vandoor ging. Het leidde nimmer tot succes, wel tot nog meer populariteit.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 12 april 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BIDEAU, Sandrine (1989, Frankrijk)
CAPIOT, Johan (1964, België)
CONCA, Sabrina (1989, Italië)
DOMINGUEZ MUÑOZ, Sergio (1986, Spanje)
GANS, Joop de (1984, Nederland)
GRUNZWEIL, Manuela (1980, Oostenrijk)
HUISJES, Jan (1951, Nederland)
LOON, Anjo van (1962, Nederland)
ORSOUW, Marc van (1964, Nederland)
PAUWELS, Kevin (1984, België)
POELS, Norbert (1983, Nederland)
RIBERA, Daniel (1975, Spanje)
SWELM, Jan van (1916, † 00.00.1979, Nederland)
TERWEDUWE, Kenny (1988, België)
THOMSON, Jay Robert (1986, Zuid-Afrika)
TRAVERSONI, Mario (1972, Italië)
SLIK, Rozanne (1991, Nederland)
BOS, Jip van den (1996, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
DERVAES, Joseph (1986, † 12.04.1986, België)
LAHAYE, Jef (1990, † 12.04.1990, Nederland)
MENTHÉOUR, Pierre-Henri (2014, † 12.04.2014, Frankrijk)
NEUVILLE, François (1986, † 12.04.1986, België)
WAARD, Jaap de (2000, † 12.04.2000, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 12 april 2017 0:00

Het was gisteren weer genieten bij Parijs-Roubaix. Een mooie koers, een geweldige winnaar en diverse Nederlanders in de voorste linies. Allereerst Langeveld natuurlijk, maar ook Dylan van Baarle, Boy van Poppel, Jos van Emden, Ramon Sinkeldam, Pim Ligthart en nog wat andere landgenoten.

De val en het uitvallen van Niki Terpstra was daarentegen een enorme tegenvaller. Net als andermaal het rijden van Lars Boom. Met nog honderd kilometer te gaan was hij even vooraan in beeld maar daarna was het gauw gedaan met de Brabander. Het kan zijn dat hij bij een van de vele valpartijen betrokken was.

Maar dat is geen excuus, want de latere winnaar Greg Van Avermaet lag ook twee keer op zijn snufferd, moest beide keren een enorme inspanning leveren om terug vooraan te geraken en stond uiteindelijk met de zo begeerde kei op het erepodium.

Het was voor de zoveelste keer in de laatste decennia een droge hel en omdat er al zo lang geen regen meer gevallen is, was het op de kasseistroken stof happen tot de renners er bijkans in stikten.

De troep zit bij de renners dan diep in de neusgaten om daarna nog dagen die troep op te moeten snuiten. Ook Van Emden zal daar gezien de foto de komende dagen nog flink last van hebben.

Sebastian Langeveld heeft geweldig gereden en zijn derde plaats verdient een groot compliment. In het tv-verslag kreeg hij echter behoorlijk op z’n lazer van Maarten Ducrot toen hij bleef zitten toen Sagan ervan doorging.

Wel vijf keer gaf Maarten te kennen dat Sebas de slag definitief had gemist, maar tien minuten later zat alles weer bij elkaar en hadden Boonen en Sagan een hoop energie vermorst die ze in de finale goed hadden kunnen gebruiken.

Zoals Sebastian wel nog wat over had om met Van Avermaet en (in mindere mate) Stybar als eersten de wielerbaan van Roubaix op te draaien. Om zich daar nog bijna te laten verrassen.
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 11 april 2017 12:00

Rick Flens, een renner met een echte Zaanse familienaam, reed vrijwel zijn gehele profloopbaan in dienst van Rabobank. Hij was een goede tijdrijder, maar vooral een sterke en betrouwbare helper.

Zijn erelijst was beperkt tot hij in 2010 in het eerste weekend van het seizoen in Noord-Europa in Kuurne-Brussel-Kuurne van de anonimiteit in de schijnwerpers stapte door in die koers een van de drie hoofdrollen te spelen.

De andere twee hoofdrolspelers waren de Brit Ian Stannard en onze landgenoot Bobbie Traksel. In waar beestenweer met meer opgevers dan aankomenden leverde hij de beste prestatie uit zijn loopbaan. Tweede achter een die dag superieure Traksel.

Eind jaren negentig behoorde Rick Flens tot de betere junioren in zijn gewest, waar hij vooral had af te rekenen met jongens als Niki Terpstra en Reinier Honig. De drie jutten elkaar op met hun prestaties.

Rick reed zich in de kijker bij Van Vliet-EBH, destijds een Trade Team III, vergelijkbaar met de continental-status van tegenwoordig. Bij deze ploeg kwam zijn aanleg voor het tijdrijden aan het licht.

Hij ontwikkelde zich voorspoedig maar maakte in 2004 toch even pas op de plaats om zijn studie MBO Bouwkunde af te ronden. Daarna besloot hij alles op het wielrennen te zetten om na te gaan hoever hij in die sport zou kunnen komen.

Binnen de kortste keren reed hij zich met zijn prestaties in het opleidingsteam van Rabobank. Hij viel daar vooral op door zijn ritten tegen het horloge en in 2007 maakte hij de stap naar het ProTour-Team.

In datzelfde jaar won hij een tijdrit in de Ronde van Denemarken waarin hij specialisten als Roman Kreuziger en Marco Pinotti achter zich wist te laten.

In de twee jaar die volgden waren het weer zijn tijdritten, waarmee hij de uitslagen haalde en in het Nederlands kampioenschap van 2009 werd hij derde achter zijn ploeggenoten Stef Clement en Koos Moerenhout.

Met zijn lichaamsbouw is Rick niet het type dat vleugelend over de bergkammen scheert en daarom moest hij het vooral hebben van de voorjaarsklassiekers. Hoe zwaarder, hoe mooier, zoals toen in Kuurne.
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 11 april 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
CLARKE, William (1985, Australië)
DE WAEL, Patrick (1966, België)
FORESI, Lorena (1988, Italië)
GARCIA MARQUINA, David (1970, Spanje)
HULSMANS, Kevin (1978, België)
KIEFEL, Ron (1960, Verenigde Staten)
MEIJERS, Daan (1991, Nederland)
MINNAARD, Marco (1989, Nederland)
NIEMIEC, Przemyslaw (1980, Polen)
RENIER, Franck (1974, Frankrijk)
STARZENGRUBER, Harald (1981, Oostenrijk)
TURGOT, Sébastien (1984, Frankrijk)
VAN DE LAER, Jim (1968, België)
VERMELTFOORT, Coen (1988, Nederland)
WIERSMA, Jeffrey (1986, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
BLOMME, Maurice (1980, † 11.04.1980, België)
Door Fred van Slogteren, 11 april 2017 0:00

De Brabantse Pijl heeft bij de wielerliefhebbers nooit de status van de Omloop Het Volk gehad laat staan van de grote Ronde van Vlaanderen. Toch heeft deze wedstrijd in haar 56-jarig bestaan een erelijst opgebouwd met vele grote namen.

Onder andere Vanspringel, Merckx, Maertens, Pollentier, De Vlaeminck, Planckaert, Van Hooydonck, Museeuw en Gilbert namens onze zuiderburen en voor Nederland staan Janssen, Van der Poel, Van der Velde en Boogerd op de erelijst.

De koers maakt deel uit van de Flanders Classics, een overkoepelende organisatie van zes Vlaamse voorjaarsklassiekers. Doel is de positie van die koersen op de UCI-kalender te verstevigen en waar mogelijk te verbeteren.

De samenwerking heeft er al toe geleid dat drie van de zes koersen een betere plaats op de kalender hebben gekregen. Met als belangrijkste voordeel dat er meer internationale toppers kunnen worden aangetrokken.

De aankomstlijn van de Brabantse Pijl was tot 2009 op de top van de Alsemberg, een helling van gemiddeld vier procent met een lengte van twaalfhonderd meter. Sinds 2010 is Overijsse echter finishplaats.

Daar worden verschillende plaatselijke rondes afgelegd met beklimmingen van onder andere de IJskelderlaan en de Hagaard. De oorzaak waarom de aankomst is verplaatst heeft volgens Belgische insiders geen sportieve reden. Overijse is de woonplaats van Wouter Vandenhaute, de grote baas van de Flanders Classics. Die woont in Overijse en de plaatselijke rondes gaan langs zijn woning op de IJskelderlaan.

De doorgaans zeer fanatieke Belgische wielersupporters hadden daar geen problemen mee, maar wel met het verschuiven van de koers van de zondag naar de woensdag. Dat er op een weekse dag veel minder touwchouwers zijn, spreekt voor zich.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 10 april 2017 12:00

Op 22 maart jongstleden won Yves Lampaert Dwars door Vlaanderen, sinds dit jaar een 1 UWT koers op de UCI-kalender. Een officiële klassieker dus en daarmee trad de boerenzoon uit Izegem voor veel wielerliefhebbers uit de anionimiteit.

Helaas werd zijn zege na een fraaie solo overschaduwd door het nieuws die dag van weer een terroristische aanslag. Ditmaal in Londen. Het maakt de prestatie in zijn vijfde profjaar er echter niet minder om.

Na zijn profdebuut in 2013 bij Topsport Vlaanderen, rijdt hij de laatste drie jaar voor QuickStep. Dat hij in die ploeg vol met klassiekerspecialisten de kans krijgt om ook een graan mee te pikken zegt veel over zijn talent en persoonlijkheid.

In dienst van deze succesbrigade werd hij al eens zevende in zowel Parijs-Roubaix als in Parijs-Tours en dat maakte een einde aan zijn loopbaan als meewerkende boerenzoon op het akkerbouwbedrijf van zijn ouders.

Hij had toen, net als gisteren Sebastian Langeveld, in Roubaix op het podium kunnen staan als de kopgroep van drie, waar hij toe behoorde met verder Degenkolb en Van Avermaet, niet vlak voor het einde door vier man was ingelopen. Hoewel hij bepaald geen strijkijzer is, werd Yves toen zevende en laatste in de eindsprint.

Hij geldt binnen QuickStep als een specialist voor de Vlaamse voorjaarsklassiekers. Daarnaast kan hij goed tijdrijden en een deel van zijn training besteedt hij om met schema’s aan zijn tijdrit te werken.

Yves begon pas op zijn zeventiende met wielrennen. Hij had daarvoor jaren aan judo gegaan. Omdat hij laat is begonnen is hij niet zo handig in het waaierrijden of tussen de wielen in een peloton. Daar staat tegenover dat hij door het judo niet zo snel iets breekt als hij valt.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 10 april 2017 9:00

« Vorige 1 2 3 ... 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 ... 1010 1011 1012 Volgende »