ad ad ad ad

Slogblog



Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ANDRESEN, Allan Bo (1972, Denemarken)
BALVERT, Frans (1940, Nederland)
BATTESINI, Fabio (1912, † 17.06.1987, Italië)
CIELESKA, Jean-Marie (1928, † 05.05.1998, Frankrijk)
D’HOOGE, Michel (1912, † 12.05.1940, België)
FAIRLY, Caleb (1987, Verenigde Staten)
GRÖNE, Bernd (1963, Duitsland)
MAAS, Jan (1996, Nederland)
SELIG, Rüdiger (1989, Duitsland)
VANENDERT, Jelle (1985, België)
VELDE, Ricardo van der (1987, Nederland)
WITTEVEEN, Cor (1927, Nederland)
MORA, Sebastian (1988, Spanje)

of ons op deze datum ontvielen:
BARBOTIN, Pierre (2009, † 19.02.2009, Frankrijk)
BLAAUW, Gerrit (2009, † 19.02.2009, Nederland)
DUCASSE, Jean-Pierre (1969, † 19.02.1969, Frankrijk)
KEMENADE, Ad van (2007, † 19.02.2007, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 19 februari 2017 0:00

Begin 1950 stond in de Heerenveensche Koerier de kop: Franse Sportbrief, Over Schaatsenrijden en Wielrennen. Zo’n vondst in een krantenarchief laat weer eens zien dat schaatsende wielrenners en wielrennende schaatsers niet iets nieuws zijn.

Het bijbehorende artikel gaat over Sjoerd de Vries, een jonge, veelbelovende schaatser. Sjoerd emigreerde met zijn ouders naar Frankrijk en ging daar, evenals zijn broer Johannes aan wielrennen doen. De schaatsport werd in dat land nauwelijks beoefend en zo werd de veelbelovende schaatser een verdienstelijke wielrenner.

De op 30 januari 1932 geboren Fries was een zoon van Elfstedentochtlegende Abe de Vries (1907-1995). Op Sjoerd’s eerste verjaardag won Abe samen met zijn medekoploper Sipke Castelein de vijfde officiële Elfstedentocht. Behalve eeuwige roem mocht Abe zich er ook op beroepen de enige schaatser te zijn die in vijf Elfstedentochten, bij de eerste tien is geëindigd. Dat presteerde hij tussen 1933 en 1947.

Zo vader, zo zoon want na een trainingskamp in het Noorse Hamar werd Sjoerd, amper zestien jaar oud, in 1948 op de natuurijsbaan van Thialf in Heerenveen al zesde in het langebaankampioenschap van Friesland voor senioren.

Niet lang daarna besloot het tuindersgezin naar Frankrijk te emigreren om er in de buurt van Parijs een bloembollenbedrijf op te zetten. In de eerste jaren daarna kwam Sjoerd nog regelmatig naar het heitelân om er aan schaatswedstrijden deel te nemen.

Zonder veel voorbereiding werd hij eind 1950 zelfs nog derde in het Friese kampioenschap. Hoewel nog maar een junior, was hij al een geduchte tegenstander voor Jeen van den Berg, de Friese schaatsheld van de jaren vijftig en winnaar van de Elfstedentocht 1954.

In zijn nieuwe vaderland, een wielerland bij uitstek, werd het wielrennen serieus aangepakt en zowel op de weg als op de baan werden successen geboekt. Maar Sjoerd bleef Nederlander en dus bleef hij in internationale etappewedstrijden voor Nederlandse amateurselecties uitkomen, zoals voor het eerst in 1952 in de Route de France, de voorloper van de latere Tour de l’Avenir. In die editie werd het uitzonderlijke klimtalent van Jan Nolten ontdekt, die luttele weken daarna in de Tour de France debuteerde.

In 1954 was Sjoerd in de Route de France nog een dag klassementsleider, nadat hij als de nummer twee in het klassement de jury er op had gewezen dat de nummer één met een zwaarder verzet had gereden, dan was toegestaan.

Na ook in de Belgische Ronde van de Negen Provinciën korte uitslagen te hebben gereden, werd Sjoerd dat jaar door de KNWU uitgezonden naar het WK op de weg in het Duitse Solingen. Daar was zijn rol na twee lekke banden snel uitgespeeld.
... Lees meer
Door Ad van der Linden, 18 februari 2017 14:00

Sporen

Sporen in ’t rulle zand,
sporen in het akkerland,
sporen op de schuine kant,
sporen langs het natte strand.

Sporen op de steile trap,
sporen in de drasse drab,
sporen op de gladde weg,
sporen van ongelooflijke pech.

‘Modderaars’ laten altijd
en overal hun sporen na.

© Nol van ‘t Wiel
... Lees meer
Door Nol van 't Wiel, 18 februari 2017 12:00

Ieder jaar weer valt zijn naam in alle commentaarhokjes in het oude stadion van Roubaix als de eerste renners het laatste kasseienstrookje opdraaien die naar de ingang van het stadion leidt.

Dat strookje heet de Espace Charles Crupelandt, een keurig aangelegd straatje klinkers met daartusen meer dan honderd exemplaren waarop de naam van een winnaar van Parijs-Roubaix is gegraveerd. Ieder jaar komt er een bij.

Wie was Charles Crupelandt? Hij was een Franse coureur uit het begin van de twintigste eeuw, die op 23 oktober 1886 in Roubaix werd geboren. Hij won de Hel van het Noorden twee keer. In 1912 en in 1914.

Hij won ook Parijs-Tours en vier etappes in de Tour de France en hij was ook nog eens kampioen van zijn land op de weg. Dus niemand kan zeggen dat het stadsbestuur van de Noord-Franse industriestad een van de eigen zonen wilde eren, want Crupelandt was een goede renner met een mooie erelijst.

Kort na zijn tweede overwinning in Parijs-Roubaix brak de Eerste Wereldoorlog uit en hij werd gemobiliseerd. Hij raakte zwaargewond en kreeg een hoge onderscheiding voor betoonde moed. In 1917 werd hij echter veroordeeld door de krijgsraad, vanwege een onbeduidend voorval.

Het had tot gevolg dat hij na de oorlog geen licentie meer kreeg om als wielrenner de kost te verdienen. Hij vocht die beslissing aan, maar de gerechtelijke stukken, die nodig waren voor een revisie, bleken verdwenen.

Hij raakte ondanks zijn prachtige erelijst in de vergetelheid en De Leeuw van het Noorden, zoals zijn bijnaam luidde, kende een triest einde. Na de Tweede Wereldoorlog was hij helemaal vergeten.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 18 februari 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BEELEN, Boris (1993, België)
BERTHOLET, Quentin (1987, België)
EICHLER, Markus (1982, Duitsland)
FOURNIER, René (1932, Frankrijk)
JOSEFSSON, Catrine (1986, Zweden)
KREIDL, Corinna (1988, Oostenrijk)
LE STRAT, Ange (1918, † 08.12.1999, Frankrijk)
MARTINI, Alfredo (1921, † 25.08.2014, Italië)
MORTELMANS, Stijn (1989, België)
NEBEN, Amber (1975, Verenigde Staten)
PALOMARES VILLAPLANA, Adrian (1976, Spanje)
RUJANO GUILLÉN, José Humberto (1982, Venezuela)
SABATINI, Fabio (1985, Italië)
SALERNO, Cristiano (1985, Italië)
SCHMIDT, Torsten (1972, Duitsland)
SLAPPENDEL, Iris (1985, Nederland)
SMIT, Dennis (1981, Nederland)
ZIMMEREN, Werner van (1981, Nederland)
ZWARTEPOORTE, Adri (1917, † 24.03.1991, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
GODDAERT, Kristof (2014, † 18.02.2014, België)
HORST SR., Piet van der (1983, † 18.02.1983, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 18 februari 2017 0:00

Vanaf 1997 ging het jammerlijk bergafwaarts met het grote Raleigh, dat drie jaar eerder was overgenomen door twee Amerikaanse hedgefunds.

De vroegere sponsor van een van de meest succesvolle wielerploegen uit de wielerhistorie werd vanuit Amerika wereldwijd bestuurd door mensen die niks met fietsen hadden en er dan ook niks van terecht brachten.

Derby Cycle, de holdingmaatschappij van Raleigh leed enorme verliezen (alleen in het jaar 2000 al 66,2 miljoen dollar). Dat kon niet goed gaan en op 20 augustus 2001 ging Derby failliet.

In Groot Brittannië deed Raleigh UK manmoedige pogingen om uit de rode cijfers te blijven, en kwam in het jaar 2000 op de proppen met een sublieme serie moderne stadsfietsen gekoppeld aan een briljant marketingidee.

De fietsen werden op de markt gebracht in de kleuren van alle voetbalclubs uit de premier league en de Schotse league. Het idee was gebaseerd op de gedachte dat de ware clubsupporters bereid zijn alles te kopen dat met hun favoriete club verband houdt.

het idee mocht dan wel briljant zijn, maar de uitvoering was dat allerminst. Het vermocht Raleigh namelijk niet te redden. In hetzelfde jaar kwam een Nederlandse groothandel met hetzelfde idee.

Mountainbike-achtige fietsen in rood en wit, met het logo en de naam van Ajax. Daarvoor hadden ze (zowel in Engeland als in Nederland) uiteraard de toestemming van de voetbalclubs voor nodig. Dat zal vermoedelijk heel wat gekost hebben, het prijsniveau van het voetbal in de premier league en de Nederlandse eredivisie kennende.
... Lees meer
Door Otto Beaujon, 17 februari 2017 12:00

Van deze Oostenrijker is de laatste jaren niet zo veel meer vernomen. Hij staat bekend als een sprinter die in de klassiekers regelmatig in de prijzen reed en in 2010 Gent-Wevelgem won.

Maar Bernhard Eisel is de laatste jaren dienstbaar aan Mark Cavendish met wie hij bij Dimension Data rijdt. Hij doet in de koers alles voor de Brit en dat is de voornaamste reden waarom hij de laatste jaren haast niet meer in de uitslagen voorkomt.

Daarom is zijn zege in Gent-Wevelgem het hoogtepunt van zijn carrière geweest, onder het voorbehoud dat hij op zijn oude (renners)dag (hij wordt vandaag 36 jaar) niet nog een uitschieter beleeft.

Zijn profcarrière begon in 2002 bij de opleidingsploeg van Mapei, toen nog ongeveer de sterkste formatie in het peloton. In 2003 kwam hij bij La Française des Jeux terecht, de Franse ploeg waar hij redelijk anoniem vier jaar verbleef.

T-Mobile begeerde hem daarna tot deze Duitse ploeg onder de dopingschandalen bezweek. Schandalen waar Eisel overigens niet bij betrokken was. Hij zette zijn carrière voort bij Team Columbia.

In 2012 vonden we hem terug bij Team Sky, waar hij vier jaar bleef en in 2017 zit hij nu voor het tweede jaar bij Dimension Data. Behalve die ene klassieker staan er ook een paar handen vol etappes op zijn naam.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 17 februari 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
AUGER, Ludovic (1971, Frankrijk)
BAUMGARTNER, Tobias (1981, Zwitserland)
CARRASCO GARCIA, Sergio (1985, Spanje)
COOLS, François (1918, † 03.09.1999 , België)
EISEL, Bernhard (1981, Oostenrijk)
FERNANDEZ CRUZ, Delio (1986, Spanje)
FRISCHKNECHT, Thomas (1970, Zwitserland)
GUDSELL, Timothy (1984, Nieuw Zeeland)
MEERSMAN, Maurice (1922, † 13.12.2008, België)
MESSELIS, André (1931, België)
PLATTNER, Oscar (1922, † 21.08.2002, Zwitserland)
PROCH, Walter (1974, Italië)
ROGIERS, Rudy (1961, België)
SCHERENS, Jef (Poeske) (1909, † 09.08.1986, België)
TERRUZZI, Ferdinando (1924, † 09.04.2014, Italië)
TSCHAN, Jürgen (1947, Duitsland)
VIETTO, René (1914, † 14.10.1988, Frankrijk)
WAGEMANS, Joris (1988, België)
WOLFS, Tiny (1932, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
COUVREUR, Hilaire (1998, † 17.02.1998, België)
Door Fred van Slogteren, 17 februari 2017 0:00

HET VOLK EN WAT VOLGT

door Rolf Gölz

De ondertitel van dit boek is Twintig wielerklassiekers en dat gecombineerd met de titel en de naam van de auteur verraadt waar het boek over gaat. De herinneringen van Rolf Gölz aan de twintig klassiekers die hij heeft gereden.

Het gaat in dit in 2007 verschenen boek niet alleen over zijn eigen triomfen, hoewel hij als winnaar van de Waalse Pijl, Züri-Metzgete (voorheen het Kampioenschap van Zürich) en Parijs-Brussel enig recht van spreken heeft.

Onderwerpen als koersverloop, ploegentactiek, kopmanschap, barre weersomstandigheden, overwinningen en nederlagen, afzien, superdagen en tegenslag, alles komt aan bod. Gölz vertelt de roemruchte geschiedenis van deze koersen, die vaak teruggaat tot het begin van de vorige eeuw.

Belangrijke veranderingen in het parcours, bekende sleutelpassages als de Poggio, de Bosberg, le Carrefour de l’Arbre, de Muur van Hoei, de Côte de Wanne en de Jaizkibel passeren de revue.

Evenals prachtige anekdotes, heroïsche overwinningen van Bernard Hinault, Fausto Coppi, Andrei Tsjmil en andere legenden uit de wielergeschiedenis. Kortom, we lezen waar de mythische reputatie van de klassiekers vandaan komt.

Rolf Gölz was in de jaren tachtig één van de specialisten in het klassieke eendagswerk. Hij was acht jaar beroepsrenner en de helft daarvan reed hij in Nederlandse dienst. Dat was in achtereenvolgens de SuperConfex en de Bucklerploeg van Jan Raas.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 16 februari 2017 12:00

Een renner met een prachtige voornaam, die door zijn ouders wel zal zijn bedacht omdat hij een dag voor kerstavond werd geboren. Hij had als renner een geweldige instelling.

Noël Foré was een typische eendagsrenner van het type dat nooit opgaf, hoe hard de koers ook was. Sterker nog, het kon hem niet hard genoeg zijn. De mooiste beelden van Foré zijn die waar hij besmeurd en bemodderd er nog een hevige snok aan gaf.

Hij heeft drie klassiekers op zijn palmares staan. Uiteraard de Ronde van Vlaanderen, maar ook Parijs-Roubaix, de koersen waarvoor hij geschapen was. Gent-Wevelgem staat eveneens op zijn erelijst.

Verder won hij nog een aantal Vlaamse semi-klassiekers en twee maal de Ronde van België. Hij heeft ook nog een keer een zesdaagse gewonnen, hoewel dat toch niet echt zijn terrein was.

Maar in 1964 werd hij in Antwerpen geklonken aan het toen sterkste koppel ter wereld. Dat was het duo Peter Post-Fritz Pfenninger en met die twee zou in die tijd ook een kreupele honderdjarige gewonnen hebben.

Maar Noël Foré was geen gehandicapte bejaarde, maar een topper die zijn mannetje stond. In de grote rondes is hij niet vaak waargenomen. Dat was niet zijn stiel. Hij startte twee keer in de Tour de France, maar haalde beide keren het einde niet.

Na zijn carrière werd hij ploegleider, onder andere bij Flandria waar hij de eerste was die in de Omloop van Retie het ontzielde lichaam van Jempy Moseré aanraakte om hem de ogen te sluiten.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 16 februari 2017 9:00

« Vorige 1 2 3 ... 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 ... 993 994 995 Volgende »