ad ad ad ad

Slogblog


In de Tour de France van 1980 kende niemand Raymond Martin, de jarige van vandaag, beter dan Joop Zoetemelk, de winnaar van dat jaar. Al in 1973 waren ze ploegmaats in de Gitane-Frigecrème ploeg. In 1977, ’78 en ’79 was de Fransman een van zijn belangrijkste helpers toen Joop kopman was van de Miko-Mercier-ploeg.

Toen de Nederlander in 1980 overstapte naar de TI-Raleigh ploeg van Peter Post werden drie van zijn voormalige ploeggenoten ineens grote concurrenten. Dat waren de Zweed Sven-Ake Nilsson en de Fransen Christian Seznec en Raymond Martin.

Maar de ploeg die jarenlang in dienst van Poulidor had gereden en daarna voor Zoetemelk was na de onthoofding de weg kwijt en had niet voldoende initiatief in huis om het hun voormalige kopman echt lastig te maken.

Behalve dan in de eerste Pyreneeënetappe toen Zoetemelk, vanwege het uitvallen van Bernard Hinault net leider in het algemeen klassement was geworden, maar het geel vooralsnog weigerde te dragen, met vijf concurrenten voorop kwam.

De drie hierboven genoemde Mercier renners, de Belg Johan Demuynck en Hennie Kuiper. Nilsson, Seznec en Martin demarreerden om beurten en Joop had geen hulp. Zijn meesterknecht Johan van der Velde was in de Pyreneeën niet super, maar hij zou dat in de Alpen helemaal goed maken.

Dus stond Jopie er op die eerste dag als klassementsleider alleen voor. Omdat hij zijn drie voormalige ploeggenoten zo goed kende, haalde hij Nilsson terug en counterde vervolgens de uitval van Seznec. Toen ging Martin en Joop liet hem gaan.

Dat was heel slim van de Nederlander, want Martin was de minste tijdrijder van de drie en dat was de reden waarom die wel mocht vertrekken. De andere twee vielen niet meer aan en Zoetemelk zorgde er door droog temporijden voor dat het gat niet te groot werd.

In de Alpen stelde Martin zich tevreden met het winnen van het bergklassement. Hij was een uitstekende ronderenner die in het hooggebergte tot veel in staat was. Hij was echter geen winnaarstype en zijn palmares is bescheiden.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 22 mei 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
AUG, Andrus (1972, Estland)
DONGEN, Fred van (1957, Nederland)
EGELMEERS, Roel (1979, Nederland)
HAVERSTAD, Karoline (1987, Noorwegen)
HOEKSMA, Ilona (1991, Nederland)
KLOSTERGAARD, Kasper (1983, Denemarken)
MANGEL, Laurent (1981, Frankrijk)
MITHOUARD, Fernand (1909, † 10.12.1993, Frankrijk)
PERAUD, Jean-Christophe (1977, Frankrijk)
PIPP, Frank (1977, Verenigde Staten)
POLEUNIS, Glenn (1983, België)
SACCHI, Fabio (1974, Italië)
SILVA, Renato (1976, Portugal)
VANDEVELDE, Christian (1976, Verenigde Staten)
ZOMER, Jan (1944, Nederland)
ROBEET, Ludovic (1994, België)

of ons op deze datum ontvielen:
DERKSEN, Jan (2011, † 22.05.2011, Nederland)
PLANCKAERT, Jef (2007, † 22.05.2007, België)
Door Fred van Slogteren, 22 mei 2017 0:00

Vandaag precies zestien dagen geleden ging de honderdste Giro d”Italia van start. Met drie Nederlandse renners die een goed klassement wilden rijden. In de eerste plaats Steven Kruijswijk die revanche wilde voor zijn zo dramatisch afgelopen optreden van een jaar eerder. Hij ging voor de eindzege.

Ook Bauke Mollema had grote plannen. Na zijn fantastisch gereden Tour de France van vorig jaar, die helaas ook in een drama eindigde, was de Giro van dit jaar zijn voornaamste objectief. De Groninger ging voor een podiumplaats.

De derde Nederlander had minder grote ambities. Na een fantastisch gereden Vuelta in 2015, opvallende prestaties in de Giro en de Tour van vorig jaar wilde hij als fenomenaal tijdrijder ontdekken hoe ver hij als klassementsrenner kon komen. Een plaats bij de eerste vijf zou mooi zijn, liet hij in de aanloop weten.

Inmiddels is de veertiende etappe verreden en Tom Dumoulin gaat fier aan de leiding van het algemeen klassement met een voorsprong van twee minuten en 47 seconden op Nairo Quintana en bijna een minuut meer op Thibaut Pinot en Vincenzo Nibali. De Nederlander heeft ook nog eens de leiding in het bergklassement.

Ondanks een minutieuze voorbereiding zijn Kruijswijk en Mollema ver verwijderd van het doel waarmee ze van start zijn gegaan. De berichten dat renners tegenwoordig in staat zijn hun piekmomenten te bepalen zijn dus niet juist. Vooral Kruijswijk is niet top.

Dumoulin is dat wel en heeft dat ondubbelzinnig getoond. In de tijdrit van afgelopen woensdag heeft hij de concurrentie verpletterd en wat hij gisteren liet zien was ongelooflijk mooi. Dat was Merckxiaans.

Hij lijkt niet alleen uiterlijk op de beroemde Belg, toen die in de jaren zestig nog in zijn jongste uitgave zat, maar ook de wijze waarop hij gisteren als een stampende diesel afrekende met Quintana, leek op de wijze hoe de Kannibaal in zijn tijd afrekende met types als Fuentes, van die trip-trip-trip klimmertjes van weg-zijn-ze als je even niet oplet.

Merckx bleef dan rustig zitten, startte zijn diesel en kroop dan langzaam naar Fuentes toe om hem in eigen tempo te passeren en te vernederen. Ik heb het talloze malen gezien, ook als die uitdagers andere namen droegen als Zubero, Gandarias, Lopez-Garrill, Aja, Zurano of Lasa.

Dumoulin deed het net zo en het gezicht van Quintana zal ik niet licht vergeten toen de Maastrichtenaar hem voorbij reed of hij stil stond. En door ging met alleen nog Zakarin in zijn wiel en op enige afstand Landa en een langzaam stervende Quintana

De Rus dacht de etappezege voor het grijpen te hebben, maar net als in 2015 in de Vuelta met Froome spurtte Tom bergop zo van hem weg. Een geweldig vertoon van macht dat hopelijk nog lang in opperste schoonheid op mijn netvlies zal staan.
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 21 mei 2017 12:00

Bij gebrek aan een grotere naam die vandaag in de Burgerlijke Stand staat, kies ik voor de Colombiaan Mauricio Ardila Caño. Die reed van 2006 tot en met 2010 voor Rabobank, behalve in dat laatste jaar telkens in de Giro én de Vuelta.

Meestal als kopman of in ieder geval beschermde renner, want de kleine man was een goede klimmer. In dat vak ook weer geen topper, maar wel een renner die volgens de ploegleiding in staat moest worden geacht top twintig te rijden. Dat is een keer gelukt met een vijftiende plaats.

Het viel het eerste jaar al tegen, want hij leed aan chronische vermoeidheidsverschijnselen. Zei hij, maar geen arts kon er achter komen wat er nou precies met hem aan de hand was. In ieder geval vielen de prestaties zwaar tegen.

Toch had hij kwaliteiten, want een jaar voor hij bij Rabobank kwam eindigde hij in dienst van Davitamon-Lotto in de Ronde van Spanje als achtste. Hij was een vaardig klimmertje van het soort dat in Colombia aan de bomen groeit.

In de Ronde van Italië pakte hij de vijfde etappe. Althans dat dacht hij, want hij meende dat de finish bij een reclamespandoek lag en spurtte voor niks. Zijn medevluchters Di Luca en Bruseghin gingen over hem heen en hij werd slechts derde.

Beetje sjemielig natuurlijk en ik keek er daarom van op dat hij door Rabo werd ingelijfd. De bank had er zelfs een conflict met de Belgische ploeg voor over. Er bestond in die tijd namelijk een gentlemen agreement tussen de ProTour-ploegen.

Dat was een onderlinge afspraak om elkaars renners met rust laten als er nog een lopend contract was en dat werd door Rabobank voor een deel met voeten getreden. Voor twee ton werd de verbintenis afgekocht en dat leek het op het spel zetten van de goede relatie met de Belgische ploeg niet waard.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 21 mei 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BAARLE, Dylan van (1992, Nederland)
BUFFAZ, Michaël (1979, Frankrijk)
CAVENDISH, Mark (1985, Groot Brittannië)
DEES, Tim (1988, Nederland)
DINGEMANS, Jeroen (1986, België)
GHIDINI, Gianni (1930, † 20.06.1995, Italië)
GRAMSER, Willy (1935, † 26.09.2008, Nederland)
GRIFT, Evert (1922, † 27.03.2009, Nederland)
KOOT, Hans (1951, Nederland)
LASA URQUIA, José Manuel (1940, Spanje)
MOLINERIS, Pierre (1920, † 07.02.2009, Frankrijk)
MULDER, Nick (1990, Nederland)
REINERINK, Rik (1973, Nederland)
SOISSONS, Jefferson (1984, België)

of ons op deze datum ontvielen:
DI PACO, Raffaele (1996, † 21.05.1996, Italië)
PHAKADZE, Omari (1993, † 21.05.1993, Georgië)
Door Fred van Slogteren, 21 mei 2017 0:00

Tom Dumoulin in Umbrië

Umbrië, glooiend, een enkele klim,
gelijk ’t Limburgse heuvelland,
hier voelt hij zich thuis,
met dit land heeft hij een band.

Hier geniet hij van het leven,
de wijn, het eten, de cultuur,
van al wat Umbrië heeft te bieden,
ook al is het maar van korte duur.

Nu geen tijd om te genieten,
voor de coureur roept de plicht,
de tijdrit, veertig kilometer,
daar is de focus op gericht.

Het parcours heeft hij verkend,
elke bocht, elke klim zit in zijn hoofd,
als een machine snelt hij voort,
hij doet wat hij heeft beloofd.

Zie hem daar staan, in het roze,
met een duimpje en een lach,
Tom Dumoulin in Umbrië,
op een doordeweekse dag.

© Nol van ‘t Wiel
... Lees meer
Door Nol van 't Wiel, 20 mei 2017 12:00

Laurent Dufaux is een Zwitserse oud-renner, die hoewel in Montreux geboren, in zijn actieve jaren net geen gouden roos werd. Wel een zilveren, want hij zat net tegen de top aan. De Franstalige coureur kon goed meekomen met de toppers van toen als Indurain, Zülle, Riis, Ullrich, Pantani, Virenque en Jalabert.

Hij won in zijn carrière mooie koersen als de Ronde van Romandië (zijn thuisland), de Dauphiné Libéré en de Midi Libre en in het eendagswerk won hij onder andere de klassieker het Kampioenschap van Zürich en was in 1991 kampioen van Zwitserland.

Kortom, Dufaux was een goede maar onopvallende renner, die in 1996 een belangrijk aandeel leverde in de sloop van Miguel Indurain toen het, op weg naar zijn zesde Tourzege, ineens over en uit was met de lange Bask.

Bjarne Riis won die Tour en Dufaux reikte tot de vierde plaats, zijn beste prestatie in zeven Tourstarts. In 1999 zou hij die vierde plaats nog eens behalen en dat voelde voor hem als een revanche.

Een jaar eerder was hij met de gehele Festina-ploeg uit de Tour gezet, na de affaire Willy Voet, de Belgische verzorger van die ploeg die met een auto vol verboden middelen op weg naar de start in de Ierse hoofdstad Dublin was gearresteerd. Een smadelijke afgang voor de ploeg en de renners.

Uit die tijd dateert de vriendschap van Dufaux met Richard Virenque, wiens reputatie eveneens zwaar beschadigd werd door die rampzalige Tour van 1998. Dufaux werd voor een half jaar geschorst en Virenque twee jaar later voor negen maanden. Gezien zijn reputatie als verbale dopingbestrijder keek de wielerwereld dan ook vreemd op toen Patrick Lefevere het duo na hun schorsingen bij QuickStep binnenhaalde.

Laurent Dufaux stopte in 2004 met wielrennen en reed zijn afscheidswedstrijd in de Ronde van Latium, dezelfde koers waarin hij in 1990 zijn profdebuut maakte. Er was nog even sprake van dat hij ploegleider zou worden bij Astana, maar dat ging door eigen toedoen niet door.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 20 mei 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
DAKTERIS, Janis (1991, Letland)
GALVEZ, Isaäc (1975, † 26.11.2006, Spanje)
HULST, Marco van der (1963, Nederland)
JAUNATRE, Marina (1982, Frankrijk)
KAVSEK, Rik (1985, Nederland)
KUYCKX, Jan (1979, België)
PARRAVICINI, Mattia (1982, Italië)
PEETERS, Willem (1953, België)
SMITH, Raynold (1985, Zuid-Afrika)
SUAREZ VASQUEZ, Antonio (1932, † 06.01.1981, Spanje)

of ons op deze datum ontvielen:
Door Fred van Slogteren, 20 mei 2017 0:00

‘Royal Nord’ was de merknaam van de gebroeders Hufkens uit Lanaken. Dat is een dorp aan de Belgische grens ten zuiden van Maastricht, daar waar het Albertkanaal begint.

De ouders van de broers hadden een café naast het douanekantoor, waar de schippers hun lading moesten inklaren. Er waren vijf zoons (en vier dochters), en de oudste leerde bij Gillet in Herstal hoe een motor in elkaar zit.

Toen hij 26 jaar was, begon hij een eigen fietsenfabriek en motorenhandel in Hasselt, Belgisch Limburg. Honderd procent Belgisch, honderd procent Limburgs, was één van de slagzinnen voor de Royal Nord producten.

Eén van de broers ging de uitvoer naar het toenmalige Belgisch Congo organiseren. Jarenlang exporteerde Royal Nord 35.000 fietsen en brommers naar de kolonie in Midden-Afrika.

Op enig moment werkten de vijf broers allemaal in het bedrijf, terwijl een van de zusters de tweede vestiging in Congo leidde.

De eerste motoren kochten ze van Gillet, Sarolea en Maico. Ze maakten in Hasselt wel het plaatwerk, met een voorkeur voor enorme bakken van spatborden, beenschilden en carosserieën die niet alleen zwaar, maar ook spuuglelijk waren.

Dat je er droog achter bleef, bleek geen goed verkoopargument. Pas toen Royal Nord bromfietsen ging maken naar Italiaans voorbeeld (rank en slank, Dellorto snelgas, vier versnellingen) konden ze de bestellingen nauwelijks bijbenen.
... Lees meer
Door Otto Beaujon, 19 mei 2017 12:00

In Nederland bestaat bij velen het beeld dat in de periode Merckx alleen Joop Zoetemelk in staat was het wiel van de Brusselse geweldenaar te houden, maar dat was dan ook alles. Dit terwijl de Nederlander diverse malen Merckx heeft verslagen.

Ook het feit dat Joop de enige was die Merckx partij kon geven, is niet juist. Er waren er meer, zoals Roger De Vlaeminck in de eendagskoersen en Luis Ocaña in de Tour de France.

De in Frankrijk wonende Spanjaard heeft Merckx zelfs eens vernietigend verslagen. Dat was in de Tour van 1971 in de elfde etappe van Grenoble naar het skidorp Orcières-Merlette.

Merckx – in de gele trui – had die dag geen goede benen en de in supervorm verkerende Spanjaard rook zijn kans. Hij ging op avontuur en hij reed een magistrale solo van meer dan honderd kilometer voor het grootste deel bergop.

Toen de tijdverschillen waren gemeten stond het hele klassement op zijn kop. Van Impe kon met zes minuten achterstand de schade nog beperkt houden, maar Merckx en Zoetemelk gingen met negen minuten aan de broek diep door het stof.

De Belg legde zich direct neer bij zijn nederlaag en verklaarde dat Ocaña de Tour ging winnen, want de achterstand was niet meer in te halen. De volgende dag ging hij al in de aanval, maar Ocaña hield dapper stand.

Ook in de tijdrit gaf hij geen krimp, maar in de veertiende etappe van Revel naar Luchon greep het noodlot onbarmhartig in. In de afdaling van de Col de Mente vloog Ocaña tijdens een vreselijk onweer uit de bocht en belandde zeer onzacht op het kletsnatte wegdek.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 19 mei 2017 9:00

« Vorige 1 2 3 ... 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 ... 1020 1021 1022 Volgende »