ad ad ad ad

Slogblog


Zou er nog een plaats op aarde bestaan waarmee je nog indruk kunt maken door er naar toe te gaan. Mensen gaan tegenwoordig naar de verste bestemmingen alsof het niks is. Alleen Floortje maakt volgens mij nog indruk met haar reizen.

Als klein jongetje waren voor mij België en Frankrijk al landen waar je van droomde er ooit naar toe te mogen gaan. Mijn vakantie bestond in 1948 uit een weekje weg met de padvinderij naar IJmuiden en ik was een bevoorrecht persoon zei mijn moeder, want de meeste andere kinderen kenden de luxe van vakantie niet.

Van luxe heb ik niks gemerkt, want we verbleven in de duinen vlak achter het strand en we sliepen onder een meegebracht dekentje liggend op een paar handdoeken op de betonnen vloer van een door de Duitsers daar geplaatste bunker.

Het stierf er van de muggen en ander stekend ongedierte en na een paar dagen leken sommige jongetjes door al die bulten op miniatuur uitgaven van The Elephant Man.

Overal in het duinzand lagen nog de hulzen van de patronen die daar waren afgevuurd. Om de haverklap haalde je je been open aan er nog liggend roestig prikkeldraad. Idioot natuurlijk om daar kinderen te laten kamperen, maar er gebeurden wel meer gekke dingen in die tijd.

Een paar honderd meter verderop stond nog een kamp met padvindertjes. Dat zag er van afstand veel beter uit dan ons kampement. Keurige blauwe tentjes met blauw-wit-rode vlaggetjes. Op een dag stond ik oog in oog met een Frans jongetje met net zo’n welpenpetje op als ik.

Het was alsof ik een wezen van een andere planeet ontmoette. Hij zei iets, maar ik had geen idee wat. We deden er verder het zwijgen toe en keken elkaar alleen maar aan. Plotseling haalde hij een muntje uit zijn zak en gaf het mij. Ik begreep dat ik iets terug moest doen en gaf hem een Nederlandse stuiver.

Daarna keerden we ons allebei om en renden terug naar ons eigen kamp. Ik was op slag francofiel, hoewel ik dat woord natuurlijk niet kende. Ik werd nieuwsgierig naar dat land en kon er uren naar kijken in de grote atlas van mijn vader.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 20 juli 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BOLTEN, Uwe (1959, Duitsland)
DAMEN, Piet (1934, Nederland)
ECHAVE MUSATADI, Federico (1960, Spanje)
ELFERINK, Arjan (1974, Nederland)
GABRIEL, Frédéric (1970, Frankrijk)
GODART, Suzie (1962, Luxemburg)
HELLEMONS, Janus (1912, † 14.01.1999, Nederland)
HOUBEN, Piet (1922, Nederland)
KUZNETSOV, Nikolai (1973, Rusland)
LIEFAARD, Piet (1959, † 23.07.2000, Nederland)
MCCONVEY, Connor (1988, Ierland)
MCNALLY, Mark (1989, Groot Brittannië)
OTTERSPEER, Coen (1990, Nederland)
POORTVLIET, Leen (1943, Nederland)
VAN DER SCHUEREN, Kenny (1982, België)
MORICE, Julien (1991, Frankrijk)

of ons op deze datum ontvielen:
MERKENS, Toni (1912, † 20.07.1944, Duitsland)
Door Fred van Slogteren, 20 juli 2017 0:00

Steken Wij van WC Eend vanmorgen onze frisse en fruitige eendenhals onder de blinkende rand van de pot van het Slogblog Tourspel, ruiken we daar een bekend luchtje. Iets wat eerder onze neusgaten (zitten boven op de snavel) heeft bereikt en niet eens onaangenmaam.

Voor de tweede keer in het Slogblog Tourspel van dit jaar een winnaar die we al eerder hebben begroet. Eentje van de Woerdense Connection. Team Staf Vanginderen tekende gisteren voor de tweede dagzege. Tetteretet!!!

De eerste tweevoudige winnaar was Team Maddox, maar omdat dat, net als Team Golda, een hondennaam is, loopt tegen deze teams nog een onderzoek door de UCI, de WADA en de Nederlandse Dopingautoriteit. Maar dat kan nog jaaaaaaren duren.

Met die tweede zege is Team Staf Vanginderen opgeklommen naar de zevende plaats in het algemeen klassement en is daarmee nog een van de kandidaten voor de eindzege. Er is op vijf dagen voor het einde nog niets beslist. Net als in de echte Tour trouwens, met vandaag Contador op oorlogspad. Hitchcock op zijn spannendst.

Van de rest van het podium ging ons verenkleed spontaan overeind staan. Op de tweede plaats namelijk Team AdriaanBressers. Voor wie het zich herinnert: het spel van vorig jaar liep voor dit team desastreus af. Met de eindoverwinning in het Slogblog Tourspel in zicht liet Marcel Kittel - speerpunt van dit team - het volledig afweten.

Het maakt het dagresultaat van het gouwe ouwe Team AdriaanBressers, dit jaar zónder Kittel, des te knapper. Vorig jaar mocht dit team na de teleurstelling een etmaal meelopen met het schoonmaken van toiletten. Hopelijk gaat het nu om meer.

Misschien nog wel knapper is de derde plaats van ONYVA, het team van de gekreukelde Ardjan. Zoals wij eergisteren al meldden is in Ardjan zo’n beetje alles gefractureerd, maar de moraal van het team is ongebroken.

Achter de eervolle vierde plaats van Team Van Rijn controleert klassementsleider Team Primož the Eagle op plek vijf intussen de koers, als was het Team Sky in de echte Tour. In zijn spoor volgen Tourploeg Rik Vrijman en de teams van Annemarie Alberts en Team Achilles.

De vlucht van Team Spotvogel zet door, terwijl we in de top tien ook Team Yvet Horner begroeten. Het is spijtig dat er gisteren niet nog meer wind stond, anders had ook Team Stormtrooper Ilse bij de beste tien gestaan. Omdat het niet meer dan een briesje was, bleef Ilse op de elfde plaats steken. Ook mooi!

De top van het klassement heeft zich gezet, wat niet wil zeggen dat er onoverbrugbare onderlinge verschillen zijn. Wij van WC Eend noemen dat ‘stilte voor de storm’. Team Primož the Eagle loopt wel heel langzaam uit. Heel sneaky, op z’n Zoetemelks.

De volgende vijf in het klassement volgen de gele trui, als was hun naam Aru, Bardet, Uran, Landa en Yates. Wachten, wachten en nog eens wachten tot het uur van de revolutie is aangebroken. Of niet.

Team Staf Vanginderen vergelijken met Danny Martin gaat niet op, want Martin zakte uit de top, terwijl Team Stafvanginderen aan het stijgen is. Wij van WC Eend voorspellen nog meer stijging.

Tijdens onze vakantie in De Meije bij het zomerverblijf van Sinterklaas, hebben we meermaals de splijtende demarrage van dit team gezien en nog steeds zijn we het opspringend grind niet vergeten. Dat heeft ons een keer dermate verwond, dat we een maand ons heilzaam werk niet konden doen.

De opmerkelijke opmars van Staf ging ten koste van Team Vibeman, wiens pepdrankje zijn uitwerking lijkt te hebben verloren. Komt er nog een opleving, Vibeman of is het een tijdelijke inzinking? In ieder geval hijgen de teams van Dumoulist, Rik Vrijman, Mooshoof en zelfs ONYVA in jullie nekken. Harry, hol den Wagen!

Het heeft helemaal niets met de Tour en met Frankrijk te maken, maar als een liefhebbende vader een verzoeknummer indient voor zijn gekreukelde zoon, dan kunnen Wij van WC Eend dat natuurlijk niet weigeren. Michelle van The Beatles.

1. Team Staf Vanginderen 247 ptn.
2. Team AdriaanBressers 237 ptn.
3. Team ONYVA 217 ptn.
4. Team Van Rijn 213 ptn.
5. Team Primož the Eagle 205 ptn.
6. Tourploeg Rik Vrijman 201 ptn.
7. ex aequo Team Spotvogel en Team Annemarie Alberts 196 ptn.
9. Team Yvet Horner 195 ptn.
10. Team Achilles 194 ptn.

en de rest van het peloton in het Slogblog Tourspel:
... Lees meer


Door Ad & Fred van het Tourspel, 19 juli 2017 16:00

Hij is in deze Tourweken bijna dagelijks op de buis, hoewel hij dit jaar de Tour niet rijdt. Vorig jaar wel en toen was hij bijna ook dagelijks in beeld. Het was zijn beste Tour en die achttiende plaats in het eindklassement was niet alleen verrassend, maar ook dik verdiend.

Stef Clement is behalve een goede wielrenner ook uitermate goed van de tongriem gesneden, reden waarom we hem op de slogblog als jaren geleden hebben aanbevolen bij Studio Sport. Stef is namelijk een buitengewoon goede analyticus, met een vaak originele insteek.

Aan tafel bij Tour du Jour is hij veel aan het woord en komt hij nogal dominant over. Zeker als ook Erik Dijkstra aan tafel zit, en de twee elkaar fortissimo proberen te overstemmen. Dat is jammer, want met twee dominante gasten aan rafel is het wel eens moeilijk te volgen.

Toen Stef als jonge renner deel uitmaakte van het opleidingsteam van Rabobank, besefte hij dat hij geen aanbieding zou krijgen voor het profteam van de bank. Het was een heel sterke lichting en de kans dat hij bij de twee of drie uitverkorenen zou zitten, achtte hij klein.

Daarom vroeg hij zijn zaakwaarnemer Jacques Hanegraaf eens voor hem rond te kijken naar een ploeg waar hij tot zijn recht zou komen. Hanegraaf had nog met Jean-René Bernaudeau in één ploeg gefietst en zo wist hij Stef bij Bouygues Telecom onder te brengen.

Het klikte in die ploeg met louter Fransen, omdat Bernaudeau en zijn staf zijn naam makkelijk konden uitspreken, ze erg opkeken tegen de opleidingsploeg van Rabobank en omdat Stef toen al uitstekend Frans sprak en dat vinden ze bij een Franse ploeg toch wel een vereiste.

In de twee jaar bij deze ploeg behaalde de geboren Bredanaar een van de grootste successen uit zijn carrière, toen hij in Stuttgart derde werd in het wereldkampioenschap tijdrijden. Achter twee grootheden in die discipline als Cancellara en Bodrogi.
... Lees meer


Door Henk Theuns, 19 juli 2017 12:00

19 juli 1967 - Etappe 18: Pau-Bordeaux 206 km.

Blij dat de Pyreneeën er op zaten zetten de karavaan koers naar de havenstad Bordeaux. Er werd rustig gereden en de rit eindigde, zoals verwacht, met een massasprint, waar de Italiaan Marino Basso zijn tweede etappezege behaalde.

Tegenwoordig noemen we zo’n etappe saai en niet meer van deze tijd, maar toen werd dat heel normaal gevonden. 206 kilometer door Les Landes, het saaie achterland van de Atlantische kust. Een wandeletappe en ook nog eens in de bloedhitte. Gun dat die jongens na al die inspanningen.

Een rit met weinig beschutting en voor de renners betekende dat zweten, dorst, lijden en 'afzien'. De fdwangarbeiders van de weg.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 19 juli 2017 10:00

In de jaren dat Cees Priem wielrenner was, was er nog een coureur van die naam. Weliswaar zonder e in de naam, maar dat hoorde je niet aan de uitspraak. Tommy Prim kwam uit Zweden.

Hoewel er in de loop der jaren heel wat goede renners uit de Scandinavische landen zijn gekomen, zijn Zweden, Noorwegen en Denemarken toch geen echte wielerlanden.

Zweden misschien nog wel het minst, want zoek maar eens iemand buiten Zweden die uit het hoofd tien Zweedse renners weet op te noemen. Met de vier broers Pettersson kom je al een eind, maar voor de rest moet je even nadenken.

Tien tegen één dat Tommy Prim niet direct genoemd wordt, want hij was in Nederland nauwelijks bekend. Dat komt wellicht omdat deze boomlange blonde Viking zich nauwelijks buiten zijn tweede vaderland Italië vertoonde en bijvoorbeeld nooit de Tour de France heeft gereden.

Wel de Ronde van Italië en daarin werd hij twee keer tweede in de eindstand. In 1981 achter Giovanni Battaglin en in 1982 achter Bernard Hinault. Verder won hij belangrijke etappewedstrijden als de Tirreno Adriatico en de Ronde van Romandië.

Een van de weinige keren dat hij zich in noordelijke regionen liet zien was in 1983 toen hij Parijs-Brussel op zijn naam schreef. In dat jaloersmakende hemelsblauwe Bianchi-shirt en op die turquoisegekleurde Bianchi fiets kwam hij alleen over de finish.

Hij had heel lang gezelschap gehad van drie anderen, onder wie onze landgenoot Frits van Bindsbergen. Het was een koude, regenachtige dag en de groep had in die weersomstandigheden en aan het eind van het seizoen weinig trek om er een spetterend wielerfeest van te maken.

De vier voorop bereikten een voorsprong van meer dan veertien minuten. De koplopers begonnen in een zege te geloven, tot het peloton vleugels kreeg en de achterstand terugbracht tot twee minuten met nog dertig kilometer te rijden.

Toen beseften de kandidaten voor het winnen van de wereldbeker dat het beter zou zijn als ze de koplopers niet bereikten, want dan waren de meeste punten vergeven aan outsiders.

Op de Alsemberg, waar al zo vaak de beslissing in deze koers is gevallen, liet Prim zijn medevluchters ter plekke en reed solo naar de finish.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 19 juli 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BEGHETTI, Oreste (1926, † 11.11.2004, Frankrijk)
BIONDI, Laurent (1959, Frankrijk)
CONTE, Oreste (1919, † 07.10.1956, Italië)
DIDIER, Laurent (1984, Luxemburg)
HENDRICKX, Albert (1916, † 13.05.1990, België)
IDÉE, Emile (1920, Frankrijk)
PICHON, Laurent (1986, Frankrijk)
REBELLIN, Simone (1970, Italië)
RIBEIRO, Mauro (1964, Brazilië)
SPRAGG, James (1987, Groot Brittannië)
VALSECCHI, Silva (1982, Italië)
ZANDEN, Tim van der (1984, Nederland)
ZARATE FERNANDEZ, Carlos (1980, Spanje)

of ons op deze datum ontvielen:
LAZARIDES, Lucien (1922, † 19.07.2005, Frankrijk)
PRIVAT, René (1930, † 19.07.1995, Frankrijk)
Door Fred van Slogteren, 19 juli 2017 0:00

Vanwege grote compassie komen Wij van WC Eend nog even terug op het ongeluk dat Team ONYVA afgelopen zondag trof. Het omgekeerde van wat de naam ONYVA betekent. ‘We gaan’, hoewel veel Nederlanders met mulofrans ‘Nous allons’ zeggen, daar zeggen de Fransen on y va, als sein dat ze ergens naar toe gaan.

Het verrassende in een Tourspel is dat teamleider Ardjan voorlopig nergens naar toe gaat, terwijl zijn team er in de komende dagen zomaar een tandje bij kan zetten om wellicht nog in de top tien te eindigen.

Als aanmoediging voor zijn team laat Ardjan weten dat het een freaky accident was, waar hij nog redelijk van af is gekomen. Het had veel erger gekund, dankzij een onverantwoord rijdende automobilist op het eiland van Dordt. Indachtig het zo bekende gezegde: ‘Hoe dichter bij Dordt, hoe rotter het wordt.’

Back to business, mister Duck! Daarom geven Wij van WC Eend snel de microfoon aan onze statistieken-eend van de smalle bandjes en de gladde ijzers. Hij heeft op de rustdag vooral de effecten bestudeerd die het uitvallen van zoveel toprenners heeft gehad op ons spel.

De meeste deelnemende teams hebben voor de slotweek nog tien of elf renners tot hun beschikking. Er zijn dertien teams met nog maar negen renners, van wie Team Gilles de la Tour er met het niet meer opstappen van Philippe Gilbert nog maar acht overhoudt. Niet gaan schelden, Gilles!

Acht teams hebben nog altijd twaalf renners over en vier hebben er zelfs nog dertien. Van de teams die op de eerste rustdag nog maar één uitvaller hadden, is op de tweede rustdag alleen Team bahe61 nog over. Maar ook dit team gaat te maken krijgen met het uitvallen van pauvre Philippe.

Dit alles betekent dat Team Mollenfelde nog altijd zonder uitvallers de laatste week is in gegaan. “Het ligt aan het materiaal”, liet de teamleider weten, die zelf op een dertig jaar oude Jan Janssen fiets de meute aanvoert.

Ter statistische leeringhe en den vermaeck ziet het ideale team voor het Slogblog Tourspel er op de tweede rustdag zo uit: Chris Froome, Daniel Martin, Fabio Aru, Simon Yates, Romain Bardet, Michael Matthews, Rigoberto Uran, Pierre Latour, Marcel Kittel, Nairo Quintana, Mikel Landa, Edvald Boasson Hagen, Alberto Contador, Arnaud Démare en Alexander Kristoff.

Wie met dit team de Slogblog Tourspel-arena zou hebben betreden, zou nu 4412 punten hebben gescoord. Dat is 824 punten meer dan de huidige klassementsleider Team Primož the Eagle. Daarmee heeft dit team uit het Eindhovense 81 procent van de ideale score.

Dat is toch een gouden eendenbek waard, vinden Wij van WC Eend, hoewel het op de eerste rustdag nog 87 procent was. De conclusie van deze terugval is dat de vele prominente uitvallers toch hun effect op het spel beginnen te krijgen.
... Lees meer


Door Ad & Fred van het Tourspel, 18 juli 2017 17:00

Vanaf de dag dat ik voor het eerst iets over hem las, ben ik een fan van Bauke Mollema. Vanwege die verhalen over de onderbroek die hij onder zijn koersbroek aanhield. Of de ritten naar school op een gewone fiets met een zware boekentas op de bagagedrager en dan ruim dertig aan het uur rijden. Prachtig.

Ik heb hem een paar keer mogen interviewen van zijn kant altijd vriendelijk en bereid op alles antwoord te geven. Ik genoot van zijn antwoorden, maar hij vond het allemaal niet zo bijzonder.

Ik heb hem ook een keer gesproken over zijn dagelijkse trainingsrondje. Ik moest een boek maken voor de ANWB met de trainingsrondjes van bekende schaatsers en wielrenners. In elke provincie twee. Voor Groningen belde ik Bauke.

Hij vertelde dat hij altijd alleen trainde langs de Waddenzee, hoog langs de kustlijn waar hij bijna nooit iemand tegenkwam. Daar heeft hij die specifieke stijl ontwikkeld, schokschouderend tegen een bulderende wind in, waardoor hij klimmen leerde.

Helaas is het boek er nooit gekomen en dat vond ik jammer omdat je door over hun training te schrijven soms een heel ander beeld van iemand krijgt, dan door zijn prestaties op het ijs of op de fiets.

Bauke woonde toen nog op een studentenkamertje in de stad Groningen. Hij studeerde niet meer, maar vond het om meerdere redenen wel makkelijk zo. Je kon nat en droog schuren met hem, maar hij was toch vooral iemand die zijn eigen weg koos en zich door niemand liet beïnvloeden.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 18 juli 2017 12:00

18 juli 1967 - Etappe 17: Luchon-Pau 250 km.

Een beroemde etappe die in deze en omgekeerde volgorde menigmaal een strijd op leven en dood is geweest om de eindzege in de Tour de France kreeg dit keer het predikaat ‘match nul’ ofwel onbeslist.

Dat had te maken met het feit dat diezelfde dag in zijn geboorteplaats Harworth in de East Midlands Tom Simpson werd begraven. Dat had zijn invloed op de koers.

Daardoor werd de etappe met de Tourmalet en de Aubisque in de route niet wat er van verwacht mocht worden. Geletruidrager Roger Pingeon vond het prima en de eenvoudige knecht Raymond Mastrotto mocht zijn gang gaan.

Hij was een man van de streek en werd onderweg hartstochtelijk toegejuicht. Op het autocircuit van Pau ging hij stampend over de finish op de dag van zijn leven.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 18 juli 2017 10:00

« Vorige 1 2 3 ... 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 ... 1043 1044 1045 Volgende »