ad ad ad ad

Slogblog


Wieler Revue blikt in het mei-nummer vooruit én achteruit. Want er valt natuurlijk nogal wat te melden over de klassiekers in april. Maar er is ook veel aandacht voor de Giro d’Italia, die op 6 mei met een proloog op Waalse bodem begint. Daarom staan er naast een voorbeschouwing interviews in met kandidaten voor de zege, zoals Ivan Basso, Gilberto Simoni, Damiano Cunego en Paolo Savoldelli. Maar natuurlijk wordt ook het wereldkampioenschap op de baan in Bordeaux uitvoerig nabeschouwd. Daar eigende Theo Bos zich op imponerende wijze twee wereldtitels toe, terwijl Peter Schep op even indrukwekkende wijze zijn wil oplegde in de puntenkoers. En er is een reportage uit sunny Curaçao, waar Bart Brentjens de zoveelste triomf in zijn toch al zo rijke carrière boekte in de eerste manche van de World Cup mountainbike.

Door Fred van Slogteren, 27 april 2006 20:18

1 mei 1981 – 1 mei 2006: het lijkt een hele tijd, maar voor mij is hij omgevlogen. Exact 25 jaar geleden meldde ik mij in Epe boven het voormalige postkantoor, waar oprichter-uitgever-hoofdredacteur Bert Hulleman de scepter zwaaide over Wieler Revue. Hulleman had in juni 1977 het lef om een wielerblaadje op te starten en met veel vallen & opstaan had hij 1981 gehaald. Mijn eerste bijdrage als freelancer dateerde van een jaar eerder, een drieluik over mijn idool Fausto Coppi, met foto’s uit het archief van de legendarische Evert van Mokum. Maar omdat ik toen nog ...

Door Fred van Slogteren, 27 april 2006 13:17

“Dit is een van de boeken van Appie Happie, een vermaard stripfiguur uit de jaren zeventig, destijds dagelijks in Het Parool met een jaarlijks album er achteraan. Ik heb altijd een zwak gehad voor karikaturen en mijn favoriete karikaturist is Pellos, een Fransman. Die werkte voor Miroir du Cyclisme. In Nederland hadden we in de jaren vijftig Bob Uschi met zijn befaamde plaatjesalbums en later Dik Bruynesteijn. Dik was als karikaturist ook een striptekenaar en het leuke vind ik dat hij altijd bekende sporters of andere bekende mensen karakteriseerde en ze dan een aangepaste naam gaf. Hij kon ook twee personen in één man verenigen en zo werden ...

Door Fred van Slogteren, 27 april 2006 10:00

Harry Steevens (1945)

Ik heb kort geleden op deze weblog even stilgestaan bij de overwinning van Harry in de Amstel Gold Race van 1968 en iets vertelt over zijn carrière. In zijn periode als beroepsrenner heeft hij niet waargemaakt wat hij als amateur beloofde, ondanks die mooie zege in Nederlands enige klassieker. Harry Steevens was als liefhebber een topper. Een klasbak van het zuiverste water. Een wegrenner met veel inhoud, gogme en een prima eindschot. Toen ik eens bij hem was vertelde hij mij een mooie anekdote over Eddy Merckx. De Belg heeft zo ongeveer alles gewonnen wat er als wielrenner te winnen is, behalve een Olympische plak. Die leek hij in 1964 te gaan behalen toen hij in de wegwedstrijd in Tokyo in de laatste ronde een kleine voorsprong had op het peloton. Hij zag het goud al glinsteren. Maar hij werd enkele kilometers voor de finish bijgebeend door een sublieme Harry Steevens. Ze bleven voorop en op 500 meter voor de streep zetten ze de sprint in. Ze raakten elkaar en ze kwamen broederlijk ten val. De groep denderde langs en de Italiaan Zanin won. Steevens moest nog onbedaarlijk lachen toen hij vertelde dat Merckx daar nog steeds de pest over in heeft.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 27 april 2006 0:00

© Henk Theuns

“Als ik terugdenk aan de periode Panasonic dan denk ik aan Peter Post, aan successen, aan wereldbekers, aan hoogte- en dieptepunten en aan die boerenzoon uit Voorst die mij ooit dit shirtje gaf. Een coureur die er in de ploegen van Post altijd bij was als een constante factor. Toen Henkie na zestien profseizoenen eindelijk afscheid nam was daar die grote Mokumse ploegbaas, die in zijn afscheidsspeech liet zien dat hij ondanks al die uiterlijke hardheid en die streetwise aangeleerde over-mijn-lijk-mentaliteit toch ook maar een gewone emotionele jongen is. En gelukkig had Henk toen nog dat lange matje waarachter ...

Door Fred van Slogteren, 26 april 2006 10:00

Kenny van Hummel, Nederlands kampioen elite zonder contract, kwam afgelopen vrijdag in de derde etappe van de Niedersachsen Rundfahrt in de eindsprint ernstig ten val. Na onderzoek in het ziekenhuis blijkt de onfortuinlijke renner twee ruggenwervels en een rib te hebben gebroken en doordat een botsplinter van een rib een van de longen heeft aangeprikt heeft hij ook nog een klaplong. Van Hummel moet drie weken absolute rust houden. Voor de carrière van de 23-jarige Arnhemmer hoeft niet te worden gevreesd. Ploegarts Peter Janssen van Skil-Shimano verwacht namelijk dat hij over circa zes weken de training weer kan hervatten. Sterkte Kenny, ik hoop dat alles weer goed komt en je over enkele maanden weer volop in competitie bent. (© Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 25 april 2006 16:04

“Al vanaf het begin van deze rubriek zeurt Fred aan m’n kop wanneer RIH aan de beurt is. Fred is helemaal gek van RIH, want hij is een Amsterdammer en hij heeft er zelf een gehad tot die in elkaar zakte. Ik heb twee RIH-fietsen in mijn verzameling, dat wil zeggen de ene is alleen een frame. De ander heeft wel alle kenmerken van het beroemde Amsterdamse merk, maar het is een toeristenuitvoering. Dus met dikke banden, verlichting, een slot en zelfs een kettingbeschermer. Maar wel met een mooie titan verchroomde voorbouw en ingekleurde lugs en dat maakt het wel weer een echte RIH. Net als dat frame. Dat heb ik van iemand die dat heeft laten bouwen en niet honderd ...

Door Fred van Slogteren, 25 april 2006 10:00

Theo de Rooy (1957)

Hij komt in geen enkele opsomming van wereldkampioenen voor, maar toch is hij het geweest. Theo was in 1978 wereldkampioen bij de studenten. Ik dacht dat hij economie studeerde, maar daar heeft hij niet veel mee gedaan of het moet in zijn huidige functie zijn als voorzitter van de directie van Rabo Wielerploegen B.V. In 1980 werd Theo beroepsrenner en dat bleef hij elf jaar. Een goede subtopper die een keer de Ronde van Duitsland won en een keer 19e was in de Tour de France. In 1991 werd hij ploegleider bij de Panasonic-ploeg van Peter Post die als manager meer op de achtergrond ging functioneren. Toen Post na Panasonic en Novemail geen sponsor meer kon vinden, trad Theo in dienst bij Shimano. Dat zal niet de gelukkigste tijd van zijn leven zijn geweest, want hij nam direct ontslag toen Jan Raas hem benaderde om eerste ploegleider bij de Rabobank-ploeg te worden. Na het ontslag van Raas is hij nu de hoogste man bij de bankierende wielrenners. Een rustige, beschaafde man die bekwaam leiding geeft aan een geoliede organisatie. Hij wordt vandaag 49 dus hij kan nog jaren mee. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 25 april 2006 0:00

“Op 24 april 1979 vond in Jerez de la Frontera de proloog plaats van de 34e Ronde van Spanje. De kranten wonden er geen doekjes om, Joop Zoetemelk was de grote favoriet om de Vuelta te gaan winnen. Hij was in vorm want in de seizoensstand stond hij op dat moment met acht overwinningen op een gedeelde tweede plaats met Roger De Vlaeminck en Jan Raas. Alleen het Belgische sprintkanon Noël Dejonckheere overtrof het drietal met elf zegepralen.
Joop maakte zijn favorietenrol direct waar, want met een tijd van 8 minuten en 16 seconden won hij de mini-tijdrit over 6,3 kilometer. Hiermee was hij maar liefst 14 seconden sneller dan Fons De Wolf, terwijl Michel Pollentier en Jan van Houwelingen 17 seconden moesten toegeven. Outsider Lucien Van Impe werd vijfde op 18 seconden. De toon was gezet.
Andere Nederlanders die aan het Spaanse avontuur begonnen waren, waren Adri van Houwelingen, Frits Pirard en Kees Bal. Volgende week meer over de Ronde van Spanje 1979.

Op 24 april 1981 eindigde in Brussel ...

Door Fred van Slogteren, 24 april 2006 10:00

Peter Steevenhaagen (1965)

Ook weer zo’n groot talent uit Haarlem, de stad waar volgens Jan Zomer het ene wielertalent na het andere opstaat en er geen een de absolute top bereikt. Zo ook deze Steevenhaagen. Herman Krott nam hem al jong op in zijn Amstel Bier-ploeg en daar deed hij veel internationale ervaring op. Hij kon aardig klimmen en had een goede tijdrit in de benen. In 1986 werd hij prof bij PDM en als 21-jarige debuteerde hij in de Tour op een 29e plaats. Zeven jaar later moest hij noodgedwongen stoppen omdat hij nergens meer een contract kon krijgen. Hij hoeft zich voor zijn palmares niet te schamen, maar hij heeft geen enkele aansprekende overwinning behaald. Na zijn carrière ging Peter Steevenhaagen in zaken. Hoe het nu met hem gaat, weet ik niet, maar misschien is er iemand die me kan bijpraten. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 24 april 2006 0:00

« Vorige 1 2 3 ... 1016 1017 1018 1019 1020 1021 1022 1023 1024 1025 1026 ... 1044 1045 1046 Volgende »