ad ad ad ad

Slogblog


In de documentaire over Erik Dekker, die Studio Sport gisteravond uitzond, kwam Gerrie Knetemann enkele malen ter sprake. Dekker had een sterke band met de Amsterdammer, die gisteren twee jaar geleden plotseling overleed. Ik had er nauwelijks bij stilgestaan tot ik in die documentaire Dekker zag spreken bij de plechtigheid in Alkmaar, waar de kist van Gerrie, omlijst door de wielerbaan, stond opgebaard. Mijn gedachten gingen terug naar die merkwaardige dag: 2 november 2004. Ik moest met enkele collega’s uit het communicatievak naar Frankrijk om in Caen een presentatie voor een bedrijf te houden dat de Nederlandse markt wilde bestormen. In de ochtenduren kwam het nieuws over de vermoedelijke moord op Theo van Gogh binnendruppelen. Terwijl ik de voorbereidingen voor de reis trof had ik in alle vertrekken van mijn huis een radio aanstaan om maar niets over de zaak Van Gogh te hoeven missen. Al het nieuws dat uit de ether kwam maakte me diep triest. Vroeg in de middag werd ik afgehaald en met z’n vieren vertrokken we richting Frankrijk. Net vijf weken daarvoor was André Hazes ...

Door Fred van Slogteren, 3 november 2006 11:00

© Otto Beaujon

“De Koninklijke Gazelle rijwielfabriek bestaat al sinds 1892 maar het bedrijf heeft pas in de jaren zestig van de vorige eeuw de wielersport ontdekt. Men wilde toen van het imago af slechts een producent te zijn van stevige, zwarte Calvinistische rijwielen. Aanvankelijk ging het om individuele fietsen in kleine aantallen; zo maakte Gazelle enkele reeksen stayersfietsen voor de KNWU, die aan baanrenners werden uitgeleend, die het wel eens achter de motor wilden proberen. Ook maakte Gazelle fietsen voor de succesvolle gezusters Hage, lang voordat er sprake was van damesploegen. De eerste profploeg die door Gazelle werd gesponsord, was ...

Door Fred van Slogteren, 3 november 2006 10:00

Gisteravond zond Studio Sport een mooie documentaire uit over Erik Dekker, de renner die niet meer in het peloton zal terugkeren. We zagen al zijn hoogte- en dieptepunten nog eens terug en een gevoel van weemoed bekroop me. De palmares van Dekker is niet zo lang als van vroegere Nederlandse grootheden, maar is desondanks zeer indrukwekkend. De beelden werden afgewisseld met een pratende Dekker, die frank en vrij over zijn hoogtepunten sprak, maar ook over de minder leuke dingen in zijn carrière. Interviewer Mart Smeets had er terecht voor gekozen om de geboren Drent alle ruimte te geven en zelf buiten beeld te blijven. Zo werd het echt een portret van een fantastische sportman en een prettig mens. De vraagstelling was redelijk compleet, maar toch ...

Door Fred van Slogteren, 3 november 2006 9:04

Gustav KILIAN (1907, overleden 19.10.2000, Duitsland)

Ik heb vorig jaar onderzoek gedaan naar de haalbaarheid van een boek over de geschiedenis van de `zesdaagse, met daarin levensbeschrijvingen van de grootste zesdaagserenners uit de geschiedenis per land. Waar het Duitsland betrof dacht ik direct aan mannen als Bugdahl, Altig en Thurau, maar toen ik me in de geschiedenis van de Sechstagenrennen ging verdiepen, stuitte ik op een koppel dat qua populariteit met kop en schouders boven de andere Duitsers uitstak. Heinz Vopel en Gustav Kilian. Vooral de laatste was een grote naam, want de Dortmunder is na zijn carrière nog vele jaren een zeer succesvol bondscoach geweest van de Duitse baanrenners. Die hebben onder zijn leiding in de jaren zestig en zeventig heel wat overwinningen behaald op wereld- kampioenschappen en Olympische toernooien. Zijn populariteit als zesdaagserenner dankte Kilian vreemd genoeg aan Adolf Hitler. In de jaren dertig was het fenomeen zesdaagse een waar volksfestijn in Duitsland waar altijd heel veel publiek op af kwam. Waar maar een wielerbaan lag, daar was een zesdaagse. De man die in de tweede wereldoorlog miljoenen mensen liet vermoorden, vond die zesdaagse maar een onmenselijk gebeuren en daar moest een eind aan komen. De grote matadoren weken daarom uit naar de Verenigde Staten en het koppel Kilian-Vopel groeide daar uit tot een bijna onoverwinnelijk duo. Van de 34 zesdaagsen die Kilian op zijn naam schreef, won hij het merendeel in Amerika. Pas in 1942 keerde hij in zijn vaderland terug en werd toen direct door de propagandamachine van Goebbels ingelijfd en met onderscheidingen behangen, omdat hij het aanzien van de Duitse sport in het buitenland zo triomfantelijk had hoog gehouden. In tegenstelling tot Vopel is Kilian heel oud geworden. Bijna 93 was hij toen hij de laatste adem uitblies. In de jaren daarvoor stond hij nog regelmatig in de krant omdat hij tot aan zijn dood nog bijna elke dag een ritje op de racefiets maakte. En dat vinden mensen altijd leuk, zo’n krasse knar.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 3 november 2006 0:00

VIVE LE TOUR

door Jacques Augendre

Dit boek is in 1993 verschenen bij uitgeverij Le Scand Éditions en het is het zoveelste boek met feiten en wetenswaardigheden over de Tour de France. Alle Tours tussen 1903 en 1993 worden in het boek behandeld. Uiteraard met een beschrijving van de toppers die in de Tour hebben geëxcelleerd. Die staan rijk geïllustreerd in het eerste gedeelte van het boek. Het tweede gedeelte behandelt in chronologische volgorde elke verreden Tour met vermelding van de formule waaronder gereden werd, de hoogte van het prijzengeld, het parcours met de daarbij behorende wetenswaardigheden als hoeveel etappes, langste etappe, kortste etappe, de data, enzovoort, aantal renners gestart, aantal renners gefinisht, wie droeg de rode lantaarn, wie wonnen de etappes en het eindklassement. Elke Tour geïllustreerd met een ...

Door Fred van Slogteren, 2 november 2006 10:00

Cees STAM (1945, Nederland)

Vanaf het moment dat zij beiden aan de stayersport deden hoopte ik op de uitslag 1. Stam en 2. Boom. Het mocht ook andersom zijn. Maar Boomstam slaat niet echt op ze en Stamboom wel. Bert Boom is de stamvader van de fietsende Bomen en Cees Stam de eerste van de wielrennende Stammen. Laten we het verder over de Stammen hebben en in het bijzonder over Cees. Viervoudig wereldkampioen achter de grote motoren. Hij doet er zelf nooit gewichtig over en hij oogt al jaren als een keurige boekhouder op middelbare leeftijd, die aan zijn laatste werkzame jaren bezig is. Maar schijn bedriegt. Hij is op 61-jarige leeftijd nog altijd gedreven bezig binnen Agu Sport, de zaak die emotioneel de zijne zou kunnen zijn, ware het niet dat hij er werknemer is en geen baasje. Hij heeft met zijn liefde voor perfecte rennerskleding echter een dimensie toegevoegd aan het internationaal bekende bedrijf uit Alkmaar dat een begrip is in de internationale wielersport. Daarnaast is Cees de vader van Danny, de zesdaagsecoureur die het even zonder vaste maatje Robert Slippens moet stellen, maar ook met Peter Schep en Iljo Keisse goed uit de voeten blijkt te kunnen. En dan is er nog de gangmaker Cees Stam. In het dernypeloton in de zesdaagsen steeds heel herkenbaar vanwege dat scheve koppie waarmee hij zijn renner aanvoert. Maar Cees Stam is vooral een grote stayer geweest, een hele technische. Met een perfect gevoel voor evenwicht, reed hij steeds één of twee millimeter achter de rol. De blik strak gericht op de zwartlederen rug van zijn entraineur en maar met één ding bezig: WINNEN. Hij was een goede renner die ook in de criteriums zijn mannetje stond en in de zesdaagsen aardig kon meekomen. En verder is Cees Stam uit de Zaan een rustige, bedachtzame man voor wie het glas niet halfleeg of halfvol is, maar altoos goedgevuld. (Foto: © Guus de Jong)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 2 november 2006 0:00

© Henk Theuns

”Als de naam Henk Vogels valt denk je eerst: welke Henk Vogels, de vader of de zoon? Senior is Nederlander en junior is Australiër. De oude Henk emigreerde na zijn wielercarrière, waarin hij voor Caballero reed, naar Australië en daar werd de jonge Henk geboren. Hij trad in de voetsporen van zijn vader en werd een degelijke prof, die echter heel veel in Australië en de Verenigde Staten heeft gekoerst. In dat laatste land reed hij in 2004 in dit truitje. De ploeg zegt me weinig, maar het tricot ziet er gelikt uit. De laatste jaren rijdt Henk junior voor de Belgische ploeg Davitamon Lotto, maar met ...

Door Fred van Slogteren, 1 november 2006 10:00

Bennie CEULEN (1951, Nederland)

Ook al heeft iedereen nog een nare smaak in de mond van de laatste Tour de France, het is en blijft de belangrijkste wedstrijd van het jaar. De Tour is een instituut met een mondiale uitstraling. Als was het een land heeft de Tour ook ambassadeurs, die de belangen van de heren in Issy-les-Moulineaux in den vreemde behartigen. In Nederland is Bennie Ceulen die gezant en daarmee is deze sympathieke Limburger een van de machtigste mannen in het Nederlandse wielerlandschap, zeker als er sprake is dat de Tourkaravaan ons land weer eens gaat aandoen. Dan hengelen gemeentebesturen naar zijn gunsten, als was hij prinses Maxima. Niet dat dit iets bij hem teweegbrengt, want Bennie is de bescheidenheid zelve. Met zijn sonore Limburgse klanken produceert hij slechts weldoordachte zinnen en ik geloof niet dat hij vijanden heeft. Zelfs als de keus op Utrecht gaat vallen, dan zullen ze hem in Rotterdam of in Zeeland niet vervloeken. Ik heb in 2001 een interview gehad met Jean-Marie Leblanc. Die afspraak heb ik zelf geregeld, maar het was niet makkelijk. Talloze telefoontjes en faxen heb ik hem gestuurd, voordat Jean-Marie mij in audiëntie wilde ontvangen. Met de hulp van Bennie was dat veel eenvoudiger geweest, daar ben ik van overtuigd. Toen ik een paar jaar later Bernard Hinault wenste te interviewen, was één telefoontje van Bennie voldoende om de vijfvoudige Tourwinnaar tegenover mij aan tafel te krijgen. Bennie Ceulen was ooit een bescheiden wielrenner die na zijn carrière sportjournalist werd. Op het gebied van de wielersport uitermate deskundig en er nooit op uit om renners de grond in te boren, als ze niet hadden gepresteerd wat de pers had verwacht. Bennie weet hoe het in de koers kan toegaan en die kennis gebruikt hij om zijn oordeel te vormen. Voor hem zijn wielrenners hardwerkende sportmensen en geen robotten. Bennie Ceulen wordt vandaag 55 jaar en ik wens hem nog vele jaren toe. (Foto: © Henk Theuns)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 1 november 2006 0:00

© Peter Ravensbergen

“De fietsenfabriek Cinzia is in de jaren zestig ontstaan uit een spuitbedrijf voor motoronderdelen. Na een bescheiden begin kwam de grote doorbraak met een 20 inch vouwfiets die in heel Europa een groot verkoopsucces is geweest. Dit zorgde voor voldoende kapitaal om de zaken groots te gaan aanpakken. Tal van fietssoorten werden ontwikkeld en in productie genomen en de Jumpertrek mountainbike was eveneens een groot succes voor het bedrijf uit Bologna. Met een jaarproductie van 250 duizend fietsen claimt Cinzia nu de grootste fietsenfabrikant ter wereld te zijn. Uiteraard levert het bedrijf ook een programma racefietsen, eveneens met ...

Door Fred van Slogteren, 31 oktober 2006 10:00

William WALKER (1985, Australië)

Toen Oscar Freire op het laatste moment moest afzeggen voor de Ronde van Spanje hoorde ik eigenlijk pas voor het eerst bewust zijn naam. William Walker, een Australiër. Natuurlijk wist ik wel dat hij bij Rabobank zat, maar wie hij was en wat hij gepresteerd had om voor het rijden van een grote ronde in aanmerking te komen was nog niet echt tot me doorgedrongen. Adri van Houwelingen, zijn ploegleider in de Vuelta, vertelde me dat die jonge renner van 20 jaar werd meegenomen om de ploeg te completeren en zijn ogen uit te kijken, want het is een toppertje in spe. Een klimmertje met een gouden toekomst. Ik ging op onderzoek uit en ik ontdekte dat de kleine Aussie in 2005 in eigen land een wedstrijd had gewonnen over 299 kilometer. Die koers ging van Melbourne naar Warnambool en als je die wint dan ben je daar iemand, begreep ik uit de commentaren. In Europa werd hij vijfde in de Thüringen Rundfahrt, zesde in de Tour de Gironde, zevende in de Ronde van de Toekomst en achtste in een Spaanse rittenkoers. Gezien zijn leeftijd veelbelovende uitslagen. Zijn belangrijkste triomf behaalde William Walker in het WK in Madrid, waar hij bij de espoirs tweede werd achter de Oekraïnse belofte Dmytro Grabovskyy. In de loop van dit jaar werd hij door de Raboleiding overgeheveld van het continental team naar het ProTour team en er was waarschijnlijk nauwelijks iets van hem vernomen als hij die onvedrwachte invalbeurt in Spanje niet had gekregen. Niet dat hij daar al potten heeft gebroken, maar hij keek er inderdaad zijn ogen uit, zoals Van Houwelingen voorspelde. Ik hoop dat hij genoeg gezien heeft om over enkele jaren in de voorste linies mee te dansen. De cols op, want daar ligt zijn toekomst. In de gaten houden.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 31 oktober 2006 0:00

« Vorige 1 2 3 ... 996 997 998 999 1000 1001 1002 1003 1004 1005 1006 ... 1061 1062 1063 Volgende »