ad ad ad ad

Slogblog


Hij won twaalf grote klassiekers, droeg de gele trui en won tien keer een etappe in de Tour de France. Jan Raas is nog steeds een van de meest succesvolle wielrenners die ons land heeft voortgebracht.

Jarenlang was hij uit beeld, schier onbereikbaar voor alles en iedereen. Sinds 2003, toen hij afscheid nam als ploegleider van Rabobank, liet hij zich niet meer zien in de wielerwereld. Behalve Fred voor diens boek Op z’n Raas stond hij al die jaren niemand meer te woord.

En ineens, op zondag 2 juli jongstleden, was hij er weer. Tijdens de tweede etappe van de Tour de France tussen Düsseldorf en Luik reed hij mee in de auto van Wanty-Groupe Gobert op uitnodiging van zijn vriend Hilaire Van Der Schueren.

De Nederlandse tv-collega's probeerden Raas een vraag te stellen, maar wisten hem geen enkel antwoord te ontlokken. Bij de camera van Omroep Zeeland bleef hij wel even staan, al duurde het gesprek niet lang. “Jullie weten dat ik geen interviews geef en dat wil ik zo houden. Ik heb vandaag genoten van de koers en morgen ga ik er  weer van genieten op televisie. Ik heb het wielrennen niet gemist, maar ik vond het wel een leuke dag", was alles dat Raas te zeggen had.

Voor mij was dit kortstondige heroptreden van Jan Raas een mooie aanleiding om nog eens 38 jaar terug in de tijd te gaan voor een van zijn’ finest moments. Dat vond plaats eind augustus 1979 waar hij zijn favorietenrol waarmaakte in een een van de spannendste WK-finales ooit.

Hij had de drie voorafgaande edities van de Amstel Gold Race gewonnen en omdat het WK parcours achttien keer over de Cauberg ging en hij ook grote delen van het parcours van de Amstel Gold Raas kende, kon er eigenlijk maar één winnen. Un Hollandais en Hollande zette Miroir di Cyclisme op de cover.

Het lastige parcours zorgde er voor dat in de finale slechts een beperkte groep renners was overgebleven. In de voorlaatste ronde ontsnapten uit deze groep acht renners onder wie de Nederlanders Raas en Lubberding. De meesterknecht uit Voorst zorgde ervoor dat geen enkele ontsnapping weg kon blijven, tot Lubberding er helemaal doorheen zat en de Fransman Chalmel in de laatste ronde weg wist te komen.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 18 september 2017 12:00

Eigenlijk had ik een stukje over Dario Frigo in deze rubriek moeten overslaan, maar hij was wel een van de belangrijkste Italiaanse renners van de laatste twintig jaar. Frigo was een typische ronderenner die klimtalent combineerde met het vermogen om in zijn eentje een moordend tempo te kunnen trappen.

Hij won twee keer de Ronde van Romandië, een keer Parijs-Nice eneen verdwenen klassieker als het Kampioenschap van Zürich. Dat is niet niks. Maar dopingproducten worden in de koelkast bewaard en als je Koelkast heet, ja wat doe je dan?

Met zo’n naam is het misschien wel onvermijdelijk dat je als voornaamste kanshebber op de eindzege uit de Ronde van Italië wordt gezet, omdat het koelkastje van je hotelkamer vol zat met verboden middelen, toen er door de politie een inval werd gedaan.

Als je dan zonder met de ogen te knipperen verklaart al die troep alleen maar bij je te hebben voor het geval dat, dan kom je uiterst ongeloofwaardig over. Een kind van drie zou het slimmer doen.

Je kunt over doping verschillend denken, geef het vrij of vervolg het tot in de hel, maar er is één gegeven: HET IS VERBODEN. Dat heb ik niet bedacht, maar het is gewoon een feit.

Als je het besluit hebt genomen om je brood als beroepsrenner te gaan verdienen, hou je dan aan de spelregels. En als je dan betrapt wordt, wees dan een kerel en geef het toe. Het is toch geen moord of iets anders afgrijselijks?

Maar zo’n kerel was Dario Frigo niet. Hij werd ontslagen bij Fassa Bortolo en voor een half jaar geschorst. Na zijn schorsing kwam hij weer terug bij de besten en toen werd in de auto van zijn vrouw epo aangetroffen. ‘Gut, hoe kan dat nou? Vanmorgen lag het er nog niet’, mompelde signora Frigo met rode vlekken in haar nek. Zelfs in een koelkast kan veel bederven.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 18 september 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BUTTAFOCCHI, Adrien (1907, † 29.06.1937, Frankrijk)
CHMIELEWSKI, Piotr (1970, Polen)
DOI, Yukihiro (1983, Japan)
ERICSSON, Fredrik (1978, Zweden)
JOSEPH, Stijn (1987, BelgiŽ)
KAMBER, Eugen (1924, † 01.03.1991, Zwitserland)
KOHUT, Slawomir (1977, Polen)
MAAS, Piet (1919, Nederland)
MOUJICA, Jacques-Jťsus (1926, † 13.11.1950, Frankrijk)
PERGET, Mathieu (1984, Frankrijk)
POPOV, Evguendi (1984, Rusland)
ROUS, Didier (1970, Frankrijk)
STEFFEN, Caroline (1978, Zwitserland)
URWEIDER, Sascha (1980, Zwitserland)
WEGM‹LLER, Thomas (1960, Zwitserland)

of ons op deze datum ontvielen:
AMBERG, Leo (1912, † 18.09.1999, Zwitserland)
HURET, Constant (1870, † 18.09.1951, Frankrijk)
Door Fred van Slogteren, 18 september 2017 0:00

Het was een rustig weekje dat achter ons ligt. Na de Ronde van Spanje was er een betrekkelijke rust, ook al draaide de Ronde van Denemarken met al die Pedersens die elkaar afwisselden. Maar de grote jongens genoten van hun prestaties in de Vuelta of likten hun wonden.

Wilco Kelderman (foto 1) die op de voorlaatste dag van het podium kukelde en in de slotrit van de vijfde nog naar de vierde plaats opklom, was allerminst teleurgesteld. Derde was mooi geweest, maar vierde net zo mooi, straalde hij.

Hij mag vooral tevreden zijn dat hij na enkele jaren van tegenslag in de vorm van blessures nu weer op het hoogste niveau mee kan doen en er misschien in de komende jaren nog meer in zit.

Hij is een groot talent, maar in 2013 is er misschien wat te veel druk op zijn schouders gelegd, omdat we er in Nederland goed in zijn om de volgende Joop Zoetemelk te benoemen. Dat zal mentaal ook wel op Wilco hebben gedrukt, hoewel hij flegmatiek overkomt.

Van de grote koersen resten nu nog de wereldkampioenschappen op de weg in het Noorse Bergen, die vandaag beginnen met de ploegentijdritten voor de vrouwen en de mannen en dan op 7 oktober nog de Ronde van Lombardije.

Het moet gek lopen als er vandaag en in de resterende zeven dagen geen WK-goud in zit. Bij de vrouwen in de ploegentijdrit zijn onze beste dames over meerdere ploegen verdeeld, maar bij de heren behoren lottoNL-Jumbo en Sunweb tot de kanshebbers.

In de individuele tijdrit hebben we dinsdag voor de vrouwen een grote kans op een regenboogtrui met kanjers als Anna van der Breggen, Annemiek van Vleuten en Ellen van Dijk (foto 2) aan de start.

Woensdag bij de mannen zullen alle ogen gericht zijn op Tom Dumoulin (foto 3), die voor deze klus de Ronde van Spanje liet schieten. Reken maar dat hij tot in de puntjes is voorbereid. Toch zijn er voldoende concurrenten om hem van het goud af te houden

Mannen als Rohan Dennis, Tony Martin, Primoz Roglic en vooral Chris Froome zullen het hem niet cadeau doen. En dan is er ook nog Wilco Kelderman die in topvorm uit de Vuelta is gekomen.

De kans dat er een Nederlandse dame zaterdag in de regenboogtrui op de hoogste trede van het erepodium staat is heel groot en ik tip bij deze Annemiek van Vleuten, die een geweldig seizoen (bijna) achter zich heeft.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 17 september 2017 12:00

Ik heb in januari 2007 tijdens de ploegpresentatie van Rabobank eens een heel kort gesprek met Juan-Antonio Flecha gehad. Ik weet niet eens meer waar we het over hadden, want door het toeval bepaald stonden we ineens tegenover elkaar.

Wat me bij is gebleven is zijn vrolijke uitstraling. Een opgewekte jongen met lachende bruine ogen. In het aan hem gewijde tekstje in de toen meegekregen Rabo Wielergids 2007 wordt die indruk meer dan bevestigd.

Hij wordt daar een FAN-TAS-TISCH mens genoemd en een absolute positivo. Altijd en overal heeft hij zin om te fietsen. Flecha is ook een sociaal mens, die altijd de eerste is om een helpende hand toe te steken als er iemand in de lappenmand zit.

Ik vraag me af of Rasmussen dat ook gemerkt heeft, want aan welke kant Flecha toen stond is nooit duidelijk geworden. Er zijn maar twee Rabobank renners die zich toen over Rasmussen hebben uitgelaten.

Michael Boogerd had met de Deen te doen en Denis Menchov maakte in De Telegraaf gehakt van hem. En de rest van de ploeg, inclusief Flecha, deed er het zwijgen toe.

In dat stukje over Flecha in de Rabo Wielergids staat ook dat hij in de koers vaak te gretig is en daar was ik het wel mee eens. Hij was geen renner die zijn kansen afwachtte, maar ze probeerde af te dwingen.

Hij had ontegenzeggelijk klasse, maar in zijn wedstrijden, de voorjaarsklassiekers, kon hij behoorlijk met zijn krachten smijten. Iedere keer vloog hij erin en bracht hij zijn kansen om zeep.

Daar zal door de ploegleiding best wel met hem over gesproken zijn, maar effect heeft dat niet gehad. Hij had de klasse om een grote koers te winnen, maar het is er niet uitgekomen. Een keer derde in de Ronde van Vlaanderen, een keer tweede en twee keer derde in Parijs-Roubaix en een keer tweede in Gent-Wevelgem.

Wel won hij in 2010 De Omloop Het Nieuwsblad en zijn overwinning in de elfde etappe van de Tour de France in zijn debuutjaar 2003 zijn dat de hoogtepunten in zijn carrière. Er had meer in gezeten, maar het was niet anders,
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 17 september 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
DEPAUW, Maurice (1924, † 21.03.1993, BelgiŽ)
DIAZ ARMAS, Dailos (1980, Spanje)
DIAZ DIAZ, Mariano (1939, † 05.04.2014, Spanje)
FERNANDEZ DE LA PUEBLA RAMOS, Alberto (1984, Spanje)
FOLKESSON, Viktor (1986, Zweden)
GRASSIN, Robert (1898, † 26.06.1980, Frankrijk)
ITURRIAGA ECHEVARRIA, Eneritz (1980, Spanje)
KLEINE, Piet (1951, Nederland)
KONINGS, Paul (1941, Nederland)
MASSI, Rodolfo (1965, ItaliŽ)
ROON, Piet van (1930, † 21.12.2003, Nederland)
ROOSEN, Luc (1964, BelgiŽ)
SCHIPPER, Jesper (1992, Nederland)
THORBURN, Christine (1969, Verenigde Staten)
TOLHOEK, Ko (1941, Nederland)
VLIET, Heleen van (1982, Nederland)
JIM, Songezo (1990, Zuid-Afrika)
MOLARD, Rudy (1989, Frankrijk)

of ons op deze datum ontvielen:
BAUTZ, Erich (1913, † 17.09.1986, Duitsland)
BLANCHONNET, Armand (1903, † 17.09.1968, Frankrijk)
ROELS, Lode (1912, † 17.09.1984, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 17 september 2017 0:00

Thomas

We kennen hem van de Ventoux,
de Stelvio en Gijón,
waar hij laatst fraai won.
Wordt Thomas dan nooit moe?

Nee, want gaat het eenmaal bergop,
laat hij het peloton het peloton,
pakt ‘n bidon
en sleurt weer kilometers op kop.

Moeiteloos, zo lijkt, ongekend,
hij voelt de benen niet,
wie hem zo ziet, zegt: ‘da’s De Gendt’,

Hij straalt het uit, hij geniet,
en voor die sympathieke vent
ligt meer moois in ’t verschiet.

© Nol van ‘t Wiel

Foto: © Cor Vos
... Lees meer
Door Nol van 't Wiel, 16 september 2017 12:00

Het was in 2005 dat ik Linus Gerdemann op tv een rit zag winnen in de Ronde van Zwitserland. Het was indrukwekkend voor een 22-jarige en ik dacht getuige te zijn geweest van de geboorte van een toekomstige vedette.

Mijn verwachting was voorbarig, want de Duitser uit Münster is een goede subtopper geworden, een ronderenner die lang met de besten mee kon, maar desalniettemin snel uit beeld verdween als het er echt om ging.

Hij heeft een mooie palmares bijeengereden, met overwinningen in het kampioenschap van Duitsland en de eindzeges in de Tour de l’Ain, de Deutschland Rundfahrt, de Ronde van Beieren en twee maal de Ronde van Luxemburg.

Zijn mooiste zege was natuurlijk die Touretappe in 2007. Op Quatorze Juillet won hij niet alleen de zevende rit, maar ook de gele trui, de witte trui en de prijs voor de strijdlustigste renner. De volgende dag moest hij das gelbenen Trikot afstaan aan Michael Rasmussen.

Hij heeft in zijn carrière, die vorig jaar eindigde, bij grote ploegen gereden als CSC-Saxobank, T-Mobile, Columbia, Milram, Leopard-Trek, Radio Shack en de laatste grote ploeg was de Afrikaanse formatie MTN-Qhubeka. Vanaf 2015 reed hij nog twee jaar voor kleine ploegen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 16 september 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BENJAMINS, Henk (1945, Nederland)
BRABER, John den (1970, Nederland)
BURCHENKOVA, Alexandra (1988, Rusland)
CARRETA, Valentina (1989, ItaliŽ)
GENTILI, Massimiliano (1971, ItaliŽ)
HOURLIER, Leon (1995, † 16.10.1915, Frankrijk)
ITURRIAGA ECHEVARRIA MAZAG, Eneritz (1980, Spanje)
OíBRIEN, Mark (1987, AustraliŽ)
PAGE, Jonathan (1986, Verenigde Staten)
POPOV, Evgeni (1984, Rusland)
RODRIGUEZ IGLESIAS, Gustavo (1978, Spanje)
SZEGHALMI, Balint (1980, Hongarije)
VANOTTI, Alessandro (1980, ItaliŽ)
VINOKOUROV, Alexandr (1973, Kazachstan)
VANGENECHTEN, Jonas (1986, BelgiŽ)
NAESEN, Oliver (1990, BelgiŽ)
KORSAETH, Truls Engen (1993, Noorwegen)

of ons op deze datum ontvielen:
Door Fred van Slogteren, 16 september 2017 0:00

De fietsenfabriek Merida, nu nog bekend als de materiaalsponsor van de WorldTour-ploeg Bahrain-Merida, werd ruim veertig jaar geleden opgericht in Taiwan.

De oprichter, Ike Cheng, is nog steeds de informele leider en inspirator, ook al is de volgende generatie nu formeel de baas.

Van begin af aan heeft Merida samengewerkt met Raleigh tot dat bedrijf in Amerikaanse handen kwam en vrijwel direct daarna failliet ging.

Inmiddels heeft Merida een meerderheidsbelang in Specialized, een ander belangrijk merk en materiaalsponsor van de WorldTour-formatie Quick-Step.

Deze Amerikaanse onderneming heeft nooit zelf fietsen of accessoires gemaakt, want alle Quick-Step renners rijden op Specialized-fietsen uit de fabriek van Merida.

Dit vanwege de afspraak dat de merknaam Specialized in de wegrensport wordt ingezet, terwijl de merknaam Merida in het mountainbiken, de triathlon en het veldrijden wordt gebruikt.

Veldrijdster Daphny van den Brand behaalde haar successen op een Merida-fiets. Net als de beroemde Noorse mountainbikester Gunn-Rita Dahle-Flesja (foto), die zowat alles gewonnen heeft wat er te winnen valt.

Geholpen door de successen van de Noorse superkampioene is Merida met vijftigduizend verkochte fietsen per jaar de grootste fietsenleverancier in Noorwegen.
... Lees meer
Door Otto Beaujon, 15 september 2017 12:00

« Vorige 1 2 3 ... 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 ... 1061 1062 1063 Volgende »