ad ad ad ad

Slogblog



Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
AERNOUTS, Bart (1982, België)
BONNAFOND, Guillaume (1987, Frankrijk)
HONOREZ, Jeremy (1987, België)
KIENDYD, Tomasz (1977, Polen)
OTSUKA, Wataru (1986, Japan)
PUSCHEL, Dieter (1939, † 31.03.1992, Duitsland)
QUARTA, Alessia (1976, Italië)
VAN DYCK, Kevin (1988, België)
VEN, Lambert van der (1937, Nederland)
YDENS, Andrew (1989, België)
VERDICK, Gijs (1994, † 09.05.2016, Nederland)
WOUTERS, Sieben (1996, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
BRUNIER, Jean (1981, † 23.06.1981, Frankrijk)
CAMUSSO, Francesco (1995, † 23.06.1995, Italië)
DURANTE, Adriano (2009, † 23.06.2009, Italië)
RÜTT, Walter (1964, † 23.06.1964, Duitsland)
Door Fred van Slogteren, 23 juni 2017 0:00

LIMBURG EN DE TOUR

door Wiel Verheesen

Limburgers vormen een apart volk, zeker in de wielerwereld. Toen maandagavond dit boek werd gepresenteerd merkte ik onmiddellijk dat al die mannen elkaar goed kennen en nog regelmatig contact hebben.

Ze hebben een eigen club die regelmatig bijeenkomsten organiseert en dat draagt zeker bij tot die saamhorigheid, die in andere delen van het land volgens mij veel minder is.

Het is in Limburg van alle generaties, van de 85-jarige Henk Steevens tot de 31-jarige Rob Ruijgh, nog steeds actief als wielrenner. Ze waren er allemaal, niet alleen oud-Tourrenners, maar ook goede amateurs van weleer als Frits Ramakers en Cees Boelhouwers.

Dat sfeertje ademt dit boek ook uit. Van vrienden onder elkaar. Wiel Verheesen, 78 jaar inmiddels, beschrijft ze allemaal van Jan Lambrichs en Huub Sijen tot Tom Dumoulin en Wout Poels.

Hij heeft dit boek willen schrijven toen bekend werd dat de Duitse stad Düsseldorf dit jaar startplaats zou worden van de Tour de France. Op een steenworp afstand met dus een behoorlijke kans dat een Limburgse gemeente etappeplaats zou worden.

Valkenburg, bijvoorbeeld met een schat aan ervaring in het organiseren van grote wielerevenementen. Het was een gok, die verkeerd uitpakte. De etappeplaats werd Luik, waar eveneens de genodigde ervaring aanwezig is.

Dus had Wiel fout gegokt, maar dat maakte deze Limburger niks uit. Het materiaal was er in overvloed, het archief van de journalist, die zeventien keer de Tour volgde, barstte uit zijn voegen en de energie was er ook nog.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 22 juni 2017 12:00

Ik heb nooit zo goed begrepen waarom niet-Franse wielerliefhebbers zo’n hekel hebben aan Thomas Voeckler. In eigen land is hij waarschijnlijk de meest populaire renner van de laatste vijftien jaar en wordt hij Chouchou genoemd, wat zoveel betekent als lieveling.

Natuurlijk probeert hij steeds op alle manieren de aandacht van de camera’s te trekken, maar wat is daar in een commerciële sport mis mee? Zeker als hij dat negen van de tien keer doet terwijl hij strijd levert en in de aanval is.

De grimassen van Het Grote Lijden zijn misschien wat gechargeerd, maar al in twee Tours, die van 2004 en 2011 heeft hij een opvallende hoofdrol gespeeld. Beide malen droeg hij langdurig de gele trui.

Vooral in 2004 toonde hij een veerkracht, waardoor het steeds net niet lukte hem uit de leiderstrui te rijden. Alleen daarom zit het ventje me aan het hart gebakken. Ik hou van aanvallende renners ongeacht welke nationaliteit.

In 2004 veroverde hij in zijn tweede Tour het geel al na de vijfde etappe, door deel uit te maken van een lange ontsnapping met vijf renners. Pas tien dagen later moest hij hem afstaan aan Lance Armstrong.

Maar niet nadat hij de bekende wieleruitdrukking ‘aan het elastiek zitten’ veelvuldig in praktijk én in beeld had gebracht met een hoeveelheid publiciteit voor hemzelf en zijn sponsor waar een adverteerder een gigantische rekening voor krijgt.

De Franse camera’s konden er geen genoeg van krijgen. Hij verloor uiteindelijk ook de witte trui van het jongerenklassement, maar hij verzekerde zich wel voor de rest van zijn leven van de status van Volksheld. Zonder daar overigens grote overwinningen voor te hoeven boeken.

In 2011 veroverde Chouchou het geel in de negende etappe. Het gaf hem vleugels, want als middelmatig klimmer overleefde hij in het geel de Pyreneeën, mede omdat Contador, Evans en de Schleck Brothers weigerden te koersen. Hij wel.

Pas in de laatste Alpenrit, toen de favorieten eindelijk in de beugel gingen, moest hij de vlag strijken en met slechts drie minuten achterstand in het eindklassement na winnaar Cadel Evans haalde hij als vierde Parijs.
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 22 juni 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BAEYENS, Armand (1928, † 01.07.2013, België)
BLOK, Ko (1949, Nederland)
CALLENS, Norbert (1924, † 12.03.2005, België)
DE LA PARTE GONZALEZ, Victor (1986, Spanje)
DE WOLF, Fons (1956, België)
DÜRST, Thomas (1967, Duitsland)
KLÖDEN, Andreas (1975, Duitsland)
LISABETH, Kenny (1981, België)
MORSCHER, Harald (1972, Oostenrijk)
NICHOLSON, John (1949, Australië)
PASSEL, Patrick van (1964, Nederland)
ROY, Jérémy (1983, Frankrijk)
SOBRINO MARTINEZ, Joaquin (1982, Spanje)
VAN DER MEULEN, Kaat (1995, België)

of ons op deze datum ontvielen:
MERTENS, Jan (1964, † 22.06.1964, België)
Door Fred van Slogteren, 22 juni 2017 0:00

Graag nodigen we alle volgers van wielersport.slogblog.nl uit om ook dit jaar weer mee te doen aan het Slogblog Tourspel. Om met elkaar dagelijks te genieten van de spanning en de saamhorigheid te beleven, omdat je met de andere deelnemers een peloton vormt. Een peloton vol wielervrienden die tegelijk je tegenstanders zijn. Een gevoel dat je misschien wil delen en daarom zijn ook je familieleden, vrienden, kennissen, buren, collega’s bij de koffieautomaat van harte welkom mee te doen.

Geef daarom vóór zondag 2 juli 2017 om 12.00 uur je team en je voorspellingen aan ons door onder vermelding van je naam en voornaam, e-mailadres en telefoonnummer. Dat zijn vertrouwelijke gegevens die wij voor geen andere doeleinden zullen gebruiken. Zonder deze gegevens kun je helaas niet deelnemen.

 Stuur je aanmelding naar: fred@slogblog.nl

ALS JE AL VAKER HEBT MEEGEDAAN, VAAR DAN NIET BLIND OP JE ERVARING, WANT ER IS HET EEN EN ANDER VERANDERD TEN AANZIEN VAN VORIG JAAR!!!

Lees het onderstaande nauwkeurig.

Hoe kun je meedoen?

Iedereen kan met één team per persoon meedoen. Ook de vaste Slogblog-medewerkers zijn van harte welkom, want de Touruitslagen en het verloop van het spel zijn onvoorspelbaar. Aan deelname zijn geen kosten verbonden. Ook de twee organisatoren van dit spel doen mee. Onder een schuilnaam, maar ze delen niet mee in de prijzen.

Hoe werkt Het Slogblog-Tourspel?
Uit de 198 renners verdeeld over 22 ploegen, die in de periode tussen nu en de Tourstart op de Slogblog bekend zullen worden gemaakt, kies je een team met vijftien verschillende renners. De aanmelding sluit op zondag 2 juli 2017 om 12.00 uur, dus ben je zeker dat al je renners van start zijn gegaan en er geen vroege pechvogels in je team zitten.

Hoe moet je team samengesteld zijn?
1. Geef je team een onderscheidende naam. Dat kan je eigen naam zijn of een zelfgekozen fantasienaam.
2. In je team mogen maximaal 7 renners zijn opgenomen die in de Tour de France van 2016 bij de eerste vijftien in het eindklassement zijn geëindigd, óf vorig jaar etappewinnaar waren.*
3. Elk van deze renners mag maar één keer worden gekozen. De overige 8 (acht) renners kies je uit de rest van de deelnemers van dit jaar.
4. Doe een voorspelling over de einduitslag van de klassementen: a) de eerste 10 van het algemeen klassement (gele trui), b) de eerste 3 van het puntenklassement (groene trui), c) de eerste 3 van het bergklassement (bolletjestrui), d) de eerste 3 van het jongerenklassement (witte trui) en e) de drie bestgeklasseerde Nederlanders in het algemeen klassement. In tegenstelling tot de regels voor het kiezen van het eigen team, is de keuze uit het rennersveld hierbij geheel vrij.

*De renners waaruit je er maximaal zeven (7) in je team kunt opnemen, zijn in alfabetische volgorde:
Fabio Aru, Greg Van Avermaet, Romain Bardet, Marc Cavendish, Steve Cummings, Tom Dumoulin, Chris Froome, Thomas De Gendt, André Greipel, Sergio Henao, Jon Izagirre, Marcel Kittel, Roman Kreuziger, Daniel Martin, Michael Matthews, Louis Meintjes, Bauke Mollema, Jarlinson Pantano, Richie Porte, Nairo Quintana, Sébastien Reichenbach, Peter Sagan, Joaquim Rodriguez, Geraint Thomas, Alejandro Valverde, Adam Yates, Ilnoer Zakarin

Nota bene: Ga er niet voetstoots van uit dat deze namen ook automatisch op de deelnemerslijst van de Tour de France van dit jaar zullen staan.
... Lees meer


Door Ad & Fred van het Tourspel, 21 juni 2017 19:00

Hij was maandagavond een van de gasten bij de boekpresentatie in Valkenburg, waar ook de blog van Fred over Jan Lambrichs over gaat. Ben Koken, Tourdeelnemer in 1975 en een van de vele renners uit die tijd die terugkijkt op een volslagen mislukte profcarrière.

Ben Koken was in 1972 een topamateur. Hij won het Nederlands kampioenschap op de weg, werd bergkoning in de Ronde van Engeland en ook het jongerenklassement van de Tour de l’Avenir werd op zijn erelijst bijgeschreven.

Je zou zeggen dat met deze resultaten de profploegen in rotten van vier met vette contracten op zijn stoep zouden staan, maar daar was het de tijd niet naar. De enige ploeg waar hij kon tekenen was het armoedige Canada Dry.

Een-houtje-touwtje gezelschap zo bleek al gauw, maar toen Ben er voor tekende had hij er vertrouwen in. Ploegleider Ton Vissers had het met Willem II-Gazelle best wel goed gedaan en ook de namen Jan Krekels en Rini Wagtmans als ploegmaten boezemden vertrouwen in.

Maar Wagtmans kreeg hartproblemen en moest de wielersport vaarwel zeggen en Vissers kwam al gauw in financiële problemen. Het budget was niet toereikend om de salarissen te betalen.

Voor de start van de Tour de France in 1973 in Scheveningen, dreigde er zelfs een rennersstaking als Vissers niet over de brug kwam. Op het allerlaatste moment wist de Rotterdammer er nog een mouw aan te passen.

Daar was Ben Koken overigens niet bij door een zware val in de Ronde van Maarheze. Canada Dry heeft maar één seizoen bestaan, maar de Limburgse renners in die ploeg konden direct overstappen naar Tim Oil, een nieuwe Nederlandse ploeg.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 21 juni 2017 12:00

Ik was afgelopen maandagavond, samen met onze huisdichter Nol van ´t Wiel, in Valkenburg aan den Geul, om er een boekpresentatie bij te wonen. Limburg en de Tour heet het en het is geschreven door Wiel Verheesen, gepensioneerd wielersportjournalist en levensgenieter.

Ik had er een ontmoeting met Riet Handels-Lambrichs, daar prominent aanwezig om het eerste exemplaar in ontvangst te nemen. Namens haar vader Jan Lambrichs, die vandaag 102 jaar oud zou zijn geworden als hij niet in 1990 overleden was.

Lambrichs was samen met de Maastrichtenaar Huub Sijen de eerste Limburger die namens ons land in de Tour de France heeft gereden. Hij was een begenadigd klimmer en tijdrijder en eindigde in zijn debuutjaar gelijk als achtste in het eindklassement.

De Tweede Wereldoorlog voorkwam dat hij kon uitgroeien tot een van de beste Nederlandse renners in de wielerhistorie, hoewel hij na de oorlog nog wel de eerste Nederlander is geweest die in een grote ronde op het podium heeft gestaan. Derde in de Vuelta van 1946.

Later op de avond had ik nog een leuk gesprek met Riet, haar man Wim en haar neef Cees Boelhouwers, in de jaren vijftig een sterke amateurrenner. Het ging al gauw over een afschuwelijke blunder die ik in 2005 heb gemaakt.

Ik bracht dat jaar met mijn kleinzoon van twaalf een bezoek aan wijlen het sportmuseum in Lelystad. Dat heeft niet lang bestaan, want het ging al na korte tijd aan faillissement ten onder.

Ik had me er op verheugd, maar het viel bitter tegen. Wat de wielersport betrof stond er een oude fiets van De Karst, hing er een medaille van Arie van Vliet en nog wat prullaria om het grootse verleden van ons land in de wielersport gestalte te geven.

Ik was al weer op weg naar de uitgang toen ik een oude racefiets zag liggen met daarbij wat ouderwetse wielerkleding en wat sportprijzen. Beschikbaar gesteld door de familie Lambrichs vermeldde een bordje.

Het lag erbij alsof het door iemand die er af wilde op een maandagmorgen aan de stoeprand was gezet. Neergepleurd, zou onze premier zeggen. Ik vond het respectloos, want ik kende de wapenfeiten van Jan Lambrichs.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 21 juni 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
DEELEN, Wim (1944, Nederland)
FURLAN, Angelo (1977, Italië)
GELFI, Luca (1966, † 03.01.2009, Italië)
GIACINTI, Jorge Alberto (1974, Argentinië)
GMELICH MEIJLING, Jarno (1989, Nederland)
GODDET, Jacques (1905, † 15.12.2000, Frankrijk)
HATANAKA, Yusuke (1985, Japan)
JASPERS, Davy (1980, Nederland)
MADIOT, Yvon (1962, Frankrijk)
MERKENS, Toni (1912, † 20.07.1944, Duitsland)
NEESKENS, Wim (1945, † 15.02.2014, Nederland)
RUDASKOV, Sergei (1984, Rusland)

of ons op deze datum ontvielen:
CANARDO, Mariano (1987, † 21.06.1987, Spanje)
PANIZZA, Wladimiro (2002, † 21.06.2002, Italië)
Door Fred van Slogteren, 21 juni 2017 0:00

Het is al weer een jaar of acht geleden dat deze foto is gemaakt. Door Henk Theuns, de slogblog-medewerker van de woensdagse truitjes. De man links op de foto is Erik Kooyman, programmamaker van TV West.

De regionale zender voor Den Haag, Leiden en omgeving had destijds het plan opgevat om een documentaire te maken over Piet Moeskops en had mij om medewerking gevraaqd. Op de eerste draaidag werden er in de ochtend opnamen gemaakt bij het standbeeld in Woerden van twee sprinters in surplace.

Ik werd daar geïnterviewd over de geschiedenis van het baansprinten, met Moeskops als de Nederlandse aartsvader van die discipline en over zijn sportieve nazaten Arie van Vliet en Jan Derksen.

’s Middags waren we op de begraafplaats Oud Eik en Duinen in Den Haag, bij het graf van Moeskops. Een indrukwekkend moment voor iemand als ik, die als kind het boek Temidden der kampioenen had verslonden en het daarna nog vele malen had herlezen.

Het was ook bijzonder omdat de dochter van Moeskops er aanwezig was en ik van haar van alles over haar vader hoorde, dat ik nog niet wist, hoewel ze niet door hem was opgevoed.

Als ik me goed herinner zijn we de volgende dag met de filmploeg en met Henk Theuns in het gemeentearchief van Den Haag geweest, waar de gehele sportieve nalatenschap van de vijfvoudige wereldkampioen sprint wordt bewaard.

Toen we de ruimte betraden waar het archief Moeskops voor ons klaar stond, wist ik niet wat ik zag. Wel twintig grote archiefdozen vol met foto’s, krantenverslagen, een enkele kampioenstrui en kampioenssjerpen, plus nog wat persoonlijke bezittingen stonden er klaar om doorgenomen te worden.

We hebben een paar dozen doorgespit en toen was de tijd op die door de redactie van TV West was gereserveerd. We zouden nog een keer teruggaan, maar dat is er niet van gekomen. Ik heb nooit meer iets van het project vernomen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 20 juni 2017 12:00

Fabian Wegmann is een georganiseerd mens. Zijn leven is als een aangeharkte bloementuin. Dat merkte ik jaren geleden al toen ik zijn site bezocht op zoek naar informatie. De meeste sites van wielrenners zijn slecht onderhouden, maar die van Fabian was volstrekt up to date.

Onder het kopje 'biografie' staat bij de meeste renners niet meer dan een beknopte CV met lengte en gewicht en hun voorkeur voor pannenkoeken of Wiener schnitzels. De oud-renner uit het Duitse Münster ging aanzienlijk dieper op zijn persoonlijke materie in.

Ik trof dertien uitgebreide verhalen aan over gebeurtenissen in het peloton, die hij het vermelden waard had gevonden. Met een Deutsche Gründlichkeit die wat overdreven aandeed, want het ging nergens over.

Wel leuk geschreven en met gevoel voor detail, zodat ik vermoed dat hij zijn toekomst na het wielrennen wel eens in de wielerjournalistiek zou kunnen zoeken.

Bij zijn afscheid in december vorig jaar beloofde hij namelijk op de een of andere manier in de wielersport actief te willen blijven.

Wegmann werd in zijn carrière, die vijftien jaar duurde, drie keer Duits kampioen, hij won een keer het bergklassement in de Giro van 2004 en stond zeven keer op de deelnemerslijst van de Tour de France.

Op zijn site vond ik zijn herinnering aan zijn zege in de Eschborn-Frankfurt-City-Loop. Dat klinkt als een halve marathon, maar het is wel degelijk een wielerwedstrijd. Een klassieker zelfs.

Als Duitser droomde Fabian jaren van een overwinning in Rund um den Henninger Turm, de belangrijkste wielerkoers in zijn vaderland, maar dat is hem niet gelukt. Voor een snelle koers als de Cyclassics Hamburg was hij niet het type renner.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 20 juni 2017 9:00

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1020 1021 1022 Volgende »