Deze tijd van het jaar staat in het teken van familiebanden. Kerstmis en de oud- en nieuwviering zijn typische familiefeesten en daarom op de laatste dag van het jaar aandacht voor familiebanden in de wieler- en schaatssport, zoals er vele zijn. Enkele weken geleden schreef ik al over de gebroeders Jan en Theo Bos, waarvan Jan nu met plannen rondloopt om het wereldsnelheidsrecord op een ligfiets aan te vallen. Hij is al druk met de voorbereiding bezig, samen met studenten van de TU Delft. De poging gaat in de Amerikaanse staat Nevada plaatsvinden. Nu we toch in Amerika zijn en het over schaatsende en wielrennende families hebben, wat te denken van Beth en Eric Heiden en het wieler/schaatspaar ...
Lees meer...
genoemd. Dat kun je op twee manieren uitleggen, want behalve een verwijzing naar deze bijzondere datum kan het ook duiden op een beklagenswaardig persoon. Hé, oliebol!!! Huub Kools komt een beetje voor beide verklaringen in aanmerking. Hij is een kind van oudejaarsdag en als renner was hij een wat ondergeschoven kindje. Hij had talent genoeg om een grote te worden, maar door de omstandigheden van toen is dat er niet van gekomen. Hij was tussen 1987 en 1994 wel een van de beste veldrijders van ons land, maar kon daar toen nauwelijks de kost mee verdienen. “Ik ben een amateur met een proflicentie”, zegt hij in een interview met het blad Wieler Revue in januari 1992. Met wat investeringen had hij het niveau kunnen halen van een topper, maar geld om zich door een sportarts te laten begeleiden was er niet. Ook een trainer was niet te betalen en wat het materiaal betrof was hij evenmin in staat zich het beste van het beste aan te schaffen. Zo scharrelde hij jarenlang zijn kostje bij elkaar in het gilde van de erkende modderfietsers. Hij hield het jaren vol en teerde op de zak van zijn vriendin die ... 
heeft gehad, maar hij was stellig de meest kleurrijke. Wat me voor altijd met hem verbindt is het feit dat hij een groot wielerliefhebber is en dat tijdens zijn politieke loopbaan menigmaal als excuus heeft gebruikt om zware politieke confrontaties uit de weg te gaan door ergens een startschot te gaan lossen of een afspraak met Peter Post te fingeren, in die jaren – zeker in de zomermaanden - in Nederland belangrijker dan Hare Majesteit. Hoewel ik het met zijn standpunten zelden eens was en ben, heb ik een aantal jaren geleden een zeer plezierig en onderhoudend uurtje met hem doorgebracht in de lobby van een Haags hotel om zijn mening en ervaringen over en met Joop Zoetemelk te vernemen. Ik vond hem ... 
Deze coureur uit het kleine Luxemburg was een goede beroepsrenner, die zijn beste jaren sleet als knecht van Charly Gaul, het uitzonderlijke klimtalent dat in 1958 de Tour de France won. Toen was Kemp er al niet meer bij want hij stopte een jaar eerder met de wielersport. Hij was niet voor knecht in de wieg gelegd. Integendeel, zijn vader was een succesvol zakenman en Willy’s bedje leek gespreid. Hij deed als jong student economie aan wielrennen en zijn omgeving vond dat prima, als hij er maar direct mee zou stoppen als hij afgestudeerd was. Maar hij had talent en won regelmatig. In 1947 werd hij zelfs wereldkampioen bij de studenten. En toen was het hek van de dam. In plaats van in het opgemaakte bedje te duiken koos hij tot verdriet van zijn familie voor het onzekere bestaan van beroepsrenner. In 1949 werd hij wegkampioen van zijn land en hij startte tien keer in de Tour de France. Zijn hoogtepunt was het winnen van een etappe in 1955. Het was de vierde rit van Namen naar Metz en hij klopte de Fransen Quentin en Molineris in de sprint. Hij maakte met Gaul deel uit van ...