|
|
|
|
Het Slogblog Tourspel
Actueel
De ordners van Jan
De dichtader van Miel
Joep Scholten
Herinneringen
De Burgerlijke Stand
De beeldentuin van Jac
De wasserette van Henk
Het balhoofdplaatje van Otto
De boekenplank van Wim
De kus
De stalling van Peter R. de Fiets
Tour de France 1953
Jan van der Horst
De aanplakbiljetten van Hans
Schaatsende wielrenners
Wielerverhalen
Patrick Cornillie
Tour de France 1982
Tour de France 1990
Interviews
Jan Zomer
Mijn fiets
Tour de France 2010
Uit het lab van Frans ...
Tour de France 1977
Waar zijn ze gebleven?
Wielerkalender 2006
“Wielrenner worden begint altijd bij de club. Hoe groot een renner soms ook wordt, hij is begonnen met simpele clubwedstrijdjes. Het hoogst bereikbare in die begintijd is dan ook het kampioensshirt van de vereniging. In dit geval Theo Middelkamp uit Goes, vernoemd naar een wielericoon uit de Zeeuwse kluiten en uitgereikt door de voorzitter, in de jaren vijftig vaak een …
Lees meer...
Hij wordt vandaag 50 jaar en dat is voor mij reden om deze slogblog-medewerker in de Burgerlijke Stand in het zonnetje te zetten. Ik ken Ad nu zo’n anderhalf jaar sinds hij zich na mijn oproep spontaan aanmeldde om een vacature te vervullen in de werkgroep Pers & PR van de Ronde van het Groene Hart. Deze zomer werd hij de man achter ons zo succesvolle Tourspel en sinds twee weken schrijft hij op de slogblog de zaterdagse rubriek Van de smalle bandjes naar de gladde ijzers. Hij weet daar alles van, want de wielersport en het schaatsen zijn al vanaf zijn prille jeugd grote hobby’s. Dat heeft niets met zijn beroep te maken, want Ad werkt als ingenieur voor een multinationaal bedrijf, gespecialiseerd in wetenschappelijk technische oplossingen voor simulatie-software. Laat ik het daar maar bij laten want dat is al moeilijk genoeg. Hij valt onder de Duitse vestiging in Kassel en vanuit zijn huis doet hij de technische ondersteuning van gebruikers in de Benelux-landen. Volgens ...
Zondagmiddag heb ik op de Belg naar de sloturen van de Zesdaagse van Gent zitten kijken. In het knusse Kuipke waar wedstrijdleider Patrick Sercu al sinds jaar en dag de scepter zwaait. Het was een spannende finale met een superieure Kenny De Ketele die met zijn Duitse maat Robert Bartko de eindzege overtuigend in de wacht sleepte. De voornaamste tegenstanders waren onze landgenoten Peter Schep en Wim Stroetinga. Die konden in de laatste ronden echter …
Lees meer...
“De tijd van het jaarlijkse terugblikken is weer begonnen, want nog maar een dikke maand en we zitten weer aan de oliebollen. Diverse wielertijdschriften bedienen hun lezers met een fraai livre d’or en er kan gekozen worden voor de renners, rensters en talenten van het jaar. En als dat allemaal voorbij is, is het voor de liefhebbers wachten op de jaarboeken van Herman Harens en Paul de Keyzer, waarin het terugblikken nog eens uitgebreid wordt overgedaan. Dat was in vroeger tijden niet anders en in de jaren zeventig was de jaarlijkse terugblik van het vermaarde Franse wielerblad Miroir du Cyclisme iets om …
Lees meer...
“Aan het eind van het straatje waar ik ben geboren lag vroeger een sportveld en schuin tegenover ons woonde een straaljagerpiloot. Ik was nog maar een jaar of vier, maar voor mij was hij een held, zeker toen hij uit Amerika de attributen meebracht van een voor ons onbekende balsport, waar enorme leren handschoenen, keiharde ballen en houten knuppels voor nodig waren. De grote knullen uit de straat gingen er op het sportveld direct mee aan de gang, maar ik mocht niet meedoen. Ik was nog te klein. Een enkele keer mocht ik voor spek en bonen met zo’n handschoen in het veld staan en dan kwam ik in een wolk van geluk thuis. Toen de wielersport mijn leven ging beheersen verdween de hang naar het actief willen beoefenen van het honkballen, maar de sport is me altijd blijven boeien. Haarlem was ook een echte honkbalstad met als jaarlijks hoogtepunt natuurlijk de Haarlemse Honkbalweek. Als er tijd voor was ging ik daar altijd wel even kijken. Dat niet iedereen van het spelletje gecharmeerd was, merkte ik toen ik Tiemen Groen eens meenam. Hij begreep niets van het spel en mijn enthousiasme. Hij vond kaatsen veel leuker en hij heeft ... 
Zoetemelk, vrijdagavond in Motel De Jong. Morgen verschijnt het boek Joop Zoetemelk. Een open boek, geschreven door Peter Ouwerkerk, Joop Holthausen en Jacob Bergsma. Gedrieën behoren zij tot de generatie Tourverslaggevers in ruste waarvan enkele mij destijds verbaasd aankeken toen ik in 2004 mijn plannen voor een biografie van Joop bekendmaakte. “Dat zal een dun boekie worden, want wat is er nou over die saaie Piet te schrijven?”, was de teneur. Ik zeg niet dat een van de drie dit gezegd heeft, maar het kwam uit dezelfde hoek van mannen die soms tientallen jaren lang de Tour voor hun kranten hebben verslagen. Ik op mijn beurt vroeg mij af wat het nieuwe boek voor nieuws kon behelsen, omdat ik meen alle facetten van Joop’s wielercarrière en privéleven volledig beschreven te hebben. Op één ding na en dat is nu juist de kapstok waar dit nieuwe boek aan is opgehangen, begrijp ik want ik heb het natuurlijk nog niet gelezen. Zijn huwelijk dat door het drankmisbruik van zijn vrouw Françoise een hel op aarde was geworden. Toen ik voor een zeer lang ... 
Breukelen het Shell-station Ruwiel. Nooit geweten waar die naam op slaat tot mijn schoonzoon – een echte Breukelaar – me vertelde dat Ruwiel een wijkje van die plaats is en vroeger een klein dorpje dat ooit is geannexeerd. De bekendste Ruwielstenaar is ongetwijfeld Thea van Rijnsoever, want zij werd daar vandaag 55 jaar geleden geboren. Thea was in de jaren tachtig een van de beste wielrensters van ons land en dat toonde ze onder meer door het twee maal winnen van het nationaal kampioenschap. In 1983 deed ze dat op waarlijk indrukwekkende wijze. Twee lange ronden voor het einde begon ze in tropische hitte aan een solo en ze verslapte geen moment. Dolgelukkig ging ze over de finish, waar anderhalve minuut later Mieke Havik de pelotonsprint won van Leontien van Linden. Twee jaar later had ze weer een solo nodig om kampioen te worden. Ze demarreerde in de zevende ronde en alleen Roelien Hoogeveen kon haar volgen. Samen realiseerden ze een aardige voorsprong op een peloton dat zich nog lang niet gewonnen had gegeven. Toen Hoogeveen in de voorlaatste ronde steeds korter overnam, was voor Thea ...
“Als je een rubriek wil maken over fietsende schaatsers en schaatsende fietsers kun je natuurlijk niet om Jaap Eden heen, de aartsvader van de Nederlandse sporters. Er zijn ijsbanen, straten en pleinen, trofeeën en nog veel meer naar hem vernoemd en zijn naam is een merk geworden dat tot in de eeuwigheid zal klinken, omdat hij de eerste echte sportberoemdheid in Nederland was. Ook de belangrijkste sportprijs in ons land, die voor de …
Lees meer...