ad ad ad ad


Rustdag in Bordeaux

Over een rustdag is doorgaans niet veel te vertellen. Rond 1977 begon ongeveer de traditie dat dit voor journalisten een inspannende werkdag is, omdat ze van hotel naar hotel moeten snellen om de kanshebbers naar hun mening te vragen. Tegenwoordig gaat dat heel officieel met persconferenties, maar toen was het nog heel gemoedelijk met journalisten die met het blocnote in de hand de kamers van de renners binnenliepen en op de rand van het bed het nodige konden noteren. Veel nieuws leverde het doorgaans niet op zo kregen ze van Eddy Merckx, Joop Zoetemelk, Bernard Thevenet en Lucien Van Impe ongeveer dezelfde tekst: “Een goede uitgangspositie”. De vier voegden er – elk in hun eigen bewoordingen - aan toe dat de Tour tot aan de eerste rustdag exact volgens de verwachtingen was verlopen. Zo zei Joop: “Ik heb vijf seconden voorsprong op Van Impe, de winst is miniem maar in een tweegevecht kan vijf seconden belangrijk zijn. Lucien is straks mijn felste tegenstander. Vooral omdat wij elkaar in het hooggebergte niets toegeven zou de ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 juli 2011 14:00


Klassement na de vierde dag

1. Team Philip van der Ploeg 1075 pt.
2. Team Renate van der Meer 1022 pt.
3. Team Hans van Iterson 997 pt.
4. Team Johan Baukema 992 pt.
5. Team Herman Brinkhoff 957 pt.

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 juli 2011 12:00

 

“De witte trui is in de Tour de France het uiterlijke kenmerk van de leider van het jongerenklassement. Dat bestaat sinds 1975 en de eerste winnaar was een jonge Italiaan die zou uitgroeien tot een grote vedette. Francesco Moser. Vóór 1975 waren er al wat probeersels geweest om jonge renners te stimuleren, zoals Le Grand Prix des Jeunes dat in 1970 werd gewonnen door onze Jopie, ofwel Joop Zoetemelk, die in zijn debuutjaar direct tweede werd in de eindrangschikking achter de grote Eddy Merckx. Om voor de witte trui in aanmerking te komen zijn …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 juli 2011 10:00

Joop van ROSSEM (1951, Nederland)

Hij wordt vandaag 60 jaar en hij is in Den Haag en omgeving wereldberoemd in het aldaar residerende hechte wielerwereldje met legendarische wielerverenigingen als Sparta en De Spartaan. Joop was in het begin van de jaren zeventig een geduchte wielrenner, die bij de amateurs flink wat criteriums won, vijf keer bij de eerste tien reed in amateurklassiekers en verder een echte prijsrijder was. Op weg en baan, want op de pistes van het Olympisch Stadion, Alkmaar, Oudenbosch en bij Ahoy’ op Zondag behoorde Joop tot de smaakmakers. In 1974 werd hij beroepsrenner, maar dat was een zeer tijdelijke bevlieging. Misschien had hij wel iets in de wielersport kunnen bereiken, als hij niet samen met zijn vader in 1971 een fietsenwinkel was begonnen, die al snel de status kreeg van een racefietsspeciaalzaak. Dat was hard werken, waardoor het trainen er vaak bij in schoot. Hij begon zelf fietsen te bouwen, maar er was niemand die hem het vak wilde leren. Tot hij bij Jasper Bouma terechtkwam, de Amsterdamse framebouwer (Jabo) die met zijn zaak in het Brabantse Dongen terecht was gekomen. Die wees hem de weg in dit zeer aparte vak en hij kon zijn ideaal realiseren. Dat was Italianen bouwen en het liefst zoals alleen Italianen dat kunnen. Tijdens een verblijf in ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 juli 2011 0:00


Het leidt nergens toe, maar ze moeten het vooral blijven doen. Ontsnappen bedoel ik en het liefst vanuit het vertrek. Zoals Lieuwe Westra vorige zaterdag en Johnnie Hoogerland vandaag. Het levert alleen waardering en respect op en dat is belangrijk voor een nieuwe ploeg, die internationaal nog wordt beschouwd als het lelijke eendje. Maar dat gaat veranderen als ze op deze wijze doorgaan en misschien in het tweede deel van de Tour een rit pakken. Het publiek en de pers houden ervan, dat renners hun nek uitsteken en er iets van proberen te maken. Ik had nog een sprankje hoop in het slagen van de onderneming toen de vijf op 10 kilometer voor de streep nog iets van een minuut hadden. Maar toen ging het gas erop en de voorsprong verdween als sneeuw voor de zon, waarna Hoogerland cs. een kus voor moeder kregen. En toen kwam de Muur, niet te verwarren met die van Geraardsbergen of die kilometerslange schandvlek die van de wielerwereld jarenlang een West-Europees gebeuren heeft gemaakt. Volgens mij is die van Geraardsbergen veel lastiger, maar hoe het ook zij, de ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 juli 2011 20:00


5e etappe (deel II) tijdrit op het Circuit du Lac bij Bordeaux 30.2 kilometer  

Voor de derde keer in vijf Tourdagen zegevierde Didi Thurau. Veel meer dan in de proloog en in de eerste Pyreneeënrit was zijn triomf in deze tijdrit een bewijs van pure klasse. Hij toonde zich onstuitbaar in een stijl die een lust was voor het oog. De jonge Duitser raasde naar de winst met een uurgemiddelde van 45 kilometer en 23 meter per uur. De betekenis daarvan kan echter het best afgelezen worden aan de tijdsverschillen met zijn tegenstanders. Eddy Merckx was met een verlies van iets meer dan 50 seconden nog de felste belager van het wielertalent uit Frankfurt, maar tussen Thurau en zijn als derde geklasseerde ploegmakker Gerrie Knetemann gaapte al een kloof van meer dan een volle minuut. De woorden van Merckx na afloop van dit alles vergende gevecht benadrukte de glans van Thurau’s overwinning nog eens extra: “Ik heb alles gegeven, het was voor mij immers niet alleen een doel om de gele trui te veroveren, maar ik wilde ook ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 juli 2011 16:00


5e etappe (deel I) Morcenx - Bordeaux 138.5 kilometer  

Om nog even op Karstens de grappenmaker terug te komen. Gerben was een zeer talentrijk en goede coureur, maar geen man voor het klassement. Hij was evenmin een zuivere sprinter, hoewel hij met zijn eindschot veel heeft gewonnen. Hij was vooral  beroepsrenner en om in de picture te komen en blijven volgde hij een andere tactiek dan uitsluitend met de benen. Hij zorgde er altijd zorgvuldig voor dat zijn naam in de publiciteit kwam. Soms met een al dan niet geslaagde grap, zoals in de rit van gisteren, maar ook door bij twijfel het initiatief te nemen en alle aandacht op zich te vestigen. Dat presteerde hij in de rit naar Bordeaux, de stad waar Nederlandse renners nogal eens plachten te winnen. Het werd als zo vaak in de wijnstad een massasprint en het Franse sprintkanon Jacques Esclassan (foto) en Karstens gingen gelijk – althans voor het blote oog – over de streep. Niemand wist wie gewonnen had, ook Karstens niet, en het fotofinishapparaat moest uitkomst bieden. Esclassan keek vertwijfeld in het rond, maar Karstens stak eenmaal over de streep zijn armen vol bravoure in de lucht, speelde ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 juli 2011 14:00


Klassement na de derde dag:

1. Team Philip van der Ploeg 730 pt.
2. Team Johan Baukema 700 pt.
3. Team Renate van der Meer 681 pt.
4. Team Hans van Iterson 671 pt.
5. Team Herman Brinkhoff 658 pt.
Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 juli 2011 12:00

 

Afgelopen zondag zagen we ze weer. De beelden van renners die voor een tijdrit of een ploegentijdrit aan het inrijden zijn. Die gasten gaan op die fietstrainers tekeer alsof het al een echte wedstrijd is en het zweet loop met liters tegelijk van hun lijf. Als ik dat zou doen, dan zou ik direct een paar dagen mijn bed opzoeken, maar voor hen is het slechts een ouverture voorafgaand aan een ultieme prestatie, waarin ze tot het uiterste moeten gaan. Deze foto is in 2004 door Philip van der Ploeg gemaakt bij de Eneco Tour. Ook bij een warming up. Ik heb tientallen van …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 juli 2011 10:00


Marco BOS (1979, Nederland)

Marco is een van die renners die op continental-niveau tot de oudjes behoort. Hij wordt vandaag 32 jaar en hoewel je dan in de burgermaatschappij nog maar net komt kijken, ben je als wielrenner al behoorlijk bejaard. De renners waar hij mee en tegen rijdt zijn voor het merendeel van het bouwjaar 1985 en jonger en Marco, Rudy Vriend (ook vandaag jarig!), Sierk-Jan de Haan, Dennis Smit, Sander Lormans en Jos Pronk staan in dit gezelschap te boek als de routiné’s. Ze weten dat ze hun plafond hebben bereikt, nooit de doorbraak zullen maken naar een grote professionele ploeg, maar ze koersen nog zo graag dat ze lekker doorgaan tot het lijf aangeeft dat het over is. Zo lang ze elk jaar nog ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 juli 2011 0:00

« Vorige 1 1 2 2 3 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Volgende »