ad ad ad ad


“Voor een echte wielrenner is winnen het mooiste dat er is en verliezen het ergste. Nou ja binnen bepaalde proporties, want er zijn natuurlijk meer dingen in het leven dan wielrennen. Verliezen als je het gevoel hebt geflikt te zijn is het ergste van alles. Het is me enkele keren overkomen. Zo herinner ik me, als was het de dag van gisteren, die onverdiende nederlaag die me meer beroerde dan ik gezien al mijn ervaring had verwacht. Ondanks het fraaie zomerweer vloekte ik op weg naar huis ongeremd in de stilte van mijn auto en dat de kijkers in achteruitkijkspiegels het allemaal konden liplezen, maakte me niks uit. Ik had op z’n hollands gezegd zwaar de kolere in. En terecht, want iedereen had gezien hoe ik in de eindsprint werd genaaid, behalve de jury. Woest was ik en haast niet tot bedaren te brengen tot ik begreep dat ik me beter bij de feiten kon neerleggen en teksten roepen als: ‘niks aan te doen’, ‘pech gehad’, ‘volgende keer beter’ en nog meer van dit soort holle kreten. Het hielp niet, uiteraard niet en ik werd er ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 april 2011 12:00


Nadat we twee weken geleden de Ronde van Vlaanderen hebben beleefd, vorige week van Parijs-Roubaix hebben genoten is het vandaag de derde zondagmorgen op rij dat de rechtgeaarde wielerliefhebber zich verheugt op iets moois. Een klassieker, te jong om al een passende bijnaam te hebben en te oud om niet als een klassiek wielermonument beschouwd te worden. De 46ste editie van de Amstel Gold Race en de eerste zonder de aanwezigheid van de man die Nederland deze klassieker schonk: Herman Krott. Eind vorig jaar overleed dit fantastische wielerdier en hij liet een grote leegte achter. Binnen zijn familie uiteraard, maar vooral binnen de wielerfamilie. Maar zoals Rembrandt ons zijn Joodse bruidje schonk en Mozart ons zijn Requiem naliet, daar leeft Herman voort in de Amstel Gold Race, die is uitgegroeid tot een heel wielerweekend. Met een toertocht op zaterdag, die in tien minuten was volgeboekt, en een internationale wielerkoers op zondag met tal van grote namen aan het vertrek. Geheel in de stijl van Herman die in 1966 wist dat zijn couveusekindje, waarvoor hij met heel veel moeite en op het laatste nippertje de vereiste vergunningen had bemachtigd, geen lang leven beschoren zou zijn als hij ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 april 2011 10:00


Robert WAGNER (1983, Duitsland)

Ik zag hem vorig jaar in hartje Zaandam de 65ste Ronde van Noord-Holland winnen. Voor de tweede keer want ook in 2008 zegevierde hij al. Hij is een Duitser maar net als zijn landgenoot Tony Martin deelt hij voor- en achternaam met een beroemde Amerikaanse filmacteur. De naamgenoot van de recente winnaar van Parijs-Nice was in de jaren veertig en vijftig een van de zingende sterren in de vele muziekfilms die in die jaren werden gemaakt en is nu vrijwel vergeten. Robert Wagner, de filmster zal menigeen zich echter nog wel herinneren, onder andere uit de TV-serie Hart to Hart met de beeldschone Raquel Welch als tegenspeelster. Als je de naam googelt dan zijn van de honderd vermeldingen er 99 voor de Amerikaan en ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 april 2011 0:00


Gisteren schreef ik op zijn verjaardag een stukje over Pierre Raas die als kind in Canada woonde en daar bij het WK van 1974 in Montreal een ontmoeting had met zijn oom Jan. Dat was toen nog een veelbelovende amateur die als beroepsrenner zou uitgroeien tot de beste eendagsrenner die Nederland gehad heeft. Pierre kreeg bij die gelegenheid een rood-wit-blauwe kampioenstrui van oom Jan cadeau, die deze gerechtigd was te dragen omdat hij een paar maanden daarvoor op indrukwekkende wijze in Hoogerheide kampioen van Nederland bij de amateurs was geworden. Ik schreef dat omdat …
Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 april 2011 15:00

 

“Omdat voor wielerliefhebbers dit hele weekend in het teken staat van de Amstel Gold Race kon ik moeilijk een andere keuze maken dan één van de wielermonumenten die er in Valkenburg zijn te vinden. Op de rotonde van het Berkelplein staat dit bronzen beeld dat daar ter gelegenheid van het wereldkampioenschap wielrennen in 1998 is neergezet. Het stelt een renner voor die in volle sprint, aan het stuur trekkend, zegevierend de streep passeert. Het beeld is gemaakt door de kunstenaar Wil van der Laan. Blijkbaar zijn niet alle inwoners van …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 april 2011 10:00


DONKER, Ab (1930, Nederland)
FEILLU, Romain (1984, Frankrijk)
FRISON, Herman (1961, België)
GENIEZ, Alexandre (1988, Frankrijk)
GOEDE, Suzanne de (1984, Nederland)
MADIOT, Marc (1959, Frankrijk)
MAURER, Rolf (1938, Zwitserland)
POGGIALI, Roberto (1941, Italië)
VAN COPPERNOLLE, Francesco (1991, België)
VAN ITTERBEECK, Benjamin (1964, België)
VINKEN, Huub (1926, overleden 30.03.2010, Nederland)


DOE OP 26 JUNI MEE AAN DE S.P.A.A.K. CYCLING CLASSIC! (klik hier)


Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 april 2011 0:00

 

“Welke fietsenmaker gaat er schuil achter het plaatje Lebri Super Sport? Het blijkt Manus Brinkman te zijn, de man die vooral bekend werd als één van de eerste Nederlandse veldrijders . Het lukte hem aan het einde van zijn carrière als wielrenner net niet om cyclocross-kampioen van Nederland te worden. Het nationaal kampioenschap in die winterdiscipline werd pas in 1963 voor de eerste maal verreden en de tien jaar jongere Huub Harings hield Brinkman van het hoogste treetje. De Rotterdammer vroeg in 1951 een licentie als …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 april 2011 10:00


Pierre RAAS (1964, Nederland)

Adrianus Raas uit ’s-Heerenhoek emigreerde in 1972 naar London. Niet de hoofdstad van het Verenigd Koninkrijk, maar het gelijknamige stadje in de Canadese provincie Ontario. Vrouw en kinderen gingen mee. In diezelfde periode ontpopte zijn jongste broer Jan zich als een veelbelovend wielrenner en diens grootste fan was de toen zevenjarige Pierre, het zoontje van Adri. Van een oom/neef-relatie was geen sprake want Jan was maar twaalf jaar ouder dan zijn oomzeggertje. Jan was de held van Pierre, niet alleen vanwege het ravotten op de boerderij, maar ook vanwege de wielerprestaties. Eenmaal in London aangekomen waren de uitslagen van Jan niet meer zo goed te volgen. Wel hoorden ze dat hij in 1974 kampioen van Nederland bij de amateurs was geworden en hoopten ze op een hereniging als Jan als lid van de WK-selectie van de KNWU naar het WK in Montreal zou worden uitgezonden. Dat gebeurde inderdaad en het weerzien met zijn familie was hartelijk. Voor Pierre had Jan nog een ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 april 2011 0:00


CYCLOPEDIE 1997

door Jacob Bergsma & Raymond Kerckhoffs
 
 
'Als het er al niet was, dan zou het moeten worden uitgevonden´, zegt men wel eens over iets dat in een bepaald opzicht onmisbaar is. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor dit vuistdikke boek met maar liefst 864 pagina’s, dat als ondertitel ‘Almanak van het profwielrennen’ heeft meegekregen. Daarmee is niets teveel gezegd, want als je anno 1997 informatie wilde over een toen actieve renner, zijn resultaten in de TGV (Tour, Giro, Vuelta), de toenmalige ploegleiders en de ploegen dan werd je door dit boek op je wenken bediend. Alles staat er in en dat moet voor de wielerjournalisten van toen en voor de ploegleiders een waar feest zijn geweest. Van elke toen actieve renner staat er …
Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 april 2011 10:00


Roger DE CNIJF (1956, België)

België heeft altijd veel meer beroepsrenners gehad dan Nederland. Toen de categorie amateurs nog bestond zijn er tijden geweest dat er zelfs bij het kampioenschap van België vanwege de veiligheid geselecteerd moest worden omdat er anders teveel renners mee zouden doen. Het was voor een goede amateur dan ook een hele beslissing om over te stappen. Vaak gaf een contractje bij een redelijke ploeg de doorslag. Zo verging het ook Roger De Cnijf in 1979. Nadat hij als amateur de sterkbezette etappekoers de Ronde van Namen had gewonnen, deed de vermaarde ploegleider Lomme Driessens hem een aanbod om bij Boule d’Or te komen. Dat was een middelmatige ploeg met Fons De Wolf als kopman. Zoals van Driessens bekend kreeg zijn uithangbord alle aandacht en de rest van de ploeg moest werken, zonder dat er verder naar de knechten werd omgekeken. Ook De Cnijf werd als anonymus ingedeeld, maar die trok met de eigenwijsheid van een eerstejaars zijn eigen plan en won zomaar een rit in de Ronde van Spanje. In datzelfde jaar won hij ook nog ritten in ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 april 2011 0:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 Volgende »