ad ad ad ad


SLIPSTROOM

door Arthur van den Boogaard
 
 
 
Dit is een onlangs verschenen speciale uitgave van het wielertijdschrift De Muur, waarin de geschiedenis wordt beschreven van de wielersport in de literatuur. Een mooi onderwerp waar ik als auteur van een aantal wielerboeken en als lezer van honderden van die werken meer dan geïnteresseerd in ben. De schrijver heeft er werk van gemaakt want als research heeft hij blijkens de literatuurlijst zo’n 150 boeken doorgeworsteld. Tussen de auteurs staan nogal wat namen van grote schrijvers en dat maakt nieuwsgierig. In het voorwoord, ondertekend door de vier redacteuren van De Muur, stuitte ik op een citaat van de schrijver van Slipstroom, dat me de wenkbrauwen deed optrekken. ‘In den beginne was het woord en het woord was wielrennen. Pas toen het woord zich ontfermde over het cyclisme, werd de …
Geplaatst door Fred van Slogteren, 31 maart 2011 10:00


ALBERIO, Tomas (1989, Italië)
CAVALLARI, Stefano (1978, Italië)
CLAVEYROLAT, Thierry (1959, overleden 07.09.1999, Frankrijk)
COONE, Jef (1934, overleden 11.11.2002, Nederland)
EECKHOUT, Joke (1979, België)
GARCIA ETXEGUIBEL, Egoitz (1986, Spanje)
KNOL, Monique (1964, Nederland)
LEIJEN, Steven van (1990, Nederland)
MAESSEN, Willie (1956, Nederland)
MAITLAND, Robert (1924, Groot Brittannië)
OPEL, Fritz (1875, overleden 20.08.1938, Duitsland)
SCHÖFFMANN, Martin (1987, Oostenrijk)
VAZQUEZ HUESO, Manuel (1981, Spanje)
VERMOTE, Michel (1963, België)


Geplaatst door Fred van Slogteren, 31 maart 2011 0:00

 

“Een mooi opvallend truitje van een ploeg die in het begin van de jaren tachtig drie jaar aaneen in het profpeloton te zien was. Het zal wel een Italiaans makelaarsbedrijf zijn geweest, met de nadruk op geweest, want googelend kan ik alleen maar informatie vinden over de wielerploegen die die naam droegen met de toevoeging Pinarello. Het merk fietsen waar de renners op reden. Er reed trouwens ook een Francesco Masi in de ploeg en die naam verwijst naar ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 maart 2011 10:00


BELMANS, Else (1983, België)
DE VREESE, Laurens (1988, België)
FRAPPORTI, Marco (1985, Italië)
FRITZ, Albert (1947, Duitsland)
HARMS, Jos (1984, Nederland)
SCHUURING, Cor (1942, Nederland)
STELT, Robbert van der (1979, Nederland)
VAN COMPERNOLLE, Kenneth (1988, België)
VERHOEVEN, Wout (1931, Nederland)


Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 maart 2011 0:00

 
Dit is een van de beroemdste foto’s die Cor Vos ooit heeft gemaakt. Hij heeft daags na de opname in tal van Europese kranten gestaan. We zien het vreselijke moment waarop Joop Zoetemelk in de Tour van 1980 door toedoen van ploegmaat Johan van der Velde ten val kwam en zijn Tourzege even aan een zijden draadje hing. Dat was in de 16e etappe van Trets naar Pra Loup en de twee reden in een groep met alle kanshebbers, onder wie Hennie Kuiper. Van der Velde maakte de hele dag het tempo en in de research voor mijn boek over Joop Zoetemelk heb ik er met Johan, Joop en Hennie uitgebreid over gesproken. “Ik schoot met m’n hand van het stuur af, dat kwam door mijn stijl van klimmen”, vertelde Johan me. “Altijd op de pedalen, altijd trekken en douwen. Ik kwam voor …
Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 maart 2011 10:00


Andreas BEIKIRCH (1970, Duitsland)

Deze coureur uit Hilden (Westfalen) kennen we vooral als baanrenner. Hij heeft jarenlang ook steeds een wegprogramma gereden, maar nauwelijks in internationaal aansprekende wedstrijden. Zijn faam buiten zijn vaderland dankt hij dan ook aan de 117 zesdaagsen waarin hij van start is gegaan. Hij heeft er slechts vier van gewonnen. Dat was in 1990 in Nouméa (Nieuw Caledonië) met zijn landgenoot Franz Kuhn; in 2002 in Dortmund met Andreas Kappes; in 2004 in Stuttgart wederom met Kappes en in 2005 in Bremen met Robert Bartko. Dat is niet veel op 117 starts, maar ik denk dat hij met zijn fysieke kracht en Ausdauer overal aan de bak kon komen omdat hij een degelijke vakman was. Het ideale zesdaagsekoppel bestaat uit een snelle man met een flitsende demarrage gekoppeld aan een sterke rouleur die een paar ronden achter elkaar vol door kan trekken als zijn maat het gat heeft geslagen. Beikirch was zo’n rouleur. Zo zag hij er ook uit. Een beetje dikkige man die kort en gedrongen op zijn fiets zat. Niet bepaald het type van de ranke wieleratleet als bijvoorbeeld zijn land- en naamgenoot ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 maart 2011 0:00

 

“Het gezaghebbende Franse tijdschrift Vélo was in maart 1981 aan nummer 152 toe, waarin werd vooruitgeblikt op het reeds lopende seizoen. Het is een krantenformaat dat ik niet zijn geheel kan scannen. Op de cover foto’s van de te verwachten hoofdrolspelers als Jean-René Bernaudeau, Daniël Willems, Bernard Thevenet, Giuseppe Saronni, Raymond Martin, Bernard Hinault, Joop Zoetemelk, Francesco Moser en Michel Pollentier in hun deels nieuwe outfit. In de colofon lees ik dat de toenmalige chefredacteur Noël Couëdel heette en de secretaris generaal Jean-Marie Leblanc was, toen oud-coureur en nog niet bekend met het feit dat hij ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 maart 2011 10:00


Giordani TURRINI (1942, Italië)

Hij was een van de laatste Italiaanse sprinters in de traditie van Antonio Maspes, de grootste snelheidsvirtuoos van de jaren vijftig. Er was toen maar één man sneller en dat was de Brit Reginald Harris. Na Maspes kwamen er nog een reeks van die snelle Italianen en Giordano Turrini was een van de laatsten. Daarna raakte deze discipline wat uit beeld, reden waarom er nog maar weinig renners waren om er zich in te specialiseren. Pas jaren later werd onder aanvoering van Chris Hoy, Theo Bos en anderen het sprinten nieuw leven ingeblazen en bij het net verreden WK in Apeldoorn was nog eens te zien hoe mooi en spectaculair het sprinten op de baan is. In de lichting van Turrini zaten mannen als de Belg Robert Van Lancker, de Deen Peder Pedersen, de Australiërs Gordon Johnson en John Nicholson en onze landgenoot Leijn Loevesijn. In 1977 kwam daar de Japanner Koichi Nakano bij en deze in de keirin geschoolde specialist werd maar liefst tien jaar aaneen met twee vingers in de neus wereldkampioen, met ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 maart 2011 0:00


“In mijn wielercarrière springt het jaar 1966 er torenhoog uit. Nooit was ik succesvoller. Een topseizoen is het gevolg van een combinatie van factoren. Je mentale en fysieke gezondheid zijn optimaal, je blijft maar in vorm en je hebt over geluk niet te klagen. Er leek dan ook geen einde te komen aan de zegereeks die al vroeg in het seizoen begon met een zege in de Ster van Zwolle. Er was wel degelijk concurrentie, want 1966 was ook een topjaar in de carrières van mannen als Eddy Beugels, Harry Steevens, Eef Dolman, Leo Duyndam, Rini Wagtmans en niet te vergeten André van Middelkoop (foto). Van hen allen had ik echter het meeste geluk, of was het méér dan geluk? Het jaar ervoor was ik ook al redelijk succesvol geweest en winnen werkt verslavend. Je wil altijd eerste worden en dat is niet in alle gevallen verstandig. ‘Het is gebruikelijk ook eens een ander de zege te gunnen’, had Eef Dolman mij tijdens de Ronde van Gelderland toegesist. Zijn opmerking was bedoeld om de altijd sterk rijdende, maar zelden winnende André van Middelkoop aan de zege te helpen. We zaten met z’n drieën voorop en ik wist dat Eef gelijk had. Maar het ging hier wel om een klassieker en die geef je niet zomaar weg. Dus weigerde ik in eerste instantie aan het plannetje van de twee  ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 maart 2011 12:00


Er zijn van die dagen dat een wielerliefhebber helemaal aan zijn trekken komt. Dat gebeurt als je een prestatie ziet waar je verstand bij stil staat. Waarbij een wielrenner zover boven de rest uittorent dat het lijkt of hier een hogere macht aan het werk is. Gisteren mochten we die emotie maar liefst twee keer beleven. Eerst in de E3 Prijs Harelbeke, een Vlaamse semi-klassieker met een lange traditie, waarin Fabian Cancellara met de concurrentie speelde alsof het een stelletje beginnelingen betrof. In het begin van de koers reed hij ergens achterin. De op hem verliefde camera zag hem pech krijgen, van fiets wisselen, maar geen moment verloor het kind van Ferdi Kübler en Hugo Koblet dat aura van superioriteit. Toen de finale inging was zijn finest hour aangebroken. Zoals hij langs een denkbeeldige streep naar de kopgroep reed en vervolgens zijn moment koos, was in één woord: geweldig! Als je zo een koers kunt rijden, dan ben je van een andere orde dan de rest van het veld. De kat tussen de muizen, zeg maar. En dan ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 maart 2011 10:00

2 3 4 5 6 7 Volgende »