ad ad ad ad

René BERTON (1924, overleden 17 december 2006, Frankrijk)

Ik kende zijn naam wel en ook de korte geschiedenis van René Berton was me bekend als de verrassende winnaar van de Grand Prix des Nations, de jaarlijkse tijdrit over 140 kilometer die zo’n beetje werd beschouwd als het wereldkampioenschap tijdrijden. Een prestigieuze wedstrijd met vrijwel alleen maar grote namen op de erelijst van Tourwinnaars, werelduurrecordhouders en wereldkampioenen achtervolging. In dat gezelschap detoneert de naam René Berton enigszins, hoewel hij in de Landenprijs alle plaatsen op het erepodium heeft behaald. Derde in 1951, tweede in 1950 en eerste in 1948. Maar verder stelt zijn palmares niks voor, dus is de vraag wie was deze Berton, die in 1948 zo verrassend de grote favoriet Ferdi Kübler met meer dan vier minuten klopte? Natuurlijk zagen de kenners wel dat die Berton er wel wat van kon, maar hij had totaal geen uitstraling. Een onopvallende graatmagere jongen, die je ook niet moeders mooiste kon noemen. Ze zagen hem gewoon niet staan en hij kon als prof ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 oktober 2010 0:00

DE VOS, Hendrik (1955, België)
DUYCKER, Adri (1946, Nederland)
GIORGETTI, Franco (1902, overleden 18.03.1963, Italië)
HAGE, Heleen (1958, Nederland)
JONG, Gideon de (1984, Nederland)
KASS, Henri (1919, overleden 07.09.1982, Luxemburg)
LUIJK, Sven van (1989, Nederland)
MONDELO DIAZ, Iosu (1981, Spanje)
MUSEEUW, Johan (1965, België)
PAAS, Maikel (1984, Nederland)
RITSERVELDT, Albert (1915, overleden 11.03.2002, België)
ROGELIN, Daniel Valter (1972, Brazilië)
SCHLEBAUM, John (1898, overleden 28.01.1966, Nederland)
VRANA, Kamil (1979, Oostenrijk)
WALLAARD, Arno (1979, overleden 28.02.2006, Nederland)

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 oktober 2010 0:00

“Magneet was in de jaren dertig van de vorige eeuw een van de eerste Nederlandse fietsmerken die zich bezig hield met het sponsoren van wielrenners. Na de tweede wereldoorlog volgden merken als Eroba, Locomotief, Gazelle en Batavus dit voorbeeld. Fietsen waren in die tijd nog loodzwaar, maar Magneet komt de eer toe een pionier te zijn geweest in het bouwen van lichtgewicht raceframes. Het bedrijf is rond 1900 ontstaan vanuit een fusie tussen twee Amsterdamse groothandels en de oorspronkelijke naam was een Engelse en wel The Magnet. Pas in de jaren twintig werd het Magneet, nadat het bedrijf was …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 oktober 2010 10:00

AREKEEV, Alexandr (1982, Rusland)
CARUSO, Damiano (1987, Italië)
COOKE, Baden (1978, Australië)
DEPAEPE, Paul (1931, België)
DORST, Cees van (1944, Nederland)
HINDELANG, Hans (1951, Duitsland)
KNUDSEN, Knut (1950, Noorwegen)
LORMANS, Sander (1976, Nederland)
RUDENKO, Maksym (1979, Oekraïne)
SMITS, Chris (1921, Nederland)
STEENSEN, André (1987, Denemarken)
VERHOEVEN, Nico (1961, Nederland)
WINDEN, Stefan van (1989, Nederland)

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 oktober 2010 0:00

“Deze week een nummer van l’Équipe Cyclisme een Frans sportmagazine dat in 1974 onder directie stond van Pierre Skawinski en Félix Lévitan. Het blad was een voortzetting van Le Miroir des Sports dat in 1969 ophield te bestaan. In datzelfde jaar verscheen het eerste nummer van l'Equipe Cyclisme en dat blad heeft het tot 1984 uitgehouden, waarna het als Vélo aan een derde leven is begonnen en volgens mij nog steeds bestaat. Skawinski was directeur de la publication, zeg maar hoofdredacteur en Lévitan, die we natuurlijk kennen als de toenmalige directeur van de Tour de France, als algemeen directeur. In de redactie verder Georges Pagnoud en Robert Silva, destijds twee zeer gerenommeerde sportjournalisten. Dit nummer verscheen op woensdag 9 oktober 1974 met op de cover een fraaie foto van ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 oktober 2010 10:00

Jan VERVEER (1913, overleden 14.10.1984, Nederland)

Over de wielercarrière van deze Rotterdammer is niet veel bekend. Als ik naar zijn erelijst kijk, dan staan er aardige resultaten op, zoals de Grote Prijs Floreffe in Wallonië en de Grand Prix Suze in Lille. Verder vele ereplaatsen en het valt op dat hij veel in België heeft gekoerst. Ik denk dat hij daar ook woonde, gezien zijn latere activiteiten en het feit dat hij in Mechelen is overleden. Hij was beroepsrenner van 1935 tot en met 1943 en uiteraard ook in Nederland actief. Zijn meest opzienbarende prestatie binnen onze landsgrenzen was zijn tweede plaats in 1937 in het Nederlands kampioenschap op de weg achter de vermaarde John Braspennincx, koning der kermiskoersers en keizer der smokkelaars. Nummer drie was ook al zo’n onbekende, want wie weet nog wie de Hagenaar Fred Mostert was? Jan Verveer moest het hoofdzakelijk van het buitenland hebben en dat verklaart wellicht waarom hij twee jaar voor een Belgische en twee jaar voor een Franse sponsor heeft gereden. Die Franse werkgever was de fietsenfabriek Helyett, in de jaren vijftig de materiaalsponsor van onder andere ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 oktober 2010 0:00

“Het circuit van Zandvoort heeft veel bijgedragen aan mijn passie voor de wielersport. Het autocircuit werd in de jaren vijftig en zestig regelmatig gebruikt voor wielerwedstrijden. Zo zijn er talloze malen Nederlandse kampioenschappen verreden en in 1959 waren de glooiende duinen zelfs het decor van de wereldkampioenschappen op de weg. Ik was erbij. Bij mij begon die passie in 1957 toen ik op een zomerse dag op een duintop gezeten naar de wedstrijd om het Nederlands kampioenschap keek en een Haarlemmer, onze Piet Steenvoorden, kampioen werd. Dat was het moment dat ik begon te dromen ooit zelf eens aan zo’n spektakel mee te kunnen doen.
Twee jaar later was ik wielrenner en mijn club HSV De Kampioen was nauw betrokken bij de organisatie van het WK op de weg op het ons zo vertrouwde circuit. Voor dat evenement werden er in het clubblad vrijwilligers gevraagd om in het rennerskwartier allerhande klusjes te doen. Ik was er als de kippen bij om me aan te melden en ik was beretrots toen ik werd aangewezen om bij de profwedstrijd als loopjongen dienst te doen voor de Franse ploeg. Ik zag er enerzijds tegen op omdat ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 oktober 2010 12:00

Op de valreep van deze in sportief opzicht rustige week was er de mooie overwinning van Robert Gesink in de Giro dell’Emilia. Net als vorig jaar was hij iedereen de baas. In die ronde zit de San Luca, een steile klim van twee kilometer die vijf maal genomen moest worden en tijdens de laatste keer forceerde Robert de beslissing. Dat belooft veel voor de Ronde van Lombardije die aanstaande zaterdag op het programma staat. Daarin is voor het eerst sinds tientallen jaren …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 oktober 2010 10:00

Gerrit-Jan SPENKELINK (1918, overleden omstreeks 1991/92, Nederland)

Deze rasechte Tukker uit Hengelo heeft op twee manieren naam gemaakt in de wielersport. Als wielrenner was hij tussen 1939 en 1954 een middelmatige profrenner die geen uitzonderlijke prestaties op zijn naam heeft staan. De Duitse bezetting zat zijn carrière danig in de weg en in de jaren na de oorlog was er geen droog brood te verdienen. Wel reed hij veel in Duitsland in de vele baanprogramma’s die daar werden verreden, met landgenoten als Harm Smits en Harry van de Kamp. Hij is bij toenmalige collega’s in de herinnering gebleven als de man met het busje. Daar zaten zijn pilletjes in en voor de start pakte hij er één, stak die in zijn mond en zei: “Die is voor Coppi”. Het volgende pilletje was voor Bobet en zo werkte hij alle toenmalige vedetten af. Tenslotte nam hij een handjevol uit het busje, sloeg die naar binnen, slikte en zei: “Voor de rest van het peloton”. Na zijn wielercarrière werd hij mecanicien, of zoals de renners zeggen mekanieker. Hij begeleidde als zodanig vele jaren de selecties van de KNWU bij buitenlandse wedstrijden en hij heeft ook vele malen de Tour de France gedaan. Hij was een stugge man, eentje van ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 oktober 2010 0:00

Met renners en rensters die dezelfde familienaam dragen als hij kun je een royaal en zeer internationaal peloton vullen. Coureurs met de achternaam Martin komen uit Frankrijk, Spanje, Zwitserland, België, Italië, Engeland en nog twaalf landen, waaronder Duitsland, de Heimat van deze renner die bezig is bij de wereldtop aan te sluiten. Tony Martin heeft al heel wat missen mogen kussen, want hij is een echte winnaar. Waar het zijn achternaam betreft moet hij …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 oktober 2010 10:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende »