ad ad ad ad

De tijdrittitels in het verre Geelong in Australië zijn vergeven en de drie namen zijn geen verrassing. Fabian Cancellara was natuurlijk topfavoriet bij de profs en de Zwitser stelde niet teleur. Hij mikt nu op de dubbel en daarmee zou hij een record neerzetten dat alleen voor de allergrootsten zal zijn weggelegd. Ook de nummers twee en drie zijn geen verrassing, want David Millar en Tony Martin horen in die discipline tot de beste tijdrijders van de wereld. Jos van Emden stelde teleur, maar de zesde plaats van good old Koos verdient alle lof.
Bij de vrouwen was de titel van Emma Pooley natuurlijk ook geen verrassing hoewel het de eerste wereldtitel is van dat kleine vrouwtje uit Groot Brittannië. Ze hoort in ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 september 2010 11:53

Ik begin de dag meestal met het in bed beluisteren van het journaal. Mijn oren waren bijzonder gespitst omdat gisteravond laat bij het naar bed gaan de CDA-fractie nog volop in vergadering was over het regeer- en gedoogakkoord. Nadat het nieuws daarover was gemeld, kwam de nieuwslezer met het bericht dat Alberto Contador positief had getest op het middel clenbuterol. Ik zat gelijk rechtop in mijn bed en ik voelde weer die machteloze woede van enkele jaren geleden toen allerlei renners betrapt werden op cera en de operette rond Michael Rasmussen dagenlang de media beheerste. Ik vond het een merkwaardig bericht, vanwege het tijdstip van naar buiten brengen. De positieve test dateert namelijk al van 21 juli jl. en dat is meer dan twee maanden geleden. Clenbuterol is vrij eenvoudig op te sporen, dus wat is er sindsdien met dat resultaat gedaan? Hebben de autoriteiten wekenlang onderhandeld over de effecten die dit nieuws op de buitenwereld zal hebben? Is er wellicht overwogen het in de doofpot te stoppen om de wielersport niet opnieuw grote schade toe te brengen? Dat zou ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 september 2010 8:56

Kenny van HUMMEL (1982, Nederland)

Populariteit laat zich soms moeilijk verklaren. Kenny is al jarenlang een gewaardeerd renner die in de criteriums zijn partijtje vakbekwaam meeblaast, maar om nou te zeggen dat hij een landelijke beroemdheid was, nou nee. Als een leuk sprintertje stond hij op de harde schijf van de gemiddelde wielerliefhebber. Tot hem vorig jaar ineens het heldendom deelachtig werd, door in de Tour de France in de bergetappes net voor de bezemwagen de weg naar de finish te vinden. Na het overschrijden van de meet kwamen de Nederlandse journalisten direct op hem af, want na het vroege uitvallen van Robert Gesink was er niet zoveel Nederlands nieuws en Kenny bleek een leuke compensatie voor de verwachte heldendaden van Robert in zijn eerste Tour. Het was nog een leuke knul ook en aan zijn babbel mankeerde niets. Het thuisfront sloot hem kennelijk in het hart, want in alle ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 september 2010 0:00

“De Maple Leaf, ofwel het boomblad van de esdoorn of ahorn, is het symbool van Canada en het siert hier dan ook het truitje dat ooit bij een WK om de brede schouders van Steve Bauer heeft gezeten. Voor veel mensen is Steve nog altijd de verpersoonlijking van het Canadeze wielrennen, hoewel hij al zo’n vijftien jaar niet meer professioneel koerst en er tegenwoordig toch enkele Canadezen zijn die hem qua prestaties naar de kroon steken. Canada is net als de Verenigde Staten een land met …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 september 2010 10:00

Lex van KREUNINGEN (1937, Nederland)

Deze boomlange, roodharige Utrechter was een topamateur, ten tijde van Jan Janssen, Jan Hugens en Henk Nijdam, renners die overal in Europa grote successen behaalden. Samen met Jan Janssen startte hij ook in de Elfstedentocht op de schaats en wel die van 1963, de meest onbarmhartige editie van alle tochten die langs de elf Friese steden zijn verreden. Ze werden al bij Harlingen van het ijs gehaald, omdat het verder geen doen was. Gedwongen, want opgevers waren die wielrenners niet. Zeker Van Kreuningen niet, die het vooral van zijn verschrikkelijk sterke lijf moest hebben. In 1960 werd hij kampioen van Nederland in het nummer 50 kilometer zonder gangmaking op de baan door Piet van der Lans en Harry Scholten voor te blijven. In 1961 ging hij met een contractje bij een Franse ploeg als onafhankelijke bij de beroepsrenners rijden. In 1962 en 1963 werd hij opgesteld in de selectie voor de Tour de l’Avenir. In beide jaren won hij een etappe, maar in het eindklassement eindigde hij niet in de bovenste regionen. Hij was te fors en te zwaar om in de bergen zijn partij goed mee te kunnen blazen. Hij moest het meer hebben van ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 september 2010 0:00

“Een bijzondere jongen deze Tino Tabak. In Enschede geboren en als peuter met zijn ouders naar Nieuw Zeeland geëmigreerd, keerde hij ergens in de jaren zestig in Nederland terug om zijn geluk als wielrenner te beproeven. Hij werd in 1972 kampioen van Nederland op de weg en hij was in veel opzichten een …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 september 2010 10:00

BIERINGS, Guus (1956, Nederland)
BOZZOLO, Laura (1985, Italië)
CRIBIORI, Franco (1939, Italië)
DE ROSSO, Guido (1940, Italië)
FABBRI, Fabrizio (1948, Italië)
FOGEN, Stefano (1979, Luxemburg)
GONZALEZ LARRANAGA, Gorka (1977, Spanje)
HERNANDEZ BLAZQUEZ, Jesus (1981, Spanje)
HOPMAN, Jan (1987, Nederland)
KELDERMAN, Stefan (1988, Nederland)
KOCKERING, Lena (1989, Duitsland)
PLANCKAERT, Baptiste (1988, België)
RAVARD, Anthony (1983, Frankrijk)
SANTY, Alain (1949, Frankrijk)
WORRACK, Trixi (1981, Duitsland)

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 september 2010 0:00

“Vandaag ga ik terug naar september 1968 aan de hand van het blad Wielersport, 17e jaargang nummer 33, verschenen op 26 september, gisteren precies 42 jaar geleden. Op de cover staat een foto van de Leidse wielervereniging Swift-Combinatie, die in Dronten voor de derde maal in successie algemeen clubkampioen van Nederland was geworden. Op de foto staan Bart Zoet, Jan Zoons, Gerben Karstens en Joop Zoetemelk. Zoals ieder jaar waren die nationale clubkampioenschappen voor de redactie van het blad aanleiding om eens flink uit te pakken, met daarbij heel veel fotowerk van de afvaardigingen van Nederlandse wielerverenigingen. ‘De nationale wielersport beleefde een hoogtijdag in Oostelijk Flevoland’, concludeerde de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 september 2010 10:00

Piet KESSELS (1949, Nederland)

“Je wil zeker met Raas en Knetemann op de foto?” Die snerende opmerking van Peter Bonthuis, destijds inrichter van alle profcriteriums in Nederland, staat nog altijd in de ziel van Piet gegrifd. Na jarenlang bij de amateurs overwinningen te hebben behaald en prijs te hebben gereden, wilde hij het wel eens bij de profs proberen. Gewoon voor de fun, want zijn maatschappelijke carrière bij de Rabobank verliep voortreffelijk en geld had niets met die overstap te maken. “Ik wilde gewoon weten of ik bij die mannen mee kon komen, maar ik kwam er al gauw achter dat als het om de knikkers gaat er bij de beroepsmannen verschrikkelijk hard wordt gereden en je al je tijd in je sport moet steken om dat niveau te halen.” De ouders van Piet hadden een kledingwinkel in Lieshout en de kinderen moesten meehelpen als dat nodig was. Toen hij op jonge leeftijd als supporter van streekgenoot Piet Damen aan de wielersport verslingerd raakte, wilde hij ook coureur worden. Hij had talent en in zijn eerste seizoen bij de nieuwelingen behaalde hij al zes zeges. Het hadden er meer kunnen zijn, maar op zaterdag was het altijd druk in de zaak van pa en moest Piet in de winkel helpen. Het toppunt van zijn periode bij de nieuwelingen was zijn tweede plaats bij het NK op het autocircuit van Zandvoort. In zijn amateurtijd ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 september 2010 0:00

“In de jaren dat ik als beginnend amateurrenner prijsjes begon te rijden, had ik de toekomstdromen al in m’n kop zitten. Net als de jongens waarmee ik dagelijks trainde, waarvan de namen elke week in de uitslagen stonden. We wilden naar de top en droomden van grootse daden. We zagen ons al bij NK’s, WK’s en Olympische Spelen op het ereschavot staan en het volkslied bleef maar spelen. Door keihard te trainen en volledig kapot te gaan, dachten we lichaam en geest tot een ware vechtmachine te kunnen ontwikkelen. In de spiegel kijkend zag ik mijn ogen steeds dieper in de kassen zakken en voor een beschrijving van mijn ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 september 2010 12:00

2 3 4 5 6 7 Volgende »