ad ad ad ad

Russell MOCKRIDGE (1928, overleden 13.09.1958, Australië)

Als kind had ik een oom en die werkte als typograaf bij een groot dagblad. Ome Sieg bracht wel eens persfoto’s voor me mee met wielrenners erop. Die prikte ik met punaises aan de muren van mijn kamertje en op een van die foto’s stond het Australische tandempaar, dat bij de Olympische Spelen van 1952 goud won. Russell Mockridge en Lionel Cox stond op een achterop geplakt strookje papier. Opvallend was dat Mockridge een bril droeg en dat was toen zeer uitzonderlijk. Arie van Vliet, de grote sprinter, had een bril en verder haast niemand. Ik ben Mockridge blijven volgen ook toen hij in 1955 in de Tour de France opdook als lid van een ploeg met vier Luxemburgers, twee Duitsers, twee Oostenrijkers en twee Australiërs. Hij had er niets te zoeken en hij eindigde in de achterste regionen met een achterstand van meer dan vier uur op winnaar Louison Bobet. Mockridge werd in Melbourne geboren als zoon van welgestelde ouders die hem dwongen zo goed mogelijk Engels te spreken. Toen hij later ging wielrennen noemden de andere renners hem daarom Little Lord Fauntleroy, maar nadat ze hem ook als renner hadden leren kennen werd dat al snel ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 18 juli 2010 0:00

Trouwe bezoekers van de slogblog weten dat ik in het verleden Alexandre Vinokourov behoorlijk de maat heb genomen. Over zijn perikelen met bloeddoping, bedoel ik. Maar de man heeft zijn straf uitgezeten, zich in die twee jaar te pletter getraind om terug te komen, en is nu langzamerhand op een niveau aangeland, waarin hij zich met de besten kan meten. Niet meer voor de Tourzege, maar wel om zich te laten zien en een etappe te winnen. Ik kan me voorstellen dat ze hem in Kazachstan op handen dragen, want wat een strijdlust toont die man. Daarom vond ik wat gisteren gebeurde niet van veel respect getuigen toen Contador in de slotfase probeerde een paar seconden op Schleck te winnen om daarmee en passant de kansen van Vino op een etappezege om zeep te helpen. Het miljoenensalaris dat de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 juli 2010 20:30

Op 21 juni publiceerde ik op de slogblog een oproep een kaartje te sturen aan Fedor den Hertog, ooit de beste amateurwielrenner ter wereld, die in een ziekenhuis in België was opgenomen. Zijn biograaf Joop Holthausen houdt me sindsdien op de hoogte van de situatie rond Fedor. In een vanmorgen ontvangen mailtje lees ik onder meer dat het naar omstandigheden redelijk goed met hem gaat. Er is sprake van achteruitgang, maar Fedor rijdt ook in deze fase van zijn leven zijn eigen koers. Hij is voor de artsen, voor zijn naasten en voor zijn vrienden onnavolgbaar. Fedor verblijft nu bij zijn zus Marika en haar man Ton in Harderwijk, de streek waar hij opgroeide. Dit in afwachting van een plaats in een hospice in Ermelo. Hij ligt niet de hele dag in bed, maar hij wandelt, skypet met zijn familie en vrienden en gaat op zijn eigen bijzondere manier met zijn ziekte om. Teneergeslagen of pessimistisch is hij geen moment. Als jullie hem alsnog of opnieuw een hart onder de riem willen steken, stuur dan een opwekkend mailtje aan fred@slogblog.nl, dan zorg ik dat het bij Fedor komt. Met dank aan Joop Holthausen. (Foto: © Cor Vos)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 juli 2010 14:00

Rustdag in Saint-Lary

Raleigh-ploegleider Peter Post maakte op de tweede rustdag van de Tour van 1982 bekend dat hij had besloten de éénjarige contracten van Leo van Vliet, Henk Lubberding en de Belg Ludo De Keulenaer met weer een jaar te verlengen. Dat betekende dat de hele Raleigh-ploeg, waarmee Post dat jaar de Tour reed, ook in 1983 nog onder contract zou staan. De contracten van de andere zeven renners waren namelijk reeds eerder getekend en wel voor de duur van twee jaar. Van degenen die thuis waren gebleven had alleen Cees Priem nog een overeenkomst voor 1983. Post: “De overige renners heb ik gezegd dat ze direct na de Tour te horen krijgen of ze kunnen blijven. Alle geruchten over ontslagen zijn speculaties, want er is nog tegen niemand gezegd dat hij moet opstappen.” Post praatte tijdens zijn onderhoud met de pers ook nog over ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 juli 2010 12:00

Ze noemden hem ‘pédaleur de charme’, een bijnaam die hij op deze foto meer dan waarmaakt. Hugo Koblet, een legendarische renner, wiens carrière zich laat vertellen met een lange reeks anekdotes, was gek op de vrouwtjes. Hij lustte er wel pap van en de vrouwtjes van hem. Het kostte hem ook zijn carrière, want hij keerde in 1952 uit de Ronde van Argentinië terug met een ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 juli 2010 10:00

Eric LEMAN (1946, België)

In de wielersport heb je allrounders en specialisten als sprinters, klimmers, dalers en tijdrijders. Er zijn ook renners die zich zodanig op een bepaalde wedstrijd focussen dat het hun wedstrijd wordt. Eric Leman, de man die vandaag 64 jaar wordt, is er een voorbeeld van. Eric is namelijk een van de vier renners die de Ronde van Vlaanderen drie keer op zijn naam bracht. Dat deed hij in een tijd toen het peloton sidderde onder het bewind van Eddy Merckx, de man die totaal 32 klassiekers won. Merckx won de belangrijkste Belgische klassieker twee maal, evenals een aantal andere groten, maar er zijn maar vier coureurs geweest die de Ronde drie maal wonnen. Behalve Eric Leman zijn dat Achiel Buysse, Fiorenzo Magni (drie keer op rij) en Johan Museeuw. Leman won de Ronde in 1970, ’72 en 73, maar de mooiste was de eerste. Als redelijk broekie vooruit met twee kanonnen als Merckx en Godefroot gaf niemand hem een schijn van kans. Zeker niet toen zijn twee vluchtgenoten een ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 juli 2010 0:00

Wat was er vandaag aan de hand met Alberto? Geen idee, maar wat hij in de laatste kilometers van de rit van vandaag liet zien, was niet des Contadors. Hij valt graag aan, maar niet voor de uitkomsten die hij vandaag heeft bereikt. Hij heeft 10 tikjes goedgemaakt van de achterstand die hij op Andy Schleck heeft, maar tegelijkertijd de harmonie in de Astana-ploeg op de proef gesteld door achter Vino aan te gaan, die met de hulp van zijn kopman deze rit had kunnen winnen. De Kazach had er wel nog behoorlijk voor moeten fietsen, wat een enorme aanslag op zijn reserves zou hebben betekend, maar als iemand dat kan is het Vino wel. Zoals Ducrot het van de week formuleerde: als je denkt dat hij is overleden, kom je hem een uur later tegen in de Kalverstraat. De voorsprong die ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 juli 2010 19:40

13e etappe Pau - Saint-Lary-Soulan over 122 kilometer

Er veranderde bitter weinig in deze korte etappe. Op de Col d’Aspin waren de verschillen nog uiterst gering en op de laatste berg hoefde geletruidrager Bernard Hinault alleen maar zijn eigen hoge tempo te blijven rijden. Dat de Zwitser Beat Breu (foto) de ritzege pakte, deerde hem niet. Als het zo zou blijven, dan zou de Breton deze Tour nog makkelijker winnen dan de Giro d’Italia eerder dat jaar. Daar stuitte hij op een sterk collectief van de Italiaanse Bianchi-ploeg, maar met enkele imposante krachtsexplosies kon hij de zaken in de laars redelijk eenvoudig rechtzetten. In de Tour van 1982 ontbrak zelfs die tegenstand. De Franse tegenhanger van Bianchi was de Peugeot ploeg, maar die had in Phil Anderson nog maar één renner in de top van het klassement. De Australiër probeerde het in deze rit wel, maar verspeelde toch weer kostbare tijd. Zijn ploeggenoten Michel Laurent en Jean-René Bernaudeau konden zich op deze dag wederom niet bij de eersten handhaven. Het verhaal van de strijd om de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 juli 2010 12:00

“De Tourmalet werd precies een eeuw geleden voor het eerst beklommen door de renners van de Tour de France. In vroeger jaren werd deze onbarmhartige col altijd in een rijtje genoemd met de andere drie legendarische Pyreneeënreuzen, als de Aspin, de Aubisque en de Peyresourde. Tegenwoordig eindigt een bergetappe vaak bovenop een col, bijvoorbeeld in skioorden als La Mongie of Hautacam. Dit jaar moeten de renners zelfs twee maal over de …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 juli 2010 10:00

Stefano GARZELLI (1973, Italië)

Een van de betere Italianen van de laatste 15 jaar. Hij is inmiddels in zijn nadagen, want hij wordt vandaag 37, een leeftijd waarop je toch aan een afscheid gaat denken. Het hoogtepunt van zijn mooie carrière beleefde hij in 2000 toen hij de Ronde van Italië won. Hij moet het vooral hebben van zijn klimtalenten en ook van zijn niet aflatende aanvalslust. Zijn profcarrière dreigde te floppen nog voor die was begonnen, want hij kwam nergens aan de bak ondanks het feit dat hij een jaar eerder de Ronde van Lombardije voor amateurs had gewonnen. Een toevallige ontmoeting bij een benzinepomp met sportdirecteur Giuseppe Martinello van Mercatone Uno leverde echter alsnog een contract op. De ploeg was gebouwd rond vedette Marco Pantani en Stefano werd tot knecht gebombardeerd. Hij was er in 1998 niet bij toen het olifantje de Tour de France won, maar wel in 1999 het jaar dat Armstrong in de Tour aan zijn zevenklapper begon. Het was ook het jaar dat de neergang van Pantani begon en hij wegens ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 juli 2010 0:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 11 12 12 13 13 Volgende »