Zojuist vind ik op internet het bericht dat Huub Vinken uit Geleen gisteren is overleden. Vinken debuteerde in 1943 bij de nieuwelingen en als 16-jarige liet hij direct al zien over talent te beschikken. Hij was slim en rap en een winnaartje in de dop. Al een jaar later won hij vier koersen, maar zijn verdere opmars werd door ziekte gestuit. Het kostte hem twee jaar, maar in 1947 was hij weer present. Zijn talent had niet onder die onderbreking geleden en al spoedig behaalde hij weer overwinningen, zowel op de weg als op de baan. Hij ontwikkelde zich voorspoedig en in 1949 werd hij als amateur geselecteerd voor het wereldkampioenschap op de weg dat in Denemarken werd verreden. Dat kampioenschap werd voor Nederland een grandioos succes, want de Amsterdammer Henk Faanhof werd wereldkampioen en Huub Vinken derde. Twee Nederlanders op het erepodium met de ...

“Harm Ottenbros was een leuke renner. Rap, handig en slim. Hij heeft heel wat gewonnen, vooral veel criteriums en kermiskoersen. Dat was ook zijn niveau en hij was daar zeer bedreven in. Hij kon een koers goed lezen, een ontsnapping forceren en het ook afmaken. Voor het grote werk was hij niet echt in de wieg gelegd, hoewel hij wel eens een uitslag reed in een grote klassieker en in een grote ronde, zoals de …

CAVALLARI, Stefano (1978, Italië)
CLAVEYROLAT, Thierry (1959, overleden 07.09.1999, Frankrijk)
COONE, Jef (1934, overleden ???, Nederland)
EECKHOUT, Joke (1979, België)
KNOL, Monique (1964, Nederland)
LEIJEN, Steven van (1990, Nederland)
MAESSEN, Willie (1956, Nederland)
MAITLAND, Robert (1924, Groot Brittannië)
OPEL, Fritz (1875, overleden 20.08.1938, Duitsland)
SCHÖFFMANN, Martin (1987, Oostenrijk)
VAZQUEZ HUESO, Manuel (1981, Spanje)
VERMOTE, Michel (1963, België)

“Fotograaf is een beroep dat je niet tot op hoge leeftijd kunt beoefenen, althans niet bij het soort fotowerk dat ik tientallen jaren heb gedaan. De feeling is er nog wel, maar het lichaam staat niet meer toe dat je languit op je buik ligt; op iets wankels omhoogklimt of andere halsbrekende toeren uithaalt om net dat plaatje te kunnen schieten dat je in je hoofd hebt. Soms met gevaar voor eigen leven. Daar moet je jong voor zijn en daarom zit ik nu dagelijks achter …

BELMANS, Else (1983, België)
DE VREESE, Laurens (1988, België)
FRAPPORTI, Marco (1985, Italië)
FRITZ, Albert (1947, Duitsland)
HARMS, Jos (1984, Nederland)
SCHUURING, Cor (1942, Nederland)
STELT, Robbert van der (1979, Nederland)
VAN COMPERNOLLE, Kenneth (1988, België)
VERHOEVEN, Wout (1931, Nederland)

“Het Nederlandse koppel Harm Smits en Peter Post won eind maart 1957 de Zesdaagse van Chicago. Het Amerikaanse koppel Erwin Pesek en Ted Ernst was op één ronde tweede, hun landgenoot Jack Heid en de Italiaan Mino De Rossi derde. Het was voor de toen 23-jarige Post (foto: archief Theo Post) de allereerste winst in een zesdaagse. Tot aan zijn afscheid in 1972 zouden er nog 64 bijkomen en daarmee staat hij anno 2010 achter Patrick Sercu (88), Danny Clark (74) en René Pijnen (72) nog steeds vierde in de eeuwige ranglijst van meeste overwinningen. Post was in Amerika verzeild geraakt door toedoen van Piet van Kempen, een van de beste zesdaagserenners van voor de Tweede Wereldoorlog. Zwarte Piet was tijdens zijn loopbaan enorm populair in Amerika en hoopte op een groot financieel succes als hij daar zesdaagsen ging organiseren. Maar de beste Europese zesdaagsecoureurs hadden geen trek in het avontuur en alleen tweede garnituur en enkele jongeren wilden het er wel op wagen. Post was na een conflict met Gerrit Schulte een beetje in diskrediet geraakt en hoopte met goede prestaties weer in de belangstelling te komen. Hij had succes, maar in Europa deden de baandirecteuren wat lacherig over het avontuur van Van Kempen en Peter Post moest terug in de wachtkamer. De door het exploiteren van horeca-ondernemingen rijk geworden Van Kempen ...

Marcel DE MULDER (1928, België)

Hij is de negen jaar oudere broer van Frans De Mulder, de Vlaamse coureur die in 1960 verrassend de Ronde van Spanje op zijn naam schreef, nadat hij vier ritten gewonnen had. Marcel De Mulder kan een dergelijke overwinning niet overleggen, want hij was een geheel andere coureur dan zijn broer. Niet beter, maar wel regelmatiger zonder een grote overwinning op zijn erelijst te schrijven. Waar Frans een grillige renner was die de ene dag alles en de andere dag niets kon, daar was Marcel veel constanter. De renner uit Nokere was ook een echte ronderenner, die vooral uitslagen heeft gereden in rondritten en ze bijna allemaal uitreed. Zo werd hij twee maal tweede en een keer vijfde in de Ronde van België. Ook in de Ronde van Duitsland was hij eens de op een na beste. Hij reed vier keer de Tour de France en zijn reeks mag gezien worden. 20ste, 16de, 13de en 21ste in de einduitslag. Een goede renner dus, maar bepaald geen winnaarstype, want hij mocht in het zicht van de streep maar hoogst zelden in triomf de armen strekken. Behoudens een ritoverwinning in de ...