UNTER ENGELN UND KANNIBALEN
door Helmer Boelsen

“Dit in 2003 verschenen boek is geschreven door Helmer Boelsen en deze Duitse sportjournalist moet inmiddels hoogbejaard zijn. Hij begon zijn carrière in de sport in 1947 en hij volgde sindsdien dertig keer de Tour de France, 45 keer het WK wielrennen en 15 keer de ...
Lees meer...


Er is een Nederlandse singer/songwriter actief die zich Blaudzun noemt. Hij heet anders, maar dat doet er niet toe. Hij heeft geen bijzondere band met Michael uit Herning die tot vorig jaar bij de internationale profs meereed. Volgens de artiest Blaudzun heeft hij als wielerliefhebber de naam opgepikt in de jaren zeventig ten tijde van Joop Zoetemelk. De klank van de naam paste bij het soort muziek dat hij maakt, vandaar. Dat moet dan Verner Blaudzun zijn geweest de vader van Michael, die in die tijd reed. Ik heb Michael Blaudzun eens een keer ontmoet in Namen bij de ... 

De zoon van de Australische wielrenner Gary Wiggins is in België geboren, maar hij bezit de Britse nationaliteit. Het is er misschien oorzaak van dat hij een uiterst gecompliceerd karakter heeft. Hij heeft op de fiets inmiddels zoveel eremetaal verzameld dat hij zijn huis waarschijnlijk met goud kan behangen. Dat moet een gelukzalig gevoel opleveren bij een man die niets liever doet dan trainen – liefst de hele dag – en kampioenschappen rijden. Hij is graag in zijn eigen gezelschap en hoewel hij zielsveel van zijn vrouw houdt, is hij het liefst alleen met zijn fiets. En dan ...
“De rubriek ‘Terug naar 1965’ brengt ons vandaag bij de Waalse Pijl, destijds verreden op donderdag 29 april. Een bijzondere koers omdat Eddy Merckx er debuteerde bij de professionals. Dertien venijnige colletjes lagen op de coureurs te wachten tussen Luik en Marcinelle, zoals de Muur van Amay, Les Strepus, Merlemont, La Botte en Blanches-Borne. Merckx reed de koers niet uit en er werd na afloop gesuggereerd dat hij misschien wat ondoordacht gehandeld had door uitgerekend in deze wedstrijd zijn profdebuut te maken. De 29ste uitgave van deze klassieker was een pure lijdensweg. Het toch al lastige parcours werd de hele dag door een snijdende regen overspoeld, nu en dan hagelde het zelfs en de botsende rukwinden teisterden het peloton nog meer. In Luik tekenden nog 103 coureurs het controleblad, maar halverwege waren er nog maar 36 van over en ook dat aantal zou nog worden uitgedund. Toen na 60 kilometer Tom Simpson demarreerde met de Italiaan Partesotti en de Belg Debreucker vielen met tientallen tegelijk de appels van de boom; erkende ijzervreters ...