BERTHET, Marcel (1888, overleden 07.04.1953, Frankrijk)
BOGAERT, Ward (1980, België)
CAUQUIL, Yohan (1985, Frankrijk)
JACOBS, Elsy (1933, overleden 28.02.1998, Luxemburg)
LAPTHORNE, Darrin (1983, Australië)
MEYVISCH, Hervé (1969, België)
PENA IZA, Aketza (1981, Spanje)
RIGOTTO, Elia (1982, Italië)
RIIS, Bjarne (1964, Denemarken)
RONSSE, Georges (1906, overleden 04.07.1969, België)
TINAZZI, Giorgio (1936, overleden 09.03.1982, Italië)
VENIX, Martin (1950, Nederland)
WINDHOUWER, Gerard (1973, Nederland)
ZANDEN, Tim van der (1984, Nederland)

“In de jaren zeventig was er een heel populair tv-programma van de AVRO, met heel hoge kijkcijfers al werd daar toen nog niet zo op gelet. Dat programma heette Superstars en ik ben daar in 1975 als fotograaf bij geweest. Het was op het terrein van de Technische Hogeschool van Twente in Enschede, maar voor welke krant ik daar was weet ik echt niet meer. Het was een soort ...

Jean ROTH (1924, Zwitserland)

Zwitserland heeft altijd goede zesdaagserenners gehad. Bruno Risi en Franco Marvulli behoren tot de beste specialisten in het huidige zesdaagsewereldje, terwijl er vroeger mannen waren als Armin en Oscar Von Büren, Hugo Koblet, Oscar Plattner, Walter Bücher, Fritz Pfenninger, Urs Freuler en Kurt Betschart. Dat waren elk in hun tijd absolute smaakmakers. Dat geldt ook voor Jean Roth. Hij won zestien zesdaagsen in acht jaar tijd en hij was een echte specialist. Als beroepsrenner heeft hij bijna alleen maar zesdaagsen gereden, al waagde hij zich nog wel eens aan een andere baandiscipline als een omnium of een achtervolging. De in de Franse havenstad Le Havre geboren Zwitser vormde jarenlang een vast koppel met zijn landgenoot Walter Bücher en de twee hebben samen acht Sixes gewonnen. Bücher was daarnaast een heel goede stayer die in die discipline in 1958 wereldkampioen was. Als ik Peter Post bel en hem vraag naar het fameuze koppel Roth-Bücher uit de ...

“In de rubriek TERUG NAAR 1965 kom ik vandaag uit bij dinsdag 2 maart 1965, de dag dat Rik Van Looy de eerste etappe van de Ronde van Sardinië won. De ‘Keizer van Herentals’ was het seizoen goed begonnen. Traditioneel in deze Ronde is dat de winnaar van de eerste etappe ook de eindwinnaar is. In feite was er naast de grote Belg nog maar één renner over met een redelijke kans om dat te voorkomen en dat was de Italiaan Romeo Venturelli. ‘Het slechte weer heeft een beslissende rol gespeeld’, vertelde Van Looy na afloop in La Caletta. Ïk heb graag koud weer en harde wind, omdat Italianen dat haten. Als alles gaat zoals vandaag moet de overwinning gemakkelijk zijn.’ In de eerste rit, tevens de zwaarste, zette Rik II met uitzondering van Venturelli al zijn concurrenten op minstens vijf minuten en dat verschil zou moeilijk te overbruggen zijn. Het was al kort na de start onrustig. Eerst ontsnapten Van Looy, Venturelli, Vittorio Adorni, Armand Desmet, Arie den Hartog en nog vijf coureurs uit het peloton en nadat een door Jacques Anquetil geleide groep bij kilometer 154 de aansluiting had bewerkstelligd, demarreerden Van Looy en Venturelli opnieuw. Op de top van de Col de Silana naderden Aldo Moser en Armand Desmet op minder dan een minuut, terwijl Anquetil al meer dan twee minuten achterlag. Uiteindelijk kwam achter de twee koplopers alles samen maar werd de achterstand steeds groter. In de spurt voor de ritzege had Van Looy geen enkele moeite met zijn Italiaanse opponent. Ward Sels was op 5 minuut 50 derde, Jacques Anquetil op 6 minuut 5 vierde, Arie den Hartog op 15 minuten 33 twintigste en Cees Lute op ruim 37 minuten vijftigste. De keizer had op een verschrikkelijke manier huisgehouden.

Op dezelfde dag won de Italiaan Italo Zilioli in Nice de Europese Bergprijs. In de rit over 36,8 kilometer op de flanken van de Agel had hij 46 seconden voorsprong op ...

ANTON HERNANDEZ, Igor (1983, Spanje)
BONNAIRE, Olivier (1983, Frankrijk)
CHAILLOT, Louis (1914, Frankrijk)
DUMA, Vladimir (1972, Oekraïne)
EGG, Oscar (1890, overleden 09.02.1961, Zwitserland)
GROUSSARD, Joseph (1934, Frankrijk)
HALGAND, Patrice (1974, Frankrijk)
HEESWIJK, Max van (1973, Nederland)
MANDERS, Henri (1960, Nederland)
MARA, Michele (1903, Italië)
MERTENS, Jan (1904, België)
REE, Monique van de (1988, Nederland)
SCHOONBAERT, Kim (1986, België)
SCOTTO DABUSCO, Michele (1983, Italië)
SUTER, Max (1895, overleden, Zwitserland)
SZMYD, Silvester (1978, Polen)
WALKOWIAK, Roger (1927, Frankrijk)

Dat was Kuurne-Brussel-Kuurne zeker. We kwamen er op tv in op 82 kilometer voor de finish op het moment dat er serieus gekoerst begon te worden. Op de Ouwe Kwaremont forceerde Karsten Kroon de beslissing door het hele veld uit elkaar te trekken. Het kaf werd daar van het koren gescheiden en Kroon bleef tot het eind een hoofdrol spelen. Het resulteerde uiteindelijk in een kopgroep van dertien, met Tom Boonen als grootste kanshebber. Niet alleen vanwege zijn sprintkwaliteiten, maar vooral ook vanwege de aanwezigheid in de kopgroep van zijn ploeggenoot Sylvain Chavanel. Dat deze Fransman veel kan is vorig jaar al duidelijk geworden, maar dat hij zo sterk is had ik niet gedacht. Net als gisteren reed hij gaten dicht alsof hij tussen een stel amateurs reed. Het moet een voldoening voor de oudste van de twee Chavanels zijn geweest dat Boonen het perfect afmaakte. De drie Rabo’s in de kopgroep – Flecha, Nuyens en Leezer – hebben zichzelf niets te verwijten. De sprong van de Spanjaard op vier kilometer voor de streep zag er veelbelovend uit, maar op dat open stuk zag je hem kapot gaan. Ik gun hem winst in een grote koers, maar het geluk ontbreekt nog een beetje. Misschien had hij nog ...

Die vliegtuigcrash van van de week was natuurlijk een groot drama, maar het had één voordeel. Een paar dagen lang ging het even niet over de kredietcrisis (KC). De KC heeft ons in een wurgende greep en je komt er haast niet onderuit mee te somberen. Ook in onze sport. Na de nog net geslaagde sponsorjacht voor de Ronde van het Groene Hart, die ik van dichtbij heb meegemaakt, valt de een na de andere wielerronde om. Gisteren werd bekend dat ook door de Ronde van Catalonië een kruis kan worden gemaakt en dat is al de vijfde belangrijke koers die in Spanje van de kalender is afgevoerd. En dat komt allemaal door die graaiende bankiers, wil men ons doen geloven. Die hebben het ...

Arthur PASQUIER (1883, overleden 07.12.1963, Frankrijk)

Trouwe bezoekers van de slogblog weten dat ik als jongen in de jaren vijftig altijd in het Olympisch Stadion was te vinden als daar wielerwedstrijden werden gehouden. Vooral het stayeren boeide me zeer. Niet alleen de renners, maar ook de mannen in de leren pakken die op de motoren zaten, mochten zich in mijn belangstelling verheugen. Gigantische uit de negentiende eeuw stammende motorfietsen met de uitlaat opzij. Die pijpen werden roodgloeiend en spuugden in de donkere avondkilte vuur. Die gangmakers waren soms stokoude mannen en Arthur Pasquier was veruit de oudste. Tot zijn 79ste levensjaar heeft hij zijn vak uitgeoefend en toen vond de Franse wielerbond het welletjes en ontnam hem zijn licentie. Een jaar later was hij dood. Hij zag er in die laatste jaren veel ouder uit dan hij was en als je dat ouwe, gerimpelde koppie in die veel te grote helm zag zitten, dan leek hij wel honderd. Ze moesten hem op het laatst op de motor tillen, want dat kon hij niet meer alleen. Eenmaal in de baan werd hij weer die sluwe vos die zijn collega’s keer op keer te ...