Harie MEYERS (1879, overleden 14.04.1928, Nederland)

Soms moet je over een wielrenner schrijven, terwijl er geen mens meer leeft die de man nog heeft zien rijden. Harie Meyers is zo iemand. Je kent zijn uitslagen, maar er is nauwelijks nog informatie over hem te vinden. Zijn naam duikt voor het eerst in de statistieken op in 1895 toen hij kampioen van Limburg werd. Hij was een baanrenner, maar dat waren in die tijd bijna alle wielrenners. Het wegrennen bestond al wel, maar werd voornamelijk in België, Frankrijk en Italië beoefend. Dat betekende dat er onder de baanrenners heel veel concurrentie was. Bij de wereldkampioenschappen die vanaf 1900 onder supervisie van de UCI werden georganiseerd waren er op het onderdeel sprint soms meer dan honderd deelnemers. Als je dan in die discipline twee keer tweede en een keer derde wordt, dan mag je tot de elite gerekend worden. Voor die tijd werden er ook al ...

"Voor de koers van de week ga ik terug naar begin december 1979. In het Gentse sportpaleis werd een wedstrijd België-Nederland afgewerkt die in het teken stond van het afscheid van Walter Godefroot. De meteen manager van IJsboerke wordende Godefroot kon dit afscheid niet met een overwinning bekronen. Wel werd hij danig in het zonnetje gezet, in sympathieke bewoordingen toegesproken en onder een vracht bloemen bedolven.
Het hoofdnummer van deze ouverture was het omnium. België startte behalve met Godefroot ook met Daniël Willems en Noël Dejonckheere. Nederland zette daar Jan Raas, Gerrie Knetemann en Frits Pirard tegenover. In de puntenkoers haalde Godefroot één puntje meer dan Raas (23 om 22). De afvalkoers was een prooi voor de Zeeuw, terwijl Nederland als ploeg zowel de achtervolging over vier kilometer als ook de 1 kilometer met vliegend vertrek won. Individueel won Dejonckheere de baanronde met vliegende start voor Godefroot. In de eindstand haalde Nederland 7 punten, waardoor het België met 8 punten nipt voorbleef.
'De Vlaamse Bulldog', zoals Godefroot's bijnaam luidde, was van 1965 tot 1976 profwielrenner en hij won onder andere tien etappes in de Tour de France, twee maal de ...

Fons van KATWIJK (1951, Nederland)

Fons van Katwijk is de jongste van de drie fietsende Van Katwijkjes die in de jaren zeventig en tachtig in de Nederlandse profrangen rondreden. Als amateur was hij een absolute topper en toen hij in 1976 beroepsrenner werd had hij een kleine vijftig overwinningen als amateur op zijn conto staan. Bij de profs ging het iets minder voorspoedig en toen hij in 1987 stopte had hij zestien zeges bij de profs behaald. Hoofdzakelijk in criteriums, want Fons zat nooit bij een echte grote ploeg, waar hij blijkens zijn talent wel degelijk thuishoorde. Hij begon als prof bij de Franse ploeg BP-Lejeune en kwam een jaar later bij de Belgische ploeg Marc-Zeepcentrale. Daar beleefde hij in 1978 zijn beste jaar toen hij in de Ronde van Spanje twee dagzeges behaalde. De eerste was met drie cols nog wel de koninginnerit van de ronde, maar door hevige sneeuwval waren de cols onbegaanbaar geworden en werd de rit drastisch ingekort. Zo was de etappe nog maar 46 kilometer lang en hoewel de weersomstandigheden bar en boos waren kreeg de etappe een ...