Louison Bobet was in zijn tijd uiterst populair. Niet alleen bij de wielerliefhebbers, maar ook bij de vrouwtjes. Hij was een mooie man en daar waren er toen niet zo veel van in het peloton. In de drie jaren dat hij in de Tour de France excelleerde, zullen de organisatoren van de etappeaankomsten weinig moeite hebben gehad een rondemiss te strikken. De meeste dames stonden verlegen lachend naast hem in hun zondagse jurk of in de klederdracht van de regio en kusten hem decent op de wang, maar deze dame greep haar kans. Ze pakte het hoofd van de grote kampioen stevig beet en drukte haar lippen hard op ...
Lees meer...
profavontuur aanging bij Palmans. Dat is fietsen in de marge, maar wel met de kans om op te vallen. Bruylandts deed dat, want hij was een temperamentvol coureurke die graag en vaak van voren reed. In 2004 kreeg hij een contract bij een grote ploeg. Domo-Farm Frites lijfde hem in en Patrick Lefevere gaf hem kansen. Hij greep ze met twee handen aan en reed mooie uitslagen. En als hij niet bij de eersten eindigde dan had hij zich wel in de kijker gereden. In datzelfde jaar werd hij betrapt op het gebruik van epo. Een schorsing van twee jaar werd over hem uitgesproken. Dave accepteerde de sanctie en trainde hard door. Bij zijn werkgever was hij ontslagen, maar het net van de grond gekomen unibet.com zag wel brood in hem. Op 1 april 2006 was hij weer gerechtigd om te fietsen, maar hij heeft geen trap in competitie gedaan omdat hij andermaal in een ... 
amateurs van Nederland behoorde. In de amateurklassiekers van destijds reed hij bijna altijd bij de eerste tien, maar volgens mij heeft hij er nooit eentje gewonnen. Hij had een mooie naam. Sjahn Mehanjoel schatte ik de uitspraak, maar hij sprak het zelf zeer Amsterdams uit als Jann Mehagnoel, met de klemtoon op de tweede lettergreep. Een lange blonde jongen met een mooie vetkuif en een grote mond, maar met een heel klein hartje. Zijn vader was meester-meubelmaker en die had in de Haarlemmer Houttuinen een bedrijfje waar hij oude en antieke meubeltjes restaureerde. Mehagnoul senior was specialist in Biedermeier stoeltjes. Biedermeier is een kunststroming van Duits-Oostenrijkse origine uit het begin van de negentiende eeuw en iedereen met een paar centen te besteden wilde in de jaren vijftig en zestig wel zo'n stoeltje hebben. Het liefst twee of meer. Die oude Mehagnoul had dat helemaal in zijn vingers, dus het bedrijfje draaide als een tierelier. Hij kon er ook leuk over vertellen, zo leuk, dat de beroemde interviewer ... 
Mijn suggestie van een paar dagen geleden dat de Franse ploegen met elkaar in de slag zitten om zich maar zo veel mogelijk te tonen, lijkt steeds meer te kloppen. Een zorgvuldig geregisseerd scenario dat maar één keer een dagsucces kende en waarbij de beste Fransman in het klassement nu op de 32e plaats staat. Wat zal Hinault zich schamen. Vandaag weer drie Franzosen vrijwel vanuit het vertrek in de aanval. Sylvain Chavanel van Cofidis, Benoît Vaugrenard van Française des Jeux en Freddy Bichot van Agritubel reden vrijwel de hele etappe aan de kop. Dat het spul in de klim naar Super-Besse zou ontploffen was te verwachten en dat gebeurde ook. En toen was daar Riccardo Riccò, dat brutale Italiaantje met die grote bek, die liet zien dat hij ook een favoriet is. Hij versloeg bergop een ... 
Wat een zware, heftige en warme dag is het geworden voor onze ‘Koninginnerit’. Ik heb verlangend uitgezien naar warmere temperaturen en vandaag en waarschijnlijk ook de komende dagen, is dat eindelijk het geval! Het was de eerste echte bergetappe met de Aubisque als voorgerecht, de Tourmalet als hoofdgerecht en de Col de Coupe als dessert. De dag begon door soepel draaiend over de hoofdweg naar Laruns te rijden en vervolgens de Aubisque op te gaan. Ik vind de Aubisque een van de mythische bergen uit de geschiedenis van de Tour de France. Het is de col waarop ... 
Het is bekend, het publiek langs de route van de Tour de France zit er vaak al vele uren voordat de renners daadwerkelijk passeren. Veel is er niet te beleven en alle vertier is welkom. Enkele uren voor de doorkomst passeert er altijd een groep fietstoeristen, die er niet meer zo atletisch uitziet, maar wel is uitgerust met het mooiste materiaal. Ze kunnen steevast op veel applaus en gejuich rekenen. Die fietstoeristen maken deel uit van de VIP Cyclotour van Ronan Pensec. Ze rijden de hele etappe en in de aankomstplaats staat speciaal voor hen een tribune waar ze vlakbij de eindstreep van de aankomst van de etappe mogen genieten om zich daarna aan de culinaire en alcoholische geneugten van het VIP-dorp te laven. Ze moeten er dik voor betalen en dat is min of meer het bestaan van de voormalige Tourrenner Pensec. Hij was tussen 1985 en 1997 een goede beroepsrenner. Sterke klimmer, gespecialiseerd in etappekoersen. Het aantal overwinningen valt tegen, eigenlijk won hij alleen maar de Ster van Bessèges en de Route du Sud. Verder heel veel ereplaatsen in de Dauphiné, Parijs-Nice, de Ronde van de Middellandse Zee, enzovoort. De Tour reed hij acht keer met een zesde en een zevende plaats in het eindklassement als beste prestaties. Ik herinner mij Ronan nog van die merkwaardige eerste etappe van de Tour van 1990. Vier renners gingen al ...