DETILLOUX, Christophe (1974, België)
DE WILDE, Jef (1981, België)
GRITTERS, Kyle (1983, Verenigde Staten)
KUX, Christian (1985, Duitsland)
MÖLLER, Erich (1905, overleden 24.05.1964, Duitsland)
ROGGENDORF, Rolf (1939, Duitsland)
SCHUBERT, Konstantin (1982, Duitsland)
SLIPPENS, Robert (1975, Nederland)
SOLDANI, Renzo (1925, Italië)

“De vader van Eric Chang werd tijdens de bezetting van Formosa door de Japanners gedwongen een Japanse naam aan te nemen. Hij koos: Oyama, wat ‘berg’ betekent, en in overdrachtelijke zin betekent het zoiets als de Onverzettelijke. Eric was als kind al een kei in het oplossen van driedimensionale puzzels. De Rubiks kubus, of vijftien verschillende steentjes die maar op één manier in een kistje passen, puzzels met houten balkjes, draadfiguren, het was allemaal geen probleem voor hem. Als 15-jarige ontwierp hij al een zeer ingenieuze diagonaal vouwende vouwfiets, die qua ontwerp van vergelijkbaar vernuft was als de Di Blasi of de Brompton. Dat was in 1966 en dat was het begin van een indrukwekkende ontwikkeling. Ruim veertig jaar later heeft Eric Chang een model-fietsenfabriek in …

Eddy PAUWELS (1935, België)

De Belgen zouden er best wat voor over hebben om heden ten dage een type renner als Eddy Pauwels binnen de landsgrenzen te hebben. Hij was niet iemand die kanshebber was in de Tour de France of andere rondritten, maar wel eentje die als ronderenner een goed klassement kon rijden. Hij startte zeven keer in de Tour en eindigde twee keer bij de eerste tien. Het was ook een renner die zijn eigen kansen nog wel eens opblies door te doldriest in de aanval te gaan. Het liefst in de bergen, want hij was een goede klimmer. Hij won in totaal vier etappes in de Tour en zijn beste jaar was 1961. Hij eindigde als 9e en won twee etappes. (Foto: archief Wim van Eyle)

De andere op 2 mei geborenen zijn:

AREND, Willy (1876, overleden 25.03.1964, Duitsland)
BERNARD, Jean-François (1962, Frankrijk)
COLYN, Luc (1958, België)
HUGUET, Yann (1984, Frankrijk)
NÄF, Ernst (1920, Zwitserland)
NIJBOER, Erwin (1964, Nederland)
SALGUEIRO ALONSO, Enrique (1981, Spanje)
SANCHEZ GONZALEZ, Samuel (1978, Spanje)
SAVINI, Filippo (1985, Italië)
SCHEPPINGEN, Marielle van (1973, Nederland)

GOUDEN LUCIEN BUYSSE

door Jan Cornand

“Dit is een ontzettend leuk boekje over een echte Flandrien uit een ver verleden. Zijn naam is onverbrekelijk verbonden aan de meest verschrikkelijke etappe uit de geschiedenis van de Tour de France. Dat was in 1926 de Pyreneeënrit Bayonne-Luchon in erbarmelijke weersomstandigheden. Uren nadat Buysse als winnaar was gearriveerd, moesten nog tientallen renners binnenkomen. Toen die alsmaar niet kwamen stuurde de organisatie vrachtwagens de bergen in om de renners te zoeken, die zich in grotten schuil hielden voor de elementen, die op die dag hadden huisgehouden als nooit tevoren. Iedereen kreeg er een ferme tik van mee, behalve ‘De kleene Flandrien van Wontergem’, zoals Lucien Buysse werd genoemd, om hem van zijn oudere broer Marcel (De grote Flandrien) te onderscheiden. Lucien was een uitstekende klimmer en hij had als belangrijke eigenschap dat hij heel goed tegen de kou kon. Hij had de Tour vaker kunnen winnen, maar als knecht in de Italiaanse Automoto-ploeg heeft hij zich jaren opgeofferd voor de Italiaan …

Gery VERLINDEN (1954, België)

Deze Antwerpenaar is in 1979 kampioen van België geworden, maar als ik in mijn herinnering graaf lijkt het wel of hij tussen 1977 en 1986 permanent nationaal kampioen was. Dat komt, denk ik, omdat hij zo’n aanvallende renner was die ook dikwijls zijn krachten overschatte. In dat jaar dat hij de kampioenstrui droeg zat hij er altijd bij, maar hij stond niet vaak op het erepodium. Wel boekte hij in 1980 zijn grootste overwinning in het Kampioenschap van Zürich, toen nog een onvervalste klassieker. In een uitgebreid interview met collega Dominique Elshout praatte hij vooral over de zwaarte van het metier in zijn tijd. Hij vertoont nogal wat gaten in zijn geheugen waar het tijd en plaats betreft, maar een ding staat op zijn harde schijf gegrift. In de periode dat bij de Belgische formatie van IJsboerke reed werd er iedere geëist dat er gepresteerd werd. En als dat niet gebeurde dan zwaaide er wat. Zoals die keer dat de ploegleiding besloot dat de renners geen eten zouden krijgen omdat ze niet overeenkomstig de verwachtingen resultaten neerlegden. Dat had zelfs Lomme Driessens zijn mindere goeden niet geflikt. Gery Verlinden is tegenslag niet bespaard gebleven. Zoals in 1983 toen hij met enkele collega’s met de auto onderweg was naar de Catalaanse Week in Spanje. De auto van Polleke Haghedoorn raakte betrokken bij een zwaar verkeersongeval en de inzittenden waren zwaar gehavend. Verlinden liet diverse breuken op en moest zich maandenlang afmelden bij de ploegleiding. Hij kwam er overheen. In 1986 stopte hij met zeventien zegepralen op zijn palmares. Hij werd chauffeur en dat is hij gebleven tot hij een herseninfarct kreeg. Hij kan er redelijk mee leven en hij ziet er ...