ad ad ad ad

“Velen hadden hem reeds afgeschreven, maar klasse verloochent zich niet. Bobbie Traksel werd enkele jaren geleden beschouwd als een zeer groot talent, maar het kwam er alsmaar niet uit. En zo werd hij door Rabobank buiten gezet om opgepikt te worden door Mr. Bookmaker, de voorganger van unibet.com, waar hij ook een jaartje mocht verblijven. Maar er waren steeds weer die valpartijen en blessures en een krimpend geloof in de toekomst van Bobbie Traksel, de ongelukkige. Ook Jacques Hanegraaf zag het niet meer in hem zitten en toen voorkwam Palmans een voortijdig einde van zijn carrière. Ook dat duurde maar kort en dit jaar rijdt hij in de kleuren van …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 april 2008 10:00

Alan RAMSBOTTOM (1936, Groot Brittannië)

Was beroepsrenner van 1961 tot en met 1966. Sterke renner en een goede knecht. Reed eerst voor de Pelforth-ploeg (1962-1964) waar Jan Janssen kopman was en transfereerde later naar de Peugeot-ploeg (1965-1966) in dienst van kopman en landgenoot Tom Simpson. Behaalde totaal zes overwinningen, waarvan die in de Ronde van Haut Loire de belangrijkste was. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

De andere op 30 april geborenen zijn:

BLAUDZUN, Michael (1973, Denemarken)
CALZOLARI, Alfonso (1887, 07.02.1983, Italië)
CAPPELLE, Andy (1979, België)
KAISEN, Olivier (1983, België)
LEMAN, Luc (1953, België)
MONCOUTIÉ, David (1975, Frankrijk)
SANTAROMITA, Ivan (1984, Italië)
SIEBERG, Marcel (1982, Duitsland)
VAN LANCKER, Eric (1961, België)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 april 2008 0:00

“De Amerikaanse atlete Inger Miller werd in oktober 2001 na een lange juridische strijd geschorst wegens een te hoge concentratie cafeïne in haar urine na afloop van de wereldkampioenschappen indoor in Japan in 1999. Zij moest de bronzen medaille die zij op de 60 meter won inleveren, maar werd niet geschorst. Naar eigen zeggen had Miller deze cafeïne binnengekregen door het drinken van enkele flesjes cola na de finish, welke beschikbaar waren gesteld door één van de sponsors van het evenement.

Tot over veertien dagen!”

Frans Stoele

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 april 2008 10:00

Wim DE VOCHT (1982, België)

Dit is weer zo’n verhaal van een renner met talent en een meer dan normaal ontwikkelde aanleg voor pech. Al bij de junioren toonde hij zijn klasse door in de meeste wedstrijden gewoon bij de rest weg te rijden en naar de zege te snellen. Het leek allemaal zo vanzelfsprekend, niemand kon hem houden. In 2004 werd hij prof bij Bodysol en daar toonde hij dat hij er vooral een was voor het voorjaarswerk. Kasseien, wind, regen, modder en potenbrekers dat was zijn terrein. Hij droomde er van om daar te excelleren, maar telkenmale was er de pechduivel om zijn ambities als sneeuw voor de zon te doen verschrompelen. In 2005 transfereerde hij naar de Davitamon-Lotto-ploeg en Marc Sergeant deed er alles aan om het voorjaarstalent verder te polijsten. Maar hij leerde De Vocht ook afwachten en sterker worden om hem in 2006 te kunnen lanceren. Maar toen ging het mis, goed mis. In de Ronde van Vlaanderen was hij bij een valpartij betrokken en in het ziekenhuis van Oudenaarde bleek hij zijn elleboog en twee ribben te hebben gebroken, Weg voorjaar, weg seizoen. Een jaar later liep hij al in februari in de Ronde van Qatar een fikse ontsteking op aan zijn duim, die hij iets te laat wegtrok toen er een deur dichtviel. Hij reageerde niet goed op de antibiotica en een deel van zijn voorjaar viel in duigen. Pas in Gent-Wevelgem mocht hij weer opstappen, maar in de afdaling van de Kemmelberg knalde hij met een aantal anderen onderuit om zijn duim te breken. Weg Parijs-Roubaix, de koers waar hij het vaakst van droomde. Na het Belgisch kampioenschap openbaarde zich een blessure in de liesstreek, veroorzaakt door aderen die te nauw bleken voor een goede doorbloeding. Dit jaar is hij tot nog toe – afkloppen! – van pech verschoond gebleven, maar …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 april 2008 0:00

“De HB Alarmsystemen ploeg had in 1981 een prima start in de Ronde van Spanje. Eerst won Hedy Nieuwdorp op 26 april de vijfde etappe tussen Caceres en Merida. Ereplaatsen waren er voor Hans Vonk (3e), Jos Lammertink (4e) en Wies van Dongen (5e). Lammertink won een dag later de zesde etappe naar Sevilla en was daar, getuige het verslag in De Telegraaf, erg verbaasd over. Hij had een langdurige periode van ellende achter de rug. Halverwege het seizoen 1980 velde de ziekte van Pfeiffer hem, terwijl de naweeën daarvan hem nog heel lang uit het zadel hielden. Weliswaar won hij in 1981 een tijdrit in de Ruta del Sol, maar daarna werd het angstvallig stil rond de lange Wierdenaar. Pas in de Waalse Pijl, krap een week voor de Vuelta, reed hij weer mee. Vooral om kilometers te maken. ‘Ik moest naar de Ronde van Spanje, want van thuiszitten wordt ik gek.’ Die deelname bleef natuurlijk een gok. Hij keek dan ook niet verbaasd op toen hij op de derde dag in de eerste bergrit meteen twintig minuten verspeelde. In Sevilla won hij in de massasprint, waarin hij knap gelanceerd werd door Jos Schipper. Zijn overmacht was opmerkelijk, hij won met ruim een lengte voorsprong. Een dag later werd Hedy Nieuwdorp knap negende in een bergrit naar Jaen. De Spaanse kampioen Juan Fernandez won voor zijn landgenoot Lasa.

Op 29 april waren er twee opdrachten. Eerst een vlakke rit over 100 kilometer, die gewonnen werd door de Spanjaard Yurrebaso. Die …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 april 2008 10:00

Jan ROL (1933, Nederland)

Hij won in 1956 de Ronde van Noord-Holland en dat was zijn wedstrijd. Voor een Alkmaarder is er geen mooiere zege denkbaar dan een triomf in de ronde die door zijn eigen streek gaat. Jan kon skrikkelijk hard fietsen en dat jaar was hij beresterk, want in bijna alle amateurklassiekers reed hij vooraan en prijs. De heren van de Technische Commissie van de KNWU volgden al die klassiekers, omdat het dat jaar een Olympisch jaar was. Er moest heel streng geselecteerd worden, want de spelen waren heel ver weg. In Australië, een werelddeel aan de andere kant van de aarde waar in die tijd wel veel Nederlanders naar toe gingen maar niet met de bedoeling om terug te komen. Het budget van het NOC was bescheiden in die tijd, op het armoedige af. Dus alleen kanshebbers op eremetaal kwamen in aanmerking en dat was de stoere tegelzetter uit Alkmaar zeker. Hij kreeg na het door Frans Mahn gewonnen WK in Kopenhagen te horen dat hij zich mocht voorbereiden. Met Mahn, Jan Buis, Piet Steenvoorden, Coen Niesten en Joop Captein moesten ze zich elke dag in Den Haag melden bij begeleider Klaas Büchli, die de zes elke dag een trainingsrit voorschotelde van zo’n 200 kilometer. Ook op de baan werd getraind, want in Melbourne zou bepaald worden op welke van de zes wieleronderdelen ze moesten uitkomen. Twee weken voor vertrek – de fietsen waren al in Melbourne en het olympische kostuum stond ze voortreffelijk - besliste het NOC dat Nederland de spelen zou gaan boycotten vanwege de aanwezigheid daar van de Sowjet Unie, dat een paar dagen daarvoor een eind had gemaakt aan de Hongaarse opstand. De zestig uitverkoren Olympiërs kregen een telegram thuis. Jan schreeuwde en vloekte toen hij de boodschap had gelezen. Hij nam direct de beslissing dan maar op eigen houtje te gaan. Hij trok direct zijn olympische pak aan en besefte omgekleed dat zijn voornemen onzinnig was. Zijn moeder was in de keuken bezig de was voor te bereiden en de wasteil, gevuld met water en een zakkie blauw, stond op de keukenvloer klaar om op het gas gezet te worden. Jan greep twee pollepels ging met z’n mooie kostuum in de teil zitten en brulde: ‘Ik ga, al moet ik gaan roeien!’ Op hetzelfde ogenblik besloot hij ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 april 2008 0:00

DE BUYSSCHERE, Jürgen (1976, België)
CARRASCO GAMIZ, José Luis (1982, Spanje)
CORNELISSE, Rink (1947, Nederland)
CRIQUIELION, Mathieu (1981, België)
GOASDUFF, François (1935, Frankrijk)
HENRION, Jonathan (1982, België)
HOLZMANN, Horst (1930, Duitsland)
JENNINGS, Cameron (1979, Australië)
KRUPKAT, Franz (1894, overleden 02.06.1927, Duitsland)
LITSCHI, Karl (1912, Zwitserland)
MEIFFRET, José (1913, overleden 16.04.1983, Frankrijk)
NIEL, Hubert (1941, Frankrijk)
OOSTERHOUT, Bram van (1985, Nederland)
PARISIEN, François (1982, Canada)
STEEVENS, Harrie (1945, Nederland)
VANDAELE, Robbie (1972, België)
VILLA, Romain (1985, Frankrijk)
WEGELIUS, Charles (1978, Groot Brittannië)
WIELINGA, Remmert (1978, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 april 2008 0:00

GEREMIA, Gianluca (1981, Italië)
HORIK, Savié van (1988, Nederland)
MARCHISIO, Luigi (1909, overleden 03.07.1992, Italië)
MONDORY, Lloyd (1982, Frankrijk)
QUEMENEUR, Perrig (1984, Frankrijk)
WEGELIUS, Charles (1978, Groot Brittannië)
WELTER, Hannah (1988, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 april 2008 0:00

“De firma Novy in Kortrijk, het bedrijf van de familie Lannoy, viert dit jaar haar 100-jarig bestaan. Novy begon in 1908 als fietsenhandel en na de Tweede Wereldoorlog kwamen daar keukens bij. Het was de periode waarin er in West-Vlaanderen meer dan honderd zelfstandige framebouwers actief waren en een fietsenfabrikant, die jaarlijks meer dan tienduizend fietsen afleverde, was een grote. Sommige, zoals Flandria, hielden er een wielerploeg op na en anderen sponsorden één enkele wegrenner of cyclocrosser. Met de keukens erbij kwam Novy tot grotere omzetten en werd het bedrijf een grote werkgever. Als er dan iemand aan het roer staat die wielergek is, ontstaat er al gauw een wielerploeg.
Novy debuteerde in 1969 in het profpeloton met een ploeg rond Rik Van Linden. Deze razendsnelle coureur zou zowel in 1971 als in 1973 Parijs-Tours winnen en in …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 april 2008 10:00

Theo de ROOIJ (1957, Nederland)

Er is in de afgelopen twaalf maanden te veel met Theo gebeurd om op zijn 51e verjaardag geen aandacht aan hem te besteden en slechts naar het stukje van twee jaar geleden te linken. Ik denk dat hij alle gebeurtenissen rond de affaire Rasmussen en zijn daaropvolgend terugtreden als hoogste baas van het Rabobank Wielerplan het liefst zou willen vergeten, maar dat kan natuurlijk niet. Het is gebeurd en Theo moet er mee leven, of hij dat nou leuk vindt of niet. Het verstandigste dat hij gedaan heeft is dat hij gewoon benaderbaar is gebleven. Hij had net als Jan Raas de vergetelheid kunnen zoeken, maar dat roept alleen maar vragen op. Nee, Theo aanvaardt weer functies, zoals het vice-voorzitterschap van de Club 48. Dat zal wel te maken hebben met het streven van Peter Post om het bestuur van deze prachtige vereniging voor wielercoryfeeën uit het verleden de komende jaren te verjongen. Daarbij is hij als voorzitter begonnen met zijn eigen opvolging te regelen en het ligt in de lijn der verwachting dat de zesdaagsekeizer van weleer dit jaar of volgend jaar de voorzittershamer aan Theo overdraagt. Het zal dan de tweede keer zijn dat Theo hem opvolgt, want dat was ook al zo in de Panasonic-tijd toen Post zichzelf tot manager benoemde en Theo en Walter Planckaert in de ploegleidersauto’s stapten. Verder is de Holtenaar onlangs toegetreden tot de organisatie van de Ronde van Overijssel met de bedoeling dat hij daar volgend jaar koersdirecteur van wordt. Een mooie baan waar hij voor geknipt is. Die functie is veel meer dan je kop door het dakraam steken en met een vlag zwaaien, want het omvat ook ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 april 2008 0:00

2 3 4 5 6 Volgende »