Het is een goede gewoonte om met uitzicht op een mand oliebollen de balans op te maken van datgene wat een mens bezighoudt. Dus ook van de wielrennerij, want sinds ik slogblog is dat voor mij dagelijkse kost.
Er zijn mensen die heel somber over de wielersport oordelen en er zijn er ook die hun ogen volledig sluiten voor al het negatieve waar onze sport mee te maken heeft.
Ik behoor tot geen van beide, maar wel tot het ras der optimisten. Dat zijn mensen die vaak tegen beter weten in altijd de zonzij proberen te ontdekken. Als je zo in elkaar zit dan word je weliswaar vaak teleurgesteld, maar je stapt doorgaans ook wat vrolijker door het leven. Ik zie de toekomst van de wielersport dan ook met vertrouwen tegemoet, want de sport is bezig schoon te worden. Ik heb nooit geloofd dat iedere wielrenner zich aan doping heeft bezondigd. Ik denk wel dat op het hoogtepunt van het …
Soest op tweede kerstdag een veldrit georganiseerd die in binnen- en buitenland veel aanzien genoot. In 1980 won de uit het Limburgse America afkomstige Wil Brouwers (foto) voor Herman Snoeijink uit Denekamp en de Duitser Rainer Paus. Het aan deze wedstrijd verbonden kampioenschap van Utrecht werd veroverd door Wiecher van der Hoef uit Baarn. Een jaar later behaalde Reinier Groenendaal zijn dertiende zege van het seizoen in Soestduinen. Weer was de tweede stek voor Herman Snoeijink en Huub Kools werd derde. 
Het einde van het jaar is traditioneel de tijd om de jaarprijzen te verdelen. Erik Breukink had in 1987 al de Gerrit Schulte Trofee opgehaald, maar de koek was nog niet op voor hem en op 28 december werd hij in Arnhem gehuldigd als Gelders Sportman van het Jaar. De jury bestond uit de sportredacties van in Gelderland verschijnende dagbladen en Omroep Gelderland. Breukink dankte zijn uitverkiezing aan een sterk seizoen, met als hoogtepunten een derde plaats in de Ronde van Italië en een etappezege in de Ronde van Frankrijk. Hoewel Erik Breukink in 1987 in Bergen op Zoom woonde, ging hij voor de jury nog door voor een Gelderlander. Dit vanwege het feit dat hij afkomstig is uit Spankeren bij Dieren. Bovendien is de talentvolle wielrenner nog altijd lid van wielervereniging De Zwaluwen uit Doetinchem.
Wat moet ik nog over dit grote talent schrijven, na alles wat in de laatste weken al over hem te berde is gebracht. De wielrenner van het jaar 2007 heeft een fantastische prestatie geleverd door in één jaar zowel wereldkampioen veldrijden als tijdrijden te worden. Bij de espoirs weliswaar, reden waarom zijn uitverkiezing tot de beste wielrenner van Nederland enigszins ter discussie stond. Maar het blijft een geweldige prestatie in twee totaal verschillende disciplines, die hij allebei tot in de perfectie beheerst. Hij moet alleen nog maar een beetje groeien en sterker worden om een vedette te worden, zou je denken. Maar in het tegenwoordige wielrennen kun je op het hoogste niveau niet meer op twee paarden wedden en moet je kiezen. Inmiddels heeft Lars gekozen en hij blijft tot het voorjaar van 2009 datgene doen dat hij het leukste vind: het veldrijden. Bij het WK van 2009, dat in Nederland zal worden verreden, wil hij wereldkampioen worden in de hoogste categorie en dat betekent dat hij het fenomeen Sven Nys zal moeten verslaan. Maar die is de laatste jaren het hele seizoen superieur, behalve in het WK. Maar dan rijzen Vervecken en Wellens doorgaans weer naar eenzame hoogte. Na het WK van 2009 wil Lars zich volledig op de weg gaan toeleggen. Hij heeft veel mee om ook in die discipline tot de allergrootsten uit te groeien. Het zal interessant zijn om die ontwikkeling te volgen, want hij begint dan als 23-jarige aan de zwaarste klus. Wat zijn keuze betreft heeft hij geen referentiekader, want ik ken geen renner die voor een soortgelijke carrière-opbouw heeft gekozen en daar succesvol mee is geweest. Hij heeft er de talenten voor, loopt over van de ambitie en hij lijkt me een verstandige en nuchtere knul die zich het hoofd niet makkelijk op hol laat brengen. Wat ik wel leuk aan hem vind is dat hij eerst kiest voor datgene wat hij het liefste doet om daarna zijn verstand te volgen. Want een regenboogtrui in het veldrijden is nu eenmaal veel minder waard, dan ... 
