ad ad ad ad

Gert BONGERS (1946, Nederland)

De carriere van Gert Bongers was kort maar indrukwekkend. In slechts vier jaar tijd won hij een amateurklassieker, werd hij wereldkampioen, twee maal Nederlands kampioen en verbeterde hij het wereldrecord op de vijf kilometer met staande start. Gert Bongers was vooral een zeer sterke jachtrijder. Met dat talent excelleerde hij in verschillende wegkoersen. Zoals in 1967 toen hij ondanks een zware rugblessure met overmacht de Ronde van Friesland won. Hij had die koers alleen maar kunnen rijden omdat zijn verzorger hem pijnstillers had gegeven. Die werkten prima, maar bij de dopingcontrole bleek hij positief te zijn. Bongers werd voor drie maanden geschorst, maar na zijn protest werd de straf teruggebracht tot een maand. Toen die voorbij was, kon hij nog net meedoen aan het Nederlands kampioenschap achtervolging. Hij kwam zonder moeite in de finale en zijn opponent heette Fedor den Hertog. Een tegenstander om angst voor te hebben, maar ook Fedor was die dag niet opgewassen tegen die tempobeul uit Voorst. Bij het WK in Amsterdam ging het nog beter. In de halve finale liep hij zo maar zeventig meter weg bij de Australiër Bijlsma en in de finale moest de Deen Mogens Frey vijftig meter toegeven. In 1968 werd Gert Bongers beroepsrenner en met Piet de Wit startte hij in een zesdaagse waar ze door de gehaaide profs even werden 'ontgroend'. Het was vernederend en de rest van zijn ambitie verdween om plaats te maken voor twijfels. Moet ik hier wel mee door gaan? Nee dus en Bongers ging in zaken. Daar had ie ook talent voor en hij opereerde jarenlang heel succesvol als zakenman. Hij heeft nu nog enkele bedrijven die door anderen gerund worden en zelf woont hij al jaren op Curaçao. Hij werkt alleen nog maar om wat om handen te hebben. (Foto: © Guus de Jong)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 augustus 2007 0:00

© Peter Ravensbergen

“Intussen reed ik moederziel alleen door het Vlaamse landschap, met geen levende ziel voor of achter me. Er bekroop me enige onzekerheid: rij ik nog wel goed? Als een van de eersten bereikte ik de finish van het CRVV in Oudenaarde, waar ik werd verrast met een stijlvol retro-shirt en een vriendelijke jonge dame die een broodmaaltijd voor me ging halen. Zij was een van de vele vrijwilligers die deze dag tot een succes maakte. Om half vier zat ik al weer in de auto met een laatste blik op het stadhuis waar op het torentje ‘Hanske De Krijger’ me uitzwaaide. Hanske nu in brons vereeuwigd, was ooit op de uitkijk gezet maar daar in slaap gevallen omdat hij iets te veel oud bruin gedronken had. Het gevolg was dat keizer Karel voor een dichte poort stond. Die was ‘not amused’ en hij brieste de Oudenaardenaren toe: ‘In de toekomst mag dit nooit meer gebeuren en om jullie daar dagelijks aan te herinneren gebied ik een bril in het wapenschild aan te brengen.’ En zo gebeurde het.
Dit verhaal heb ik uiteraard van horen zeggen, omdat mijn brilsterkte niet toerijkend is om dit van afstand zelf te constateren. Tegenover het …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 augustus 2007 10:00

CADOLLE, Marcel (1878, overleden 21.08.1956, Frankrijk)
DEKKER, Erik (1970, Nederland)
HUYBRECHTS, Frans (1884, overleden 30.11.1944, België)
OOSTEN-HAGE, Keetie van (1949, Nederland)
RÜTTIMANN, Stefan (1978, Zwitserland)
STEIGER, Daniel (1966, Zwitserland)
ZANDBEEK, Mart van (1982, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 augustus 2007 0:00

© Philip van der Ploeg

“Op zaterdag 20 augustus 1977 won Piet van Katwijk de 20e Ronde van Pijnacker door Bert Pronk in de sprint te kloppen. Tien seconden later won Piet’s oudere broer Jan het sprintje om plaats drie. De profronde van Pijnacker bestaat nog steeds, en hoe! Afgelopen zaterdag stapte, ondanks een veto van de KNWU, voor het lieve sommetje van 15.000 euro ook de Deense ex-Raborenner Michael Rasmussen op voor de 50e jubileum editie. Het aantal bezoekers was het viervoudige van de afgelopen jaren, maar de Deen mocht niet winnen van zijn voormalige ploeggenoten. En zo werd de naam van Bram de Groot toegevoegd aan de indrukwekkende lijst met winnaars van de laatste tien jaar: Marco Pantani, Servais Knaven, Jeroen Blijlevens, Michael Boogerd, Jan Svorada, Santiago Botero, Alessandro Petacchi, Max van Heeswijk, Bobby Julich en vorig jaar Frank Schleck.

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 augustus 2007 10:00

BERGMANS, Toni (1932, Nederland)
DUMOULIN, Samuel (1980, Frankrijk)
HUIZINGA, Stefan (1984, Nederland)
KELLENAARS, Harry (1948, Nederland)
LILL, Daren (1982, Zuid-Afrika)
OVEREND, Ned (1955, Verenigde Staten)
SANDEN, Geert van de (1988, Nederland)
SEVEREYNS, Miel (1931, overleden 30.11.1979, België)
VERACHTERT, Jos (1932, overleden 17.01.1967, België)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 augustus 2007 0:00

Het duel der giganten, zo mag je het strijd tussen Rik Van Steenbergen en Gerrit Schulte toch wel noemen. We schrijven 15 september 1949 en na een reeks mooie wedstrijden op de Amsterdamse stadionbaan was deze afsluiting gepland. Het zal best vol gezeten hebben, want de twee namen op deze affiche waren indertijd grote trekpleisters. Van Steenbergen was kort daarvoor voor de eerste maal wereldkampioen op de weg geworden na een felle strijd in Kopenhagen met onder andere Gerrit Schulte. Die was net onttroond als wereldkampioen achtervolging en verliezen vond Gerrit niet leuk. De twee waren bovendien de belangrijkste tenoren in het zesdaagsecircuit dat ook op het punt van beginnen stond. Gerrit Schulte was een groot renner, maar ook een moeilijk mens die zijn collega’s vaak tot wanhoop dreef. Maar hij had ook een klein hartje en daar hoorde ik eens een mooi verhaal over. Een jaar of wat terug was ik eens bij de Zesdaagse van Gent en op het middenterrein raakte ik in gesprek met een oud mannetje. Een gesoigneerd baasje die mij vertelde dat hij ieder jaar een avondje naar Gent kwam om van de zesdaagse te genieten. ‘Maar de grote dagen zijn voorbij, meneer’, zei hij. ‘De dagen van Gerrit Schulte, want dat was d’r ene.’ Daarna vertelde hij de Amsterdamse Bosschenaar persoonlijk gekend te hebben, want zijn levenswerk was het verkopen van zetels geweest aan …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 19 augustus 2007 10:00

Vandaag wordt Cees Paymans 78 jaar en hij staat daarom in de lijst van de Burgerlijke Stand. Cees is wel een goede, maar geen grote renner geweest en daarom ben ik bang dat hij geen extra aandacht zal krijgen. Daarom dit korte stukje. Een dezer dagen was ik voor een verhaal namelijk op bezoek bij de amateur-kampioen van Nederland van 1953 op Zandvoort. De oorspronkelijke Tilburger woont al heel lang in Hilvarenbeek, heel fraai in het buitengebied aangeschurkt tegen de Beekse Bergen. Cees heeft heel lang bij de amateurs gereden en daarna van zijn 40e tot zijn 65e als springruiter het stalen ros ingeleverd voor een echt paard. Cees fietst nog zowat elke dag een kilometer of twintig op een sportfiets, hij tennist nog en doet aan spinning. Ons gesprek was wat uitgelopen zodat een rondgang langs de paardenstallen en dergelijke er zowat bij inschoot, omdat Cees zich moest haasten om deel te nemen aan de plaatselijke senioren tenniscompetitie, waarvoor hij drie keer in de week moet aantreden. Beroepsmatig heeft Cees meer dan 50 jaar op de markt gestaan met zijn kraam met zoetwaren (koekskes en snoepkes). Daarom een korte bijdrage om deze krasse knar met zijn verjaardag te feliciteren.

Dit stukje met foto ontving ik van onze Theo Buiting, die in een van de volgende uitgaven van Brabantse Helden een stuk over Cees Paymans gaat publiceren.

Geplaatst door Fred van Slogteren, 19 augustus 2007 8:00

André GEVERS (1952, Nederland)

‘André was een van de grootste talenten die ooit bij Raleigh heeft gereden, maar hij wist volgens mij absoluut niet hoe goed-ie was.’ Dat zei Gerrie Knetemann eens tegen me toen we het over de wereldkampioen 1975 op de weg bij de amateurs hadden. André was zo’n echte Brabantse jongen. In de week hard buffelen in de bouw en in het weekend lekker stappen met de jongens. Kroeg in kroeg uit en een kratje bier ging er altijd wel in. Tot hij in 1971, op 19-jarige leeftijd, ineens het licht zag bij de Ronde van Schijndel, zijn geboortedorp. Hij werd coureur en twee jaar later was hij een van de beste amateurs van ons land. In de Tour de l’Avenir won hij de eerste etappe en reed hij een dag in de gele trui. In 1975 was hij niet te houden. Maar liefst 23 keer ging hij als eerste over de streep en het ging allemaal zo makkelijk. Spelenderwijs bijna. Het WK in het Belgische Mettet had een rommelig verloop. De renners zaten allemaal te wachten op de Oost-Europese staatsamateurs die de koers wel zouden openbreken. Maar die robotten bleven die dag tussen de wielen en daarom ging de Zweed Sven-Ake Nilsson er in zijn eentje vandoor. Er ging een groepje achteraan en daar zat André bij. Het ging hem niet hard genoeg. Hij demarreerde en hij reed indrukwekkend als een streep naar Nilsson toe. Samen ramden zij kop over kop door en in de laatste honderden meters had André geen kind aan de Viking, die later een heel sterke prof zou worden. Veel beter althans dan André Gevers, de wereldkampioen. Uit een soort automatisme werd hij beroepsrenner en daar heeft hij nog spijt van. ‘Ik was helemaal niet geschikt voor het profbestaan. Ik fietste echt voor mijn plezier en dat had ik moeten blijven doen.’ In de Raleigh-ploeg wist Peter Post al snel dat de Brabander karakterologisch geen jongen was van het kaliber Raas of Knetemann. Zo verzandde zijn carrière en hij stopte al op 27-jarige leeftijd. Hij heeft nu een bedrijf in de Ardennen waar hij caravans verhuurt aan mensen die daar komen wildwatervaren. Ik kom hem nog wel eens tegen bij een wielersportfeestje. Een aardige man, die verder nergens spijt van heeft. (Foto: © Cor Vos)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 19 augustus 2007 0:00

Onder overweldigende belangstelling – organisator Maarten Wlling spreekt van 20.000 toeschouwers – is vanavond de profronde van Pijnacker verreden. Namens de slogblog was Philip van der Ploeg aanwezig en hij mailde het volgende: “De reden voor die uitzonderlijke opkomst van het publiek was de deelname van Michael Rasmussen, de Deen die in het geel de Tour moest verlaten. Het jaarlijkse rondje in het Zuid-Hollandse tuindersdorp was een demonstratie van solidariteit met Rasmussen die heel beslist zijn recht wil gaan zoeken en met dit soort optredens iedereen provoceert die hem dit heeft aangedaan. Ik vind dat wel mooi, hoewel we toch wat terughoudend moeten zijn omdat hij door die gemiste out-of-competition-controlls in ieder geval de schijn tegen heeft. Maar tot nu toe is hij onschuldig tot het tegendeel bewezen is. Maar voor de meeste aanwezigen was die schijn er niet, want er liepen tal van mensen rond met gele T-shirts waarop de tekst stond: ‘The real winner of the Tour de France’ en een groot spandoek ‘Rasmussen is mijn Tour Winnaar’. Ook de pers was in grote getale aanwezig. Camera-ploegen, fotografen en schrijvende journalisten uit binnen- en buitenland, onder wie ook Volkskrant’s sterverslaggeefster Marije Randewijk die zich normaal gesproken zelden bij een criterium laat zien. En overal vertelde de onthoofde Tourwinnaar hetzelfde. Hij is vastbesloten om terug te komen en hij zal dit jaar waarschijnlijk de Ronde van Lombardije al rijden, als er een ploeg is die hem wil contracteren. Dat zeg je niet, denk ik, als er nog geen ploegen interesse hebben getoond. We zullen het de komende weken wel horen. In ieder geval was het een feestelijk avondje zonder wanklank. Hoe deze soap ook afloopt, Rasmussen scoorde in Nederland nadrukkelijk 1-0. Oh ja, Bram de Groot – ook Rabobank – won de ronde voor Stef Clement.” (Foto's: © Philip van der Ploeg)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 18 augustus 2007 23:23

Serge BAGUET (1969, België)

Het komt niet vaak voor dat een renner op nog jonge leeftijd stopt en daar later spijt van krijgt. Teruggekeerd in het peloton blijkt hij dan vaak veel beter te zijn en bereikt hij alsnog wat hij in eerste instantie voor ogen had. Het beste voorbeeld is Frans Verbeeck, die als een modale prof stopte en als een vedette terugkwam. Serge Baguet is ook een voorbeeld. De zoon van oud-beroepsrenner Roger Baguet was een zeer goede amateur die in die categorie heel succesvol was. Als prof kwam het er niet uit. Hij reed een aantal jaren voor Lotto, maar de doorbraak liet te lang op zich wachten. In 1996 kreeg hij geen contract meer en hij kwam onderdak bij het kleine Vlaanderen 2000. Hij besloot te stoppen en hij werd dakdekker in het bedrijf van zijn schoonvader. Door dagelijks op de top te zitten, besefte hij dat hij er misschien niet voldoende aan gedaan had om te slagen. De goesting keerde terug en hij begon weer met koersen. In 2000 werd hij voor de tweede keer prof en weer kreeg hij een contract bij Lotto. Een jaar later won hij een Touretappe en daarmee ging zijn aanzien een stuk omhoog. 2005 was zijn topjaar. Hij won twee etappes in de Ruta del Sol en hij werd Belgisch kampioen op de weg. Het leverde hem een contract op bij QuickStep, maar daar heeft hij nog niet veel potten kunnen breken. In 2006 reed hij zich in de nationale trui de longen uit het lijf voor Tom Boonen, maar dit seizoen is het helemaal niks met de renner uit Geraardsbergen. Hij kampt met ernstige rugklachten en rijdt als gevolg daarvan geen deuk in een pakje boter. Het zal zijn laatste seizoen wel zijn want hij wordt vandaag 38 jaar en dan komt het einde in zicht. (Foto: © Cor Vos)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 18 augustus 2007 0:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 Volgende »