ad ad ad ad

Vatcheslav EKIMOV (1966, Rusland)

Toen in 1989 de Muur viel, die West-Europa van het ontluisterde Sowjet-rijk scheidde, wist Peter Post, manager van de zo succesvolle Panasonic-formatie, direct wat hem te doen stond. Hij boekte een vlucht naar Sint Petersburg, dat toen nog Leningrad heette. Hij dacht de eerste en de enige te zijn, maar twee stoelen achter hem in het vliegtuig zat Paul Desmet, baas van de Belgische Histor-ploeg. Post wist naar wie hij op zoek was en haast was geboden. In Leningrad contracteerde hij luttele uren later Vatcheslav Ekimov, de op dat moment 23-jarige Russische tijdrijder. Het type renner waar Post zo van hield, eentje van hetzelfde kaliber als Schuiten en Oosterbosch. Post wist wie hij in huis haalde, want Slava had al zes wereldtitels op zak en een gouden Olympische medaille. In no-time ontwikkelde de Rus zich tot een echte professional die in zijn eerste jaar als prof wereldkampioen achtervolging werd. Verder realiseerde hij een rijke palmares met overwinningen in het Kampioenschap van Zürich, de Ronde van Valencia, de Driedaagse van de Panne, de Ronde van Nederland, de Tour Dupont en nog veel meer. Hij bleef lang in Nederlandse dienst en hij boekte menig succes omdat hij het vermogen had om in een finale uit het peloton te katapulteren dat op dat moment zestig in het uur reed. Een fantastische coureur en teamrenner. Dat was ook Lance Armstrong niet ontgaan en hij haalde Ekimov in 1997 bij Rabobank vandaan en maakte hem tot zijn adjudant in de US Postal ploeg. Ergens in 2000 – meen ik – stopte hij met de wielersport maar luttele maanden later haalde Armstrong hem over om toch weer op te stappen. Hij voegde er nog een paar sterke jaren aan toe. Ik zag hem in augustus jl. nog op het startpodium staan bij de start van de tijdrit in Eneco’s Tour. Scherp, geconcentreerd, lichtelijk trillend van de spanning. Het was zijn laatste wedstrijd, want daarna stopte hij, 40 jaar en 7 maanden jong. Wat een coureur. (Foto: © Philip van der Ploeg)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 4 februari 2007 0:00

Hennie KUIPER (1949, Nederland)

Grote wielrenners hebben niet alleen aan hun ontwikkeling als atleet gewerkt, maar ook aan hun persoonlijkheid. Een mens is een verzameling van botten, vlees en spieren, maar er moet de bezieling zijn om dat lijf aan te sturen. Hennie heeft zich als atleet en als mens fantastisch ontwikkeld. Hij heeft zijn tekortkomingen overwonnen en zijn sterke punten geoptimaliseerd. Zo heeft hij een fantastische carrière gerealiseerd met vele hoogtepunten. Hij koos zijn wedstrijden uit en bereidde zich daar zo op voor dat hij vaak als een zombie aan de start stond. Strijdplan in het hoofd, voor duizend procent geconcentreerd en ver weg van de rest van de wereld. Zo won Kuiper zijn koersen en hij werd er om bewonderd. Behalve die ene keer bij de Olympische Spelen in München in 1972. Na de afschuwelijke moord door Palestijnse terroristen op Israëlische sporters verkeerde de hele sportwereld in verwarring. De lol was er af en verschillende atleten verlieten het Olympisch dorp en gingen naar huis. Voor Hennie Kuiper was dat geen optie. Hij was in München ... 

Geplaatst door Fred van Slogteren, 3 februari 2007 0:00

© Otto Beaujon

“Het verhaal van Richard Depoorter is even bekend als tragisch. Hij werd tijdens de Ronde van Zwitserland 1948 door de wagen van zijn ploegleider doodgereden in een tunnel. De ploegleider in kwestie was een nog jonge Lomme Driessens, maar die zat niet aan het stuur. De toedracht werd later breed uitgemeten toen Louis Hanssens, de chauffeur, twee jaar later in België werd vervolgd voor dood door schuld. ‘Het toebrengen van slagen bij gebrek aan bedachtzaamheid, de dood ten gevolge hebbend’, zo zou de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 2 februari 2007 10:00

Peter PIETERS (1962, Nederland)

De bondscoach van de baanwielrenners is een van de succesvolste coaches in de Nederlandse sportwereld. Hij levert nu al jaren de ene wereldkampioen na de andere af, maar hij was in december jongstleden niet genomineerd voor de beste sportcoach van Nederland. Wel Frank Rijkaard en wat die vorig jaar met FC Barcelona heeft gepresteerd was natuurlijk indrukwekkend. FC Barcelona is echter een Spaanse voetbalclub met slechts één Nederlandse speler in de gelederen. Ik vind dat je zo iemand – met alle respect – dan niet moet selecteren. Pieters werkt als Nederlander met een puur Nederlandse selectie en alle eer voor ... 

Geplaatst door Fred van Slogteren, 2 februari 2007 0:00

KARAKTERMENS PETER POST

door Fred van Slogteren

“Er zijn heel wat auteurs geweest die voor 1998 de biografie van Peter Post wilden schrijven, maar het niet hebben gedaan omdat de Keizer het niet wilde. Om het zonder de medewerking van de hoofdpersoon te doen is heel wat meer werk en daar schrokken ze allemaal voor terug. Zo niet Fred van Slogteren. Die had zich in zijn hoofd gezet om het levensverhaal van de slagerszoon uit de Amsterdamse Staatsliedenbuurt vast te leggen en dat heeft-ie gedaan. Zonder de medewerking van Post en ik denk dat het daardoor een beter boek is geworden. De voormalige zesdaagsekeizer en de meest succesvolle ploegleider uit de Nederlandse wielergeschiedenis is krachtig neergezet, zoals hij was. Een sterk portret van een man die veertig jaar lang zijn stempel op de Nederlandse wielersport heeft gedrukt, zoals nooit iemand tevoren. Een pure professional die de wielersport naar ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 1 februari 2007 10:00

William PEDEN (1905, overleden 30.01.1980, Canada)

We denken wel eens dat Steve Bauer de enige Canadese wielrenner is geweest van internationale allure, maar dat komt omdat William Peden een van die vergeten grootheden is, waarover haast niet meer wordt gepraat en geschreven. ‘Torchy’ werd hij genoemd, want het haar van deze oersterke renner uit British Columbia gloeide net zo rood als dat van Bertje Oosterbosch in een latere epoque. The King, zoals hij ook wel met veel respect werd aangesproken, was een geweldenaar. Een krachtmens die vooral uitblonk in de zesdaagsen. Hij reed er 148 en toen hij in 1948 op 43-jarige leeftijd afscheid nam, had hij er 38 gewonnen. Dat was op dat moment een record dat pas 17 jaar later in 1965 door Rik Van Steenbergen werd verbeterd. Een spectaculair renner die met zijn grote kracht een gruwelijk verzet draaide. Hij is maar een enkele keer in Europa geweest, want hij reed zijn wedstrijden vrijwel uitsluitend in Canada en de Verenigde Staten. Hij was daar ontzettend populair en de noodzaak om de oceaan over te steken was er dan ook niet. De Europese renners kwamen in die tijd wel naar Noord-Amerika, waar de SIX toen zo geliefd was dat de tribunes al weken van tevoren uitverkocht waren en de artiesten net zo beroemd waren als de grote filmsterren van toen als Charly Chaplin en Douglas Fairbanks. Torchy was voor de duvel niet bang en in 1931 vestigde hij in Minneapolis in de staat Minnesota een wereldrecord met vliegende start over een mijl. De snelheid die hij bereikte was 119 kilometer en 677 meter. Op de fiets, maar wel achter een auto met een geweldig windscherm. Je moet het maar durven. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 1 februari 2007 0:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6