ad ad ad ad

Ivan BASSO (1977, Italië)

Ik vraag me wel eens af hoe die Ivan Basso zich nu voelt. Bezig met een mooie en geleidelijke ontwikkeling van zijn carrière met steeds betere resultaten. Tweede in de Tour van 2005, eerste in de Giro van dit jaar en na de abdicatie van King Lance ineens dé favoriet voor het winnen van de Tour. Dan wordt luttele dagen voor la Grande Boucle bekend dat zijn naam in de administratie voorkomt van een dubieuze Spaanse arts en zijn werkgever CSC trekt hem direct terug uit de Tourploeg. Even later wordt hij ook nog ontslagen en dan blijkt maanden later dat de Spaanse justitie hem niet gaat vervolgen omdat er geen spoor van bewijs te vinden is. Ik weet natuurlijk wel dat dit een puur juridische vaststelling is en dat Basso best een regelmatige klant van die Spanjool kan zijn geweest, want ik vertrouw echt niemand meer. Maar stel dat het allemaal niet waar is, hoe moet Basso zich dan voelen? Een keurige man zo te zien, naast het fietsen erg behept met vrouw en kindjes. Geen Italiaanse loverboy die achter de wijven aangaat, zodra hij de kans krijgt, maar een serieuze jongen met een zacht gezicht en een wat naïeve oogopslag. Het zou me niks verbazen als hij uit pure woede en onmacht elke week een racefiets van zo’n 15 mille in elkaar heeft geslagen, maar dat weet geen mens. Hij is nu weer onder de pannen bij Discovery Channel, maar hoe verwerkt hij dit? Ik zou het niet weten. Naar de rechter stappen is een optie, maar daar zal hij dan nog jaren lang geestelijk mee bezig moeten zijn en dat kan een renner zich niet veroorloven. Het enige dat hem te doen staat is het hele seizoen 2007 tot het zijne maken. Giro, Tour, Vuelta moet hij op zijn minst winnen. Met schone A- tot en met Z-stalen en dan denkt het gros van de mensen toch: ‘Ja het zal wel, waar rook is is vuur. Die Basso is een ordinaire slikker.’ Ivan Basso kan niets worden aangewreven, maar hij is door de Spaanse justitie en Bjarne Riis als renner tot levenslang veroordeeld en hij kan er niks aan doen. Misschien moet hij eens met de Klusjesman gaan praten. (Foto: © Philip van der Ploeg)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 november 2006 0:00

Het nieuws dat Tyler Hamilton na zijn schorsing gewoon weer kan gaan fietsen bij een ProContinental-team toont voor mij aan dat het anti-dopingbeleid van de UCI niet deugt. Ik keur het enerzijds niet goed dat renners, op basis van geruchten en voorbarige conclusies, wordt belet om hun vak uit te oefenen, maar ik keur het ook niet goed – en ik vind het zelfs abject – dat een renner, van wie is aangetoond dat hij zijn hele lichaamshuishouding structureel op het gebruik van epo heeft afgestemd door een door de UCI gelicentieerde ploeg, in dienst kan worden genomen.
Renners als Tyler Hamilton moeten voor het leven van de wielersport worden uitgesloten. Dan ben je als mondiale wielerunie geloofwaardig. We mogen gerust aannemen dat Tyler Hamilton vanwege zijn prestaties financieel onafhankelijk is. Een schorsing van twee jaar is voor een sportman niet leuk, maar Hamilton heeft er geen boterham minder om gegeten. De fraudeur ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 november 2006 10:00

Steven de JONGH (1973, Nederland)

Ik heb hem wel eens goed bekeken toen hij ergens ginnegappend met collega’s aan de start stond. Een vrolijke kop boven een geblokt lijf met van die typische sprintersbenen. Turbodijen boven bolle kuiten waar de explosie van afstraalt. Hij won met zijn snelheid wedstrijden als Veenendaal-Veenendaal, de E3 Prijs en Kuurne-Brussel-Kuurne. Hij is dus een erkende rappe, maar ook weer geen McEwen, Boonen of Petacchi. Daardoor komt hij soms in een positie die hij niet verdiend. Bij het NK 2005 in Rotterdam had het Rabobank-collectief niet voldoende vertrouwen in hem om alles op zijn kaart te zetten. Er werd door tal van Rabo-truien positie gekozen in plaats van Steven eens goed te lanceren. Het gevolg was dat Leon van Bon een lange neus kon maken naar zijn voormalige collega’s. Steven baalde zichtbaar en er zal buiten gezichtsveld van pers en publiek behoorlijk zijn gegeeveedeet. Begrijpelijk en niet zonder gevolgen, want Steven maakte direct bekend dat hij bij de bank zou opstappen. QuickStep was er als de kippen bij om de al jaren in België wonende Noord-Hollander in te lijven. Een gastarbeider uit Alkmaar met een speciale opdracht. Hij zou de man worden die de god van België in de laatste honderd meter in ideale positie voor de eindzege moest brengen. Het lukte een aantal malen, maar in de Tour de France lukte het niet en de pers en heel België begon te morren over die miskoop, die keeskop. De ene keer had Steven te vroeg afgegeven, de andere keer niet goed positie gekozen of er was wel een andere kulreden. Voor de objectieve kijker was die keeskop echter weinig te verwijten, want het lag natuurlijk aan het wonderkind zelf. Een sprinter die niet wint wordt onzeker. Hij gaat aan zich zelf twijfelen en zakt mentaal door het ijs. Dat overkwam Tom Boonen in de Tour van 2006. Een belangrijke fase in zijn ontwikkeling, waardoor het volgend jaar wel weer beter zal gaan met het tandem Boonen/De Jongh. Steven wordt vandaag 33, dus is er nog genoeg eer te behalen. (Foto: © Philip van der Ploeg)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 november 2006 0:00

Klaus BUGDAHL (1934, Duitsland)

Hij was 22 jaar toen hij in het zesdaagsecircuit debuteerde in zijn geboortestad Berlijn en hij was 40 jaar toen hij zijn loopbaan afsloot als winnaar van de Zesdaagse van Zürich. Daar tussen won hij 37 zesdaagsen, met tal van partners want hij heeft nooit met iemand een vast koppel gevormd. Hij was een van de beste zesdaagserenners van zijn tijd en toen reden er mannen rond als Gerrit Schulte, Rik Van Steenbergen, Peter Post, Fritz Pfenninger, Dieter Kemper, Rudi Altig en Patrick Sercu. Hij was een renner met een grote inhoud die in de jachten onvermoeibaar was. Hij kon fantastisch temporijden en hij had een fabelachtig koersinzicht. Geen man om de boel op stelten te zetten, dat was meer het terrein van Post en Altig. Daarom werd hij meer gewaardeerd door zijn collega’s dan door het publiek, hoewel hij in de Duitse zesdaages altijd veel supporters had. Hij was nooit te beroerd om zijn ervaring en kennis met jonge renners te delen. Hij hielp ze en begeleidde ze als ze daarom vroegen en Patrick Sercu heeft meermalen bekend dat hij veel aan ‘Der Alte’ te danken heeft. Privé was hij een bescheiden man en niet iemand van de voorgrond. Hij had de naam gierig te zijn, omdat hij primair op de fiets zat om zijn schaapjes op het droge te krijgen en dat schijnt hem ook goed gelukt te zijn. Dat deed hij door gedisciplineerd zijn werk te doen en de rol te vervullen die van hem werd verwacht. Na zijn carričre is hij nog een poosje actief geweest als ploegleider van een Duitse ploeg met de naam Kotter. Maar verder wordt er niet veel meer van hem vernomen. Door zijn huwelijk verhuisde hij van Berlijn naar Wiesbaden en daar woont hij nog altijd. Peter Post noemt hem een van de intelligentste renners die hij in die tijd als collega heeft meegemaakt. De waardering van Post voor de Duitser is dan ook groot en dat is wederzijds, want samen bezoeken ze nog wel eens een zesdaagse in Duitsland, de bakermat van dit toch zo speciale wieleronderdeel.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 24 november 2006 0:00

TOUT SUR LE VELO

door Jean Durry

“Dit boek had ook ‘De fiets, de fiets en anders niets’ kunnen heten, maar die titel is al eens bedacht. Deze dikke pil (28x22x5 cm. voor hoogte, breedte en dikte) gaat over de fiets met alle aspecten die bij dit onderwerp een rol spelen. Ik doe maar een greep, de fiets in de reclame met prachtige aanplakbiljetten in kleur, de eerste fiets van de Franse politie, de fiets in de kunst, de fiets in het Franse chanson en natuurlijk de fiets in de sport. Een prachtig boek met heel veel zwart/wit foto’s, waar lithografisch veel aandacht aan is besteed. Dat zie je wel eens anders. Vooral foto’s van renners uit de oudheid zijn nog wel eens vaag en onduidelijk afgedrukt, maar niet in dit boek. Een voorbeeld is een foto van Josef Fischer, een ouwe knar die in 1900 Bordeaux-Parijs won. Het is een foto die ik al vele malen in boeken ben tegengekomen, maar nooit zo scherp en duidelijk als hier. En sommige foto’s zijn ook kostelijk ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 23 november 2006 10:00

Gösta PETTERSSON (1940, Zweden)

Ik heb het op deze weblog al vaker over fietsende broers gehad. Recordhouders in aantal zijn volgens mij de gebroeders Leene uit Den Haag. Maar liefst vijf telgen uit dat geslacht waren wielrenner. Er was echter een enorm verschil in kwaliteit tussen de broers. Dat was ook wel het geval bij de Zweedse gebroeders Pettersson, maar ze werden met z’n vieren toch maar drie keer achtereen wereldkampioen ploegentijdrit en op de Olympische Spelen wonnen ze in die discipline zilver en brons. Ondanks die gezamenlijke successen was Gösta met afstand de meest talentrijke en hij was in de jaren zestig een van de beste amateurs ter wereld. Hij blonk vooral uit in het tijdrijden en zware etappekoersen. Pas op 30-jarige leeftijd werd hij prof en als je naar zijn resultaten kijkt, dan vraag je je af wat hij bereikt zou hebben als hij op 23-jarige leeftijd beroepsrenner was geworden. Hij won de Ronde van Romandië, met broer Thomas de Trofeo Baracchi en nog veel meer. Zijn grootste triomf is natuurlijk zijn zege geweest in de Ronde van Italië 1971. Hij was dan ook een uitstekend ronderenner die in 1970 derde werd in de Tour de France achter Merckx en Zoetemelk. Hij realiseerde een fantastische carričre en hij is een van de beste Zweedse renners ooit. Van de vier broers is Sture niet meer in leven en er staat Sture Faglum op zijn grafsteen, in plaats van Pettersson. Als je in Nederland Janssen of De Vries heet dan moet je je hele leven blijven uitleggen dat je geen familie bent van Jan of Peter R. Dat is vervelend en in Zweden hebben ze daar wat op gevonden. Als je een heel algemene naam hebt dan kun je die laten veranderen. Gösta zag daar niets in, want er zijn in Zweden slechts twee andere beroemde Gösta Petterssons, een componist en een cineast. Dan ben je wel onderscheidend. Zijn drie broers heten echter Faglum naar hun geboorteplaats. Dat betekent afstand van Gösta, maar dat vonden ze niet zo erg want de vier gelauwerde broers zijn al jaren gebrouileerd.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 23 november 2006 0:00

© Henk Theuns

“Hij was zo blij met zijn contract bij QuickStep. Marc Lotz had het gevoel dat hij bij Rabobank werd ondergewaardeerd en dat hij meer in zijn mars had dan hij bij de Nederlandse ProTour-ploeg mocht bewijzen. Hij sloeg niet met de deuren, want daar is Lotsie veel te beschaafd voor. Hij uitte zijn onvrede op een fatsoenlijke manier en hij greep direct naar de pen toen Patrick Lefevere hem een contract ter ondertekening voorlegde. En wat zagen we? In de voorjaarsklassiekers reed Marc steeds vooraan. Hij was nog nooit zo vaak in beeld geweest. Marc Lotz was in 2005 aan ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 november 2006 10:00

Leen van der MEULEN (1937, Nederland)

Hij werd in 1961 verrassend wereldkampioen bij de amateurstayers en een jaar later stopte hij al na het een seizoen lang zonder succes bij de profs te hebben geprobeerd. Ik kende hem wel, want ik had in die tijd in Amsterdam wat met de bouw te doen en het bouwbedrijf Van der Meulen uit Badhoevedorp was destijds een grote aannemer in het Amsterdamse. Een vader met vier zoons, van wie Leen er een was. Na het wielrennen ontwikkelde hij binnen dat bedrijf een nieuwe activiteit: projectontwikkeling. In 1979 werd het bedrijf verkocht en Leen verbaasde vriend en vijand door met zijn gezin naar Canada te emigreren. Hij herhaalde daar zijn kunstje met projectontwikkeling en Lien Vandermjoelen werd een succesvol zakenman. Hij zette er en passant het ‘Bike for your Life’ op, een evenement dat enigszins te vergelijken is met de Ride for the Roses. Toen hij uitgewerkt was keerde hij terug naar Nederland en vestigde zich in Limburg. Hij had de racefiets herontdekt en als pensionado fietste hij dagelijks in het bronsgroen eikenhout. In die tijd belde ik hem omdat ik voor mijn boek ‘Wielerhelden van Oranje’ wilde weten hoe het met hem ging. Het werd een lang gesprek, want Leen is een gezellige maar breedsprakige man. Een van mijn belangrijkste vragen was natuurlijk waarom hij zo plotseling met wielrennen was gestopt. Hij vertelde me het verhaal van zijn val in Olympia’s Tour, waardoor hij een schedelbasisfractuur opliep. Hij herstelde daarvan, maar niet helemaal. Op onvoorspelbare tijden trad er in zijn lichaam een soort verkramping op, waardoor hij volledig blokkeerde. Als stayer kon hij de ene keer een wereldrace rijden om de volgende dag simpelweg van de rol te worden gereden. Jaren later is hij er door een manueel therapeut vanaf geholpen. Een paar jaar geleden is Leen weer naar de Randstad verhuisd en hij fietst nog steeds. Een leuke man met weinig rust in zijn kont.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 november 2006 0:00

“Valerio Masi en zijn zoon Alberto stonden voor kwaliteit en de romantiek van het Italiaanse gilde van meester framebouwers. Hoewel ze nooit een professionele wielerploeg hebben gesponsord is het een publiek geheim dat menig toprenner stiekem op een MASI reed. Zo reden sterren als Rik Van Looy en Eddy Merckx in feite op een MASI toen ze gezien de merknaam op het frame respectievelijk op een Superia en een Eddy Merckx reden. Eddy Merckx is natuurlijk een topmerk, maar de Kannibaal begon zijn fabriek pas na zijn carrière.
Ruim een halve eeuw geeft de familie Masi frames gebouwd in hun werkplaats onder de Vigorellibaan in Milaan. Valerio Masi had in de jaren dertig het vak geleerd bij ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 november 2006 10:00

Cees BAL (1951, Nederland)

Op 3 april 2005 keek ik naar het programma Holland Sport van de VPRO. Het item Eregalerij bestond toen nog en Mathijs van Nieuwkerk, overigens een uitstekend en enthousiasmerend presentator, begon een verhaal te vertellen over Cees Bal. Daarin gaf Van Nieuwkerk aan dat hij niets van wielrennen begrijpt. Bal was in 1974 ploeggenoot van Joop Zoetemelk in de Franse Gan Mercier-ploeg. Zoetemelk was bezig aan het beste seizoen uit zijn profcarričre, waarin hij in het voorseizoen zijn grote gesel Eddy Merckx voor het eerst alle hoeken van het peloton liet zien. Bal had in die ploeg de functie van knecht. Ze reden in de Ronde van Catalonië en Bal reed na een fikse voorsprong te hebben gepakt in de eerste etappe aan de leiding. Er werd heftig aangevallen door grootheden als Merckx en Ocańa, maar ze reden Zoetemelk en Bal er niet af. Als er verder niets gebeurd was dan had Bal die ronde gewonnen, maar Zoetemelk demarreerde en won de etappe. Daarmee nam hij de leiderstrui van Bal over en won vervolgens de hele ronde. Terecht, want Zoetemelk was de kopman van de ploeg en de sponsor en de ploegleider verwachten dan dat de duurstbetaalde en meest publicitaire renner van de ploeg voor de overwinning gaat. Bal, op dat moment al lang genoeg beroepsrenner om de regels van het ploegenspel te kennen, reageerde witheet en won volgepompt met adrenaline de week erna de Ronde van Vlaanderen. Eind goed, al goed want de ploeg had twee mooie overwinningen binnen. Bal is er echter nog jaren over blijven doorzeuren en Zoetemelk heeft er – bij mijn weten - nooit iets over gezegd. Meer dan dertig jaar later ziet Van Nieuwkerk dan een gelegenheid om de grootste Nederlandse renner ooit nog eens fiks de mantel uit te vegen. Dat werd de ook in de studio aanwezige Ruud Bakker te gortig en hij corrigeerde Van Nieuwkerk na afloop. Die zei, volgens Bakker, dat hij misschien te weinig van wielrennen wist om dit soort teksten uit te spreken, maar hij had de week daarna niet de ruimhartigheid om een en ander te rectificeren. Wat niet wegneemt dat Cees Bal verder een aardige vent is, die het ook niet kan helpen dat leken op het gebied van de wielersport een leuk item denken te hebben. Cees wordt vandaag 55 jaar en ik hoop dat het daar in Zeeland nog steeds goed met hem gaat. Gefeliciteerd Cees. (Foto: © Guus de Jong)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 november 2006 0:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 Volgende »