ad ad ad ad

In het april-nummer van Wieler Revue natuurlijk aandacht voor de grote ProTour-wedstrijden van maart, zoals Milaan-San Remo, Parijs-Nice en Tirreno-Adriatico, gewonnen door Thomas Dekker. De 21-jarige Rabo-coureur spreekt in een interview onder meer over zijn relatie met de veelbesproken Luigi Cecchini. In de euforie rond Thomas Dekker zouden we bijna vergeten dat er nog meer goede Nederlandse renners zijn. Zoals ex-Rabo Karsten Kroon, die in een interview zegt dat hij bij CSC een nieuwe wereld heeft ontdekt. Wieler Revue sprak ook met Juan Antonio Flecha, die er als jochie in Argentinië al over droomde om ooit profrenner te worden in Europa. In 2000 werd die droom werkelijkheid en in april wil hij zijn slag slaan in Vlaanderen of in Parijs-Roubaix. Maar als hij een ploegmaat kan helpen aan de overwinning is hij ook blij. Dan zijn er ook nog twee dossiers in Wieler Revue: een ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 31 maart 2006 19:38

Topsport is ongezond. Het is niet mijn stelling, maar hij komt uit de mond van dokter Jan-Paul van Mantgem, eminent cardioloog en als zodanig nauw betrokken bij de medische staf van de Rabo wielerploegen. In Amsterdam onderwerpt Van Mantgem voor het begin van het seizoen de renners van ons enige Pro Team, zowel de renners van het eerste team als die van het Continental Team, uitgebreid aan medische testen om letterlijk te weten wat voor vlees hij in de kuip heeft. Van Mantgem vindt het vreselijk wat onlangs jonge gasten als John Sulkers en Arno Wallaard overkwam, maar hij wijst ook op statistieken die laten zien dat jonge sporters in die leeftijdscategorie een groter risico lopen dan hun niet (of liever: minder fanatiek) sportende leeftijdgenoten. Natuurlijk is ook Van Mantgem een pleitbezorger van het adagium beweeg meer. Maar hij heeft het bepaald niet op met dikbuikige vijftigers die na een weekje trainen besluiten met hun vrienden deel te nemen aan de toerversie van Luik-Bastenaken-Luik. Of die tijdens hun vakantie tussen lunch en diner eventjes de Mont Ventoux gaan beklimmen, omdat het straks voor thuis of in het café tussen pot & pint zo’n leuk verhaal oplevert. Die vragen om ongelukken, aldus de dokter. Denk daaraan als je je straks volop in de activiteiten van de Nationale Sportweek stort. Beweeg, maar doe het met mate!

Geplaatst door Fred van Slogteren, 31 maart 2006 19:30

Kees Bal was een uitzonderlijk talent en een mooie jongen. Afkomstig uit het Zeeuwse Kwadendamme ontwikkelde hij zich tot een sterke amateur die in drie seizoenen 23 overwinningen behaalde, waaronder vier in internationaal aansprekende koersen. In 1973 werd hij prof en hij kreeg een contract bij de Franse formatie Gan-Mercier waar op dat moment vier Nederlanders verbleven, want Zoetemelk, Knetemann en Vianen zaten eveneens bij die ploeg. In de Catalaanse Week van 1974 kwam het tot een aanvaring met Zoetemelk. Bal verkeerde in de vorm van zijn leven en dacht die koers te kunnen winnen. Dat was misschien ook wel zo, maar in de wielerwereld geldt een keiharde hiërarchie en Zoetemelk en Poulidor waren de kopmannen van de ploeg en ook Zoetemelk verkeerde in een bloedvorm. En zo werd de kaart van Joop gespeeld en niet die van Bal. Kees had er geen begrip voor en met een lijf vol adrenaline verscheen hij een ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 31 maart 2006 10:04

“Als mijn grootvader zijn fietsenfabriek niet in 1921 had opgericht maar nu,” zegt Luc De Smet, eigenaar van de Thompson fietsenfabriek in Geraardsbergen, “dan had het merk misschien Claudia Schiffer geheten, en geen Thompson.” Opa De Smet was een liefhebber van mooie vrouwen, en noemde zijn fietsen dus naar Miss Thompson, een bekende internationale schoonheid uit het begin van de jaren twintig van de vorige eeuw. Tegenwoordig is de assemblagefabriek van ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 31 maart 2006 10:00

Monique Knol (1964)

Als we het hebben over de beste vrouwelijke wielrenners die we in Nederland hebben gehad, wordt ze vaak vergeten. In de eerste plaats valt dan natuurlijk de naam van Leontien en vervolgens die van Keetie. Maar Monique kon er ook wat van. Ze won Olympisch goud in de wegwedstrijd tijdens de spelen van Seoul van 1988 en vier jaar later nog een keer brons en ze maakte deel uit van het kwartet vrouwen dat in 1990 in het Japanse Utsunomiya wereldkampioen ploegentijdrit werd. In dat gebrek aan erkenning speelt ook haar jarenlange vete met Van Moorsel een rol. Tinus is wat dat betreft onverzettelijk, maar Monique niet minder. Wie Knol – zoals ze zich zelf bij voorkeur noemt – een beetje kent weet dat ze een goedlachse en vrolijke sportvrouw is die helemaal leip is van het wielrennen. Ze zit er nog middenin, want ze is trainster van het Work Cycling Team, waarvan haar man Wim Kruis de ploegleider is. En verder is de geboren Friezin sinds 2003 moeder. 42 wordt ze vandaag en ik wens haar een prettige dag. Lees het hele verhaal van Monique in Wielerhelden van Oranje (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 31 maart 2006 0:00

Toen Evert Dolman in 1971 de Ronde van Vlaanderen won was hij er nauwelijks blij mee, want het kwam als mosterd na de maaltijd. Hoewel nog maar 25 jaar was hij al in zijn nadagen. Eef piekte te vroeg in zijn carrière en pieken kon hij als geen ander. Hij koos zijn wedstrijden zorgvuldig uit en concentreerde zich lang tevoren op het winnen ervan. Er zijn in de geschiedenis van de wielersport maar heel weinig renners geweest die dat konden. Het mooiste voorbeeld is het wereldkampioenschap op de weg dat hij in 1966 behaalde op het autocircuit van de Nürburgring. Al ruim een jaar daarvoor was hij met dat kampioenschap bezig en hij reisde herhaaldelijk naar Duitsland af om op het parcours te trainen. Wout Verhoeven construeerde een wonderfiets voor hem en dat gaf zoveel ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 maart 2006 12:05

ONZE VERSLAGGEVER SEINT ..

door Martin W. Duyzings

“Bij dit alleraardigste boek is het al een leuk zoekplaatje om de sporters op het stofomslag te herkennen. Twee atleten, vijf voetballers en een wielrenner. Die wielrenner is Gerrit Schulte in de tijd dat dit boek verscheen – in 1949 bij de Boekerij in Baarn – op het toppunt van zijn roem. Het is een zeldzaam boek dat vrijwel nooit ergens wordt aangeboden. Het gaat over beroemde sporters in de vorm van ontmoetingen. Duyzings schreef altijd in een soort enthousiaste spreekstijl. Het zijn persoonlijke impressies en omdat wielrennen een van de favoriete sporten van Duyzings ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 maart 2006 10:00

Er zijn veel Duitse wielerliefhebbers die de afgelopen dagen tekenen vertoonden van toenemende spanning. Jan Ullrich had aangekondigd om in Frankrijk in de Omloop van Sarthe zijn eerste wedstrijd van het seizoen te zullen rijden. Waar alle andere kandidaten voor Tourwinst al duizenden wedstrijdkilometers in de benen hebben, daar staat der Jan nog droog. En dat blijft nog even zo, want de roodharige ster heeft laten weten last te hebben van zijn knie en daardoor pas in de Ronde van Romandië (25-30 april) van start te zullen gaan. Het zal wel, maar ik heb nu al geen vertrouwen meer in zijn kansen om de Tour voor de tweede keer te winnen. Na het regime Armstrong had ik meer gretigheid verwacht van de wankelmoedige Ossie die er andermaal blijk van geeft niet honderd procent voor zijn sport te willen leven. En de tijd tikt door want het voormalige wonderkind uit Rostock is al weer 32 jaar. Ik hoop dat ik me vergis, maar Jan Ullrich wint dit jaar geen Tour.

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 maart 2006 7:56

Wout Verhoeven (1931)

Wout Verhoeven is een wielerinstituut. Hij was een uitstekende wielrenner – hij won in 1953 de Ronde van Noord-Holland – maar hij wilde geen beroepsrenner worden. Zijn oudere broer Tonny was prof geweest en daar had Wout genoeg van meegekregen. Hij is een techneut en de techniek van de fiets interesseerde hem vanaf het moment dat hij er mee werd geconfronteerd. Hij begon een racespeciaalzaak in Rotterdam en hij werd constructeur. Hij zette vele renners uit het Rotterdamse vakkundig op de fiets en vooral voor Eef Dolman verrichtte hij wonderen. Hij was ook vele jaren mekanieker voor KNWU-selecties. De racespeciaalzaak heeft hij niet meer, maar wel al vele jaren een groothandel in race-artikelen. Hij is o.a. importeur voor Nederland van Gios, een van de betere Italiaanse fietsmerken. Met zijn dochter is hij nog elke dag druk aan het werk. Ik wens deze sympathieke wielerfanaat nog vele jaren in goede gezondheid toe. Proost Wout!

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 maart 2006 0:00

Hij is er lang aan bezig geweest, aan de biografie van Rini Wagtmans. Drie jaar geleden hoorde ik Peter Ouwerkerk er al over en het werd door Rini bevestigd. Het boek is er inmiddels, en het ligt al in de winkels. Het heet ‘Ongekend', met als ondertitel 'Rini Wagtmans van straatjongen tot ridder'. Een mooi ouderwets gebonden boek met een stofomslag waarop een hilarische foto van Wagtmans, waarop hij demonstreert dat hij een acrobaat op de fiets was.

Ik heb Rini de laatste jaren redelijk goed leren kennen. Ik wist dat hij een moeilijke jeugd heeft gehad, ik wist ook dat zijn fraaie wielercarrière voortijdig beëindigd werd door hartproblemen. Ik wist dat hij een geslaagd zakenman is en ik wist tevens dat hij zich in sociaal opzicht inspant voor medemensen die om wat voor reden dan ook in de knel zijn gekomen. Maar weten is niet hetzelfde als doorgronden, wat dat allemaal betekent. In ruim ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 maart 2006 19:00

2 3 4 5 6 7 8 9 10 10 11 11 12 12 Volgende »