“Veel mensen denken altijd dat Koga Myata een Japans merk is. Dat is gedeeltelijk juist want Myata is de merknaam van een Japanse buizenfabriek die voor het bouwen van de Koga’s werden gebruikt. Voor de rest is er niks Japans aan, want de Koga fietsen komen uit Heerenveen. Of het verhaal klopt weet ik niet, maar Heerenveen is al heel lang ook de vestigingsplaats van Batavus. Die fabriek had ook een race-afdeling en toen die werd opgedoekt begon een van de medewerkers van die afdeling voor zich zelf. Die man heette ...
Lees meer...
De Rabobank ploeg heeft renners in dienst die je vrijwel nooit in uitslagen tegenkomt. Jan Boven is er zo één, net als Grischa Niermann. Zij zijn er om de kopmannen te helpen. Dat doen ze allebei kennelijk geweldig, want hun positie staat in Holten nooit ter discussie. Jan is er al vanaf het eerste jaar (1996) bij en ik denk dat hij er nog wel een paar jaar aan vastknoopt. Behalve een uitstekende helper is hij ook een man voor de moraal. Altijd vrolijk en goedgemutst straalt hij optimisme uit. En dat is veel waard als het de kopmannen eens tegen zit. (© Cor Vos) 
“Op woensdag 27 februari 1985 werd de eerste Grote Prijs Wielerrevue verreden in het Gelderse 's-Heerenberg. De koers over 187,2 kilometer had een moeilijke start. Door de dikke mist (minder dan 60 meter zicht) moest de start een uur worden opgeschort en werd op aandrang van de politie besloten een grote lus door de Achterhoek uit het koersschema te verwijderen. In plaats daarvan werd de finale verreden op een omloop van 14 kilometer lengte, die in de oorspronkelijke opzet vier keer genomen had moeten worden. Johan Lammerts (foto © Cor Vos) uit de Panasonic-ploeg werd de eerste winnaar van deze koers nadat hij met nog acht man reageerde op een demarrage van ... 
De beste van de drie broers Van Katwijk uit Oploo. In de Raleigh-ploeg van Peter Post ontwikkelde de kleine Brabander zich tot een vechtertje, een bijtertje die in de voorjaarsklassiekers vaak tot de smaakmakers behoorde. Opgeven was er niet bij. Hij kotste liever de longen uit zijn lijf, dan dat hij afgaf. Mentaliteit, karakter en intelligentie. Hij heeft er alles uitgehaald en gelouterd stapte hij na zijn carrière het bedrijfsleven in als ondernemer. DGA van Havenco, een bedrijf in verzorgingproducten. Hij heeft me er eens rondgeleid en ik was onder de indruk. In de showroom stond een skelet voor onderwijsdoeleinden. Mijn voorstel om hem ludiek met dat skelet in de armen te fotograferen wees hij van de hand. Hij was liever de man met de cape, zoals in de sterspot voor Sandeman sherry die in die tijd nog dagelijks op de beeldbuis was.
In zijn zevende jaar als beroepsrenner won Paul van Schalen tot ieders verrassing de semi-klassieker Veenendaal-Veenendaal. Dat is een pittige koers die niet onderschat mag worden, dus heeft Van Schalen een imponerende prestatie neergezet. Hij staat nu aan het begin van zijn achtste profseizoen in de nieuwe Ubbink-Syntec ploeg, de voortzetting van zijn oude ploeg Axa. Zijn carrière wordt gekenmerkt door een gestaag stijgende lijn en ik hoop dat hij daar nog een paar jaar mee kan doorgaan.
Enkele jaren geleden publiceerde Jean Nelissen een boekje met een ranglijst van de honderd beste Nederlandse wegwielrenners ooit. Hoe hij dat allemaal heeft becijferd weet ik niet, maar hij moet er een flink stuk eigen emotie in hebben gestopt anders was Theo Middelkamp nooit op de vijfde plaats beland. Het is sowieso ondoenlijk renners uit verschillende perioden met elkaar te vergelijken. Puur cijfermatig hoort de Zeeuw niet op die plaats thuis, maar ik denk dat De Neel zijn TV-interview uit 1998 zwaar heeft laten meewegen. Zelden zo’n mooi TV-portret gezien. De 84-jarige Middelkamp vissend in de Schelde terwijl hij een prachtige tirade hield over alle mensen die hem de kloten konden kussen. Rancune van een natuurmens die op hoge leeftijd verbaal afrekende met zijn verleden. Nelissen had gelijk toen hij Fieleke op de vijfde plaats zette. Hoger had voor mij ook gemogen, want zo’n ranglijst is natuurlijk flauwekul al heeft het boekje leuk verkocht.