ad ad ad ad

Welkom aan de digitale stamtafel van de Slogblog



BAUTZ, Erich (1913, † 17.09.1986, Duitsland)
BISHOP, Andy (1965, Verenigde Staten)
BURGER, Leon (1985, Nederland)
DEPREDOMME, Prosper (1918, † 08.11.1997, België)
DODI, Luca (1987, Italië)
GOOTJES, Hugo (1985, Nederland)
GRACZYK, Jean (1933, † 27.06.2004, Frankrijk)
KIL, Pelle (1971, Nederland)
LINART, Victor (1889, † 23.10.1977, België)
MARKOV, Alexei (1979, Rusland)
NIEVE ITURRALDE, Mikel (1984, Spanje)
POST, Fons (1939, Nederland)
SIEMONS, Jan (1964, Nederland)
STUBBE, Tom (1981, België)
TRAPÉ, Livio (1937, Italië)
TRONCOSO SOBRINO, José (1981, Spanje)
Door Fred van Slogteren, 26 mei 2016 0:00

Ik heb (nog) geen exemplaar van de roze trui van Steven Kruijswijk, maar ik ga er zeker achteraan als de Giro van dit jaar is afgelopen. Met hopelijk Stevie als eindwinnaar.

Ik weet dat het de goden verzoeken is om daar zelfs maar op te zinspelen, maar het is wel verleidelijk. Die jongen staat drie minuten voor op de nummer twee, Esteban Chaves. En de grote favorieten Valverde en Nibali staan nog veel verder achter.

Liever dan de goden verzoeken doe ik een duik in het verleden. Naar de roze trui die ik ooit van Eddy Merckx kreeg. Hij won de Giro vijf keer. In 1968, 1970, 1972, 1973 en 1974.

In vergelijking tot de truitjes van tegenwoordig oogt het niet fraai, maar ik ben er toch heel blij mee dat dit gesigneerde exemplaar in mijn verzameling zit. Ik durf hem niet eens in mijn wasserette te doen, bang als ik ben dat er wat mee gebeurt.

Ons land heeft nog geen Girowinnaar voortgebracht, maar dat zou aanstaande zondag zo maar kunnen gebeuren. De renner die er al eens heel dichtbij was, was Erik Breukink. Hij eindigde al eens als tweede en droeg acht dagen de roze trui.

Daarmee is hij Nederlands recordhouder. Stel dat Stevie de Giro wint, de goden zullen me het hopelijk vergeven, dan kan hij Breukink evenaren. Kan, want een val kan de pret nog bederven. Maar als Roze Stevie overeind blijft en andere pech hem bespaard blijft, dan telt de roze trui die hij op de laatste dag mee naar huis neemt, dubbel.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 25 mei 2016 12:00

Ferdinand Bracke, een Waal van Vlaamse afkomst, behoorde in zijn tijd - hij was prof van 1962 tot en met 1978 - tot de beste tijdrijders. Hij won de Grote Landenprijs, de GP Lugano en de Trofeo Baracchi samen met Eddy Merckx.

Hij was twee keer wereldkampioen achtervolging en in die discipline vier keer kampioen van België. En hij was natuurlijk werelduurrecordhouder, door op 30 oktober 1967 op de Olympische wielerbaan van Rome in één uur tijd een afstand van 48 kilometer en 934 meter te hebben gereden.

Daarmee was hij de eerste die de grens van de 48 kilometer doorbrak. Maar Bracke kon meer. Hij kon ook redelijk klimmen en hij was een goed ronderenner.

Zijn derde plaats in de Tour de France van 1968 bewijst dat en zijn overwinning in de Ronde van Spanje 1971 onderstreept dat nog eens. Toch figureert hij in mijn herinnering niet als een grote renner.

Daar zijn drie redenen voor. In de eerste plaats omdat er in zijn jaren als beroepsrenner veel groten waren, want zijn carrière overlapte bijvoorbeeld een deel van de loopbanen van fenomenen als Anquetil en Merckx.

De andere reden is dat Bracke een bescheiden man was die zich niet graag op de voorgrond drukte. En de derde reden was dat hij op cruciale momenten nog wel eens ten prooi viel aan zijn zenuwen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 25 mei 2016 9:00


BÖLKE, Winfried (1941, Duitsland)
BRACKE, Ferdinand (1939, België)
CARLSEN, Kirk (1987, Verenigde Staten)
CIPRIANI, Mario (1909, † 10.06.1944, Italië)
DANGUILLAUME, Jean-Pierre (1946, Frankrijk)
DIERICKX, Kurt (1981, België)
GÖDDE, Peter (1950, Nederland)
GRIEP, Anita (1968, Nederland)
GROOT, Daan de (1933, † 08.01.1982, Nederland)
HARINGS, Ger (1948, Nederland)
HARRIGAN, David (1975, Australië)
JONKER, Patrick (1969, Nederland)
LAUWRENS, Lylanie (1984, Zuid Afrika)
LOOIJ, André (1995, Nederland)
PATOU, Estelle (1977, Frankrijk)
PETROV, Evgeni (1978, Rusland)
PÜTSEP, Erki (1976, Estland)
SAMOILAU, Branislau (1985, Wit Rusland)
STANNARD, Ian (1987, Groot Brittannië)
THOMAS, Geraint (1986, Groot Brittannië)
TILBORG, Jan van (1953, Nederland)
ZORRILLA BRACERAS, Dorleta (1989, Spanje)
Door Fred van Slogteren, 25 mei 2016 0:00

Toen ik voor mijn werk, ik was in mijn  scheppende jaren eigenaar van een klein reclamebureau gespecialiseerd in het maken van bedrijfsmagazines en personeelsbladen, veel interviews moest doen maakte ik ook de foto’s.

Dat scheelde financieel een slok op een borrel. Ik had in de kunst van het fotograferen jaren gratis les gehad als ik met fotoprofessionals op stap was voor het betere fotowerk, want we maakten ook folders en brochures.

Toen ik in 1996 voor Wielerrevue wielrenners ging interviewen ging de camera mee. Ik was in de loop der tijd enigszins bedreven geraakt in het regisseren van de mensen die op de kiek moesten.

Bekende wielrenners hadden dat vaker aan het handje gehad en er waren er bij die zo ervaren waren dat ze mij gingen vertellen wat de leukste poses waren.

Zoals Fedor den Hertog, want die is, schat ik, vaker geïnterviewd dan een gemiddelde minister. Never a dull moment with Fedor, zo lang hij maar niet langs de kosmos ging zweven om alles vanuit het heelal te verklaren.

Zo was ik eens voor een interview bij hem thuis in Wassenaar, waar hij na zijn scheiding en het faillissement van zijn racespeciaalzaak een klein flatje bewoonde. Ik kwam aan het eind van de ochtend en hij had de tafel al gedekt. Er van uitgaande dat ik bleef lunchen.

Toen het vraaggesprek erop zat pakte ik mijn camera uit mijn tas. Het was prachtig weer en Fedor opperde om naar het parkje te gaan dat achter het gebouw mooi lag te wezen in de laatste weken van de zomer.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 24 mei 2016 12:00

In 1916 zag de sportieve HBS-scholier Twan Mazairac op de wielerbaan van Bergen op Zoom Piet Moeskops rijden. 'Dat wil ik ook', wist hij direct. Thuis vonden ze dat niet zo'n goed idee, maar hij zette door.

Tien jaar lang, van 1920 tot 1930, was de boomlange Zomenaar wielrenner en hij realiseerde een imposante erelijst. Vier keer werd hij Nederlands kampioen bij de amateursprinters en twee keer tweede.

Bij het WK stond hij vier keer op het erepodium. Eén keer als eerste, twee keer als tweede en een keer als derde. Bij de Olympische Spelen van 1928 behaalde hij een zilveren medaille.

In 1929 werd hij wereldkampioen door in Zürich de Engelsman Sydney Cozens te verslaan. Hij is waarschijnlijk de eerste Nederlandse wielrenner geweest die zich liet bijstaan door iemand die men nu een sportpsycholoog zou noemen.

Al voor de finale barstte hij van het zelfvertrouwen en hij won 'op één been', zoals sprinters dat noemen. Moeskops was zijn idool en hij bewonderde diens souplesse en explosieve kracht. Op die laatste vaardigheid trainde hij zo intensief dat hij hem in dat opzicht vrijwel evenaarde. Hij was een geboren sprinter die in staat was uit vrijwel stilstand met enkele verschrikkelijke trappen op topsnelheid te komen.

Tussen zijn races door mocht Mazairac graag kijken naar gangmakers die aan hun motoren sleutelden. Hij ging in Antwerpen een opleiding volgen in motor- en autotechniek en kort na het behalen van zijn wereldtitel stopte hij met de wielersport.

Hij kon in Bergen op Zoom een garagebedrijf kopen. Hij werd General Motors-dealer en met keihard werken stampte hij een prachtig bedrijf uit de grond. Twan Mazairac werd een geslaagd zakenman, die zijn succes altijd heeft toegeschreven aan de wielersport. 'Op de piste heb ik geleerd te vechten, net zo lang tot je bereikt wat je wil bereiken.'

Na zijn afscheid heeft hij nooit meer een fiets aangeraakt. Dat veranderde in 1964 toen de beroemde Jan Janssen zijn bedrijf binnenstapte om een auto te bestellen.

De twee raakten aan de praat en Janssen moedigde Twan aan om weer eens te gaan fietsen. Kort daarna zagen de inwoners van Bergen op Zoom de drieënzestigjarige weer op de racefiets. Trainend dat de stukken eraf vlogen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 24 mei 2016 9:00


BRASPENNINCX, John (1914, † 07.01.2008, Nederland)
GALLOPIN, Tony (1988, Frankrijk)
HAMBURGER, Bo (1970, Denemarken)
JONG, Martijn de (1995, Nederland)
KELLY, Sean (1956, Ierland)
KIESANOWSKI, Joanne (1979, Nieuw Zeeland)
LIVINGSTON, Kevin (1973, Verenigde Staten)
LLOYD, Matthew (1983, Australië)
MAZAIRAC, Toine (1901, † 10.09.1966, Nederland)
ZABLOCKYTE, Egle (1989, Litouwen)
DIDERIKSEN, Amalie (1996, Denemarken)
Door Fred van Slogteren, 24 mei 2016 0:00

Vandaag aandacht voor een titelstrijd die al jaren niet meer bestaat. Ik doel hier op het provinciaal kampioenschap. In dit geval van Gelderland, de provincie waar ik ben geboren en nog steeds woon.

Jaren geleden heeft de KNWU haar werkgebied ingedeeld in districten en als gevolg daarvan werd er in 1950 per district een kampioenschap verreden waarop renners zich konden kwalificeren voor de diverse nationale kampioenschappen.

De directe aanleiding was het NK op de weg voor amateurs in 1949. Daar werd de vrij onbekende Hans Dekkers (foto 1) tweede achter Wout Wagtmans. De Eindhovenaar was niet voor een startbewijs geselecteerd, maar een actie van zijn wielervereniging zorgde ervoor dat hij toch mocht starten.

Zijn tweede plaats was een afgang voor de selectiecommissie en om zo’n blunder niet meer te maken werden de provinciale kampioenschappen bedacht.

In 1980 kon je als renner nog kampioen van je provincie worden en dus reisde ik op zaterdag 24 mei 1980 naar Meddo, een kerkdorp in de gemeente Winterswijk, om de sterkste renners uit Gelderland aan het werk te zien.

Als ik 36 jaar later het programmaboekje doorblader kom ik er achter dat er in het oosten van het land destijds op hoog niveau werd gekoerst. Bij de amateurs zie ik namelijk namen als de broers Arie en Reinier Hassink, Gerrit Möhlmann, Joop Ribbers, Frits Schür, Hans Vonk, Jan Spijker en Reem Kok.

En niet te vergeten Wencel Maresch, die later als wielerjournalist van Wielerrevue bekend zou worden en Gerrit Roelofsen, die we nu kennen als jurylid van de KNWU en als zodanig een collega van me.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 23 mei 2016 12:00

Hij overleed vandaag precies 34 jaar geleden op zeventigjarige leeftijd. Louis Gérardin (foto 1), de Franse baansprinter die in de jaren dertig en veertig tot de wereldtop behoorde. Hij was in Frankrijk enorm populair en ze noemden hem liefkozend Toto.

Waarom is me niet duidelijk, want dit soort afkortingen slaat in Frankrijk altijd op de naam, denk aan Poupou (Poulidor), Jaja (Jalabert) en Dédé (André Darrigade). Zelfs voor onze Joop hadden ze iets verzonnen en ze noemden hem Zouzou.

In 1930 was Toto wereldkampioen bij de amateurs, maar die titel heeft hij nooit bij de beroepsrenners weten te behalen. Wel werd hij twee keer tweede en drie keer derde, maar het hoogste treetje en de regenboogtrui bleven onbereikbaar.

Hij was tussen 1932 en 1949 negen keer kampioen van Frankrijk en hij won vele Grote Prijzen. Na zijn carrière werd hij bondscoach van de Franse baanrenners en beleefde vele WK- en Olympische successen. Dat was niet zo moeilijk, want hij had jarenlang twee toppers in zijn selecties. De sprinters Pierre Trentin en Daniel Morelon behaalden als amateurs talloze wereldtitels en Olympische medailles.

Ik was Toto al bijna vergeten toen ik in juni 2009 in de krant las dat bij Christies in Parijs de liefdesbrieven (les billets doux) zouden worden geveild die de beroemde Edith Piaf (foto 2) ooit aan Toto schreef.

Na het verongelukken bij een vliegramp van haar grote liefde, de bokser Marcel Cerdan, was de grote zangeres ontroostbaar. Ze wisselde in die tijd net zo makkelijk van minnaar als van lipstick op zoek naar iemand die haar Cerdan kon doen vergeten. Zij dacht in Toto andermaal de ware liefde te hebben ontdekt..

Tussen november 1951 en september 1952 hadden de twee een hartstochtelijke liefdesrelatie, waarvoor Gérardin zijn vrouw verliet. Ze waren onafscheidelijk en hij werd zelfs een vast onderdeel bij de optredens. 

Niet op het toneel, maar in de kleedkamer waar hij paraat was om zijn werk te doen. Theaterdirecteuren die zich afvroegen, wat die wielrenner daar deed, kregen te horen dat ze niet gemotiveerd was om op te treden als ze niet eerst een flinke wip met Toto had gemaakt.

Toen hij de echtelijke woning verliet had hij wat persoonlijke bezittingen meegenomen, waarbij enkele waardevolle kunstvoorwerpen. Zijn bedrogen echtgenote besloot uit wraak die kostbaarheden als zijnde gestolen bij de politie aan te geven en het was een hele lijst.
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 23 mei 2016 9:00


AERT, André van (1940, Nederland)
BUCKACKI, Richard (1946, Nederland)
CHEULA, Giampaolo (1979, Italië)
GALLOPIN, Alain (1957, Frankrijk)
GIL MARTINEZ, Tomas Aurelio (1977, Venezuela)
JOCHEMS, Britt (1989, Nederland)
LOGVIN, Oleg (1959, Oekraďne)
OERS, Toon van (1930, Nederland)
ROKS, Rinie (1938, † 26.05.1986, Nederland)
ROUTLEY, Will (1983, Canada)
SANCHEZ PIMENTA, Jorge (1982, Spanje)
SENAC, Jean-Charles (1985, Frankrijk)
SLOT, Gerrie (1954, Nederland)
STROETINGA, Wim (1985, Nederland)
STUYTS, Alfons (1908, † 02.05.1980, Nederland)
HOYDONCK, Hubert van (1949, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 23 mei 2016 0:00

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 890 891 892 Volgende »