ad ad ad ad

Welkom aan de digitale stamtafel van de Slogblog


Tom Dumoulin is anno 2017 een grote meneer in de wielersport. Kenners voorspellen hem een grote toekomst waarbij het winnen van een grote ronde niet onwaarschijnlijk wordt geacht. Toch is het eind maart pas zeven jaar geleden dat de destijds negentienjarige Limburger voor het eerst van zich deed spreken.

Hij was opgemerkt door Aart Vierhouten, de toenmalig beloftencoach van de KNWU. Die had 35 jonge renners uitgenodigd om mee te gaan fietsen en Tom zat daar ook bij. Niet vanwege opvallende resultaten maar wel omdat hij nog maar zo kort op de fiets zat en zich tussen tal van ervaren belofterenners staande hield.

Vooral tijdens de testritten op en rond de Posbank bij Arnhem imponeerde hij Vierhouten. Het gevolg was dat hij in maart 2010 met de nationale selectie mee mocht naar de GP Premio de Portugal, waar hij de afsluitende tijdrit won en de eindzege op zak stak.

In hetzelfde jaar werd hij zevende in de tijdrit voor beloften bij het WK in Geelong. Vierhouten zag het uitzonderlijke talent voor het tijdrijden, regelde in allerijl een tijdritfiets en verbeterde Tom’s positie op de fiets.

In de zomer van datzelfde jaar kreeg de Maastrichtenaar bezoek van Egon van Kessel met een aanbieding om voor Cervélo te komen rijden. Van Kessel zag met zijn kennersblik iets speciaals in hem.

Het ging niet door omdat de ploeg fuseerde met Garmin en er daarna ook voor de ploegleider geen plaats meer was. Dumoulin koos vervolgens voor de opleidingsploeg van Rabobank en zou daarna in 2012 prof worden bij Argos-Shimano.

Het talent werd voorzichtig gebracht, getuige het feit dat hij pas in 2014 de eerste overwinningen bij de profs behaalde. De tijdrit in het Criterium International was de eerste gevolgd door het NK tijdrijden en de tijdrit in de Eneco Tour.

Daar reed hij ook een dag in de leiderstrui en eindigde als derde in het eindklassement. In 2015 leerden we de talenten van Tom Dumoulin pas écht kennen. Ingewijden waren enthousiast, maar het grote publiek liep pas warm voor hem tijdens de Vuelta van 2015.

Niemand had kunnen vermoeden dat deze jonge en deel onbekende knaap direct zou meestrijden om de eindzege in de Ronde van Spanje. Zijn naam stond direct internationaal op de kaart, nadat hij zes dagen de rode leiderstrui had gedragen en pas op de voorlaatste dag zich gewonnen moest geven toen twee sterke ploegen een combine aangingen om hem te verslaan.
... Lees meer


Door Jan Houterman, 20 februari 2017 12:00

Giovanni Dotto werd als Italiaan geboren, maar op negenjarige leeftijd werd hij tot Fransman genaturaliseerd, het land waar hij in de zeehaven Saint Nazaire ter wereld kwam. Later woonde hij aan de Franse Rivièra in de omgeving van Monaco.

In 1952 wilde hij als groot klimmer de twaalfde etappe van de Tour de France winnen. Die ging van Sestrière naar Monaco en dat was dus een thuiswedstrijd. Al twee keer had hij de klimkoers op de Col de la Turbie gewonnen en die col was de laatste hindernis in die zware etappe.

Hij dacht het al voor elkaar te hebben toen hij met een riante voorsprong met een onbekende Nederlander aan de leiding reed op weg naar het vorstendommetje waar de rijken der aarde zich van oudsher in luxe wentelen. Dat daar tientallen jaren later ook wielrenners toe zouden behoren kon geen renner zich toen voorstellen.

Maar op de voorlaatste klim werd Dotto op le Vigneron de Cabasse simpelweg losgereden door ene Jan Nolten uit Nederlands Limburg. Die maalde onverdroten op kop en het leek hem behoorlijk te irriteren dat die Dotto aan zijn wiel hing. Eén snok en de Fransman was gelost.

Hij wist helemaal niet dat er nog een pittige klim zat aan te komen. De Col de la Turbie heette dat kreng. Toen Nolten die voor zich zag opdoemen maakte het hem niets meer uit. Hij was in the winning mood en ook drie Turbies hadden hem niet meer van de wijs gebracht.

Hij kwam solo over de finish met een voorsprong van bijna anderhalve minuut op de hevig teleurgestelde Fransman. In die verder door Fausto Coppi gedomineerde Tour werd Dotto achtste in het eindklassement.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 20 februari 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
CHIARINI, Riccardo (1984, Italië)
CRADDOCK, Lawson (1992, Verenigde Staten)
DIEDERICH, Bim (1922, † 06.12.2012, Luxemburg)
GOLDSCHMIT, Jean (1924, † 14.01.1994, Luxemburg)
GRIFFIN, Jake (1989, Nederland)
KNAUER, Anna (1995, Duitsland)
KREDER, Dennis (1987, Nederland)
PÉLISSIER, Charles (1903, † 28.05.1959, Frankrijk)
PEPELS, Leo (1921, Nederland)
PUSTJENS, Mathieu (1948, Nederland)
ZIMMERMANN, André (1939, Frankrijk)
ZWEIFEL, Hansrudi (1945, † 08.08.1994, Zwitserland)

of ons op deze datum ontvielen:
NEYT, Maurice (2006, † 20.02.2006, België)
SIJEN, Huub (1965, † 20.02.1965, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 20 februari 2017 0:00

Het is nog maar februari, maar er wordt al volop gefietst in Zuid-Europa en verder weg. Na de Tour Down Under en de Ronde van Dubai, zijn nu de Ronde van Oman, die van Andalusië, de Algarve en de Haut Var aan de gang.

Onze snelle mannen Moreno Hofland, Raymond Kreder en Dylan Groenewegen hebben er zin in, maar het is nog Spielerei. Volgende week gaat het echt beginnen. Zaterdag de Omloop en zondag Kuurne.

In de afgelopen week werd er ook iemand uitgeluid, iemand die zelden het nieuws haalt, maar die toch al 33 jaar zijn bijdrage heeft geleverd aan de successen van onze beste veldrijders.

Ik heb het over Nico van Hest, vermaard trainer van onze veldrijders. Alle Nederlandse cyclocrosskampioenen vanaf 1983 hebben alle reden om Nico dankbaar te zijn voor de investering die hij in tijd al die jaren deed voor hun succes.

De wereldkampioenen voorop, want Henk Baars, Adrie van der Poel, Richard Groenendaal en Lars Boom zijn onder zijn leiding maandenlang afgebeuld om naar de WK-vorm toe te werken die voor hen eeuwige roem betekende.

Niet voor Nico, maar daar ligt hij geen moment wakker van. Daar was het hem nooit om te doen. Het ging hem om de resultaten van zijn pupillen en dat hoefde niet in de krant, vindt deze inmiddels gepensioneerde Brabantse gymleraar.

Hij was in de jaren zeventig en tachtig zelf wielrenner. Geen hoogvlieger, maar iemand die zijn prijsjes pakte en vrede had met zijn rol in het toenmalige profpeloton. Hij hield van fietsen en het plezier heeft altijd vooropgestaan.

Direct na zijn eigen carrière begon hij jonge renners bij hem uit de buurt te begeleiden. Alle begin is moeilijk en hij wilde ze met zijn veeljarige ervaring als coureur en zijn kennis van het menselijk fysiek best een handje helpen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 19 februari 2017 12:00

Op de avond voor de start van de Tour de France van 1954 stond ik (opa vertelt) op de sta(an)tribune van het Olympisch Stadion in Amsterdam om het daar gehouden wielerprogramma bij te wonen.

Er werd van alles vertoond om het publiek bezig te houden en een van die attracties was de ereronde die Maurice Garin reed. Ik wist natuurlijk dat het de eerste winnaar van de Tour de France was.

Toen al een eeuwigheid geleden, want in 1903 was mijn vader nog niet eens geboren. Ik zag een 83-jarige man met een witte snor en een petje met stramme benen op een gewone fiets een rondje over de betonnen piste rijden.

Hij zwaaide vriendelijk naar het publiek en was zichtbaar opgelucht toen hij weer op twee benen langs de rand van de baan stond. Ik vond het een memorabel moment.

Stel je voor, de eerste winnaar van de belangrijkste wielerwedstrijd van het jaar waarover ik toen alles wilde weten wat er maar te weten was.

Zo wist ik dat dat vriendelijke mannetje het jaar na zijn overwinning weer won, maar dat later bleek dat hij de kluit had belazerd door delen van het parcours met de trein af te leggen. Maar dat maakte me niets uit.

Hij was de eerste en ik had hem in levende lijve aanschouwd. De volgende dag stond er een foto in de krant van de fietsende bejaarde en die heb ik toen uitgeknipt en aan de muur van mijn kamertje gehangen.
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 19 februari 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ANDRESEN, Allan Bo (1972, Denemarken)
BALVERT, Frans (1940, Nederland)
BATTESINI, Fabio (1912, † 17.06.1987, Italië)
CIELESKA, Jean-Marie (1928, † 05.05.1998, Frankrijk)
D’HOOGE, Michel (1912, † 12.05.1940, België)
FAIRLY, Caleb (1987, Verenigde Staten)
GRÖNE, Bernd (1963, Duitsland)
MAAS, Jan (1996, Nederland)
SELIG, Rüdiger (1989, Duitsland)
VANENDERT, Jelle (1985, België)
VELDE, Ricardo van der (1987, Nederland)
WITTEVEEN, Cor (1927, Nederland)
MORA, Sebastian (1988, Spanje)

of ons op deze datum ontvielen:
BARBOTIN, Pierre (2009, † 19.02.2009, Frankrijk)
BLAAUW, Gerrit (2009, † 19.02.2009, Nederland)
DUCASSE, Jean-Pierre (1969, † 19.02.1969, Frankrijk)
KEMENADE, Ad van (2007, † 19.02.2007, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 19 februari 2017 0:00

Begin 1950 stond in de Heerenveensche Koerier de kop: Franse Sportbrief, Over Schaatsenrijden en Wielrennen. Zo’n vondst in een krantenarchief laat weer eens zien dat schaatsende wielrenners en wielrennende schaatsers niet iets nieuws zijn.

Het bijbehorende artikel gaat over Sjoerd de Vries, een jonge, veelbelovende schaatser. Sjoerd emigreerde met zijn ouders naar Frankrijk en ging daar, evenals zijn broer Johannes aan wielrennen doen. De schaatsport werd in dat land nauwelijks beoefend en zo werd de veelbelovende schaatser een verdienstelijke wielrenner.

De op 30 januari 1932 geboren Fries was een zoon van Elfstedentochtlegende Abe de Vries (1907-1995). Op Sjoerd’s eerste verjaardag won Abe samen met zijn medekoploper Sipke Castelein de vijfde officiële Elfstedentocht. Behalve eeuwige roem mocht Abe zich er ook op beroepen de enige schaatser te zijn die in vijf Elfstedentochten, bij de eerste tien is geëindigd. Dat presteerde hij tussen 1933 en 1947.

Zo vader, zo zoon want na een trainingskamp in het Noorse Hamar werd Sjoerd, amper zestien jaar oud, in 1948 op de natuurijsbaan van Thialf in Heerenveen al zesde in het langebaankampioenschap van Friesland voor senioren.

Niet lang daarna besloot het tuindersgezin naar Frankrijk te emigreren om er in de buurt van Parijs een bloembollenbedrijf op te zetten. In de eerste jaren daarna kwam Sjoerd nog regelmatig naar het heitelân om er aan schaatswedstrijden deel te nemen.

Zonder veel voorbereiding werd hij eind 1950 zelfs nog derde in het Friese kampioenschap. Hoewel nog maar een junior, was hij al een geduchte tegenstander voor Jeen van den Berg, de Friese schaatsheld van de jaren vijftig en winnaar van de Elfstedentocht 1954.

In zijn nieuwe vaderland, een wielerland bij uitstek, werd het wielrennen serieus aangepakt en zowel op de weg als op de baan werden successen geboekt. Maar Sjoerd bleef Nederlander en dus bleef hij in internationale etappewedstrijden voor Nederlandse amateurselecties uitkomen, zoals voor het eerst in 1952 in de Route de France, de voorloper van de latere Tour de l’Avenir. In die editie werd het uitzonderlijke klimtalent van Jan Nolten ontdekt, die luttele weken daarna in de Tour de France debuteerde.

In 1954 was Sjoerd in de Route de France nog een dag klassementsleider, nadat hij als de nummer twee in het klassement de jury er op had gewezen dat de nummer één met een zwaarder verzet had gereden, dan was toegestaan.

Na ook in de Belgische Ronde van de Negen Provinciën korte uitslagen te hebben gereden, werd Sjoerd dat jaar door de KNWU uitgezonden naar het WK op de weg in het Duitse Solingen. Daar was zijn rol na twee lekke banden snel uitgespeeld.
... Lees meer
Door Ad van der Linden, 18 februari 2017 14:00

Sporen

Sporen in ’t rulle zand,
sporen in het akkerland,
sporen op de schuine kant,
sporen langs het natte strand.

Sporen op de steile trap,
sporen in de drasse drab,
sporen op de gladde weg,
sporen van ongelooflijke pech.

‘Modderaars’ laten altijd
en overal hun sporen na.

© Nol van ‘t Wiel
... Lees meer
Door Nol van 't Wiel, 18 februari 2017 12:00

Ieder jaar weer valt zijn naam in alle commentaarhokjes in het oude stadion van Roubaix als de eerste renners het laatste kasseienstrookje opdraaien die naar de ingang van het stadion leidt.

Dat strookje heet de Espace Charles Crupelandt, een keurig aangelegd straatje klinkers met daartusen meer dan honderd exemplaren waarop de naam van een winnaar van Parijs-Roubaix is gegraveerd. Ieder jaar komt er een bij.

Wie was Charles Crupelandt? Hij was een Franse coureur uit het begin van de twintigste eeuw, die op 23 oktober 1886 in Roubaix werd geboren. Hij won de Hel van het Noorden twee keer. In 1912 en in 1914.

Hij won ook Parijs-Tours en vier etappes in de Tour de France en hij was ook nog eens kampioen van zijn land op de weg. Dus niemand kan zeggen dat het stadsbestuur van de Noord-Franse industriestad een van de eigen zonen wilde eren, want Crupelandt was een goede renner met een mooie erelijst.

Kort na zijn tweede overwinning in Parijs-Roubaix brak de Eerste Wereldoorlog uit en hij werd gemobiliseerd. Hij raakte zwaargewond en kreeg een hoge onderscheiding voor betoonde moed. In 1917 werd hij echter veroordeeld door de krijgsraad, vanwege een onbeduidend voorval.

Het had tot gevolg dat hij na de oorlog geen licentie meer kreeg om als wielrenner de kost te verdienen. Hij vocht die beslissing aan, maar de gerechtelijke stukken, die nodig waren voor een revisie, bleken verdwenen.

Hij raakte ondanks zijn prachtige erelijst in de vergetelheid en De Leeuw van het Noorden, zoals zijn bijnaam luidde, kende een triest einde. Na de Tweede Wereldoorlog was hij helemaal vergeten.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 18 februari 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BEELEN, Boris (1993, België)
BERTHOLET, Quentin (1987, België)
EICHLER, Markus (1982, Duitsland)
FOURNIER, René (1932, Frankrijk)
JOSEFSSON, Catrine (1986, Zweden)
KREIDL, Corinna (1988, Oostenrijk)
LE STRAT, Ange (1918, † 08.12.1999, Frankrijk)
MARTINI, Alfredo (1921, † 25.08.2014, Italië)
MORTELMANS, Stijn (1989, België)
NEBEN, Amber (1975, Verenigde Staten)
PALOMARES VILLAPLANA, Adrian (1976, Spanje)
RUJANO GUILLÉN, José Humberto (1982, Venezuela)
SABATINI, Fabio (1985, Italië)
SALERNO, Cristiano (1985, Italië)
SCHMIDT, Torsten (1972, Duitsland)
SLAPPENDEL, Iris (1985, Nederland)
SMIT, Dennis (1981, Nederland)
ZIMMEREN, Werner van (1981, Nederland)
ZWARTEPOORTE, Adri (1917, † 24.03.1991, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
GODDAERT, Kristof (2014, † 18.02.2014, België)
HORST SR., Piet van der (1983, † 18.02.1983, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 18 februari 2017 0:00

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 983 984 985 Volgende »