ad ad ad ad

Welkom aan de digitale stamtafel van de Slogblog



Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BAKKER, Arie (1949, Nederland)
BINK, Odwin (1970, Nederland)
BRAND, Twan van den (1989, Nederland)
CHRISTOPHE, Eugène (1885, † 01.02.1970, Frankrijk)
CUCINOTTA, Claudio (1982, Italië)
DIJK, Stefan van (1976, Nederland)
FRANSE, François (1965, Nederland)
FRIJTERS, Jacques (1947, Nederland)
FROSIO, Elia (1913, † 04.02.2005, Italië)
LEDESMA, Eva (1976, Spanje)
MICHELETTO, Giovanni (1889, † 07.09.1958, Italië)
MIDDEN, Albert van (1948, Nederland)
NEFFATTI, Ali (1895, † 19.04.1974, Tunesië)
PÉLISSIER, Henri (1889, † 01.05.1935, Frankrijk)
RELOU, Tom (1970, Nederland)
SANCHEZ FERNANDEZ, Maria (1976, Spanje)
STAUFF, Andreas (1987, Duitsland)
TCHMIL, Andrej (1963, België)
WERNER, Laura (1981, België)
WILCHES RODRIGUEZ, Juan (1982, Colombia)
DRUYTS, Jessy (1994, België)

of ons op deze datum ontvielen:
BAILEY, William (1971, † 22.01.1971, Groot Brittannië)
BATTISTINI, Graziano (1994, † 22.01.1994, Italië)
REUTER, Willem (1980, † 22.01.1980, Nederland)
VANDERHAEGEN, Joseph (1994, † 22.01.1994, België)
VERCAUTEREN, Etienne (2009, † 22.01.2009, België)
Door Fred van Slogteren, 22 januari 2017 0:00

‘Zomer in Zeeland’, lang geleden een hit van het duo Saskia & Serge heeft voor mij een bijzondere betekenis. Het voert me terug naar mijn jeugd, met de kampeervakanties in Zeeland, waarin zowel het schaatsen als het wielrennen een belangrijke rol speelden.

Ik raakte daar op een camping in Renesse besmet met de wielerbacil en daar werd ook de al sluimerende schaatskoorts aangewakkerd. Ik zie mijn vader en mijn ooms nog in de transistorradio kruipen om maar niks te missen van Jan Janssen in de de Tour de France van 1968.

Het parkeerterreintje was afgeladen en op veel auto’s zaten stickers met de koppen van Anquetil en Merckx. De wereld van het wielrennen ging langzaam voor mij open en begon het verlangen alles te weten wat de radio en de krant over de Tour te melden hadden.

Zo hartje zomer dacht ik niet aan schaatsen, tot op een dag werd aangekondigd dat de schaatskernploeg een wedstrijdje kwam spelen tegen een elftal van onze camping. Het werd voor mij het hoogtepunt van de vakantie toen ik een handtekening van mijn grote held Ard Schenk wist te bemachtigen en hem ook nog een doelpunt zag maken.

Met deze Zeeuwse herinneringen ligt de vraag of er in Zeeland ook schaatser-wielrenners van enige betekenis zijn geweest voor de hand. Die provincie heeft niet het meest gunstige klimaat voor natuurijs, maar vond toch een antwoord met de gebroeders Jo en Jaap de Roo.

Jo, de internationaal beroemde renner uit de jaren vijftig en zestig en zijn oudere broer Jaap, één van de beste schaatsers die Zeeland heeft voortgebracht.

Jo de Roo is een van de beste Nederlandse wielrenners aller tijden. Behalve provinciegenoot Jan Raas is er niemand die zoveel klassiekers heeft gewonnen als hij. Twee keer Lombardije, twee keer Parijs-Tours, één keer Bordeaux-Parijs en verder staan de Ronde van Vlaanderen en de Omloop Het volk nog op zijn erelijst.

En dan is de opsomming nog niet compleet, want deze klasbak was ook twee keer Nederlands kampioen op de weg, won drie etappes in de Tour de France en was in 1962 winnaar van de Super Prestige Pernod, de voorloper van de Wereldbeker.

Jaap de Roo heeft lange tijd een vooraanstaande rol gespeeld in het Zeeuwse schaatswereldje. In 1950, lang voordat de eerste kunstijsbanen in Nederland verschenen, kwam zijn naam al voor in de uitslagen op natuurijs.
... Lees meer
Door Ad van der Linden, 21 januari 2017 14:00

Nooit meer…

Nooit meer…
’n appelpuntje bij ‘de Meet’;
kijken bij de rennersbussen;
‘t kleurrijke lint zien vertrekken;
een paar pintjes in ‘het Gildenhuis’.

Nooit meer…
het peloton voorbij zien vliegen;
slenteren over de Ertbrandstraat;
wachten op de volgende passage;
genieten van de Vlaamse frieten.

Nooit meer…
luisteren naar Kees Maas;
de bel en het ‘le dernier tour’;
uitkijken naar de massasprint;
raden naar wie gewonnen heeft.

Nooit meer…
zeggen: tot ziens, tot volgend jaar;
de lange terugreis in de avondspits;
Jaap bellen om ’t verhaal te vertellen;
naar de Sluitingsprijs Putte-Kapellen???

© Nol van ‘t Wiel

... Lees meer
Door Nol van 't Wiel, 21 januari 2017 12:00

Een klasbak deze coureur uit Belgisch Limburg. Hij had veel inhoud en was snel. Hij won in zijn loopbaan maar liefst 204 bloementuilen in zeer uiteenlopende wedstrijden.

Hij was goed in eendagskoersen, maar ook in rondritten. Hij won zes etappes in de Tour de France en excelleerde ook enkele malen in Bordeaux-Parijs, de monsterrit die hij helaas niet op zijn palmares heeft staan.

Zijn belangrijkste overwinning in eigen land was zijn zege in Dwars door België in 1962. Een loodzware koers met bijna uitsluitend karakterrenners op de erelijst.

Van Geneugden was een vrolijke man, die altijd positief in het leven heeft gestaan. Hij maakte echter de fout om na zijn carrière te gaan kotsen. Hij bracht een aantal verhalen naar buiten over dopinggebruik en dat kon je in die tijd beter niet doen.

Dan werd je door de wielerkerk volgens de regels van de omerta geëxcommuniceerd. Als je dan zonodig moet praten doe het dan als actief renner en vergeet daarbij dan niet je eigen rol, wordt dan altijd gezegd.

Maar dat heeft Van Geneugden nooit gedaan, waardoor hij voor veel van zijn tijdgenoten persona non grata werd.

Hij zat er niet mee, want hoewel zijn gezondheid hem de laatste jaren van zijn leven in de steek liet, was de Genkenaar tot het eind toe een goedlachse man en in eigen streek een graag geziene gast in forums bij sportbijeenkomsten.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 21 januari 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BELOHVOSCIKS, Raivis (1976, Letland)
BYSTRÖM, Sven Erik (1992, Noorwegen)
GRIETEN, Kevin (1982, België)
KARMANY, Antonio (1934, Spanje)
KING, Dani (1990, Groot Brittannië)
PELUCCHI, Matteo (1989, Italië)
ROELS, Dominik (1987, Duitsland)
STAKENBURG, Joop (1928, † 20.10.1989, Nederland)
VAN MEIRHAEGHE, Jef (1992, België)
BYSTROM, Sven Erik (1992, Noorwegen)

of ons op deze datum ontvielen:
GOASMAT, Jean-Marie (2006, † 21.01.2006, Frankrijk)
STRIJBIS, Marius (2008, † 21.01.2008, Nederland)
SASSONE, Robert (2016, † 21.01.2016, Frankrijk)
Door Fred van Slogteren, 21 januari 2017 0:00

De Zwitserse fietsenfabriek Condor, gevestigd in Courfaivre, een dorp in het Zwitserse kanton Jura, had van 1904 tot 1995 het Zwitserse leger als belangrijkste klant.

Iedere Zwitser moet een jaar of daaromtrent legerdienst doen, met een heel klassieke opdracht. Het fort binnen de Zwitserse grenzen beschermen tegen gewapende indringers.

Daarbij hoorde als standaard uitrusting een karabijn en een fiets, genaamd Armee-velo (foto 2). De verantwoordelijkheid voor die fiets ging ver, want de reservist moest het ding mee naar huis nemen en goed in de vaseline houden.

Urs Zimmermann (foto 3), in 1986 winnaar van het bergklassement in de Tour de France vond de Armee-velo, waar hij een jaar lang verplicht op had moeten rijden, het meest verschrikkelijke martelwerktuig waar hij ooit op heeft gereden.

Volgens hem dateerden de techniek en het gewicht uit 1904. Ook de rest vond hij niks. Het ding had geen versnellingen, drie remmen (twee velgremmen en één terugtraprem), een pomp, een munitietas en een gereedschapstas. Het enige voordeel voor een wielrenner was dat je er op leerde afzien.

Toen de Armee-velo in 1995 eindelijk werd afgeschaft kwamen de Condors met honderden tegelijk in de verkoop van de Zwitserse domeinen, en werden in korte tijd populair bij verzamelaars, die er natuurlijk geen meter mee bergop hoefden te rijden.

Ze waren overigens niet alleen gewild bij verzamelaars van militaire fietsen, een categorie apart. Ook andere collectioneurs toonden veel interesse.

Hoewel in de hele wereld bijna alle militaire rijwielen hopeloze bokkenwagens zijn, is een aardig aspect dat ze zonder uitzondering heel goed gedocumenteerd zijn, zoals alle militaire goederen tot op het nietigste onderdeel zijn.

Vanaf de aanbesteding is alles terug te vinden in de legerarchieven. Data, nummers, gebruikers, rang enzovoort. Ook zijn de meeste onderdelen apart genummerd: frame, voorvork, stuur, zadel, bel, kortom bijna alles.
... Lees meer
Door Otto Beaujon, 20 januari 2017 12:00

Cyrille Guimard was in het begin van de jaren zeventig een sterk en strijdbaar renner, die zijn gebrek aan klasse compenseerde met een surplus aan aanvalslust. AANVALLUH!!! was zijn parool.

Hij was een renner met een sterk eindschot die in de Tour de France van 1972 maar even vier etappes won. Hij had de groene trui stevig in bezit en oogstte bijna dagelijks waardering van de grote Eddy Merckx.

Hij stond tweede in het klassement, maar De Kannibaal wist dat de man uit Nantes geen echte bedreiging voor hem zou zijn, als het op klimmen en tijdrijden zou aankomen.

Zo ver is het ook niet gekomen, want Guimard had te veel van zichzelf gevergd. Hij was veel te veel tekeergegaan op een te grote versnelling en met een ernstige knieblessure moest hij huilend opgeven.

Het is daarna niet veel meer met hem geworden, zeker niet nadat hij voor de derde keer op het gebruik van doping was betrapt. Nog voor zijn dertigste hield hij het voor gezien. Hij werd ploegleider en er is zelden een sportdirecteur geweest met zoveel succes.

Tussen 1976 en 1984 kwam hij zeven keer met de Tourwinnaar in Parijs. Een maal met Van Impe, vier maal met Hinault en twee maal met Fignon.

Hoewel je over het aandeel van een ploegleider in dat soort overwinningen van mening kunt verschillen, is het toch knap wat hij heeft gepresteerd.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 20 januari 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BARBÉ, Koen (1981, België)
DE TIER, Floris (1992, België)
DINATO, Maddalena (1989, Italië)
FISCHER, Josef (1865, † 29.08.1959, Duitsland)
HELVOIRT, Wil van (1952, Nederland)
JÉGOU, Lilian (1976, Frankrijk)
KEMP, Martin (1957, Nederland)
KERSTEN, Frank (1967, Nederland)
KLEP, Edith (1976, Nederland)
LASTRAS GARCIA, Pablo (1976, Spanje)
MANDRI, René (1984, Estland)
MARSAL, Catherine (1971, Frankrijk)
NOLTEN, Jan (1930, † 13.07.2014, Nederland)
POST, Krijn (1933, Nederland)
RUCKER, Stefan (1980, Oostenrijk)

of ons op deze datum ontvielen:
CHAPATTE, Robert (1997, † 20.01.1997, Frankrijk)
DEMEYER, Marc (1982, † 20.01.1982, België)
HARDIQUEST, Louis (1991, † 20.01.1991, België)
Door Fred van Slogteren, 20 januari 2017 0:00

HET OLYMPISCH STADION

door Tijs Tummers

In het jaar 2000 verscheen dit boek bij Uitgeverij Lubberhuizen, ter gelegenheid van het feit dat het stadion was gered van de sloophamer.

De hoofdlocatie van de Olympische Spelen van 1928 in Amsterdam was in de jaren negentig verworden tot een obstakel dat van stadsbestuurders zonder enig historisch besef plaats moest maken voor woningbouw.

Al half opgevroten door betonrot speelde Ajax er tot de komst van de Arena de wedstrijden om de Europa Cup en ook het Nederlands Elftal kwam in die treurige ambiance wel eens een interland spelen. Voor de rest stond het stadion er verweesd bij, nadat Dingeman Stoop er met de failliete boedel van FC Amsterdam het licht had uitgedaan.

Voor de atletiek en het baanwielrennen hoefde het stadion ook niet te blijven want de liefhebbers van die sporten waren al lang uitgeweken naar Hengelo en Alkmaar. Wat had je nog aan al die vergane glorie, grotendeel aan het oog onttrokken door het pand van een autodealer? Weg ermee!

Gelukkig heeft en breed gedragen burgerinitiatief er voor gezorgd dat het stadion er nog staat. Weliswaar in afgeslankte vorm, maar ik krijg als geboren Amsterdammer nog altijd een warm gevoel als ik de marathontoren zie staan.

Wat heb ik er veel voetstappen liggen. Als jongetje voor een duppie op de staantribune om naar Blauw Wit te kijken. Later speelde ook DWS en nog later de BV Amsterdam er de thuiswedstrijden. Met in de jaren zestig om de paar weken een dubbelprogramma met twee wedstrijden voor één geld. tot de laatste plaats uitverkocht.

Ik heb er de zestienjarige Johan Cruijff tegen DWS zien spelen in één van zijn eerste wedstrijden in het eerste van Ajax. Ik heb er vele Olympische dagen bijgewoond, speedwaywedstrijden gezien en er de Harlem Globetrotters zien basketballen.

En natuurlijk het wielrennen. De Grote Prijs van Amsterdam, de Nederlandse baankampioenschappen, de revanches van de wereldkampioenschappen en de huldigingen van de Nederlandse Tourploeg met de jongens van Kees Pellenaars.

Hun handtekeningen en die van Jan Derksen, Arie van Vliet, Jan Pronk en al die anderen heb ik jaren als relikwieën bewaard. En niet te vergeten alle handtekeningen die ik verzamelde toen in 1954 de Tourkaravaan in het stadioncomplex verbleef in afwachting van de eerste start buiten de Franse grenzen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 19 januari 2017 12:00

Hans Daams is een van de renners wiens carrière voortijdig werd beëindigd door het fenomeen hartritmestoornissen. Tot die categorie behoren ook klasbakken als Rini Wagtmans en Danny Nelissen.

Er zijn er ook die die waarschuwing niet kregen en nu niet meer onder ons zijn, zoals in de jaren tachtig Conny Meijer en Bert Oosterbosch. Er zijn toen te veel (oud)wielrenners en wielrensters te jong om het leven gekomen door een hartstilstand.

Je hoort er de laatste tijd gelukkig niet veel meer van, maar destijds verbaasde ik me bij ieder doodsbericht over het feit dat iedereen zich ontzettend druk maakte over doping, terwijl hartstilstanden worden geaccepteerd. Alsof het iets was dat erbij hoorde, zoals valpartijen.

Waren die gevallen niet te voorkomen geweest door een diepgaand hartonderzoek bij het begin van een carrière? Ik las eens over een volleyballster die na zo’n sterfgeval vrijwillig een hartonderzoek had laten doen.

Er werd bij haar een kleine hartafwijking vastgesteld die door een operatie verholpen is. Van een potentiële hartstilstanddode is ze nu weer een gezonde sportvrouw. Het kreeg niet veel aandacht.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 19 januari 2017 9:00

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 973 974 975 Volgende »