ad ad ad ad

Welkom aan de digitale stamtafel van de Slogblog



Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ARYS, Evelyn (1990, België)
BREKEL, Piet van de (1932, † 17.07.1999, Nederland)
DE BACKER, Jos (1920, † 08.10.2002, België)
DE WAELE, Bert (1975, België)
LOHMANN, Walter (1911, † 18.04.1993, Duitsland)
LUCASSEN, Jos (1977, Nederland)
MICHAUX, Willy (1913, † 22.10.2002, België)
RIJCKAERT, Marcel (1924, † 10.05.2001, België)
RONDELEZ, Jozef (1921, † 11.03.2010, België)
STAMSNIJDER, Hennie (1954, Nederland)
STROOSNIJDER, Michel (1989, Nederland)
VANNI, Chiara (1989, Italië)
WAMBST, Georges (1902, † 01.08.1988, België)
WOLF, Michael (1985, Verenigde Staten)
MAISON, Jérémy (1993, Frankrijk)

of ons op deze datum ontvielen:
GRAAF, Aad de (1939, † 21.07.1995, Nederland)
VAN HEVEL, Jules (1895, † 21.07.1969, België)
VERBIST, Charles (1883, † 21.07.1909, België)
Door Fred van Slogteren, 21 juli 2017 0:00

Zonder die ex-schansspringer en bewonderenswaardige wielrenner in de gelederen heeft Team Van Rijn op meer dan overtuigende wijze toegeslagen in de Alpenetappe naar Serre-Chevalier.

Al weer een nieuwe dagwinnaar, niet behorend tot de aanvalslustigen uit het Eindhovense, het Vriezenveense of het Woerdense, want hoewel de Rijn er met een boog om heen gaat, uit het Westlandse.

Wie in het Slogblog Tourspel zijn klassieken kent, denkt bij het Westland onwillekeurig aan de Van der Meertjes uit Naaldwijk. De legendarische teams van Renate van de deegroller en Piet de schoolmeester, die met enige regelmaat Wij van WC Eend op de zwemvliezen tikt, als er op de Slogblog iets staat dat niet klopt.

Maar de dagzege van Team Van Rijn klopt als een zwerende snavel. Habituele toptieners als de teams van Manuel Alberts, Spotvogel, Primož the Eagle, Rik Vrijman, Annemarie Alberts, AdriaanBressers, Achilles en Martin van der Meer hadden het nakijken.

Teamcaptain Rick van Rijn is inmiddels op de hoogte van zijn overwinning en hij heeft zich door zijn vriendin Lianne laten huldigen met drie dikke kussen en een boeket bloemen van zijn werk.

Die fraai opgemaakte boeketten die bij de kassa van de supermarkt staan, die komen van Rick. Niet alleen bij jullie eigen Appie en Jumbo, maar ook bij de grote supermarkten in andere Europese landen. Voor de vakantiegangers, die komen rechtstreeks van Rick.

Opvallend in de top tien aanwezig is Team Marielle67 en dat na een zware mosselmaaltijd, ter voorbereiding op de reis naar het noordelijkste puntje van Scandinavië om te controleren of daar de zon inderdaad niet ondergaat. Met al dat smeltende poolijs lijkt het ook voor Wij van WC Eend een mooie optie voor onze volgende vakantie.

Een top-tien-klassering is nog altijd een jaloersmakende prestatie voor veel andere deelnemers, van Mollenfelde tot Yorkshire en van ’s Gravenhage tot Vollenhove. Meer dan de helft van de teams heeft nu minder dan tien renners. Het enige team dat gisteren nog compleet vertrok is inmiddels ook haar eerste renner kwijt. Ondanks de smeekbede van de teamcaptain om hem niet te verlaten.

Zoals gebruikelijk in de derde en laatste week zijn er in het klassement geen grote fluctuaties meer, hoewel de onderlinge verschillen klein zijn en er nog niets is beslist. Wel lijkt Team Charly, na ruim twee weken in de top van het klassement te hebben gekampeerd, de handdoek – of was het ‘t dekentje van Linus van Pelt? - in de eendenvijver te hebben gegooid.

De voormalige klassementsleider heeft er nog wel een miljardje tegenaan gegooid, maar kon daarmee niet voorkomen dat het rijkeluisteam in één dag van plaats vier naar plaats zeven is geduikeld. En dat met nog een Izoard voor de boeg.

Daar profiteerden natuurlijk weer andere teams van, met als gevolg dat die van Achilles en Staf Vanginderen een plekje zijn gestegen. Op welke plaats ze het gehijg in de nek moeten horen van Tourploeg Rik Vrijman, die met stip van tien naar acht is gestegen.

Team Vibeman en Team Dumoulist zijn alle zeilen aan het bijzetten om in de top tien te blijven. Vanwege de onverwachte concurrentie van Team ONYVA. Met Ardjan in de kreukels presteert dit team buiten verwachting. Ex aequo is de tiende plaats al bereikt, maar de opmars lijkt niet te stuiten.

In het boek Mysterieuze krachten in de sport hebben we geen verklaring kunnen vinden en daarom houden we het op de legendarische woorden van El Savador, wijlen de wijsgeer uit Betondorp dat elk nadeel zijn voordeel hep.

Ondertussen doen ze het in de onderste regionen van de top tien in hun broek, zoals Wij van WC Eend hebben mogen vaststellen. En als de ONYVAATJES vandaag de duvels ontbinden op de Izoard zal dat weer voor heel wat overwerk gaan zorgen.

Zoals al min of meer aangekondigd is onze muziekkeuze vandaag gevallen op Ne me quitte pas. Hoewel Jacques Brel het lied meesterlijk vertolkt, hebben we een andere uitvoering gekozen. The one and only: Nina Simone.

1. Team Van Rijn 330 ptn.
2. Team Manuel Alberts 294 ptn.
3. Team Spotvogel 293 ptn.
4. Team Primož the Eagle 290 ptn.
5. Tourploeg Rik Vrijman 284 ptn.
6. Team Annemarie Alberts 272 ptn.
7. Team AdriaanBressers 268 ptn.
8. Team Achilles 262 ptn.
9. Team Martin van der Meer 260 ptn.
10. Team Marielle67 257 ptn.

en de rest van het peloton in het Slogblog Tourspel:
... Lees meer


Door Ad & Fred van het Tourspel, 20 juli 2017 16:00

LE TOUR DE FRANCE 98

Dit is een boek met bijna alleen maar lege bladzijden en er staat dan ook geen naam van een auteur in. De weinige tekst die er in staat kan ook door de – met alle respect – koffiejuffrouw van de uitgeverij geschreven zijn.

Het boek is uitgegeven aan de vooravond van de Tour de France van 1998, een Tour die achteraf een van de merkwaardigste uit de Tourgeschiedenis is geworden. De Tour de Dôpage, gewonnen door de tragische Marco Pantani.

Die editie had wat mij betreft geheel uit de statistieken van de Tour de France verwijderd moeten worden, net als met de zeven Tourzeges van Lance Armstrong is gebeurd.

De Tour van 1998 had namelijk weinig met sport te maken. Zeker nadat Tourbaas Jean-Marie Leblanc gedwongen werd de regie uit handen te geven aan de Franse justitie. Maar daar was allemaal nog geen sprake van toen dit boekje verscheen.

De mensen die het hebben gekocht, deden dat met het oogmerk om in de etappeplaatsen zoveel mogelijk handtekeningen te verzamelen van de deelnemende renners. Daar was het voor bedoeld.

‘Livret d’autographes’ staat als ondertitel op de cover en in het binnenwerk treffen we groepsfoto’s aan van de ploegen die aan de Tour van 1998 zouden gaan deelnemen, met daarnaast de individuele foto’s van de belangrijkste renners.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 20 juli 2017 12:00

20 juli 1967 - Etappe 19: Bordeaux-Limoges 217 km.

De negentiende etappe werd gekenmerkt door een lange ontsnapping, die door Jos van der Vleuten kort na het vertrek op gang was gebracht. De Brabander kreeg gezelschap van de Zwitser Binggelli, de Fransman Grain en oud-wereldkampioen Jean Stablinski.

De Franse Pool liet het werk aan de anderen over, maar toen die tekenen van vermoeidheid begonnen te vertonen, begon hij aan een solo. Met een voorsprong van bijna twee minuten kwam hij in Limoges over de streep.

Verder bleef alles bij het oude. Pingeon behield de gele trui en Jan Janssen kwam iets steviger in de groene door het winnen van de sprint van het peloton.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 20 juli 2017 10:00

Zou er nog een plaats op aarde bestaan waarmee je nog indruk kunt maken door er naar toe te gaan. Mensen gaan tegenwoordig naar de verste bestemmingen alsof het niks is. Alleen Floortje maakt volgens mij nog indruk met haar reizen.

Als klein jongetje waren voor mij België en Frankrijk al landen waar je van droomde er ooit naar toe te mogen gaan. Mijn vakantie bestond in 1948 uit een weekje weg met de padvinderij naar IJmuiden en ik was een bevoorrecht persoon zei mijn moeder, want de meeste andere kinderen kenden de luxe van vakantie niet.

Van luxe heb ik niks gemerkt, want we verbleven in de duinen vlak achter het strand en we sliepen onder een meegebracht dekentje liggend op een paar handdoeken op de betonnen vloer van een door de Duitsers daar geplaatste bunker.

Het stierf er van de muggen en ander stekend ongedierte en na een paar dagen leken sommige jongetjes door al die bulten op miniatuur uitgaven van The Elephant Man.

Overal in het duinzand lagen nog de hulzen van de patronen die daar waren afgevuurd. Om de haverklap haalde je je been open aan er nog liggend roestig prikkeldraad. Idioot natuurlijk om daar kinderen te laten kamperen, maar er gebeurden wel meer gekke dingen in die tijd.

Een paar honderd meter verderop stond nog een kamp met padvindertjes. Dat zag er van afstand veel beter uit dan ons kampement. Keurige blauwe tentjes met blauw-wit-rode vlaggetjes. Op een dag stond ik oog in oog met een Frans jongetje met net zo’n welpenpetje op als ik.

Het was alsof ik een wezen van een andere planeet ontmoette. Hij zei iets, maar ik had geen idee wat. We deden er verder het zwijgen toe en keken elkaar alleen maar aan. Plotseling haalde hij een muntje uit zijn zak en gaf het mij. Ik begreep dat ik iets terug moest doen en gaf hem een Nederlandse stuiver.

Daarna keerden we ons allebei om en renden terug naar ons eigen kamp. Ik was op slag francofiel, hoewel ik dat woord natuurlijk niet kende. Ik werd nieuwsgierig naar dat land en kon er uren naar kijken in de grote atlas van mijn vader.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 20 juli 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BOLTEN, Uwe (1959, Duitsland)
DAMEN, Piet (1934, Nederland)
ECHAVE MUSATADI, Federico (1960, Spanje)
ELFERINK, Arjan (1974, Nederland)
GABRIEL, Frédéric (1970, Frankrijk)
GODART, Suzie (1962, Luxemburg)
HELLEMONS, Janus (1912, † 14.01.1999, Nederland)
HOUBEN, Piet (1922, Nederland)
KUZNETSOV, Nikolai (1973, Rusland)
LIEFAARD, Piet (1959, † 23.07.2000, Nederland)
MCCONVEY, Connor (1988, Ierland)
MCNALLY, Mark (1989, Groot Brittannië)
OTTERSPEER, Coen (1990, Nederland)
POORTVLIET, Leen (1943, Nederland)
VAN DER SCHUEREN, Kenny (1982, België)
MORICE, Julien (1991, Frankrijk)

of ons op deze datum ontvielen:
MERKENS, Toni (1912, † 20.07.1944, Duitsland)
Door Fred van Slogteren, 20 juli 2017 0:00

Steken Wij van WC Eend vanmorgen onze frisse en fruitige eendenhals onder de blinkende rand van de pot van het Slogblog Tourspel, ruiken we daar een bekend luchtje. Iets wat eerder onze neusgaten (zitten boven op de snavel) heeft bereikt en niet eens onaangenmaam.

Voor de tweede keer in het Slogblog Tourspel van dit jaar een winnaar die we al eerder hebben begroet. Eentje van de Woerdense Connection. Team Staf Vanginderen tekende gisteren voor de tweede dagzege. Tetteretet!!!

De eerste tweevoudige winnaar was Team Maddox, maar omdat dat, net als Team Golda, een hondennaam is, loopt tegen deze teams nog een onderzoek door de UCI, de WADA en de Nederlandse Dopingautoriteit. Maar dat kan nog jaaaaaaren duren.

Met die tweede zege is Team Staf Vanginderen opgeklommen naar de zevende plaats in het algemeen klassement en is daarmee nog een van de kandidaten voor de eindzege. Er is op vijf dagen voor het einde nog niets beslist. Net als in de echte Tour trouwens, met vandaag Contador op oorlogspad. Hitchcock op zijn spannendst.

Van de rest van het podium ging ons verenkleed spontaan overeind staan. Op de tweede plaats namelijk Team AdriaanBressers. Voor wie het zich herinnert: het spel van vorig jaar liep voor dit team desastreus af. Met de eindoverwinning in het Slogblog Tourspel in zicht liet Marcel Kittel - speerpunt van dit team - het volledig afweten.

Het maakt het dagresultaat van het gouwe ouwe Team AdriaanBressers, dit jaar zónder Kittel, des te knapper. Vorig jaar mocht dit team na de teleurstelling een etmaal meelopen met het schoonmaken van toiletten. Hopelijk gaat het nu om meer.

Misschien nog wel knapper is de derde plaats van ONYVA, het team van de gekreukelde Ardjan. Zoals wij eergisteren al meldden is in Ardjan zo’n beetje alles gefractureerd, maar de moraal van het team is ongebroken.

Achter de eervolle vierde plaats van Team Van Rijn controleert klassementsleider Team Primož the Eagle op plek vijf intussen de koers, als was het Team Sky in de echte Tour. In zijn spoor volgen Tourploeg Rik Vrijman en de teams van Annemarie Alberts en Team Achilles.

De vlucht van Team Spotvogel zet door, terwijl we in de top tien ook Team Yvet Horner begroeten. Het is spijtig dat er gisteren niet nog meer wind stond, anders had ook Team Stormtrooper Ilse bij de beste tien gestaan. Omdat het niet meer dan een briesje was, bleef Ilse op de elfde plaats steken. Ook mooi!

De top van het klassement heeft zich gezet, wat niet wil zeggen dat er onoverbrugbare onderlinge verschillen zijn. Wij van WC Eend noemen dat ‘stilte voor de storm’. Team Primož the Eagle loopt wel heel langzaam uit. Heel sneaky, op z’n Zoetemelks.

De volgende vijf in het klassement volgen de gele trui, als was hun naam Aru, Bardet, Uran, Landa en Yates. Wachten, wachten en nog eens wachten tot het uur van de revolutie is aangebroken. Of niet.

Team Staf Vanginderen vergelijken met Danny Martin gaat niet op, want Martin zakte uit de top, terwijl Team Stafvanginderen aan het stijgen is. Wij van WC Eend voorspellen nog meer stijging.

Tijdens onze vakantie in De Meije bij het zomerverblijf van Sinterklaas, hebben we meermaals de splijtende demarrage van dit team gezien en nog steeds zijn we het opspringend grind niet vergeten. Dat heeft ons een keer dermate verwond, dat we een maand ons heilzaam werk niet konden doen.

De opmerkelijke opmars van Staf ging ten koste van Team Vibeman, wiens pepdrankje zijn uitwerking lijkt te hebben verloren. Komt er nog een opleving, Vibeman of is het een tijdelijke inzinking? In ieder geval hijgen de teams van Dumoulist, Rik Vrijman, Mooshoof en zelfs ONYVA in jullie nekken. Harry, hol den Wagen!

Het heeft helemaal niets met de Tour en met Frankrijk te maken, maar als een liefhebbende vader een verzoeknummer indient voor zijn gekreukelde zoon, dan kunnen Wij van WC Eend dat natuurlijk niet weigeren. Michelle van The Beatles.

1. Team Staf Vanginderen 247 ptn.
2. Team AdriaanBressers 237 ptn.
3. Team ONYVA 217 ptn.
4. Team Van Rijn 213 ptn.
5. Team Primož the Eagle 205 ptn.
6. Tourploeg Rik Vrijman 201 ptn.
7. ex aequo Team Spotvogel en Team Annemarie Alberts 196 ptn.
9. Team Yvet Horner 195 ptn.
10. Team Achilles 194 ptn.

en de rest van het peloton in het Slogblog Tourspel:
... Lees meer


Door Ad & Fred van het Tourspel, 19 juli 2017 16:00

Hij is in deze Tourweken bijna dagelijks op de buis, hoewel hij dit jaar de Tour niet rijdt. Vorig jaar wel en toen was hij bijna ook dagelijks in beeld. Het was zijn beste Tour en die achttiende plaats in het eindklassement was niet alleen verrassend, maar ook dik verdiend.

Stef Clement is behalve een goede wielrenner ook uitermate goed van de tongriem gesneden, reden waarom we hem op de slogblog als jaren geleden hebben aanbevolen bij Studio Sport. Stef is namelijk een buitengewoon goede analyticus, met een vaak originele insteek.

Aan tafel bij Tour du Jour is hij veel aan het woord en komt hij nogal dominant over. Zeker als ook Erik Dijkstra aan tafel zit, en de twee elkaar fortissimo proberen te overstemmen. Dat is jammer, want met twee dominante gasten aan rafel is het wel eens moeilijk te volgen.

Toen Stef als jonge renner deel uitmaakte van het opleidingsteam van Rabobank, besefte hij dat hij geen aanbieding zou krijgen voor het profteam van de bank. Het was een heel sterke lichting en de kans dat hij bij de twee of drie uitverkorenen zou zitten, achtte hij klein.

Daarom vroeg hij zijn zaakwaarnemer Jacques Hanegraaf eens voor hem rond te kijken naar een ploeg waar hij tot zijn recht zou komen. Hanegraaf had nog met Jean-René Bernaudeau in één ploeg gefietst en zo wist hij Stef bij Bouygues Telecom onder te brengen.

Het klikte in die ploeg met louter Fransen, omdat Bernaudeau en zijn staf zijn naam makkelijk konden uitspreken, ze erg opkeken tegen de opleidingsploeg van Rabobank en omdat Stef toen al uitstekend Frans sprak en dat vinden ze bij een Franse ploeg toch wel een vereiste.

In de twee jaar bij deze ploeg behaalde de geboren Bredanaar een van de grootste successen uit zijn carrière, toen hij in Stuttgart derde werd in het wereldkampioenschap tijdrijden. Achter twee grootheden in die discipline als Cancellara en Bodrogi.
... Lees meer


Door Henk Theuns, 19 juli 2017 12:00

19 juli 1967 - Etappe 18: Pau-Bordeaux 206 km.

Blij dat de Pyreneeën er op zaten zetten de karavaan koers naar de havenstad Bordeaux. Er werd rustig gereden en de rit eindigde, zoals verwacht, met een massasprint, waar de Italiaan Marino Basso zijn tweede etappezege behaalde.

Tegenwoordig noemen we zo’n etappe saai en niet meer van deze tijd, maar toen werd dat heel normaal gevonden. 206 kilometer door Les Landes, het saaie achterland van de Atlantische kust. Een wandeletappe en ook nog eens in de bloedhitte. Gun dat die jongens na al die inspanningen.

Een rit met weinig beschutting en voor de renners betekende dat zweten, dorst, lijden en 'afzien'. De fdwangarbeiders van de weg.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 19 juli 2017 10:00

In de jaren dat Cees Priem wielrenner was, was er nog een coureur van die naam. Weliswaar zonder e in de naam, maar dat hoorde je niet aan de uitspraak. Tommy Prim kwam uit Zweden.

Hoewel er in de loop der jaren heel wat goede renners uit de Scandinavische landen zijn gekomen, zijn Zweden, Noorwegen en Denemarken toch geen echte wielerlanden.

Zweden misschien nog wel het minst, want zoek maar eens iemand buiten Zweden die uit het hoofd tien Zweedse renners weet op te noemen. Met de vier broers Pettersson kom je al een eind, maar voor de rest moet je even nadenken.

Tien tegen één dat Tommy Prim niet direct genoemd wordt, want hij was in Nederland nauwelijks bekend. Dat komt wellicht omdat deze boomlange blonde Viking zich nauwelijks buiten zijn tweede vaderland Italië vertoonde en bijvoorbeeld nooit de Tour de France heeft gereden.

Wel de Ronde van Italië en daarin werd hij twee keer tweede in de eindstand. In 1981 achter Giovanni Battaglin en in 1982 achter Bernard Hinault. Verder won hij belangrijke etappewedstrijden als de Tirreno Adriatico en de Ronde van Romandië.

Een van de weinige keren dat hij zich in noordelijke regionen liet zien was in 1983 toen hij Parijs-Brussel op zijn naam schreef. In dat jaloersmakende hemelsblauwe Bianchi-shirt en op die turquoisegekleurde Bianchi fiets kwam hij alleen over de finish.

Hij had heel lang gezelschap gehad van drie anderen, onder wie onze landgenoot Frits van Bindsbergen. Het was een koude, regenachtige dag en de groep had in die weersomstandigheden en aan het eind van het seizoen weinig trek om er een spetterend wielerfeest van te maken.

De vier voorop bereikten een voorsprong van meer dan veertien minuten. De koplopers begonnen in een zege te geloven, tot het peloton vleugels kreeg en de achterstand terugbracht tot twee minuten met nog dertig kilometer te rijden.

Toen beseften de kandidaten voor het winnen van de wereldbeker dat het beter zou zijn als ze de koplopers niet bereikten, want dan waren de meeste punten vergeven aan outsiders.

Op de Alsemberg, waar al zo vaak de beslissing in deze koers is gevallen, liet Prim zijn medevluchters ter plekke en reed solo naar de finish.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 19 juli 2017 9:00

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1034 1035 1036 Volgende »